II SA/Ke 773/08

II SA/Ke 773/08 - Postanowienie WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2008-12-31
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-12-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Dorota Chobian /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 227, art. 231
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 3 par. 2, 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 31 grudnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie wskazania organów właściwych do załatwienia sprawy postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 sierpnia 2008r. H. K. złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zażalenie na Urząd Gminy. W piśmie tym zarzucił, że został umieszczony w rejestrach bez aktów własności, nie został mu wydany nakaz płatniczy, Urząd Gminy i sąsiedzi blokują mu dojazd do pól poprzez zniszczenie mostków, ponadto sąsiedzi twierdzą, że gospodarstwo nie należy do niego, a Sąd popiera sąsiadów i Urząd, a jemu wymierza kary /pismo k- 2 akt administracyjnych/.
Powyższe pismo Samorządowe Kolegium Odwoławcze potraktowało jako skargę na organy administracji i sąsiadów, złożoną w trybie art. 227 kpa i postanowieniem z dnia 15 października 2008r., na podstawie art. 231 kpa, wskazało organy właściwe do rozpatrzenia podniesionych przez H. K. zarzutów, stwierdzając, że:
- działania administracji geodezyjnej w sprawie wpisów do ewidencji gruntów i budynków kontroluje działający w imieniu Wojewody - Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego,
- spory międzysąsiedzkie o przywrócenie posiadania, naprawienie szkody, ustanowienie drogi koniecznej oraz uregulowania własności gospodarstwa rolnego należą do kompetencji sądów powszechnych,
- w sprawach pobicia właściwe są organy ścigania,
- w sprawie niezapłaconego w terminie podatku rolnego organem egzekucyjnym właściwym do ściągnięcia tej należność właściwym jest Urząd Skarbowy.
W uzasadnieniu Kolegium stwierdziło, że nie jest ono właściwe w żadnej sprawie wskazanej przez H. K., a ponieważ rozstrzygnięcie tych spraw należy do właściwości różnych organów, zgodnie z art. 231 kpa wskazał je H. K.
W dniu 20 listopada 2008r. w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym H. K. złożył osobiście zażalenie na Kolegium zarzucając, że nie zajmuje się ono sprawą niesłusznie naliczonego mu podatku rolnego. Ponadto ponownie powtórzył kwestie podniesione w piśmie z dnia 18 sierpnia 2008r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych na rozstrzygnięcie wydane w trybie art. 227 kpa, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Kwestie zawarte w skardze nie mogą być przedmiotem merytorycznej kontroli sądowej, albowiem skarga nie została wniesiona na akt lub czynność, o jakim mowa w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ zwanej dalej uppsa, a co za tym idzie podlegać musi odrzuceniu /art. 58 § 1 pkt 6 uppsa/.
Stosownie do powołanego na wstępie przepisu, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a nadto na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 /art. 3 § 2 pkt 8 uppsa/.
Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, a to oznacza, że skarga wniesiona w jakichkolwiek innych przypadkach, niż określone w dyspozycji art. 3 § 2 pkt 1 – 4 uppsa, jest niedopuszczalna.
Zarówno skarga jak i pismo złożone w postępowaniu administracyjnym przez skarżącego zawiera szereg skarg pod adresem różnych organów administracyjnych, sąsiadów i sądu powszechnego, a skarżący domaga się od Samorządowego Kolegium Odwoławczego podjęcia działań w tych sprawach.
Z powyższego wynika więc, że SKO prawidłowo uznało pismo H. K. za skargę obywatelską, przedmiotem której może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw /art. 227 kpa/.
Stwierdzić należy, że samorządowe kolegia odwoławcze nie są właściwe do rozpatrywania tego typu skarg. Zakres jego właściwości uregulowany jest m.in. w art. 1 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych /t.j.Dz.U.01.79.856,/ zgodnie z którym kolegia są organami wyższego stopnia w indywidualnych sprawach z zakresu administracji publicznej należących do właściwości jednostek samorządu terytorialnego.
W związku z tym słusznie Kolegium zastosowało art. 231 kpa i jako organ niewłaściwy do rozpatrzenia skarg H. K., wskazało mu właściwe organy do ich rozpoznania.
Zgodnie z poglądami orzecznictwa rozstrzygnięcia podejmowane przez organy administracji w ramach rozpoznawania skarg obywatelskich przewidzianych w art. 227 kpa nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, gdyż nie należą do żadnej z kategorii aktów wymienionych w cytowanym wyżej art. 3 § 2 uppsa. Skarga, o której mowa w art. 227, nie jest tożsama ze skargą, o której mowa w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga określona przez przepis art. 227 kpa jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, który nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego ani też nie może stanowić podstawy powództwa lub wniosku zmierzającego do wszczęcia postępowania sądowego. Skargi tego rodzaju są załatwiane w samodzielnym, wewnętrznym, jednoinstancyjnym postępowaniu, kończącym się czynnością faktyczną, polegającą na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r., III SA 1636/97, niepublikowany).
Z powyższych względów skarga H. K. podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 uppsa.