II SA/Kr 1569/00

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2004-10-19
NSAnieruchomościWysokawsa
nieruchomościpodział nieruchomościgospodarka komunalnaOSPplac zabawplan zagospodarowania przestrzennegozasiedzeniecel publicznyWSAKraków

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił decyzję o podziale nieruchomości, wskazując na naruszenie przepisów o planowaniu przestrzennym i brak jednoznacznego ustalenia własności.

Sprawa dotyczyła zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości stanowiącej własność gminy, który miał na celu utworzenie placu zabaw. Ochotnicza Straż Pożarna kwestionowała podział, podnosząc kwestie własności (toczące się postępowanie o zasiedzenie) oraz niezgodność z planem zagospodarowania przestrzennego. WSA w Krakowie uchylił decyzje organów niższych instancji, stwierdzając naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego, w tym brak wymaganej opinii o zgodności z planem miejscowym oraz nieuregulowaną kwestię własności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę Ochotniczej Straży Pożarnej (OSP) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Wójta Gminy o zatwierdzeniu projektu podziału nieruchomości. Spór dotyczył podziału działki stanowiącej własność gminy, z której część miała zostać przeznaczona na ogólnodostępny plac zabaw, a część pozostać dla OSP. OSP podnosiła, że toczy się postępowanie sądowe o zasiedzenie tej nieruchomości, a planowany podział jest niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego oraz nie służy realizacji celu publicznego. Organy administracji obu instancji zatwierdziły podział, uznając go za zgodny z planem i realizujący cele publiczne. WSA w Krakowie uchylił obie decyzje, stwierdzając, że organy nie wykazały zgodności podziału z planem zagospodarowania przestrzennego, który nie przewidywał utworzenia placu zabaw. Ponadto, sąd wskazał na nierozstrzygniętą kwestię własności nieruchomości z uwagi na toczące się postępowanie o zasiedzenie, co stanowiło przesłankę do zawieszenia postępowania administracyjnego. Sąd uznał, że doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, co skutkowało uchyleniem zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Nie, spór o własność stanowi zagadnienie wstępne, które powinno być rozstrzygnięte przez sąd powszechny, co może stanowić przesłankę do zawieszenia postępowania administracyjnego.

Uzasadnienie

Sąd wskazał, że postępowanie o zasiedzenie nieruchomości przez OSP stanowi zagadnienie wstępne, które musi zostać rozstrzygnięte przez sąd powszechny, a jego nierozstrzygnięcie może być podstawą do zawieszenia postępowania administracyjnego.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

uchylono_decyzję

Przepisy (20)

Główne

u.g.n. art. 93 § 4 i 5

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 93 § 1

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

k.p.a. art. 97 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania administracyjnego

Pomocnicze

u.g.n. art. 96 § 1 i 4

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 97 § 3

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 93 § 1 i 3

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w tym postępowaniu § § 4 ust. 2

Rozporządzenie Rady Ministrów w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w tym postępowaniu § § 10 ust. 1 i 2

k.p.a. art. 97 § § 1 pkt 4

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 107

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 6, 7 i 8

Kodeks postępowania administracyjnego

u.g.n. art. 95

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 100

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 93 § 2

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 13 § 2

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 6

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

u.g.n. art. 97 § 3 pkt 2

Ustawa o gospodarce nieruchomościami

p.p.s.a. art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c"

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 200

Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Ustawa - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi art. 97 § § 1

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niezgodność podziału nieruchomości z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Toczące się postępowanie sądowe o zasiedzenie nieruchomości jako zagadnienie wstępne. Brak wykazania realizacji celu publicznego przy podziale z urzędu. Naruszenie przepisów o obowiązku wydania opinii o zgodności podziału z planem miejscowym.

Odrzucone argumenty

Argumenty organów administracji o zgodności podziału z planem miejscowym i realizacji celów publicznych. Argument o tym, że postępowanie o zasiedzenie nie ma znaczenia dla postępowania administracyjnego.

Godne uwagi sformułowania

spór przed sądem o własność stanowi przesłankę do zawieszenia postępowania na zasadzie art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż w istocie taki spór jest zagadnieniem wstępnym, które rozstrzyga sąd. Podział nieruchomości stanowiącej działkę nr 1 na działki: nr 2 i 3 nie został dokonany prawidłowo, gdyż narusza art. 93 ust. 1, 4 i 5 oraz art. 97 ust. 3 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a także art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

Skład orzekający

Jan Zimmermann

przewodniczący

Anna Szkodzińska

sędzia

Mariusz Kotulski

sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących podziału nieruchomości z urzędu, znaczenie postępowań o zasiedzenie dla postępowań administracyjnych, wymogi zgodności podziału z planem miejscowym oraz definicja celu publicznego."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w momencie jego wydania (ustawa o gospodarce nieruchomościami z 1997 r.).

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje konflikt między potrzebami lokalnej społeczności (OSP, plac zabaw) a formalnymi wymogami prawnymi, w tym kwestią własności i planowania przestrzennego. Ilustruje, jak ważne jest prawidłowe ustalenie stanu prawnego nieruchomości przed dokonaniem podziału.

Czy plac zabaw może być powodem do uchylenia podziału nieruchomości? WSA wyjaśnia.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Kr 1569/00 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2004-10-19
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2000-07-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Anna Szkodzińska
Jan Zimmermann /przewodniczący/
Mariusz Kotulski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
607  Gospodarka mieniem państwowym i komunalnym, w tym gospodarka nieruchomościami nierolnymi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Sentencja
Sygn. akt. II SA/Kr 1569 / 00 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 19 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Jan Zimmermann Sędziowie : NSA Anna Szkodzińska AWSA Mariusz Kotulski / spr. / Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2004r. sprawy ze skargi Ochotniczej Straży Pożarnej w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 14 czerwca 2000r., Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu podziału nieruchomości I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz Ochotniczej Straży Pożarnej w [...] kwotę 10 / dziesięć / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Wójt Gminy decyzją z dnia [...] września 1999r., nr [...] działając na podstawie art. 96 ust. 1 i 4 i art. 97 ust. 3 w związku z art. 93 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. nr 115, poz. 741 z późn. zm.) oraz § 4 ust. 2, § 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 lutego 1998r. w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w tym postępowaniu (Dz.U. nr 25, poz. 130) dokonał z urzędu podziału nieruchomości poprzez zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1 o pow. 0.31 ha położonej w [...]. stanowiącej własność Gminy na działki: nr 2 o pow. 0.16 ha i 3 o pow. 0,15 ha. Podlegający zatwierdzeniu projekt podziału sporządzony został przez uprawnionego geodetę H. S. w dniu 22.06.1999r., nr ks. rób. [...] i wpisany do ewidencji powiatowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w dniu 20.09.1999r.
Odwołanie od powyższej decyzji wniosła Ochotnicza Straż Pożarna w [...] podnosząc, iż od marca 1999r. toczy się sprawa sądowa pomiędzy Gminą a OSP w [...] o zasiedzenie całej działki nr 1, która do chwili złożenia odwołania nie została rozstrzygnięta. Nadto w planach OSP w [...] jest rozbudowa budynku remizy, który w pełni zaspokoiłby wymagania i potrzeby mieszkańców tej wsi, a samą działką nr 1 od pokoleń zajmuje się OSP, dbając o porządek, konserwacje i naprawę sprzętu.
Decyzją z dnia [...].12.1999r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż zatwierdzony podział jest niezgodny z miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy, a więc narusza art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21.08.1997r. o gospodarce nieruchomościami. Plan ów przewiduje bowiem rozbudowę budynku remizy, a nie realizację placu zabaw. Nadto "spór przed sądem o własność stanowi przesłankę do zawieszenia postępowania na zasadzie art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż w istocie taki spór jest zagadnieniem wstępnym, które rozstrzyga sąd. Wobec tego zasadnym jest przed wydaniem decyzji o podziale działki rozstrzygnąć w trybie ugody, tak jak wskazano, w drodze administracyjnej co do własności nieruchomości.
Dodatkowo, należy podnieść, że zawieszenie postępowania sądowego do czasu ugodowego załatwienia między stronami sprawy nie oznacza automatycznie, że sprawa zakończy się ugodą pomiędzy OSP, a Urzędem Gminy. Wobec tego, tym bardziej organ I instancji winien wpierw uregulować tą kwestię." W końcowej części uzasadnienia Kolegium jednoznacznie wykazało, iż Ochotnicza Straż Pożarna w [...] jest stroną przedmiotowego postępowania administracyjnego. Dodatkowo podniesiono, iż zaskarżona decyzja rażąco narusza art. 107 k.p.a. - co w konsekwencji skutkuje naruszeniem ogólnych zasad procedury administracyjnej wyrażonych w art. 6, 7 i 8 k.p.a.
W dniu 20 marca 2000r. Wójt Gminy decyzją nr [...] ponownie zatwierdził projekt podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr 1 o pow. 0.31 ha położonej w [...] stanowiącej własność Gminy na działki: nr 2 o pow. 0.16 ha i 3 o pow. 0,15 ha. Podlegający zatwierdzeniu projekt podziału sporządzony został przez uprawnionego geodetę H. S. W uzasadnieniu wskazano, iż właścicielem przedmiotowej działki jest wyłącznie Gmina, co zaświadcza odpowiedni wpis do księgi wieczystej nr KW [...]. Zatwierdzony projekt podziału działki w pełni zabezpiecza potrzeby OSP w [...]., łącznie z planowaną rozbudową remizy. Natomiast na powstałej w wyniku podziału działce nr 2 znajdzie się ogólnodostępny plac zabaw i rekreacji wykorzystywany głównie przez dzieci i młodzież przedszkola i szkoły podstawowej, a także gości przejeżdżających do [...] gospodarstw agroturystycznych zarejestrowanych w tej wsi. Powstałe w wyniku podziału działki mają bezpośredni dostęp do drogi publicznej co stwarza dogodne i bezkolizyjne korzystanie z tych działek. Decyzja o zatwierdzeniu podziału działki nr 1 stanowi realizację uchwały Zarządu Gminy Dębno z dnia 15.01.1999r., nr 1/14/99, a także była niezbędna właśnie ze względu na wniosek OSP w [...] dotyczący przekazania na własność tej działki. Podziału dokonano z urzędu na podstawie art. 97 ust. 3 pkt 1 i 2, gdyż "zrealizowane zostaną cele publiczne w postaci swobodnego korzystania z powstałych działek 3 i 2 odpowiednio przez OSP w [...], jak i dzieci i młodzież z gminnego placu zabaw." Sama działka położona jest zgodnie z postanowieniami Planu Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Dębno z dnia 27 czerwca 1991 r., nr VI11/52/91 w obszarze oznaczonym symbolem J5 UK Ul i S - co oznacza, że powierzchnia 1,1 ha to tereny: UK- usługi kultury i sztuki, Ul - usługi inne, S - usługi sportu. Tym samym uznać należy, iż podział jest zgodny z postanowieniami planu zagospodarowania przestrzennego.
Z treścią w/w decyzji nie zgodziła się Ochotnicza Straż Pożarna w [...] (zwana dalej skarżącą) składając odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W uzasadnieniu odwołania podniesiono, iż decyzja organu I instancji wydana została z naruszeniem art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, gdyż dokonany podział nie jest zgodny z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Nadto podział nieruchomości dokonywany z urzędu musi być niezbędny dla realizacji celów publicznych (art. 97 ust.3 pkt 1 cyt. ustawy). Cele publiczne zostały określone w art. 6 cyt. ustawy i nie obejmują one celów powołanych przez organ I instancji (plac zabaw nie jest instytucją gminną, a w całości wybudowany został przez Ochotniczą Straż Pożarną w [...], jak również jest w pełni dostępny). Wskazano także ponownie, iż nadal toczy się postępowanie sądowe mające na celu nabycia przez OSP własności przedmiotowej działki w drodze zasiedzenia.
Decyzją z dnia 14 czerwca 2000r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu swojej decyzji Kolegium podzieliło argumentację organu I instancji uznając zgodność dokonanego podziału z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Samo prowadzenie postępowania sądowego o nabycie prawa własności w drodze zasiedzenia działki nr 1 przez OSP w [...] nie ma znaczenia dla przedmiotowego postępowania administracyjnego, a nadto zgodnie z zapisami księgi wieczystej nr KW [...] działka ta w całości w chwili obecnej stanowi własność Gminy. W konsekwencji działka ta może podlegać podziałowi z urzędu.
Decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 14 czerwca 2000r. nr [...] zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego OSP w [...] wnosząc ojej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu skargi powtórzono argumentację podnoszoną już w odwołaniu oraz zarzut, iż organ odwoławczy nie ustosunkował się do kwestii zgodności podziału z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a sam cel podziału (plac zabaw i rekreacji dla dzieci młodzieży) nie jest odpowiednikiem celu publicznego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi powtarzając motywy zaskarżonego rozstrzygnięcia lub o odrzucenie skargi, gdyż nie została ona podpisana przez osobę uprawnioną do reprezentacji OSP w [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Na wstępie zaznaczyć należy, iż brak formalny związany z prawidłowością podpisania złożonej skargi uzupełniony został poprzez złożenie pełnomocnictwa dla Naczelnika OSP w [...]. J. B. do reprezentowania Prezesa OSP w [...] w postępowaniu sądowym w przedmiotowej sprawie.
Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.
Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Po pierwsze wskazać należy, iż zgodnie z brzmieniem art. 93 ust. 4 i 5 obowiązującej od dnia 1 stycznia 1998r. ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (t.j. Dz. U. z 2000r., nr 46, poz. 543 z późn. zm.) zgodność proponowanego podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego, z wyjątkiem podziałów, o których mowa w art. 95, opiniuje wójt, burmistrz albo prezydent miasta. Opinię, o której mowa w ust. 4, wyraża się w formie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. W orzecznictwie sądowym w sposób jednoznaczny przesądzono, iż obowiązek wyrażenia opinii o zgodności podziału nieruchomości z ustaleniami planu miejscowego (art. 93 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, jednolity tekst: Dz. U. z 2000 r. Nr 46, poz. 543 ze zm.) dotyczy zarówno podziału dokonywanego na wniosek osoby, która ma w tym interes prawny (art. 97 ust. l i 2 tej ustawy), jak i podziału dokonywanego z urzędu (art. 97 ust. 3, 4 i 5 tej ustawy) - por. wyrok SN z [...].03.2002r., sygn. akt [...] (publ. OSNP 2002/20/476). Wskazano bowiem, iż delegacja ustawowa (art. 100 u.g.n.), jak również Dział III - Rozdział l u.g.n. nie zawierają upoważnienia do wprowadzenia wyjątku od art. 93 ust. 4 i 5 u.g.n., zatem przepis § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 17 lutego 1998 roku w sprawie trybu dokonywania podziałów nieruchomości oraz sposobu sporządzania i rodzajów dokumentów wymaganych w tym postępowaniu (Dz. U. Nr 25, poz. 130) został wydany z przekroczeniem upoważnienia ustawowego. Zapis zawarty w art. 100 u.g.n., iż Rada Ministrów określi tryb dokonywania podziałów nieruchomości itd, nie może być traktowany jako podstawa do odstąpienia od opinii w przypadku podziału nieruchomości z urzędu, (por. wyrok NSA z 27.09.2000r., sygn. akt SA/Rz 215/99).
Tymczasem w przedmiotowej sprawie brak jest owej, wymaganej przez prawo w art. art. 93 ust. 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami, opinii o zgodności planowanego podziału z postanowieniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy.
Nadto zasadą wynikającą z art. 93 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami jest, iż podziału dokonuje się, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz przepisami szczególnymi. Przepisy art. 93 ust. 1-6 ustawy o gospodarce nieruchomościami dotyczą wyłącznie zasad podziału nieruchomości położonych na obszarze, na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i to niezależnie od stopnia ogólności tego planu. Zarazem przepis art. 93 ust.2 cyt. ustawy stanowi, że zgodność z ustaleniami planu dotyczy zarówno przeznaczenia terenu, jak i możliwości zagospodarowania wydzielonych działek gruntu. Oznacza to, że przy zatwierdzeniu i opiniowaniu projektu podziału (art. 93 ust. 4) organ musi przede wszystkim uwzględnić przeznaczenie terenu określone w planie miejscowym i z tego punktu widzenia ocenić, czy projekt realizuje to przeznaczenie, a także, czy służy temu przeznaczeniu, (por. wyrok NSA z 7.01.2002r., sygn. akt I SA 1400/00).
Warunek zgodności z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, jest o tyle przesądzający, iż bez jego spełnienia postępowanie o zatwierdzenie projektu podziału nieruchomości w ogóle nie może się toczyć.
Tymczasem organy administracyjne prowadzące postępowanie w przedmiotowej sprawie nie wykazały w sposób właściwy owej zgodności projektu podziału nieruchomości z przeznaczeniem ternu określonym w planie zagospodarowania przestrzennego gminy, a także czy dokonany podział będzie służył temu przeznaczeniu.
Jak wynika z załączonego do akt sprawy fragmentu części tekstowej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy (uchwała Rady Gminy w Dębnie z 27.06.1991r., nr VIII 52/91) obszar oznaczony w planie symbolem J5 UK Ul S o pow. ok. 1,1 ha obejmuje "tereny istniejącej remizy OSP z salą widowiskową oraz punkt skupu warzyw i owoców Spółdzielni Ogrodniczej zlokalizowanych na dwóch oddzielnych działkach. Adaptacja stanu istniejącego. Docelowo możliwość zaopatrzenia w wodę z projektowanego wodociągu [...] z odprowadzeniem ścieków do projektowanej kontenerowej oczyszczalni ścieków o symbolu J 20 NO." Z zapisu tego nie wynika zgodność z nim planowanego podziału, a przede wszystkim czy projekt podziału realizuje wskazane tam przeznaczenie. Jak wynika z uzasadnienia decyzji obu organów wydanych w przedmiotowej sprawie dokonany podział służyć ma m.in. wyodrębnieniu działki pod ogólno dostępny plac zabaw. Zapis planu tymczasem nie przewiduje takiego przeznaczenia, a jedynie możliwość adaptacji stanu istniejącego - i w tym zakresie winno nastąpić właściwe ustalenie przez orzekające organy administracji publicznej. Niczym nie uzasadnione jest (przynajmniej w świetle przedłożonych fragmentów planu zagospodarowania przestrzennego) powoływanie się przez organy, które wydały uchylone przez Sąd decyzje, na zapisy planu odnoszące się do przeznaczenia terenu objętego poszczególnymi symbolami planu: UK, Ul, S - w sytuacji, gdy zapis planu w sposób jednoznaczny dotyczy określonego obszaru objętego symbolem J5 UK Ul S.
Podzielić należy zarzut skarżącej, że organy nie wykazały faktu, iż dokonanie podziału z urzędu nastąpiło ze względu na konieczność realizacji celu publicznego. Pojęcie "cel publiczny", jakim posługuje się ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. Nr 115, poz. 741 ze zm.), w rym jej art. 13 ust. 2, nie jest dowolne i przy jego interpretacji nie można się odwoływać do potocznego jego znaczenia. Ustawodawca ustalił w art. 6 tej ustawy zamknięty katalog celów publicznych; wymienione w pkt 10 tego artykułu "inne cele" to tylko cele określone w odrębnych ustawach, (por. wyrok NSA z 10.10.2000r., sygn. akt II SA/Kr 1010/00, publ. ONSA 2001/4/186).
Pozostaje zatem możliwość prowadzenia o podział nieruchomości z urzędu wyłącznie o fakt, iż nieruchomość stanowi własność gminy i nie została ona oddana w użytkowanie wieczyste (art. 97 ust. 3 pkt 2 cyt. ustawy). Jednak z akt sprawy wynika, iż kwestia własności nieruchomości działki, której dotyczy podział, nie jest jednoznaczna. Zawisło bowiem przed sądem powszechnym postępowanie z wniosku OSP w [...] o zasiedzenie tej nieruchomości, które następuje ex tunc. Nie jest zatem wykluczona możliwość wydania przez sąd orzeczenia wskazującego, iż w chwili wszczęcia postępowania i wydawania decyzji administracyjnych właścicielem działki była OSP w [...] a nie Gmina. Fakt, iż postępowanie przed sądem powszechnym zostało zawieszone na zgodny wniosek stron nie zmienia oceny tego aspektu sprawy, a obie strony winny dążyć do jak najszybszego uregulowania tej kwestii. Podzielić więc należy, argumentację skarżącej w tym zakresie oraz stwierdzić, iż jest to przesłanka do zawieszenia postępowania administracyjnego na zasadzie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., gdyż w istocie jest to zagadnienie wstępne, rozstrzygane przez sąd powszechny.
Podział nieruchomości stanowiącej działkę nr 1 na działki: nr 2 i 3 nie został dokonany prawidłowo, gdyż narusza art. 93 ust. 1, 4 i 5 oraz art. 97 ust. 3 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a także art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. i z powyżej przedstawionych względów należało uchylić zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, gdyż nastąpiło naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy oraz naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI