II SA/Kr 130/26
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie rozpoznał skargę Powiatu Oświęcimskiego na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Krakowie, utrzymującą w mocy decyzję o nałożeniu administracyjnej kary pieniężnej za odprowadzanie wód opadowych i roztopowych bez wymaganego pozwolenia wodnoprawnego. Pozwolenie wygasło w kwietniu 2022 r., a Powiat złożył wniosek o nowe pozwolenie dopiero w czerwcu 2025 r., ponad trzy lata po wygaśnięciu poprzedniego. Sąd oddalił skargę, stwierdzając, że nie można było odstąpić od nałożenia kary na podstawie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., ponieważ nie zostały spełnione obie kumulatywne przesłanki: znikoma waga naruszenia prawa oraz zaprzestanie naruszania prawa. Sąd podkreślił, że naruszenie miało charakter ciągły i trwało do momentu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, a Powiat nie podjął działań w celu terminowego uzyskania nowego pozwolenia, co stanowiło zaniedbanie finansowe i organizacyjne.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja i stosowanie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. w kontekście kar administracyjnych, zwłaszcza w sprawach dotyczących naruszeń ciągłych i konieczności zaprzestania naruszenia prawa przed stwierdzeniem go przez organ.
Dotyczy specyficznej sytuacji korzystania z usług wodnych bez pozwolenia, ale zasady interpretacji przepisów o karach administracyjnych mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy można odstąpić od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej za korzystanie z usług wodnych bez wymaganego pozwolenia, jeśli waga naruszenia jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, nie można odstąpić od nałożenia kary, jeśli nie zostały spełnione kumulatywnie obie przesłanki z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a., w tym zaprzestanie naruszania prawa przed stwierdzeniem tego przez organ.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że naruszenie miało charakter ciągły i trwało do momentu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji, a Powiat nie zaprzestał naruszania prawa przed tym momentem. W związku z tym, nawet gdyby waga naruszenia była znikoma, druga przesłanka nie została spełniona, co uniemożliwiało odstąpienie od kary.
Czy zaniedbanie w terminowym złożeniu wniosku o nowe pozwolenie wodnoprawne po wygaśnięciu poprzedniego, w połączeniu z brakiem zabezpieczenia środków finansowych, może stanowić podstawę do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zaniedbanie to nie stanowi podstawy do odstąpienia od kary, a wręcz przeciwnie, wskazuje na brak zawinienia i konieczność stosowania przepisów prawa.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił obowiązek znajomości i stosowania przepisów ustawy o finansach publicznych oraz konieczność zabezpieczenia środków finansowych z odpowiednim wyprzedzeniem. Długotrwały brak pozwolenia i brak działań w celu jego uzyskania nie mogą być usprawiedliwiane.
Przepisy (13)
Główne
Pw art. 472aa § ust. 1 pkt 2 i ust. 3 pkt 3
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne
k.p.a. art. 189f § § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Przepis ten stanowi podstawę do odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, ale wymaga kumulatywnego spełnienia dwóch przesłanek: znikomej wagi naruszenia prawa oraz zaprzestania naruszania prawa.
Pomocnicze
k.p.a. art. 7
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 140
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
P.u.s.a. art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
p.p.s.a. art. 134
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 135
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.f.p. art. 138 § ust. 6
Ustawa z dnia 17 grudnia 2004 r. o finansach publicznych
Pw art. 414
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne
Pw art. 271 § ust. 4 pkt 1
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne
Pw art. 280
Ustawa z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niespełnienie kumulatywnych przesłanek z art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. (brak zaprzestania naruszania prawa). • Naruszenie prawa miało charakter ciągły i trwało do momentu wydania decyzji przez organ I instancji. • Brak znikomej wagi naruszenia prawa w kontekście długotrwałego korzystania z usług wodnych bez pozwolenia.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 7 i 107 w zw. z art. 140 k.p.a. przez brak rozpoznania okoliczności uzasadniających odstąpienie od kary. • Zarzut naruszenia art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. przez odmowę odstąpienia od nałożenia kary. • Zarzut naruszenia art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 472aa ust. 1 pkt 2 Pw przez zrównanie korzystania z usług wodnych bez pozwolenia po jego wygaśnięciu z sytuacją, gdy pozwolenie nigdy nie zostało wydane. • Argument o znikomej wadze naruszenia prawa. • Argument o zaprzestaniu naruszania prawa poprzez podjęcie działań w celu uzyskania nowego pozwolenia. • Argument o nieznacznych negatywnych skutkach dla dóbr prawnych. • Argument o tożsamości warunków w nowym i wygasłym pozwoleniu. • Argument o dobrowolnym składaniu oświadczeń i uiszczaniu opłat.
Godne uwagi sformułowania
"Kara administracyjna jest naturalną reakcją na jego niewypełnienie." • "Ciężar gatunkowy naruszenia prawa polegający na korzystaniu z wód bez wymaganej zgody wodnoprawnej jest znaczący, gdyż stanowi naruszenie podstawowych obowiązków prawnych związanych z gospodarką wodną." • "Przepis art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. wymaga, aby strona będąca sprawcą deliktu administracyjnego 'zaprzestała naruszenia prawa', co należy interpretować w ten sposób, że przesłanka ta, po pierwsze, odnosi się do dobrowolnego przerwania stanu naruszenia prawa przez jego sprawcę przed stwierdzeniem tego stanu przez upoważniony organ administracji..." • "Trudno mówić o braku zawinienia, skoro środków nie zabezpieczono ani w 2021 r., ani w latach 2022-2024." • "Fakt zaniedbania podjęcia kroków dla terminowego uzyskania pozwolenia wodnoprawnego, w sytuacji trwania takiego stanu rzeczy przez długi czas, nie jest powodem do czynienia usprawiedliwień, lecz powodem do reakcji celem zmiany stanu rzeczy nie tylko doraźnie, ale i na przyszłość."
Skład orzekający
Paweł Darmoń
przewodniczący
Małgorzata Łoboz
sprawozdawca
Magda Froncisz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 189f § 1 pkt 1 k.p.a. w kontekście kar administracyjnych, zwłaszcza w sprawach dotyczących naruszeń ciągłych i konieczności zaprzestania naruszenia prawa przed stwierdzeniem go przez organ."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji korzystania z usług wodnych bez pozwolenia, ale zasady interpretacji przepisów o karach administracyjnych mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje praktyczne konsekwencje zaniedbań w procedurach administracyjnych i finansowych, co jest istotne dla samorządów i innych instytucji. Interpretacja kluczowego przepisu k.p.a. ma znaczenie dla wielu postępowań.
“Powiat zapłacił karę za brak pozwolenia wodnoprawnego. Sąd wyjaśnia, dlaczego nie można było uniknąć sankcji.”
Dane finansowe
WPS: 1720 PLN
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.