II SA/Kr 1603/24

II SA/Kr 1603/24 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2025-02-28
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-12-10
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Joanna Człowiekowska /sprawozdawca/
Joanna Tuszyńska
Magda Froncisz /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
uchylono zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
art 30 b
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art 145 par 1 pkt 1 lit c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magda Froncisz Sędziowie: Sędzia WSA Joanna Człowiekowska (spr.) Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Protokolant: sekretarz sądowy Katarzyna Cyganik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2025 r. sprawy ze skargi L. M. na decyzję Wojewody Małopolskiego z dnia 26 września 2024 r., znak WI-I.7840.11.5.2024.MO w przedmiocie udzielenia pozwolenia na rozbiórkę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Wojewody Małopolskiego na rzecz L. M. kwotę 997 zł (słownie: dziewięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 12 lutego 2024 r. znak: AB.6741.68.2023.W, działając na podstawie art. 30 b, art. 32, art. 80 ust. 1 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 2 oraz art. 82 ust.
1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2023 r. poz. 682 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 k.p.a. Starosta Wielicki udzielił A. Sp. z o.o. pozwolenia na rozbiórkę części budynku mieszkalnego nr [...] przy ul. P. na dz. nr ew. [...] w m. W., obr. [...] gm. W. z zachowaniem warunków, wynikających z art. 36 ust. 1 pkt 1-4 oraz art. 41 ust. 4 i 4a oraz art. 42 Pr. bud.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że w dniu 14 grudnia 2023r. A. sp. z o.o. złożyła wniosek o wydanie pozwolenia na rozbiórkę części budynku mieszkalnego nr [...] przy ul. P. na dz. nr ew. [...] w m. W., obr. 2, gm. W., dołączając: zgodę właściciela obiektu budowlanego, szkic usytuowania obiektu budowlanego, opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz projekt rozbiórki.
W dniu 29 stycznia 2024 r. strona postępowania Ł. M. wniósł
o wydanie decyzji odmownej i umorzenie postępowania w przedmiocie rozbiórki. Ww. wskazał, że w przedmiotowej sprawie toczy się postępowanie w PINB w Wieliczce, roboty rozbiórkowe zostały rozpoczęte bez stosownego uzyskania pozwolenia na rozbiórkę oraz że przedłożona ekspertyza techniczna powinna zawierać wyniki badań geotechnicznych, ocenę stanu budynku w oparciu o odpowiednią liczbę dokonanych odkrywek.
Od powyższej decyzji odwołanie wniósł Ł. M..
Decyzją z dnia 26 września 2024 r. znak: WI-.7840.11.5.2024.MO, działając na podstawie art. 38 § 1 pkt 1 k.p.a. i art. 81 ust.1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U.2024 poz. 725 ze zm.) Wojewoda Małopolski utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
Organ odwoławczy powołał treść art. 32 ust. 1 i 30 b ust. 3 Pr. bud. i wyjaśnił, że inwestor do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę dołączył zgodę właściciela obiektu na rozbiórkę i oświadczenie o legalności budynku na działce nr [...] w W. oraz w przedłożonym projekcie rozbiórki: szkic usytuowania obiektu budowlanego, opis zakresu i sposobu prowadzenia robót budowlanych, opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, wynikające z prawa własności. Jednocześnie do dokumentacji wniosku dołączono ekspertyzę techniczną, wykonaną przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej
Organ stwierdził, że przedłożona dokumentacja spełnia wymagania ww. obowiązujących przepisów w tym zakresie. Ekspertyza techniczna określa stan techniczny części budynku podlegającej rozbiórce na działce nr [...] oraz jej wpływ na część budynku usytuowanego na działce nr [...]. W jej treści wskazano, że stan techniczny ww. części budynku mieszkalnego nie spełnia wymogów techniczno-użytkowych. Luźno wiszące elementy stwarzają zagrożenie dla pozostałej części budynku mieszkalnego znajdującego się na działce [...] Na ścianach wewnętrznych i zewnętrznych części budynku znajdującego się na dz. nr [...] liczne pęknięcia i uszkodzenia. Brak izolacji przeciwwilgociowej i termicznej oraz nieszczelne pokrycie dachu na części budynku przeznaczonego do rozbiórki spowodowały nadmierne zawilgocenie i zagrzybienie murów, stropu o konstrukcji dachu. Stan konstrukcji części budynku znajdującego się na dz. nr [...] będącego celem niniejszego opracowania jest w bardzo złym stanie technicznym, zagraża bezpieczeństwu ludzi oraz stwarza zagrożenie dla pozostałej części budynku, która znajduje się na dz. nr [...]. Część budynku znajdująca się na dz. nr [...] w dobrym stanie technicznym, nie podlega rozbiórce. Wszelkie prace prowadzone będą pod nadzorem uprawnionego kierownika budowy.
Organ podał, że opis stanu budynku przeznaczonego do rozbiórki potwierdza dokumentacja fotograficzna, będąca elementem ekspertyzy. Zły stan budynku został potwierdzony w ekspertyzie technicznej, wykonanej przez osobę legitymującą się uprawnieniami do jej wykonania. Ubytki w elementach nośnych oraz korozja biologiczna elementów drewnianych powodują, że budynek jest w stanie postępującej degradacji. Nienależnie od powyższego, rozbiórka przedmiotowego budynku jest uzasadniona, chociażby jego fatalnym i stwarzającym zagrożenie stanem technicznym. Zatem, w ocenie tutejszego organu wobec spełnienia przez Inwestora złożenia wymaganych dokumentów w zakresie uzyskania pozwolenia na rozbiórkę (art. 30b ust. 3 Pr. bud.), organ administracji architektoniczno-budowlanej I instancji prawidłowo orzekł o udzieleniu pozwolenia na rozbiórkę części budynku mieszkalnego nr [...] przy ul. P. w W..
Z kolei mając na uwadze treść art. 31a Pr. bud. organ podał, że rozpoczęcie robót rozbiórkowych, mających na celu zabezpieczenie lub rozbiórkę obiektu można niezależnie rozpocząć przed uzyskaniem stosownego pozwolenia w zakresie rozbiórki, jeśli ma ona na celu usunięcie bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Niemniej jednak po rozpoczęciu robót rozbiórkowych na inwestorze spoczywa obowiązek uzyskania bezzwłocznie pozwolenia na rozbiórkę lub dokonania zgłoszenia. W nin. sprawie wszelki wymagana informacje, zamieszczono w projekcie rozbiórki w opisie zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych, jak również w ekspertyzie technicznej (będącej częścią projektu) – w ocenie organu opracowania te są wystraczające. Projektant opisał zarówno sposób wykonania rozbiórki jak i elementy budynku jej podlegające oraz wskazał, że budynki mieszkalne przylegające do siebie ścianami szczytowymi są niezależne konstrukcyjnie, także w zakresie pokrycia dachowego. Umożliwia to przeprowadzenie rozbiórki przedmiotowego budynku bez ingerencji i oddziaływania na budynek sąsiedni. Ściana w granicy pełni funkcję konstrukcyjną, nośną do poziomu stropu nad parterem, dla której dla lepszej stateczności tej części ściany należy zostawić część ścian poprzecznych, które będą pełnić funkcję podpierającą. Wpływ przedmiotowej rozbiórki części budynku na działce nr [...] na istniejącą konstrukcję nośną części budynku, znajdującego się na działce o nr [...], został opisany w punkcie 5 projektu.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów k.p.a. poprzez brak przeprowadzenia kompleksowego postępowania dowodowego organ wyjaśnił, że przeprowadził analizę wnioskowanego zamierzenia budowlanego z wymogami ustaleń Pr. bud. w zakresie kompletności materiału dowodowego pod względem zapewnienia bezpieczeństwa osób i mienia na obszarze oddziaływania tj. na działce nr [...], co potwierdziło stanowisko organu I instancji. Organ podkreślił, że pełną odpowiedzialność za projekt ponosi projektant posiadający budowlane uprawnienia, uprawniające do ich wykonania. Również on decyduje, jakie rozwiązania projektowe są przyjęte w jego projektach. W zakresie postulowanej konieczności przeprowadzenia wizji lokalnej, celem umożliwienia stronom przedstawienia i uszczegółowienia stanowiska w sprawie organ wyjaśnił, iż strony na każdym etapie postępowania maja możliwość zapoznania się z aktami sprawy i wniesienia ewentualnych uwag w formie pisemnej. Jeśli chodzi o doręczenie decyzji bezpośrednio do odwołującego się, a nie do jego pełnomocnika, zdaniem organu wobec wniesienia przez pełnomocnika odwołania w terminie, odwołujący się nie został pozbawiony swoich praw jako strona postępowania.
Na powyższą decyzję Ł. M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając rozstrzygnięciu naruszenie przepisów:
- art. 30 w zw. z art. 81 ust. 1 pkt 1b i art. 80 ust. 1 pkt 1 Pr. bud. polegającą na przyjęciu, iż organ wydający decyzję o udzieleniu pozwolenia na rozbiórkę (starosta) nie jest zobligowany do oceny i weryfikacji wniosku i dokumentów dołączonych do wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na rozbiórkę (w szczególności wedle kryterium zapewnienia bezpieczeństwa osób i mienia na obszarze oddziaływania inwestycji);
- art. 89 k.p.a. w zw. z art. art. 10 §1 k.p.a. w zw. z art. 138 §1 ust 2 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie, tj. błędne uznanie, iż nieprzeprowadzenie przez organ I instancji wnioskowanej rozprawy administracyjnej nie stanowi naruszenia praw strony w postępowaniu administracyjnym, a w konsekwencji nieuchylenie zaskarżonej decyzji,
- art. 75 §1 k.p.a. w zw. art. 136 §1 k.p.a., poprzez ich niezastosowanie, tj. pominięcie w zaskarżonej decyzji wniosku dowodowego skarżącego o dopuszczenie dowodu z treści opinii technicznej z dnia 29 lutego 2024 r., sporządzonej przez mgr inż. M. R.,
- art. 40 k.p.a. w zw. z art. 10 §1 k.p.a. w zw. z art. 138 §1 ust 2 k.p.a., poprzez
ich niezastosowanie, tj. błędne uznanie, iż przesłanie korespondencji na adres strony z pominięciem pełnomocnika nie stanowi naruszenia praw strony w postępowaniu administracyjnym a w konsekwencji nieuchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach sprawowanej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 P.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Należy również wskazać, że na mocy art. 145 § 1 P.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3).
W razie nieuwzględnienia skargi podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 P.p.s.a.
Skarga okazała się uzasadniona.
Przedmiotem kontroli jest decyzja Wojewody Małopolskiego utrzymująca w mocy decyzję zezwalającą na rozbiórkę "części budynku mieszkalnego nr [...] przy ul. P. na dz. nr ew. [...] w m. W., obr. [...] gm. W." wydaną przez Starostę W. .
Materialnoprawną podstawę tej decyzji stanowią przepisy art. 30b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2024 r. poz. 725, dalej: P.b.). Zgodnie z art. 30b ust. 1 P.b. rozbiórkę można rozpocząć po uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na rozbiórkę. Decyzję tę wydaje na wniosek organ administracji architektoniczno-budowlanej (ust. 2). Zgodnie z art. 30b ust. 3 P.b. do wniosku o pozwolenie na rozbiórkę dołącza się:
1) zgodę właściciela obiektu budowlanego lub jej kopię;
2) szkic usytuowania obiektu budowlanego;
3) opis zakresu i sposobu prowadzenia robót rozbiórkowych;
4) opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia;
5) pozwolenia, uzgodnienia, opinie i inne dokumenty, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, lub kopie tych pozwoleń, uzgodnień, opinii i innych dokumentów - nie dotyczy to uzgodnień i opinii uzyskiwanych w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000;
6) projekt rozbiórki lub jego kopię - w zależności od potrzeb.
Organy orzekające w przedmiotowej sprawie przyjęły, że inwestor dołączył do wniosku komplet wymaganych dokumentów, tj. zgodę właściciela obiektu przeznaczonego do rozbiórki, położonego na działce nr [...] w W., oświadczenie o legalności budynku, a także projekt rozbiórki obejmujący szkic usytuowania obiektu budowlanego oraz opis zakresu i sposobu prowadzenia robót budowlanych, opis sposobu zapewnienia bezpieczeństwa ludzi i mienia. Inwestor złożył także oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowalne, a ponadto dołączył ekspertyzę techniczną wykonaną przez G. J. posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej.
W ocenie Sądu organy orzekające nie wyjaśniły jednak istotnych okoliczności sprawy, które związane są ze specyfiką obiektu objętego wnioskiem o rozbiórkę. Obiekt ten zlokalizowany jest mianowicie na dwóch działkach nr [...] (własność inwestora) i [...] (własność skarżącego). Nie jest kwestionowane w okolicznościach sprawy, że część obiektu znajdująca się na działce nr [...] znajdowała się w bardzo złym stanie technicznym. Część obiektu na działce nr [...] jest użytkowana.
Przedmiot rozbiórki określono we wniosku o rozbiórkę jako "rozbiórka części budynku mieszkalnego nr [...] przy ulicy P. Zdaniem Sądu określenie to, przeniesione do decyzji, nie wskazuje precyzyjnie zakresu robót rozbiórkowych, w szczególności nie precyzuje, czy przedmiotem rozbiórki są wszystkie elementy obiektu (jako całości zlokalizowanego na działkach nr [...]) znajdujące się na działce nr [...], czy też rozbiórka obejmie część tego obiektu w zakresie, w jakim jest on zlokalizowany na działce nr [...], tzn. z pozostawieniem elementów tego obiektu na działce nr [...]. Zauważyć wypada, że decyzja organu pierwszej instancji nie określa szczegółowego zakresu robót rozbiórkowych, posługując się jedynie ogólnikowym określeniem zamierzenia budowlanego. Tymczasem zakres robót rozbiórkowych powinien precyzyjnie wynikać z pozwolenia na rozbiórkę, zwłaszcza w sytuacji, gdy przedmiotem rozbiórki jest część jakiegoś obiektu, a decyzja ta nie ma załącznika, z którego zakres ten mógłby wynikać. W okolicznościach rozpatrywanej sprawy konieczność sprecyzowania zakresu robót wiąże się też z potrzebą zapewnienia bezpieczeństwa części budynku na działce nr [...], a tym samym ochronę uzasadnionych interesów właściciela tej działki i znajdującego się na nim budynku. Precyzyjnie określony zakres robót powinien też znaleźć odzwierciedlenie w przedłożonych wraz z wnioskiem dokumentach, w tym w ekspertyzie technicznej. Tymczasem, pomimo zgłaszanych w toku postępowaniach wątpliwości, organy zaniechały precyzyjnego wyjaśnienia zakresu robót.
W tym kontekście zwrócić należy uwagę na treść przedłożonej ekspertyzy, w której w zakresie newralgicznym dla części budynku na działce nr [...] wskazano w punkcie 3: "przedmiotowy budynek jest dwukondygnacyjny (parter i nieużytkowe poddasze), prawdopodobnie niepodpiwniczony". W punkcie 5 pt. "Wpływ rozbiórki części budynku na istniejącą konstrukcję nośną części budynku znajdującego się na działce nr [...]" wskazano: "konstrukcja budynku pozwala na planowane rozebranie części budynku, która znajduje się na działce nr [...] w odległości ok. 2,0 m od poprzecznej ściany działowej znajdującej się w granicy działek nie wpływając na konstrukcje pozostałej części, znajdującej się na dz. nr [...]. (...) Należy zwrócić szczególną uwagę na elementy murowe ściany wspólnej w granicy. Dla lepszej stateczności tej części ściany należy zostawić część ścian poprzecznych – ściany te będą pełniły funkcję podpierającą. Ściany te należy pozostawić na odległości do najbliższych otworów okiennych i drzwiowych, ok. 1,5 m od granicy działki. Należy zabezpieczyć pozostałe ściany wieńcem żelbetowym". Z powyższego wynika, że rozbiórka nie obejmuje całości obiektu, w zakresie w jakim znajduje się on na działce nr [...], co potwierdza wadliwość rozstrzygnięcia, w którym nie sprecyzowano zakresu robót rozbiórkowych. Przywołany opis pozostawia również wątpliwość co do istnienia na działce [...] piwnicy. Jak stwierdzono w protokole oględzin przedmiotowej nieruchomości przeprowadzonych przez inspektorów Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Wieliczce w dniu 17 września 2024 r., tj. przed wydaniem decyzji organu II instancji (26 września 2024 r.), dołączonym do skargi, pod budynkiem znajduje się piwnica. Odnotowano również "brak możliwości stwierdzenia czy przedmiotowa ściana znajdują się pomiędzy budynkami nr [...] była/jest ścianą konstrukcyjną czy wyłącznie działową, rozdzielającą budynki. Widoczna odkrywka w rejonie południowo zachodnim narożniku ścian zewnętrznej oraz rozdzielającej wykonana na wysokości do 0,8 m nie uwidacznia przewiązania cięgieł w narożu przedmiotowych ścian." A zatem również i treść tego protokołu potwierdza, że opis obiektu na działce nr [...] we wniosku o rozbiórkę i jego załącznikach nie był precyzyjny, a co za tym idzie, niejasny pozostaje zakres rozbiórki, dla której wydano kwestionowane pozwolenie.
Konieczność precyzyjnego określenia zakresu rozbiórki w przedmiotowej sprawie jest tym donioślejsza, jeśli uwzględni się treść art. 36 ust. 1 P.b., który określa treść decyzji o pozwoleniu na budowę, w tym decyzji pozwalającej na rozbiórkę. Zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 1 w decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej, w razie potrzeby określa szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych. W przedmiotowej sprawie organ I instancji określił takie warunki w sposób ogólnikowy, nawiązując wyłącznie do obowiązku stosowania "odpowiednich warunków bezpieczeństwa" wynikających z rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych. Brak w tym miejscu odniesienia do okoliczności tej sprawy, w której zaistniała potrzeba zabezpieczenia pozostałej na działce nr [...] i prawdopodobnie na działce nr [...] części budynku.
Wszystko powyższe prowadzi do konkluzji, że organy orzekające w sprawie nie przeprowadziły wyczerpującego postępowania wyjaśniającego, czym naruszone zostały przepisy art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. Uzasadnienie decyzji organu I instancji jest lakoniczne, nie spełniając wymogów art. 107 § 3 k.p.a. Tych wymogów nie spełnia również uzasadnienie decyzji organu odwoławczego, które choć obszerniejsze, nie dostrzega istotnych okoliczności sprawy, m.in. dotyczących potrzeby wyjaśnienia zakresu robót i zabezpieczenia budynku na działce nr [...], czy też wniosków dowodowych złożonych przez skarżącego, m.in. odnoszących się do przedłożonej przez skarżącego opinii technicznej.
Niezasadne okazały się natomiast pozostałe zarzuty, zwłaszcza w zakresie nieprzeprowadzania rozprawy administracyjnej (art. 89 k.p.a.), która w postępowaniu administracyjnym nie jest obowiązkowa. Nie uzasadniałoby również uchylenia decyzji naruszenie art. 40 k.p.a. polegające na przesłaniu korespondencji na adres strony, z pominięciem pełnomocnika, skoro naruszenie to nie miało wpływu na podejmowane przez stronę skarżącą czynności procesowe, zwłaszcza na możliwość wniesienia środków zaskarżenia.
W przedstawionych realiach sprawy należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu II instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w punkcie I sentencji wyroku. O kosztach orzeczono w punkcie II sentencji wyroku na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 p.p.s.a.