Pełny tekst orzeczenia

II SA/Kr 1149/01

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Kr 1149/01 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2004-07-27
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2001-04-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Dorota Dąbek
Grażyna Danielec /przewodniczący sprawozdawca/
Halina Jakubiec
Symbol z opisem
621  Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec (spr.) Sędziowie WSA Halina Jakubiec AWSA Dorota Dąbek Protokolant:Agnieszka Słaboń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2004 r sprawy ze skargi P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 20 marca 2001 r Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] 2001 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania P. B. przebywającego w Areszcie Śledczym w [...] od decyzji wydanej na podstawie Uchwały Rady Miasta [...]. Nr [...] z dnia [...] .2000 r. w sprawie udzielenia upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych, przez Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...]. z dnia [...].2001 r. znak: [...] o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego P. B., najemcy lokalu mieszkalnego - na podstawie art.138 § l pkt l kpa - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżoną decyzją z dnia [...] .2001 r. organ I instancji odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego P. B. z tego względu, iż nie zamieszkuje w lokalu, do którego ma tytuł prawny, gdyż przebywa w Areszcie Śledczym w [...]. W podstawie prawnej podjętego rozstrzygnięcia organ I instancji powołał przepisy ustawy z dnia 2 lipca 1994r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych, a w uzasadnieniu podniesiono, iż dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom zamieszkującym w lokalach, do których mają tytuł prawny, jeżeli średni miesięczny dochód przypadający na jednego członka gospodarstwa domowego jest niższy od 100% najniższej emerytury w gospodarstwie domowym wieloosobowym i 150% najniższej emerytury w gospodarstwie domowym jednoosobowym. Odwołujący się we wniosku i deklaracji o dochodach wykazał, że w lokalu, do którego ma tytuł prawny nie zamieszkuje. W lokalu tym mieszka jedynie konkubina wnioskodawcy W. K. Z zaświadczenia o opłatach za lokal wynika, iż naliczane są opłaty za mieszkanie od jednej osoby.
Od decyzji organu I instancji odwołał się P. B. podnosząc, iż jego konkubina W. K. w jego imieniu złożyła wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego. Wydana w rozpatrzeniu tego wniosku decyzja o odmowie przyznania dodatku mieszkaniowego, jest dla odwołującego się krzywdząca z tego względu, iż będzie rosło zadłużenie w opłatach za mieszkanie i wówczas spółdzielnia mieszkaniowa, będąca właścicielem lokalu, rozwiąże umowę najmu. Po opuszczeniu Aresztu Śledczego p. B. zmuszony będzie spać na dworcu i szybko powróci do więzienia.
Rozpoznając sprawę w trybie odwoławczym Samorządowe Kolegium Odwoławcze podniosło, akta badanej sprawy wskazują, że lokal położony przy ul. [...] w [...]. zajmowany jest przez p. B. na podstawie umowy zawartej w dniu [...].1998r. pomiędzy nim a Zarządem Spółdzielni Mieszkaniowej "[...]". Zatem tytuł prawny do przedmiotowego lokalu ma p. B., bowiem z nim zawarta została umowa najmu lokalu, na mocy której stał się najemcą. W spornym lokalu oprócz p. B. zamieszkuje W. K., która nie jest jednakże wymieniona w umowie najmu lokalu i jest w tym lokalu zameldowana na pobyt czasowy t. j. do [...].2001 r. Dalej organ stwierdza, że stosownie do treści art.39 ust. l ustawy p. B. - będącemu najemcą lokalu, przysługiwałby dodatek mieszkaniowy, gdyby zamieszkiwał w lokalu, do którego ma tytuł prawny t.j. umowę najmu lokalu. Z akt sprawy wynika zaś jednoznacznie, iż p. B. nie zamieszkuje w lokalu przy ul. [...] w [...]. Potwierdzeniem tego faktu jest to, iż nie są ponoszone na niego opłaty. Ponadto we wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego podano, że w lokalu zamieszkuje tylko jedna osoba t.j. p. K.. Fakt nie zamieszkiwania w przedmiotowym lokalu, stwierdza dalej Kolegium, potwierdza także sam odwołujący się podając, iż przebywa w Areszcie Śledczym w [...]. Z Aresztu Śledczego przesłane zostało odwołanie od decyzji organu I instancji. P. B. nie zamieszkuje w lokalu, do którego ma tytuł prawny i nie są naliczane za niego opłaty. W konsekwencji zaś nie przysługuje mu dodatek mieszkaniowy.
Z uwagi na fakt, iż dodatki mieszkaniowe przyznawane są w sposób ściśle określony przepisami ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych, a nie według uznania organów administracji publicznej, odwołującemu się, nie zamieszkującemu w lokalu, do którego ma tytuł prawny nie może być przyznana pomoc finansowa na częściowe dofinansowanie wydatków ustalonych za ten lokal. P. B. jest zameldowany w spornym lokalu na pobyt stały, jednakże zameldowanie jest czynnością ewidencyjną i stanowi domniemanie, że dana osoba zamieszkuje /przebywa/ pod adresem zameldowania. P. B. mimo, iż jest zameldowany na pobyt stały w lokalu przy ul. [...]w [...]., to jednak nie zamieszkuje w tym lokalu i nie są naliczane za niego opłaty czynszowe /za wywóz nieczystości stałych i płynnych oraz za wodę dostarczaną do lokalu/.
Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł P. B..
Skarżący podniósł, że wniosek o przyznanie dodatku mieszkaniowego wniosła jego konkubina w jego imieniu, gdyż sama nie może zameldować się w tym lokalu ponieważ budynek przeznaczony jest do rozbiórki. Dalej podniósł, że konkubina nie może płacić za lokal, gdyż jest osobą bezrobotną. On sam nie płacił regularnie czynszu, lecz zaległości wyrównała jego matka pożyczając mu pieniądze. Jeśli nie uzyska dodatku mieszkaniowego to zaległości będą rosły i zostanie rozwiązana z nim umowa najmu. Wniósł skarżący o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonej decyzji.
W związku z wejściem w życie z dniem l stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z mocy z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) do rozpoznania skargi wniesionej przed 1 stycznia 2004 r. właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 134 § l ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Stosownie do treści art. 39 ust. l ustawy z dnia z dnia 2 lipca 1994 r. o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych art. 39 ust. l Dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom mieszkającym w lokalach, do których mają tytuł prawny, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku nie przekracza 150% najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 100% w gospodarstwie wieloosobowym.
Zgodnie z powołanym przepisem aby uzyskać dodatek mieszkaniowy trzeba spełniać przesłanki tam określone.
Skarżący, wbrew twierdzeniom Kolegium, spełnia wszystkie te przesłanki. Legitymuje się prawem do lokalu w postaci umowy najmu oraz w nim zamieszkuje.
Stosownie do treści art. 25 kc miejscem zamieszkania jest miejsce, w którym osoba przebywa z zamiarem stałego pobytu, a takim miejscem jest lokal mieszkalny, a nie Zakład Karny, jak stwierdzają to organy obu instancji. Pobyt w Zakładzie Karnym nie jest zamieszkiwaniem w rozumieniu powołanej wyżej ustawy o najmie lokali mieszkalnych i dodatkach mieszkaniowych, jak też w rozumieniu art. 25 kc. Pobyt w takim zakładzie ma charakter czasowy i nie może być traktowany jako miejsce zamieszkania.
Zatem skoro skarżący spełnia przesłanki określone w art. 39 ustawy o najmie lokali i dodatkach mieszkaniowych (obowiązującej w chwili wydawania decyzji) przysługuje mu dodatek mieszkaniowy.
Dlatego też, na podstawie art. 145 § l pkt l a) ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § l ustawy przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.