II SA/KR 1489/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę J. sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która utrzymała w mocy decyzję Burmistrza odmawiającą ustalenia warunków zabudowy dla farmy fotowoltaicznej o mocy do 2.10 MW. Organy administracji argumentowały, że inwestycja nie spełnia wymogu "dobrego sąsiedztwa" (art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym) i powinna być realizowana na podstawie planu miejscowego, powołując się na przepisy dotyczące urządzeń OZE o mocy powyżej 500 kW (art. 10 ust. 2a i art. 15 ust. 3 pkt 3a ustawy). Skarżąca spółka podnosiła, że art. 61 ust. 3 ustawy wyłącza stosowanie zasady "dobrego sąsiedztwa" do instalacji OZE, niezależnie od ich mocy. Sąd administracyjny przychylił się do stanowiska skarżącej, uchylając zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Sąd uznał, że organy błędnie zinterpretowały przepis art. 61 ust. 3 ustawy, który w obecnym brzmieniu nie wprowadza rozróżnienia w zależności od mocy instalacji OZE. Sąd podkreślił, że Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie jest aktem prawa miejscowego i nie może stanowić podstawy do odmowy wydania decyzji o warunkach zabudowy, jeśli ustawa nie przewiduje takiego ograniczenia. W konsekwencji, sąd zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja art. 61 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w kontekście instalacji OZE, w szczególności farm fotowoltaicznych, oraz relacja między decyzją o warunkach zabudowy a planem miejscowym i studium.
Orzeczenie dotyczy konkretnej interpretacji przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy o odnawialnych źródłach energii. Może być stosowane do podobnych spraw dotyczących lokalizacji instalacji OZE na podstawie decyzji o warunkach zabudowy.
Zagadnienia prawne (2)
Czy przepis art. 61 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wyłączający stosowanie zasady "dobrego sąsiedztwa" i wymogu dostępu do drogi publicznej, ma zastosowanie do instalacji odnawialnych źródeł energii (OZE) niezależnie od ich mocy?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, przepis art. 61 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ma zastosowanie do instalacji OZE niezależnie od ich mocy.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że obecne brzmienie art. 61 ust. 3 ustawy nie wprowadza rozróżnienia w zależności od mocy instalacji OZE i odnosi się do definicji instalacji OZE zawartej w art. 2 pkt 13 ustawy o OZE. Argumentacja organów oparta na przepisach dotyczących studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego (art. 10 ust. 2a i art. 15 ust. 3 pkt 3a ustawy) była nieuprawniona, ponieważ studium nie jest aktem prawa miejscowego.
Czy inwestycja w farmę fotowoltaiczną o mocy do 2.1 MW może być realizowana na podstawie decyzji o warunkach zabudowy w sytuacji braku planu miejscowego, mimo że jest zaliczana do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, inwestycja w farmę fotowoltaiczną o mocy do 2.1 MW może być realizowana na podstawie decyzji o warunkach zabudowy, jeśli spełnione są przesłanki z art. 61 ust. 3 ustawy, który wyłącza stosowanie zasady "dobrego sąsiedztwa".
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że organy błędnie zastosowały przepisy dotyczące planu miejscowego i studium, ignorując wyłączenie zawarte w art. 61 ust. 3 ustawy. Kwalifikacja inwestycji jako mogącej znacząco oddziaływać na środowisko nie ma wpływu na zastosowanie art. 61 ust. 3.
Przepisy (11)
Główne
u.p.z.p. art. 61 § ust. 3
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Przepisów ust. 1 pkt 1 i 2 nie stosuje się do instalacji odnawialnego źródła energii w rozumieniu art. 2 pkt 13 ustawy o odnawialnych źródłach energii.
u.o.z.e. art. 2 § pkt 13
Ustawa o odnawialnych źródłach energii
Definicja instalacji odnawialnego źródła energii.
Pomocnicze
u.p.z.p. art. 61 § ust. 1 pkt 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Zasada "dobrego sąsiedztwa" - co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, musi być zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy.
K.p.a. art. 104 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.z.p. art. 10 § ust. 2a
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Określenie w studium obszarów dla urządzeń OZE o mocy powyżej 500 kW.
u.p.z.p. art. 15 § ust. 3 pkt 3a
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Określenie w planie miejscowym granic terenów pod urządzenia OZE o mocy powyżej 500 kW.
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 200
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 205 § § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych art. 14 § ust. 1 pkt 1 lit. c
Ustawa o opłacie skarbowej art. 1 § ust. 1 pkt. 2
Argumenty
Skuteczne argumenty
Art. 61 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wyłącza stosowanie zasady "dobrego sąsiedztwa" do instalacji OZE, niezależnie od ich mocy. • Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego nie jest aktem prawa miejscowego i nie może stanowić podstawy do odmowy wydania decyzji o warunkach zabudowy. • Kwalifikacja inwestycji jako mogącej znacząco oddziaływać na środowisko nie wpływa na zastosowanie art. 61 ust. 3 ustawy.
Odrzucone argumenty
Inwestycja w farmę fotowoltaiczną o mocy powyżej 500 kW powinna być realizowana przede wszystkim na podstawie planu miejscowego. • Zasada "dobrego sąsiedztwa" ma zastosowanie do instalacji OZE o mocy przekraczającej 500 kW. • Planowana inwestycja jest niezgodna z ładem przestrzennym ze względu na zmianę funkcji terenu z rolnej/zagrodowej na przemysłową.
Godne uwagi sformułowania
"Aktualna treść tego przepisu nie budzi już żadnych wątpliwości. Nie wprowadza on żadnego rozróżnienia w jego stosowaniu w zależności od mocy instalacji odnawialnego źródła energii." • "Poszukiwanie przez organ wykładni przepisu art.61 ust.3 poprzez zestawianie go z przepisem art.10 ust. 2a u.p.z.p. było niewłaściwe." • "W ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym brak jest przepisu, który nakazywałby przy wydawaniu decyzji o warunkach zabudowy dla instalacji odnawialnego źródła energii uwzględniać zasady obowiązujące przy uchwalaniu studium." • "Gdyby taka była intencja ustawodawcy, wynikałoby to wprost z art. 61 ust. 3 u.p.z.p."
Skład orzekający
Joanna Człowiekowska
sędzia
Joanna Tuszyńska
przewodniczący sprawozdawca
Paweł Darmoń
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 61 ust. 3 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w kontekście instalacji OZE, w szczególności farm fotowoltaicznych, oraz relacja między decyzją o warunkach zabudowy a planem miejscowym i studium."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy konkretnej interpretacji przepisów ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz ustawy o odnawialnych źródłach energii. Może być stosowane do podobnych spraw dotyczących lokalizacji instalacji OZE na podstawie decyzji o warunkach zabudowy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego tematu energetyki odnawialnej i interpretacji przepisów, które mogą wpływać na rozwój farm fotowoltaicznych. Wyrok jest istotny dla inwestorów i prawników zajmujących się tą dziedziną.
“Farma fotowoltaiczna bez "dobrego sąsiada"? WSA rozstrzyga kluczową kwestię dla OZE.”
Sektor
energetyka
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.