II SA/KE 680/23
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach rozpoznał skargę K.S. na uchwałę Rady Miasta Sandomierza z dnia 27 marca 2013 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżąca zarzuciła naruszenie prawa własności oraz zasad sporządzania planu, głównie w związku z przeznaczeniem części jej działki pod publiczny ciąg pieszo-jezdny (oznaczony symbolem 2CPD). Sąd uznał, że skarżąca posiada interes prawny w zaskarżeniu uchwały, ponieważ zaplanowane przeznaczenie części jej nieruchomości pod ciąg pieszo-jezdny ogranicza jej prawo własności i możliwość zabudowy. W związku z tym, Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części graficznej i tekstowej dotyczącej ustaleń dla terenu oznaczonego symbolem 2CPD, w odniesieniu do działki skarżącej. Jednocześnie Sąd odrzucił skargę w pozostałej części, uznając, że skarżąca nie wykazała naruszenia swojego interesu prawnego w odniesieniu do innych działek objętych skargą, które nie należą do niej. Sąd podkreślił, że uciążliwości związane z ruchem komunikacyjnym na tych działkach należy kwalifikować jako interes faktyczny, a nie prawny. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał na istotne naruszenia zasad sporządzania planu miejscowego, w tym przekroczenie przez Radę Miasta Sandomierza granic władztwa planistycznego. Sąd zwrócił uwagę, że sposób zaplanowania układu komunikacyjnego w postaci ciągów pieszo-jezdnych, które nie są drogami publicznymi ani nie mogą być wywłaszczane w trybie ustawy o gospodarce nieruchomościami, stanowi przeniesienie kosztów ich utworzenia z gminy na mieszkańców. Ponadto, Sąd wskazał na nieprawidłowe określenie parametrów układu komunikacyjnego, w tym niejasności dotyczące linii rozgraniczających pas drogowy i odległości zabudowy, co narusza przepisy odrębne i zasady sporządzania planu. Sąd zasądził od Gminy Sandomierz na rzecz K.S. zwrot kosztów postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących planowania przestrzennego, ochrony prawa własności, zasad sporządzania planów miejscowych, a w szczególności kwestii związanych z planowaniem ciągów pieszo-jezdnych i ich charakterem prawnym.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji planowania przestrzennego i może wymagać uwzględnienia lokalnych uwarunkowań w innych sprawach.
Zagadnienia prawne (4)
Czy sposób zaplanowania ciągu pieszo-jezdnego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, w tym jego parametry i oznaczenie jako "publiczny", narusza prawo własności właściciela nieruchomości?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, sposób zaplanowania ciągu pieszo-jezdnego, w tym jego parametry i określenie jako "publiczny", może naruszać prawo własności, jeśli prowadzi do nieproporcjonalnego ograniczenia tego prawa i nie znajduje wystarczającego uzasadnienia w interesie publicznym.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że zaplanowanie ciągu pieszo-jezdnego na działce skarżącej, bez możliwości wywłaszczenia i z nałożeniem ograniczeń w zabudowie, stanowi istotne naruszenie prawa własności i zasad sporządzania planu miejscowego. Określenie takiego ciągu jako "publicznego" jest niezgodne z przepisami odrębnymi.
Czy użycie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego określenia "publiczny ciąg pieszo-jezdny" jest zgodne z przepisami odrębnymi i zasadami sporządzania planu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, użycie określenia "publiczny ciąg pieszo-jezdny" jest niezgodne z przepisami odrębnymi (ustawa o drogach publicznych, rozporządzenie o warunkach technicznych) i stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego.
Uzasadnienie
Ciągi pieszo-jezdne nie mają charakteru publicznego i nie mogą być wywłaszczane jako drogi publiczne. Użycie terminu "publiczny" wprowadza w błąd co do charakteru tych elementów systemu komunikacji.
Czy nieprecyzyjne określenie parametrów układu komunikacyjnego w tekście planu miejscowego, w tym szerokości ciągu pieszo-jezdnego i linii rozgraniczających pas drogowy, stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, nieprecyzyjne określenie parametrów układu komunikacyjnego w tekście planu, w tym brak wskazania linii rozgraniczających i odległości od nich, stanowi istotne naruszenie zasad sporządzania planu.
Uzasadnienie
Przepisy wymagają określenia parametrów układu komunikacyjnego w tekście planu, a nie tylko na rysunku. Brak precyzji w tym zakresie uniemożliwia jednoznaczne powiązanie rysunku z tekstem i narusza bezpieczeństwo prawne.
Czy skarżący, nie będąc właścicielem działek, na których zaplanowano ciąg pieszo-jezdny, posiada interes prawny w zaskarżeniu uchwały w tej części?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, skarżący nie posiada interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały w części dotyczącej działek, których nie jest właścicielem, jeśli nie wykaże bezpośredniego związku między zaskarżoną uchwałą a jego własną, indywidualną i prawnie chronioną sytuacją.
Uzasadnienie
Sąd odrzucił skargę w części dotyczącej działek nienależących do skarżącej, uznając, że wskazane przez nią okoliczności (oddziaływanie na zagospodarowanie działki, chęć poznania charakteru prawnego ciągu) wskazują co najwyżej na interes faktyczny, a nie prawny.
Przepisy (22)
Główne
u.p.z.p. art. 1 § 2 pkt 7
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Naruszenie prawa własności poprzez nieproporcjonalne ograniczenie.
u.p.z.p. art. 3 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Zakres władztwa planistycznego gminy.
u.p.z.p. art. 4 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Zakres władztwa planistycznego gminy.
u.p.z.p. art. 15 § 2
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Obowiązek określenia zasad modernizacji, rozbudowy i budowy systemów komunikacji.
u.p.z.p. art. 28 § 1
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Nieważność uchwały w przypadku istotnego naruszenia zasad lub trybu sporządzania planu.
p.p.s.a. art. 147 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Stwierdzenie nieważności uchwały w całości lub w części.
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Legitymacja do zaskarżenia uchwały rady gminy.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego art. 4 § 9 lit. a
Określenie zasad budowy systemów komunikacji.
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych art. 1 § 2 pkt 1
Definicja drogi publicznej.
Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych art. 2 § 1
Kategorie dróg publicznych.
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 3 § 2 pkt 5 i 6
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Kontrola aktów prawa miejscowego.
p.p.s.a. art. 52 § 3
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Termin do wniesienia skargi po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r.).
p.p.s.a. art. 53 § 2
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Termin do wniesienia skargi po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa (w brzmieniu sprzed 1 czerwca 2017 r.).
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego art. 7 § 7
Oznaczenia graficzne terenów.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego art. 8 § 2
Powiązanie projektu rysunku planu z projektem tekstu planu.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego art. 9 § 1
Podstawowe oznaczenia graficzne terenów komunikacji.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego art. 9 § 4
Dopuszczalność stosowania uzupełniających oznaczeń.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie art. 14 § 2
Dopuszczalność ciągu pieszo-jezdnego jako dojazdu do działki budowlanej.
u.p.z.p. art. 61 § 1 pkt 2
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Dostęp działek do dróg publicznych.
Konstytucja RP art. 21 § 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Ochrona prawa własności.
Konstytucja RP art. 31 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Ograniczenie prawa własności.
Konstytucja RP art. 64 § 3
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Proporcjonalność ograniczeń prawa własności.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie prawa własności poprzez nieproporcjonalne ograniczenie przez zaplanowany ciąg pieszo-jezdny. • Niezgodność określenia "publiczny ciąg pieszo-jezdny" z przepisami odrębnymi. • Nieprecyzyjne określenie parametrów układu komunikacyjnego w tekście planu. • Przekroczenie przez gminę granic władztwa planistycznego.
Odrzucone argumenty
Skarżąca nie wykazała interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały w części dotyczącej działek, których nie jest właścicielką.
Godne uwagi sformułowania
przekroczenie granic władztwa planistycznego • nieproporcjonalne ograniczenie prawa własności • publiczny ciąg pieszo-jezdny nie jest terenem, który gmina może wywłaszczyć pod budowę drogi • przeniesienie kosztów jego utworzenia z gminy na część jej mieszkańców
Skład orzekający
Renata Detka
przewodniczący
Jacek Kuza
sprawozdawca
Dorota Pędziwilk-Moskal
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących planowania przestrzennego, ochrony prawa własności, zasad sporządzania planów miejscowych, a w szczególności kwestii związanych z planowaniem ciągów pieszo-jezdnych i ich charakterem prawnym."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji planowania przestrzennego i może wymagać uwzględnienia lokalnych uwarunkowań w innych sprawach.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy konfliktu między interesem publicznym (planowanie przestrzenne) a prawem własności, a także pokazuje, jak nieprecyzyjne lub niezgodne z prawem zapisy planu mogą prowadzić do jego nieważności. Jest to istotne dla prawników zajmujących się prawem nieruchomości i administracyjnym.
“Nieważny plan miejscowy: Sąd uchylił uchwałę Rady Miasta przez "publiczny ciąg pieszo-jezdny".”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.