II SA/KR 1660/24

II SA/Kr 1660/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-02-13
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Człowiekowska /przewodniczący/
Magda Froncisz
Mirosław Bator /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono postanowienie organu II i I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1130
art. 53 ust. 4 pkt 6, art. 64
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska Sędziowie: WSA Mirosław Bator (spr.) WSA Magda Froncisz po rozpoznaniu w dniu 13 lutego 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 18 listopada 2024 r. nr SKO.ZP/415/337/2024 w przedmiocie odmowy pozytywnego uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy 1/ uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; 2/ zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie na rzecz M. K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania
Uzasadnienie
Starosta Myślenicki postanowieniem z dnia 19 lutego 2024 r. znak: GM.6123.K.Kw.176.2023 działając na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 6 i ust. 5 w związku z art. 64 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, art. 92 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, art. 3 ust. 1, art. 7 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych oraz art. 106 § 5 K.p.a. odmówił pozytywnego uzgodnienia w zakresie ochrony gruntów rolnych projektu decyzji o warunkach zabudowy na działce nr [...] w miejscowości K. gmina R. na zabudowę mieszkaniową jednorodzinną tj.: budowie [...] budynków mieszkalnych jednorodzinnych oraz towarzyszących urządzeń infrastruktury technicznej: przyłączy energetycznego nN, przyłączy wody projektowanych z wodociągu gminnego, bezodpływowych szczelnych zbiorników na nieczystości ciekłe - w granicach oznaczonych na załączniku graficznym do projektu decyzji nr 94/23 z dnia 6 grudnia 2023 r. znak: RGPRiOŚ.6730.94.2023 o ustaleniu warunków zabudowy. W uzasadnieniu organ wskazał, że przedmiotowa działka posiada klaso – użytki: R IV b, ŁV i Ps IV pochodzenie mineralnego, które nie są gruntami szczególnie chronionymi w myśl przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, gdyż, jak wynika z nadesłanej uwierzytelnionej kserokopii pisma Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Nadzór Wodny z dnia 23.01.2024 r. na działce nr ewid. [...] w miejscowości K. nie znajdują się urządzenia melioracji wodnych. Z informacji zawartej w piśmie Urzędu Gminy R. wynika, że w nawiązaniu do ustaleń obowiązującego do 31.12.2003r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi R. działka nr [...] w miejscowości K. leżała w obszarze "R" - tereny użytków rolnych, sadowniczych i ogrodniczych w obszarach rolnych. Z kolei w nawiązaniu do ustaleń obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy R. uchwalonego przez Radę Gminy R. uchwałą Nr XLIII/321/2022 z dnia 3 listopada 2022 r., działka nr [...] w miejscowości K. leży w obszarze "RP" - obszary rolne gospodarki polowej - grunty o średniej wartości dla rolnictwa. Organ wskazał, że studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie jest aktem prawa miejscowego. Niemniej jednak, na podstawie art. 65 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 2023r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych innych ustaw (obowiązuje od dnia 24 września 2023r.) studia uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gmin zachowują moc do dnia wejścia w życie planu ogólnego gminy w danej gminie, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2025 r., i stosuje się do nich przepisy dotychczasowe. Ponadto, zgodnie z nieobowiązującym obecnie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (artykuł uchylony z dniem 24 września 2023 r.) w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zwanego dalej "studium"." Zgodnie z art. 10 ust. 2 pkt 10 w/w ustawy (artykuł uchylony z dniem 24 września 2023 r.) w studium określa się w szczególności "kierunki i zasady kształtowania rolniczej i leśnej przestrzeni produkcyjnej". Tutaj należy wziąć pod uwagę fakt, że zawiadomieniem z dnia 18 września 2023 r. Urząd Gminy R. powiadomił o przystąpieniu do sporządzenia zmiany Studium Uwarunkowań i Kierunków Zagospodarowania Przestrzennego Gminy R., zgodnie z uchwałą Rady Gminy R. z dnia 20 czerwca 2023r nr XLIX/376/2023. Analizując przedmiotową sprawę należy stwierdzić, że inwestycja objęta wnioskiem projektowana jest na gruncie rolnym stanowiącym klaso-użytki; R IVb, Ł V i Ps IV pochodzenia mineralnego które nie są gruntami szczególnie chronionymi w myśl przepisów ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, gdyż, jak wynika z pisma Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Nadzór Wodny na działce nr ewid. [...] w miejscowości K. nie znajdują się urządzenia melioracji wodnych, niemniej są to grunty rolne. Z informacji zawartej w piśmie Urzędu Gminy R. wynika, że w nawiązaniu do ustaleń obowiązującego do 31.12.2003 r. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi R. działka nr [...] w miejscowości K. leżała w obszarze "R" - tereny użytków rolnych, sadowniczych i ogrodniczych w obszarach rolnych. Z kolei w nawiązaniu do ustaleń obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy R. uchwalonego przez Radę Gminy R. uchwałą nr XLIII/321/2022 z dnia 3 listopada 2022 r., działka nr [...] w miejscowości K. leży w obszarze "RP" - obszary rolne gospodarki polowej - grunty o średniej wartości dla rolnictwa, a w myśl art.6 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne można przeznaczyć grunty oznaczone w ewidencji jako nieużytki, a w razie ich braku - inne grunty o najniższej przydatności produkcyjnej. Z analizy danych w omawianym studium wynika, że polityka przestrzenna na obszarach RP polega na ochronie kompleksów rolniczej przestrzeni produkcyjnej oraz wartości przyrodniczych i krajobrazowych terenu oraz rolniczym i turystyczno-wypoczynkowym wykorzystaniu terenu. Na terenie tym jest wykluczenie nowej zabudowy, w tym zabudowy zagrodowej. Z dalszych zapisów wynika, że teren ma być wykorzystywany na cele produkcji rolniczej ze znaczącym udziałem gospodarki polowej i hodowlanej. Dopuszcza się wykorzystanie terenów na cele turystyki i wypoczynku, jako terenów spacerowych i wycieczkowych, po istniejących szlakach (drogach polnych, miedzach), z dopuszczeniem urządzania miejsc wypoczynku. Tutaj należy podkreślić, że obowiązek uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy wynikający z art.53 ust.4.pkt.6 w zw. z art.61 ust. 1 został przewidziany dla wszystkich gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarcze nieruchomościami'. Wymóg ten pozostaje więc aktualny zarówno wobec gruntów o klasach I-III, których to dotyczą szczególne regulacje zawarte w art.7 ustawy jak i do pozostałych gruntów, o niższej przydatności produkcyjnej. Należy również uwzględnić fakt, że, zarówno z załączonego załącznika graficznego do projektu omawianej decyzji, jak również z danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków obrębu K. wynika, że działka ta stanowi użytki rolne i lokalizacja [...] budynków mieszkalnych naruszyłaby zwarty kompleks rolny i działka utraciłaby charakter rolny.
Na to postanowienie zażalenie złożyła M. K. domagając się jego uchylenia.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie postanowieniem z dnia 18 listopada 2024 r. nr SKO.ZP/415/337/2024 utrzymał zaskarżone postanowienie organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu organ wskazał, że uzgodnienie z art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ma na celu kontrolę, czy wniosek nie dotyczy inwestycji nie dającej się pogodzić z rolnym lub leśnym przeznaczeniem gruntu. Uzgodnienie dokonywane jest w ramach uznania administracyjnego, co oznacza, że przepis ten umożliwia organowi dokonanie wyboru treści rozstrzygnięcia po wyważeniu interesu publicznego związanego z ochroną gruntów leśnych a słusznym interesem obywatela (por. np. uzasadnienie do wyroku NSA z dnia 1 września 2021 r., sygn. II OSK 3171/18). Jak wynika ze sporządzonego w dniu 28.05.2024 r. protokołu przedmiotowa działka nr [...] w miejscowości K. porośnięta jest trawą, a w najbliższym sąsiedztwie na działkach nr [...], [...] oraz [...] grunt jest uprawniany rolniczo m.in. [...] i [...]. Podano, że działka nr [...] jest zabudowana budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym w zabudowie bliźniaczej, natomiast dz. nr [...] i [...] zabudowana jest budynkiem z przeznaczeniem rolniczym (stajnia i stodoła). Z wyjaśnień inwestora złożonych podczas wizji lokalnej wynika, że na działkach powstałych z podziału dz. nr [...] (działki macierzystej), nie była nigdy prowadzona działalność rolnicza. Podano także, że nieruchomość była wcześniej oddana w dzierżawę na cele rolnicze. Zaznaczyć trzeba, że Starosta swoją argumentację oparł jedynie posiłkowo o analizę studium uwarunkowań zagospodarowania przestrzennego, a dostrzegł wyraźną sprzeczność planowanej inwestycji z celami określonymi w art. 3 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy z 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Planowana inwestycja jest nie do pogodzenia z rolnym przeznaczeniem gruntu, który stanowi klaso-użytek R IVb, LV i PsIV, co wynika z aktualnej treści obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy R. uchwalonego przez Radę Gminy R. uchwałą z dnia 3 listopada 2022 r. Nr XLIII/321/2022. Z powyższego wynika, że na działce nr [...] nie jest dopuszczalna realizacja nowej zabudowy, w tym również zabudowy zagrodowej. Polityka przestrzenna gminy polega bowiem na ochronie kompleksów rolniczej przestrzeni i turystyczno-wypoczynkowym wykorzystaniu terenu oraz intensywnym, rolniczym wykorzystaniu terenu ze znacznym udziałem gospodarki sadowniczej. Kolegium wskazało, że z przeprowadzonej wizji lokalnej na działce nr [...] w dniu 28.05.2024 r. wynika, że przedmiotowa nieruchomość posiada charakter rolny, co potwierdza załączona dokumentacja fotograficzna. Wyjaśniono, że przedmiotowa działka była wcześniej dzierżawiona w celach rolniczych. Zdaniem Kolegium organ I instancji w sposób przekonujący stwierdził, że planowane przedsięwzięcie jest nie do pogodzenia z rolnym przeznaczeniem tego terenu, zarówno w nieobowiązującym planie miejscowym gminy R. (symbol planu: "R"), jak i według studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy R. (symbol: "RP".).
Na to postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosła M. K. wskazując, że studium nie jest aktem prawa miejscowego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie wniosło o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentacje zawarta w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012r. poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, stosując środki przewidziane w ustawie.
Kontroli sądu w niniejszym postępowaniu poddana jest ocenia legalności postanowienia Starosty [...], w przedmiocie odmowy pozytywnego uzgodnienia projektu decyzji o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia polegającego na budowie [...] budynków mieszkalnych jednorodzinnych na działce stanowiącej użytki rolne klasy bonitacyjnej R IV b, ŁV i Ps IV pochodzenie mineralnego, które nie są gruntami szczególnie chronionymi. Odmowę uzgodnienia organ uzasadnia zapisami nieobowiązującego już miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, w którym grunt objęty projektem decyzji miał przeznaczenie użytków rolnych, sadowniczych i ogrodniczych w obszarach rolnych, oraz obowiązującego studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy R., w którym teren ten położony jest w obszarze "RP" - obszary rolne gospodarki polowej - grunty o średniej wartości dla rolnictwa. Organ odmowę uzgodnienia uzasadnia także wolą przestrzenną Rady Gminy, dotyczącą kierunków i zasad kształtowania rolniczej przestrzeni produkcyjnej przedstawioną obowiązującym studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowaniu przestrzennego. W ocenie sądu postanowienie to nie nosi cech legalności.
Zgodnie z art 53 ust 4 pkt. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1130 (dalej ustawa) decyzje, o których mowa w art. 51 ust. 1 (o ustaleniu lokalizacji celu publicznego), wydaje się po uzgodnieniu z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych - w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami. Przepis art 64 ustawy stanowi, że przepisy art. 51 ust. 2-3, art. 52, art. 53 ust. 1a-1d, 3-5a i 5c-5f oraz art. 54-56 stosuje się odpowiednio do decyzji o warunkach zabudowy, (...). Z kolei art 53 ust 5 ustawy stanowi że, uzgodnień, o których mowa w ust. 4, dokonuje się w trybie art 106 Kodeksu postępowania administracyjnego, z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgadniający w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane.
Jak podkreśla się w doktrynie, tryb uzgodnieniowy ma zastosowanie do oceny zgodności decyzji z przepisami prawa regulującymi konkretną sprawę, wówczas gdy ustawodawca nakłada obowiązek uzgodnienia tej decyzji z innym organem, zasadniczo wyspecjalizowanym w problematyce wymagającej szczególnej wiedzy. Z uwagi na ten szczególny przedmiot sprawy, do właściwości organu uzgadniającego decyzję przechodzi kontrola zgodności zamierzenia inwestycyjnego z daną regulacją materialnego prawa administracyjnego. Organ uzgadniający w postępowaniu uzgodnieniowym działa zatem na podstawie przepisów normujących przedmiotowy zakres uzgodnienia i dokonuje uzgodnienia zważywszy na ten zakres. Organ ten nie może wyjść poza ustawowo określony zakres uzgodnienia, a oceny dopuszczalności uzgodnienia decyzji dokonuje z punktu widzenia przepisów prawa powszechnie obowiązującego, regulującego daną kwestię (Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, Komentarz wydanie VIII). Jak zasadnie wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2020 r. II OSK 1376/18, w przepisie art. 53 ust. 4 pkt 9 ustawy z 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie określono warunków, spełnienie których powinno skutkować pozytywnym uzgodnieniem lokalizacji inwestycji. Uzgodnienie to ma zatem charakter co do zasady uznaniowy, przy czym zakres tego uznania zależy od okoliczności konkretnej inwestycji. Jest oczywiste, że uznanie nie oznacza dowolności organu. Wynikający z uznania wybór rozstrzygnięcia powinien być oparty na czytelnych kryteriach, znajdujących umocowanie w normach powszechnie obowiązujących.
Uzgodnienie jest "silną" formą współdziałania organów przewidzianą prawem materialnym. Uzgodnienie, w przeciwieństwie do opinii, jest formą o znaczeniu stanowczym, wiąże bowiem organ decydujący w postępowaniu głównym. Zakres uzgodnienia, którego dokonuje organ uzgadniający, obejmuje zwykle, o ile ustawodawca nie postanowi inaczej, treść decyzji, jaką ma wydać organ prowadzący postępowanie główne, a stanowisko zajęte przez organ uzgadniający przesądza o treści decyzji, która jest wydawana przez organ decydujący (Hanna Knysiak-Sudyka Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. III).
Oznacza to, że negatywne dla skarżącej uzgodnienie projektu w istocie wyklucza możliwość wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy i w konsekwencji uniemożliwia jej realizację inwestycji na tym terenie. Ani ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ani ustawa o ochronie gruntów rolnych i leśnych nie wskazują konkretnych przesłanek, jakimi powinny kierować się organy dokonujące uzgodnienia w omawianym zakresie. Jak mowa wyżej, postanowienie uzgodnieniowe, o którym mowa w art. 53 ust. 4 u.p.z.p. jest wydawane w ramach uznania administracyjnego, co oznacza, że przepis ten umożliwia organowi dokonanie wyboru treści rozstrzygnięcia po wyważeniu pomiędzy interesem publicznym a słusznym interesem obywatela (np. wyrok NSA z 12 października 2022 r., sygn. II OSK 2251/19, LEX nr 3503333; wyrok WSA w Krakowie z 21 września 2023 r., sygn. II SA/Kr 789/23, LEX nr 3618872).
W przypadku rozstrzygnięć uznaniowych sądowa kontrola jest ograniczona do badania, czy rozstrzygnięcie nie było dowolne, czy wybór jednego z możliwych rozstrzygnięć został należycie i przekonująco uzasadniony, a interes publiczny oraz interes obywateli zostały rozważone w sposób wystarczający. Sąd nie ma natomiast kompetencji do badania ich słuszności czy też celowości.
W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji nie spełniają kryterium prawidłowego rozstrzygnięcia o charakterze uznaniowym. Zgodnie z art 6 K.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. Oznacza to, że po pierwsze przepisy prawa wyznaczają kompetencje organów do wydania rozstrzygnięcia o konkretnej treści, po drugie zaś, rozstrzygnięcie to musi mieć oparcie w obowiązujących przepisach, także jeżeli jest wydawane w ramach uznania administracyjnego. Jeżeli rozstrzygnięcie nie ma oparcia w przepisach, czy wręcz jest sprzeczne z przepisami, nie można uznać, je za legalne.
Odmowa uzgodnienia decyzji o ustaleniu warunków zabudowy motywowana sprzecznością przedmiotu uzgodnienia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, który nie obowiązuje od 31 grudnia 2003 r. nie ma żadnego umocowania prawnego. Miejscowe plany zagospodarowania przestrzennego są prawem lokalnym (miejscowym), a ich przepisy obowiązują w czasie, gdy plany te są aktualne tj. nie wygasły na skutek upływu czasu, zgodnie przepisami ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy jest zresztą wydawana z uwagi na fakt, że teren, którego projekt decyzji dotyczy nie jest objęty zapisami planu. Powoływanie się na przepisy nieobowiązujące, choćby w ramach uznania administracyjnego jest nie do przyjęcia.
Co do sprzeczności projektu decyzji z zapisami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy R. wskazać należy, że organ powołuje się na sprzeczność zamierzenia z aktem, który nie jest aktem prawnym. Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego jest aktem kierownictwa wewnętrznego. Organ (w tym organ uzgadniający) nie może odmawiać ustalenia warunków zabudowy, lub uzgodnienia tych warunków motywując niezgodnością zamierzenia inwestycyjnego z aktem który, prawem nie jest.
Ponieważ organ jako podstawę prawna rozstrzygnięcia podaje też art. 7 ust. 2 pkt. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych wskazać należy, że zgodnie z art. 7 ust 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1161 przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne, wymagającego zgody, o której mowa w ust. 2, dokonuje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, sporządzonym w trybie określonym w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Z kolei art 7 ust 2 pkt 1 ustawy stanowi, że przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne gruntów rolnych stanowiących użytki rolne klas I-III - wymaga uzyskania zgody ministra właściwego do spraw rozwoju wsi, z zastrzeżeniem ust. 2a.
Zgoda na przeznaczenie na cele nierolnicze i nieleśne wydawana jest w odniesieniu do gruntów stanowiących użytki rolne klas I-III, Przeznaczenie gruntów rolnych na cele nierolne w odniesieniu do użytków rolnych klas bonitacyjnych I-III, co do zasady, dokonuje się przez uchwalenie miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, przy czym zmiana przeznaczenia tych gruntów wymaga zgody ministra rolnictwa (rozwoju wsi). Grunty o niższych klasach bonitacyjnych nie wymagają zmiany przeznaczenia, o której mowa w art 7 ust 1, oraz zgody ministra o której mowa w ust 2 ustawy. Wyłączenie takich gruntów z produkcji rolnej wymaga wydania decyzji zezwalającej na takie wyłączenie przez uprawniony organ na podstawie art 11 ust 1 w/w ustawy. Decyzji takiej wymaga zresztą także wyłączenie z produkcji rolnej gruntów rolnych klasy I-III, które za zgodą ministra rolnictwa, uzyskały w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego przeznaczenie nierolnicze. Sama zmiana przeznaczenia gruntów, nie daje podstaw do ich wyłączenia z produkcji rolnej. Wymagane jest także w takim przypadku, wydanie decyzji o wyłączeniu gruntu z produkcji rolnej. Do tak rozumianych przepisów należy odnosić regulację zamieszczoną a art 61 ust 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przepis ten stanowi, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących warunków (...) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne (...). Zgoda, o której mowa w tym przepisie, to zgoda, o jakiej mowa w art 7 ust 2 ustawy (zgoda ministra rozwoju wsi) i dotyczy jedynie gruntów klasy bonitacyjnej I-III. Pozostałe grunty nie wymagają takiej zgody, nie są zatem objęte wymogiem uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych na cele nierolnicze. W stosunku do takich gruntów organy administracji wydają decyzję ustalającą warunki zabudowy, a przez uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, w stosunku do gruntów o których mowa w art 11 ust 1 ustawy, inwestor obwiązany jest uzyskać decyzję o wyłączeniu z produkcji rolnej. Jak zasadnie wskazano w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2016 r. II OSK 1301/14 1. Decyzję o zezwoleniu na wyłączenie gruntu leśnego z produkcji leśnej uzyskuje się w przypadku braku planu miejscowego po uzyskaniu decyzji o warunkach zabudowy, a przed uzyskaniem pozwolenia na budowę. 2. Organy właściwe w sprawach ochrony gruntów leśnych nie mogą samodzielnie rozstrzygać o sposobie przeznaczenia terenu, a zatem konieczne jest wcześniejsze uchwalenie planu miejscowego przez organy gminy albo uzyskanie przez stronę decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Ponieważ grunt objęty wnioskiem o wyłączenie go z produkcji rolnej, to grunt klasy bonitacyjnej R IV b, ŁV i Ps IV pochodzenie mineralnego, które nie są gruntami szczególnie chronionymi, grunt ten nie wymagał zgody ministra rozwoju wsi na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze.
W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a oraz c a także 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.