II SA/Kr 21/26

II SA/Kr 21/26 - Postanowienie WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2026-07-10
Data wpływu
2026-01-05
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Człowiekowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
umorzono postępowanie
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 lipca 2026 r. wniosku skarżącej z dnia 26 czerwca 2026 r. w sprawie ze skargi I. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 28 października 2025 r. znak: SKO.ZP/415/231/2025 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia 1. umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o cofnięcie skargi, 2. odrzucić zażalenie na postanowienie z dnia 30 kwietnia 2026 r.
Uzasadnienie
I. W. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego
w Krakowie z dnia 28 października 2025 r. znak: SKO.ZP/415/231/2025
w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Skarga zawierała wniosek
o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wyrokiem z dnia 5 maja 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił ww. skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 28 października 2025 r. znak: SKO.ZP/415/231/2025.
W dniu 13 maja 2026 r. skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 30 kwietnia 2026 r.
Pismami z dnia 19 czerwca 2026 r. (k. 168 i 169) skarżąca została wezwana
o nadesłanie 9 odpisów zażalenia poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych oraz o uiszczenie wpisu od zażalenia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia.
Ww. wezwania doręczono skarżącej dnia 25 czerwca 2026 r. (k. 172).
Pismem z dnia 26 czerwca 2026 r. skarżąca oświadczyła, że cofa skargę
i wszystkie czynności z nią związane.
Do chwili obecnej skarżąca nie uzupełniła braków formalnych zażalenia, ani nie uiściła wpisu od zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: P.p.s.a.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie natomiast z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Oświadczenie o cofnięciu skargi wszczyna odrębne postępowanie, mające charakter wpadkowy w stosunku do postępowania głównego. Związanie sądu wolą skarżącego jest wynikiem przyjętej zasady, że strona skarżąca może rozporządzać wniesioną przez siebie skargą do czasu jej rozpoznania przez sąd pierwszej instancji. Zaznaczenia wymaga, że czynność procesowa cofnięcia skargi składa się
z oświadczenia procesowego i z punktu widzenia skarżącego ma wywrzeć skutki wyłącznie o takim charakterze, albowiem skarżący dąży w ten sposób do zakończenia procesu bez rozstrzygania sprawy sądowoadministracyjnej wyrokiem (zob. E. Warzocha, Cofnięcie powództwa i wniosku wszczynającego postępowanie nieprocesowe, warszawa 1977, s.17).
Z powyższego wynika, że procedura sądowoadministracyjna nie przewiduje możliwości cofnięcia skargi po wydaniu wyroku. Zgodnie bowiem z art. 144 P.p.s.a. sąd jest związany wydanym wyrokiem od chwili jego ogłoszenia, a jeżeli wyrok został wydany na posiedzeniu niejawnym – od podpisania sentencji wyroku. Cofnięcie skargi po tej dacie jest bezskuteczne (tak: B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek Małgorzata, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", WK, 2016).
W niniejszej sprawie, w dniu 5 maja 2026 r. - a więc przed złożeniem oświadczenia o cofnięciu skargi, zapadł wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie. W związku z powyższym oświadczenie skarżącej należało uznać za bezskuteczne, a postępowanie wpadkowe wywołane tym oświadczeniem należało umorzyć. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 161 §1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w pkt 1 postanowienia.
Jeśli chodzi o zażalenie na postanowienie z dnia 30 kwietnia 2026 r. wskazać należy, że zgodnie z art. 49 §1 P.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.
W myśl art. 47 §1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. Zgodnie z przepisem art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu.
Z kolei zgodnie z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3 przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 P.p.s.a.).
W niniejszej sprawie, mimo doręczenia skarżącej w dniu 25 czerwca 2026 r. wezwania do uzupełnienia braków formalnych zażalenia oraz do uiszczenia wpisu, wpis nie został uiszczony, ani nie nadesłano odpisów zażaleniu. Odnosząc się w tym miejscu do treści złożonego przez skarżącą oświadczenie o cofnięciu skargi
i wszystkich czynności z nią związanych, zauważyć należy, że cofnięcie wniesionego zażalenia nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Rzecz bowiem w tym, że aby cofnąć środek odwoławczy (podobnie skargę), musi on być skutecznie złożony. W niniejszej sprawie zażalenie, nie zostało jednak skutecznie wniesione z uwagi na nieuzupełnienie jego braków.
W związku z powyższym, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 §2 P.p.s.a. oraz art. 220§3 P.p.s.a. orzeczono jak w pkt 2 postanowienia.