II SA/Kr 1119/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w KrakowieKraków2007-03-30
NSAAdministracyjneŚredniawsa
warunki zabudowyochrona przyrodypark narodowylegitymacja procesowastrona postępowaniaSKOWSAuzgodnienieprawo administracyjne

WSA w Krakowie oddalił skargę Dyrektora Parku Narodowego, uznając, że nie posiadał on legitymacji procesowej do zaskarżenia decyzji o warunkach zabudowy.

Dyrektor Parku Narodowego zaskarżył decyzję o warunkach zabudowy, kwestionując m.in. brak uzgodnienia i niejasne sformułowanie "wymiana substancji". Samorządowe Kolegium Odwoławcze umorzyło postępowanie w sprawie ponownego rozpatrzenia, uznając Dyrektora za nieuprawniony podmiot. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę, potwierdzając brak legitymacji procesowej Dyrektora PN, gdyż nie był on stroną w postępowaniu o wydanie warunków zabudowy.

Sprawa dotyczyła skargi Dyrektora Parku Narodowego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która umorzyła postępowanie w sprawie ponownego rozpatrzenia decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. ustalającej warunki zabudowy dla działki na terenie Parku Narodowego. Dyrektor PN wnosił o uchylenie decyzji, zarzucając m.in. brak uzgodnienia z nim oraz niejasne sformułowanie "wymiana substancji". SKO odmówiło stwierdzenia nieważności pierwotnej decyzji, a następnie umorzyło postępowanie w sprawie ponownego rozpatrzenia, uznając Dyrektora PN za niebędącego stroną w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę Dyrektora PN, podzielając stanowisko SKO co do braku jego legitymacji procesowej. Sąd wskazał, że Dyrektor PN nie posiadał interesu prawnego ani obowiązku w postępowaniu o wydanie warunków zabudowy, a jego rola ogranicza się do uzgadniania niektórych elementów pozwolenia na budowę, co nie nadaje mu statusu strony w pierwotnym postępowaniu.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Nie, Dyrektor Parku Narodowego nie posiada legitymacji procesowej w takiej sytuacji.

Uzasadnienie

Dyrektor Parku Narodowego nie był stroną w postępowaniu o wydanie warunków zabudowy, gdyż nie legitymował się interesem prawnym lub obowiązkiem w rozumieniu art. 28 k.p.a. Jego kompetencje w sprawach inwestycyjnych polegają na uzgadnianiu niektórych decyzji, co nie nadaje mu statusu strony w pierwotnym postępowaniu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucono_skargę

Przepisy (5)

Główne

k.p.a. art. 28

Kodeks postępowania administracyjnego

Definicja strony postępowania, której Dyrektor PN nie spełniał w postępowaniu o wydanie warunków zabudowy.

p.p.s.a. art. 151

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Pomocnicze

u.o.p. art. 36

Ustawa z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody

k.p.a. art. 145 § § 1 pkt 6

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 106

Kodeks postępowania administracyjnego

Dotyczy uzgadniania elementów pozwolenia na budowę, ale nie nadaje statusu strony w postępowaniu o warunki zabudowy.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Dyrektor Parku Narodowego nie był stroną w postępowaniu o wydanie warunków zabudowy, gdyż nie posiadał interesu prawnego ani obowiązku w rozumieniu art. 28 k.p.a.

Odrzucone argumenty

Zarzuty dotyczące braku uzgodnienia i niejasnego sformułowania "wymiana substancji" jako podstawy do uchylenia decyzji o warunkach zabudowy.

Godne uwagi sformułowania

nie legitymował się interesem prawnym lub obowiązkiem, o jakim mowa w art. 28 k.p.a. funkcja dyrektora parku narodowego w sprawach inwestycyjnych polega na kompetencji do uzgadniania niektórych decyzji

Skład orzekający

Jan Zimmermann

przewodniczący sprawozdawca

Janusz Kasprzycki

członek

Renata Czeluśniak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Ustalenie kręgu stron w postępowaniach dotyczących warunków zabudowy na terenach chronionych oraz zakresu kompetencji organów ochrony przyrody."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji Dyrektora Parku Narodowego i jego roli w postępowaniu administracyjnym.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje ważny problem proceduralny dotyczący legitymacji procesowej organów ochrony przyrody w kontekście decyzji o warunkach zabudowy, co jest istotne dla praktyków prawa administracyjnego.

Kiedy Dyrektor Parku Narodowego nie jest stroną? Kluczowa lekcja z prawa administracyjnego.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
II SA/Kr 1119/04 - Wyrok WSA w Krakowie
Data orzeczenia
2007-03-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2004-09-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Sędziowie
Jan Zimmermann /przewodniczący sprawozdawca/
Janusz Kasprzycki
Renata Czeluśniak
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann (spr.) Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2007 r. sprawy ze skargi Dyrektora [...] Parku Narodowego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 lipca 2004 roku nr Kol. Odw. [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie ponownego rozpatrzenia sprawy skargę oddala
Uzasadnienie
II SA/Kr 1119/04
UZASADNIENIE
Burmistrz Miasta i Gminy S. decyzją z dnia [...].2003 r. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki nr [...] w M., gm. S., gdzie przewidziano budynek mieszkalny wraz z przyłączami w ramach "wymiany substancji". W decyzji tej napisano m. in., że architekturę budynku należy "zaopiniować w [...] Parku Narodowym".
W dniu [...].2003 r. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego wpłynęło pismo Dyrektora [...] Parku Narodowego, który wnosi o uchylenie w/w decyzji, o której Dyrekcja PN dowiedziała się dopiero w momencie wpłynięcia wniosku o wydanie opinii w sprawie architektury planowanego budynku mieszkalnego. Dyrektor stwierdził, że działka nr [...] w M. znajduje się nie obszarze [...] Parku Narodowego i podlega przepisom o ochronie przyrody. Zarzucił on, że uniemożliwiono mu przesłanie informacji (stanowiska) w sprawie, a także zakwestionował niejasność sformułowania: "wymiana substancji" oraz interpretację zapisów planu zagospodarowania przestrzennego.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].2004 r. Nr [...] odmówiło stwierdzenia nieważności w/w decyzji. W uzasadnieniu napisano, że w danym stanie rzeczy do właściwości Kolegium należy tylko rozpatrzenie możliwości stwierdzenia nieważności decyzji, natomiast jej weryfikacja w trybie wznowienia postępowania, uchylenia lub zmiany należy do innych organów. W szczególności zarzut uniemożliwienia przesłania informacji przez PN może być rozpatrzony w trybie wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 6 k.p.a.). Kolegium nie dopatrzyło się w zakwestionowanej decyzji wad warunkujących stwierdzenie jej nieważności, w tym rażącego naruszenia prawa.
Wskazano dalej, że rzeczywiście budowa (także odbudowa) na terenie parku narodowego wymaga uzgodnienia z Wojewodą – działającym w jego zastępstwie Dyrektorem Parku Narodowego. Uzgodnienie takie jest wiążące. SKO zauważyło więc, że sformułowanie w decyzji, mówiące o zaopiniowaniu "architektury budynku" nie było w pełni prawidłowe. Było to jednak tylko pouczenie skierowane do strony i nie stanowiło, mimo swojej błędności, rażącego naruszenia prawa.
W dniu [...].2004 r. Dyrektor [...] Parku Narodowego wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. Podniósł on, że pojęcie: "wymiana substancji" miałoby dotyczyć ruin czy śladów budowli, a nie budynku, jaki w określonej dacie uległ zniszczeniu, zachowując jednak cechy siedliska. Tym samym przesądzono o możliwości budowy budynku w ruinach, pozostających w tym stanie wiele lat. Ponadto Dyrektor PN stwierdza, że jego zarzut dotyczący nie powiadomienia go o sprawie ma charakter merytoryczny a nie procesowy, gdyż brak uzgodnienia wzzit oznaczał w dalszej kolejności niemożność uzyskania pozwolenia na budowę, co naraziłoby stronę na niepotrzebne nakłady.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzja z dnia 7 lipca 2004 r. Nr [...] umorzyło postępowanie w sprawie ponownego rozpatrzenia sprawy .
Powołując się na orzecznictwo sądowe Kolegium uznało, że wykonujący kompetencje Wojewody Dyrektor [...] Parku Narodowego nie był stroną w sprawie. Uznano, że postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z dnia [...].2003 r. zostało wszczęte z urzędu, a decyzja kończąca to postępowanie została doręczona Dyrektorowi PN tylko do wiadomości. Dlatego też Kolegium stwierdziło, że "złożony przez stronę wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie może zostać merytorycznie rozpatrzony przez Kolegium na skutek zaistnienia przeszkody procesowej".
Powyższa decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została w dniu [...].2004 r. zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przez Dyrektora [...] Parku Narodowego. Zarzucono decyzji rażące naruszenie prawa – art. 36 ustawy z dnia 16 października 1991 r. o ochronie przyrody. W skardze napisano, że "niezależnie od tego, że [...] Park Narodowy nie jest w tym przypadku stroną postępowania w rozumieniu art. 28 k.p.a., należy podkreślić naruszenie prawa, polegające na wydaniu decyzji (...) bez obligatoryjnego uzgodnienia z Dyrektorem Parku". Ponadto Dyrektor powraca do swojej poprzedniej argumentacji dotyczącej zwrotu: Wymiana substancji" i wnosi o "uniemożliwienie aktualnym właścicielom rozpoczęcia postępowania o uzyskanie pozwolenia na budowę".
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi z uwagi na jej wniesienie przez nieuprawniony podmiot.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Twierdzenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego o braku legitymacji procesowej po stronie Dyrektora [...] Parku Narodowego w niniejszej sprawie, jest słuszne. Niezależnie bowiem od tego, czy i w jaki sposób Dyrektor PN dowiedział się o decyzji w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, w postępowaniu zakończonym tą decyzją nie był stroną, gdyż nie legitymował się interesem prawnym lub obowiązkiem, o jakim mowa w art. 28 k.p.a. Także po wydaniu tej decyzji, choć Dyrektor PN był uprawniony do uzgadniania w trybie art. 106 k.p.a. elementów pozwolenia na budowę, jego interes prawny w żadnej z tych spraw nie mógł powstać. Nie istnieje bowiem norma prawna, na której tenże interes prawny można by zbudować a funkcja dyrektora parku narodowego w sprawach inwestycyjnych polega na kompetencji do uzgadniania niektórych decyzji.
Z tych powodów wniosek Dyrektora [...] Parku Narodowego o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia [...].2003 r. nie mógł być uznany za wniosek strony a Samorządowe Kolegium Odwoławcze wszczęło to postępowanie z urzędu. W konsekwencji w stosunku do zapadłej w tym postępowaniu decyzji Dyrektor [...] Parku Narodowego nie miał legitymacji odwoławczej, toteż Kolegium trafnie umorzyło postępowanie w sprawie ponownego rozpatrzenia sprawy stwierdzenia nieważności w/w decyzji.
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.)

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI