II SA/Kr 223/26

II SA/Kr 223/26 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-04-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-02-11
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-Dubiel
Małgorzata Łoboz /przewodniczący sprawozdawca/
Sebastian Pietrzyk
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art 29 ust 1 pkt 7  iart 48 ust 1 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędzia WSA Sebastian Pietrzyk po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. H. na postanowienie nr 1058/2025 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 4 grudnia 2025 r., znak: WOB.7722.293.2025.PWAJ w przedmiocie wstrzymania budowy obiektu budowlanego oddala skargę
Uzasadnienie
II SA/Kr 223/26
UZASADNIENIE
Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie (dalej: "MWINB") postanowieniem nr 1058/2025 z 4 grudnia 2025 r., znak: WOB.7722.293.2025.PWAJ, wydanym m.in. na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2025 r. poz. 418 ze zm., dalej: "Pb") – po rozpatrzeniu zażalenia A. H., w którym podniosła ona, że powinna odpowiadać z art. 29 ust. 1 pkt 14 Pb za budowę wolno stojącego garażu o powierzchni zabudowy do 35 mkw. zrealizowaną bez zgłoszenia – orzekł reformatoryjnie w ten sposób, że uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu dla powiatu nowosądeckiego (dalej: "PINB") nr 541/2025 z 28 sierpnia 2025 r., znak: OAE-5140-10/25, oraz wstrzymał A. H. i A. H. (właścicielom i inwestorom obiektu budowlanego) budowę obiektu tymczasowego o konstrukcji stalowej (tzw. garaż blaszak) o wymiarach ok. 5,97 m x 5,94 m (powierzchnia zabudowy ok. 35,46 mkw.) na działce nr [...] w R. zrealizowaną bez pozwolenia na budowę.
W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia MWINB wyjaśnił, że przyczyną orzeczenia reformatoryjnego jest konieczność doprecyzowania tego, że adresaci rozstrzygnięcia to właściciele i inwestorzy obiektu budowlanego. Wskazał, że mamy do czynienia z "tymczasowym obiektem budowlanym" (art. 3 pkt 5 Pb), bo niepołączonym trwale z gruntem – tak oświadczyli adresaci rozstrzygnięcia i za tym przemawia konstrukcja obiektu (lekka, stalowa, oparta na płytach ułożonych luźno na podłożu z kamienia, gdzie ściany i połać dachu to blachy trapezowe, a posadzka to podłoże wyłożone kruszywem bez poziomej przegrody budowlanej). Obiekt istotnie pełni funkcję garażu, lecz powołany w zażaleniu art. 29 ust. 1 pkt 14 Pb nie ma zastosowania nie ze względu na powierzchnię zabudowy (niekwestionowaną w protokole), ale ze względu na to, że jest to obiekt tymczasowy istniejący w niezmienionym stanie ponad 180 dni (art. 29 ust. 1 pkt 7 Pb). PINB słusznie wskazał, że adresaci rozstrzygnięcia nie mogli byli postawić obiektu w 2017 r., skoro ze zdjęć lotniczych wynika, że pojawił się po 25 sierpnia 2019 r.
W skardze A. H. podniosła, że przez stres nie zwróciła uwagi na wpisanie błędnych wymiarów w protokole.
W odpowiedzi na skargę MWINB wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
Zgodne z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718) zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W myśl art.135 p.p.s.a. sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.
Stosownie natomiast do treści art. 145 § 1 P.p.s.a. w przypadku, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem.
Zgodnie z art. 119 pkt 3 p.p.s.a, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Dokonując kontroli legalności wskazanego postępowania w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, na podstawie wyżej wymienionych ustaw sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim wskazać trzeba, że prawidłowa jest kwalifikacja obiektu dokonana przez organy w kontrolowanej sprawie. Podstawą do takiej oceny jest protokół kontroli obiektu z 25.02.2025r., podpisany przez A. H. i A. H. ( właścicieli) /k. 7 akt adm.I Inst./. Opisano w nim obiekt następująco: " obiekt tymczasowy typu blaszak, posiadający konstrukcję stalową: ściany wykonane z blachy trapezowej i dach jednospadowy, niezwiązany trwale z gruntem, brak instalacji". Poprawność tego opisu jest potwierdzona dołączonymi do protokołu zdjęciami /k.2-5 akt adm. I inst./. Utrwalone już orzecznictwo wskazuje, że garaż blaszany należy do kategorii tymczasowych obiektów budowlanych, o których mowa w art. 3 pkt 5 p.b (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 kwietnia 2011 r. II OSK 576/10 LEX nr 1080367). " Definicja tymczasowego obiektu budowlanego ma zasadniczo charakter opisowy: nie zawiera pełnego katalogu cech znamiennych dla tymczasowego obiektu budowlanego, a podaje przykłady takich obiektów. Z całą pewnością jednak garaż-blaszak, nawet posadowiony na betonowej płycie, w grupie definiowanych w ten sposób obiektów się mieści" (wyrok WSA w Krakowie z dnia 29 kwietnia 2021 r. II SA/Kr 73/21 LEX nr 3184835). "Obiekty budowlane takie jak garaż blaszany są zasadniczo kwalifikowane do kategorii tymczasowych obiektów budowlanych, o których mowa w art. 3 pkt 5 p.b" (wyrok NSA z dnia 30 czerwca 2017 r. II OSK 2717/15 LEX nr 2322863 ).
Obiekt tego rodzaju, jak opisany w sprawie, jest zatem niewątpliwie tymczasowym obiektem budowlanym. Prawidłowe jest ustalenie organu, że został on wybudowany po 25.08.2019r.
Wobec treści art. 29 ust. 1 pkt 12 p.b.( w wersji z 2019r.) podlegał on zgłoszeniu przy posadowieniu go do 180 dni; przy posadowieniu powyżej 180 dni wymagane jest pozwolenie na budowę. Przepis ten bowiem brzmiał następująco:
"Pozwolenia na budowę nie wymaga budowa: tymczasowych obiektów budowlanych, niepołączonych trwale z gruntem i przewidzianych do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 180 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu". Odpowiednikiem tego przepisu obecnie, w dniu wydania zaskarżonych postanowień, jest art. 29 ust. 1 pkt 7 p.b.
Nie ulega wątpliwości, że obiekt stoi na miejscu powyżej 180 dni; zatem, a contrario, budowa z jaką mamy do czynienia w sprawie - a więc posadowienie tymczasowego obiektu budowlanego w określonym miejscu w sposób stały i niewskazujący na zamiar jego przeniesienia w okresie 180 dni lub rozbiórki w ww. okresie - wymagała uzyskania pozwolenia na budowę. Taki też pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 stycznia 2025 r. II OSK 980/22 LEX nr 3855016: " W sytuacji, gdy tymczasowy obiekt budowlany ma być użytkowany w miejscu ustawienia w okresie dłuższym niż wskazany w art. 29 ust. 1 pkt 12 Prawa budowlanego, to budowa takiego obiektu wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę".
W konsekwencji prawidłowo organy obu instancji procedowały w oparciu o art. 48 ust. 1 pkt 1 p.b.
Skarżąca zarzuca, że w trakcie kontroli pomiar obiektu został dokonany z pomyłką, a obiekt ma powierzchnię 35 m2. Tymczasem powołany już protokół kontroli wskazuje, że wymiary obiektu to: długość 5,97m, szerokość 5,94m, a powierzchnia to 35,46 m2. Organ odwoławczy w postanowieniu odniósł się do tego zarzutu zażalenia w ten sposób, że wskazał, iż protokół jest dokumentem urzędowym, sporządzonym w przepisanej formie przez powołany do tego organ w zakresie jego działania i stosownie do art. 76 k.p.a. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Strona może to domniemanie obalić, lecz powinna swoje stanowisko udowodnić.
Sąd podziela to zapatrywanie. "Zwieńczeniem przeprowadzonych czynności kontrolnych powinien być protokół stanowiący odzwierciedlenie wszystkiego, co zostało w toku kontroli ustalone, również ze wskazaniem uczestników czynności, których obecność jest obligatoryjna na podstawie art. 81a ust. 2 p.b. Podstawę prawną do protokołowania wszelkich czynności organów nadzoru budowlanego stanowi przepis art. 81 ust. 4 p.b." (wyrok WSA w Poznaniu z dnia 11 grudnia 2019 r. IV SA/Po 723/19, LEX nr 2758582). Jak zaznaczył NSA w wyroku z dnia 16 lipca 2020 r II OSK 874/20. LEX nr 3040251 : "Strona ma prawo podjęcia próby podważenia rezultatów kontroli przedstawionych w protokole kontroli. Warunkiem skuteczności takiej próby jest jednak nie tylko wskazanie dowodów, które zdaniem strony należy przeprowadzić, ale także uprawdopodobnienie, iż ustalenia poczynione w trakcie kontroli nie są zgodne ze stanem rzeczywistym".
Nie ulega wątpliwości, że skarżąca nie przedstawiła takich dowodów ani nawet nie uprawdopodobniła swoich twierdzeń, zatem Sąd oparł się na treści wspomnianego protokołu kontroli z 25.02.2025r., także w zakresie wymiarów obiektu.
Z powyższych przyczyn, skoro stanowisko organów jest prawidłowe – skarga nie okazała się zasadna. Wobec tego w oparciu o art. 151 p.p.s.a. została oddalona.