Lexedit
Wróć do analizy orzeczenia
Pełny tekst orzeczenia

II SA/KE 590/24

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Ke 590/24 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2025-02-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-11-07
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Agnieszka Banach
Krzysztof Armański /sprawozdawca/
Sylwester Miziołek /przewodniczący/
Symbol z opisem
6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne
Geodezja i kartografia
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 1151
art. 20 art. 2 pkt 8 art. 24a ust. 1-10
Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne
Dz.U. 2022 poz 2000
art.   24 § 1 pkt 5
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędziowie Sędzia WSA Krzysztof Armański (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Banach, Protokolant Starszy inspektor sądowy Sebastian Styczeń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lutego 2025 r. sprawy ze skargi E. G. i M. G. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach z dnia 18 września 2024 r. znak: WIG.II.7221.35.2024 w przedmiocie zarzutów w odniesieniu do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z 18 września 2024 r. znak: WIG.II.7221.35.2024 Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach (zwany dalej "ŚWINGiK"), po rozpatrzeniu odwołania E. G. i M. G. (zwanych dalej "stronami"), utrzymał w mocy decyzję Starosty Jędrzejowskiego z 25 marca 2024 r. znak: GKK.6620.1.0004.2022 w przedmiocie zarzutów stron w odniesieniu do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków.
Na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organ odwoławczy ustalił, że:
1. zarządzeniem nr 72/2019 z 23 października 2019 r. organ I instancji zarządził przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków m.in. obrębu [...];
2. w dniu 3 listopada 2021 r. Starosta Jędrzejowski poinformował o terminie wyłożenia projektu operatu opisowo-kartograficznego m.in. dla ww. obrębu – do wglądu; informacja ta została opublikowana na internetowych stronach BIP 5 listopada 2021 r. oraz wywieszona na tablicach ogłoszeń Starostwa Powiatowego w Jędrzejowie w dniach od 5 listopada 2021 r. do 22 listopada 2021 r. i Urzędu Gminy w [...] w okresie od 5 listopada 2021 r. do 22 listopada 2021 r.;
3. podczas ww. wyłożenia strony wniosły uwagi i zastrzeżenia w odniesieniu do działek (odpowiednio) o nr [...], wskazując na "drastyczną różnicę powierzchni działek oraz błędne zakreślenie ich granic", załączając odpis wyroku Sądu Pokoju w [...] z czerwca 1920 r. o sygn. akt C 218/1920, rozporządzenie o legalnych jednostkach miar dozwolonych do dalszego tymczasowego używania (Dz.U. z 1919 nr 74 poz. 430), informację z Głównego Urzędu Miar z 20 kwietnia 2021 r. oraz odpis postanowienia Sądu Powiatowego w Jędrzejowie z 3 maja 1962 r.;
4. w piśmie z 9 grudnia 2021 r. strony wskazały na niezgodność projektu operatu opisowo-kartograficznego ze stanem faktycznym i prawnym, domagając się sprostowania nieprawidłowości w zakresie powierzchni ww. działek – w oparciu o powyższy wyrok;
5. pismem z 11 marca 2022 r. organ I instancji poinformował strony, że wniesione do projektu modernizacji ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] uwagi są niezasadne i tym samym nie zostały uwzględnione.
Przytaczając uzasadnienie Starosty Jędrzejowskiego w tym ostatnim zakresie wskazano, że na podstawie ustaleń poczynionych wraz z wykonawcą modernizacji działka nr [...] zgodnie z operatem odnowienia ewidencji gruntów (o identyfikatorze: P.2602.[...]4.366) powinna mieć powierzchnię 0,34 ha (z obliczeń użytków - 0,4 ha), podczas gdy z operatu założenia ewidencji gruntów (o identyfikatorze: P.2602.1963.521 w którym oznaczona była jako działka nr [...]) powinna mieć 0,4 ha. Z kolei w projekcie modernizacji zostało wykazane, że działka ta ma 0,4077 ha. Natomiast działka nr[...] zgodnie z ww. operatem odnowienia ewidencji gruntów powinna mieć powierzchnię 0,98 ha, z operatu założenia ewidencji - 0,97 ha (w tym operacie miała nr [...]), a w projekcie wykazano 0,9741 ha. Z kolei działka nr[...] zgodnie z danymi z ww. operatu odnowienia ewidencji gruntów powinna mieć powierzchnię 2,74 ha, w operacie założenia ewidencji (gdzie miała nr [...]) - 2,75 ha, a w projekcie modernizacji - 2,7403 ha. Ustalono także – na podstawie danych z operatu założenia ewidencji gruntów i budynków – że W. B. posiadała 3 działki o nr [...] (obecnie [...]), [...] (obecnie[...]) i [...] (obecnie[...]) o łącznej powierzchni wynoszącej 4,12 ha, a po przeprowadzonej modernizacji powierzchnia ta wyniosła 4,1221 ha. Działka nr [...] nie odpowiada aktualnej działce nr[...], ponieważ została podzielona na działki o nr [...] w związku ze sprzedażą 1 ha gruntu J. i K. B. na podstawie aktu notarialnego o nr [...].
Po upływie czasu wyłożenia projektu oraz rozpatrzeniu zgłoszonych uwag do projektu dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stały się danymi ewidencji gruntów i budynków i zostały ujawnione w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informacja o tym została zamieszczona w Dzienniku Urzędowym Województwa Świętokrzyskiego z 11 lutego 2022 r. poz. 672 – w oparciu o informację nr 3/2022 Starosty Jędrzejowskiego z 8 lutego 2022 r. Z uwagi na błąd w swej treści (w nagłówku było podane, że dotyczy ona obrębów z terenu gminy [...], a w treści obrębów z gminy Imielno), informacja ta została zmieniona publikacją z 14 marca 2022 r. W Dzienniku Urzędowym 14 marca 2022 r. pojawiła się informacja nr 11/2022 Starosty Jędrzejowskiego z 7 marca 2022 r. o zmianie informacji tegoż organu nr 5/2022 z 8 lutego 2022 r., w której to doprecyzowano, których obrębów dane objęte modernizacją, zawarte w projektach operatów opisowo-kartograficznych stały się danymi ewidencji gruntów i budynków.
W piśmie z 18 marca 2021 r. strony zgłosiły zarzuty do danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków, polegających na nieprawidłowym wykazaniu pól powierzchni działek o nr[...], [...],[...] położonych w obrębie [...], gmina [...], domagając się wszczęcia postępowania administracyjnego celem wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy oraz o powtórzenie pomiarów powierzchni i granic działek o w/w numerach i sprostowanie nieprawidłowości w tym zakresie.
Decyzją z 25 marca 2024 r. Starosta Jędrzejowski odrzucił zarzuty stron co do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków, wykazanych na podstawie operatu opisowo-kartograficznego P.2602.2022.84 z przeprowadzonej modernizacji obrębu [...] dla działek nr[...], nr [...] i nr[...], a dotyczących zmian w ich powierzchni.
W odwołaniu od ww. decyzji strony wskazały, że organ I instancji rozpatrzył ich zarzuty w sposób opieszały, z naruszeniem ustawowych terminów załatwiania spraw przez organy administracji publicznej, nie odniósł się do przedłożonego wyroku z czerwca 1920 r., który jednoznacznie określa pole powierzchni ww. działek. Dodatkowo strony zakwestionowały poprawność przeprowadzenia czynności ustalenia przebiegów granic działek ewidencyjnych podczas ww. modernizacji ewidencji gruntów i budynków, podkreślając – w odniesieniu do wyznaczenia granic działki nr[...] – że E. G. nie została zawiadomiona o terminie tej czynności.
ŚWINGiK, utrzymując w mocy zakwestionowaną decyzję, przytoczył art. 2 pkt 8, art. 7d, art. 24a ust. 2-12 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1151 ze zm.), zwanej dalej "P.g.k.", jak również § 44 ust. 1, § 56, § 35, § 36, § 37, § 38, § 39, § 62 ust. 1, 12 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2019 r. poz. 393), zwanego dalej "rozporządzeniem z 2001 r." – w brzmieniu obowiązującym w czasie prowadzenia wspomnianej modernizacji ewidencji gruntów - czyli na październik 2019 r.
Organ wyjaśnił, że czynności mające na celu założenie ewidencji gruntów dla wsi (obrębu) [...] zostały przeprowadzone na początku lat sześćdziesiątych dwudziestego wieku, a operat techniczny wówczas sporządzony został włączony do zasobu pod nr 235.11-85/1963. W sporządzonym wówczas protokole ustalenia władania gruntami W. B. została wykazana jako władająca działkami o nr [...], [...] i [...], a jako podstawa prawna został wpisany akt notarialny o nr [...]. Z kolei w założonych wówczas rejestrach gruntów W. B. została wykazana w jednostce rejestrowej nr [...] jako władająca działkami o nr [...] (o pow. 2,75 ha), [...] (o pow. 0,40 ha) i [...] (o pow. 0,97 ha) o łącznej powierzchni 4,12 ha. Natomiast działka nr [...] została wykazana (w protokole ustalenia stanu władania) jako działka będąca we władaniu J. s. J. B., na podstawie aktu notarialnego nr [...] z dn. 14 marca 1961 r. W wówczas założonych rejestrach gruntów działka nr [...] miała powierzchnię 1,00 ha. Wpisy te stanowiłyby potwierdzenie, że w operacie założenia ewidencji gruntów uwzględniono sprzedaż 1,00 ha gruntu na rzecz J. B. aktem notarialnym o nr [...]. W roku [...]4 do zasobu geodezyjnego i kartograficznego został włączony operat techniczny (o identyfikatorze: P.2602.[...]1.366) sporządzony w wyniku przeprowadzenia aktualizacji ewidencji gruntów wsi [...]. W wyniku tej aktualizacji zostały zmienione numery działek oraz obliczona na nowo powierzchnia tych działek. Działka nr [...] zmieniła numer na[...], działka nr [...] - na nr [...], a działka nr [...] - na nr[...]. Powierzchnie "nowych" działek zostały wykazane następująco: działka nr[...] - pow. 2,74 ha, działka nr [...] - pow. 0,34 ha a działka nr[...] - pow. 0,98 ha.
W latach 2019-2022 Starosta Jędrzejowski przeprowadził modernizację gruntów i budynków obrębu [...], a powstały w jej wyniku operat techniczny został włączony 10 stycznia 2022 r. do zasobu geodezyjnego i kartograficznego pod nr identyfikatora P.2602.2022.84. Jak wynika ze zgromadzonych w nim dokumentów, jak i wyjaśnień wykonawcy (pismo z 3 lipca 2024 r.) przebieg granic działki nr[...] został wykazany w oparciu o dane z operatu o identyfikatorze: P.2602.[...]1.366, co pozwoliło wyliczyć współrzędne punktów granicznych działki nr[...] z wymaganą aktualnie dokładnością. Tym samym nie zaistniała konieczność dokonania ustalenia przebiegu granic działki nr[...] w trybie określonym w § 37-39 ww. rozporządzenia. Do wykazania w ten sposób granic działki w operacie ewidencyjnym upoważnia § 36 rozporządzenia, stanowiący na podstawie jakiej dokumentacji wykazuje się przebiegi granic. Dlatego też wykazanie przebiegów granic działki nr[...] w bazie danych ewidencji gruntów w oparciu o dokumentację z zasobu geodezyjnego, uznano za prawidłowe. Za bezpodstawny uznano zarzut odwołania co do braku zawiadomienia strony o czynnościach wyznaczenia granic działki nr[...]. Z kolei granice działek nr [...] i[...] z wybranymi działkami sąsiednimi zostały ustalone w trybie określonym w § 39 rozporządzenia. Jak wyjaśnił wykonawca modernizacji w piśmie z 3 lipca 2024 r., konieczność przeprowadzenia procedury ustalenia przebiegu granic ww. działek ewidencyjnych wynikła z braku wiarygodnej dokumentacji geodezyjnej, która pozwoliłaby na wykazanie granic działki nr [...] (stanowiącej rów melioracyjny) z wymaganą dokładnością. Dodatkowo, Starosta Jędrzejowski w piśmie z 11 czerwca 2024 r. odnotował, że granice w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] do czasu przeprowadzenia przedmiotowej modernizacji były wykazane w oparciu o dane pozyskane z wektoryzacji rastra mapy ewidencyjnej – przez co nie spełniały obowiązujących wymogów dokładnościowych. Organ wskazał również, że w operacie z aktualizacji ewidencji gruntów brak jest danych pozwalających na wykazanie przebiegu granic cieku wodnego (rowu melioracyjnego) pomiędzy działkami nr [...] i[...], który oznaczony jest jako działka nr [...]. Z kolei szkic polowy o nr 55a, obejmujący swoim zakresem m.in. działki o nr [...] i[...], nie zawiera miar pozwalających na dokonanie stosownych obliczeń mających na celu wyznaczenie punktów, które określałyby przebieg granic.
ŚWINGiK, uwzględniając powyższe, stwierdził że wykonawca modernizacji ewidencji miał podstawy do przeprowadzenia ustalenia przebiegów granic, gdyż został spełniony warunek, o którym mowa jest w § 37 rozporządzenia, ponieważ opisana dokumentacja geodezyjna okazała się wadliwa.
Jak wynika z dokumentacji składającej się na operat techniczny (o identyfikatorze: P.2602.2022.84) z przeprowadzonej modernizacji ewidencji gruntów obrębu [...] w trakcie czynności ustalenia przebiegów granic zostały sporządzone protokoły ustalenia przebiegu granic działek do celów ewidencji gruntów i budynków, zgodne z wzorem określonym przez załącznik nr 3 do rozporządzenia. Również szkice graniczne stanowiące integralną część wspomnianych protokołów zawierają wymagane elementy. Na podstawie ww. protokołów stwierdzono, że wykonawca prac geodezyjnych dokonał ustalenia przebiegów granic pomiędzy działkami nr: [...] a[...], [...] a [...], [...] a [...] na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania na gruncie (czyli w trybie § 37 ust. 2 ww. rozporządzenia). Z kolei granica pomiędzy działkami o nr [...] a [...] została ustalona przez wykonawcę w trybie § 37 ust. 3 ww. rozporządzenia – czyli po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych i przeprowadzeniu analizy dokumentów. Z adnotacji zawartych na protokole obejmującym w swojej treści ustalenie przebiegów granic działek nr[...], [...] i[...] wynika, że w czynnościach ustalenia nie brali udziału właściciele tych działek, jak i działek nr [...] i [...]. Z dokumentów składających się na operat techniczny o identyfikatorze: P.2602.2022.84 z przeprowadzonej modernizacji można stwierdzić, że wykonawca modernizacji wystosował zawiadomienie o czynnościach ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych do M. G. i zostało ono doręczone 17 marca 2021 r. Poza tym, 12 marca 2021 r. na internetowych stronach BIP Powiatu Jędrzejowskiego zostało zamieszczone "zbiorcze" zawiadomienie o czynnościach ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych, obejmujące m.in. działki z obrębu [...].
Przedstawione ustalenia pozwalają – zdaniem organu odwoławczego –stwierdzić, że zawiadomienie o czynnościach ustalenia przebiegu granic zostało doręczone właścicielce działek nr [...] i[...] z dochowaniem terminu § 38 ust. 3 ww. rozporządzenia. Zarówno przykładowe zawiadomienie o czynnościach ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych wchodzące w skład operatu technicznego o identyfikatorze: P.2602.2022.84, jak i ww. zawiadomienie "zbiorcze" zawierały elementy wymagane przez § 38 ust. 2 rozporządzenia. W rezultacie, zawiadomienie o czynnościach w terenie zostało dokonane zgodnie z wymogami § 38 rozporządzenia, a zatem wykonawca modernizacji mógł, mimo nieobecności zainteresowanych na gruncie, przystąpić do ustalenia przebiegów ww. działek.
Na podstawie przeprowadzonych pomiarów i analiz dokumentacji zgromadzonej w zasobie geodezyjnym i kartograficznym wykonawca dokonał obliczenia pól powierzchni działek w obrębie [...] i w przypadku zaistnienia zmiany pola powierzchni danej działki zostały sporządzone wykazy zmian danych ewidencyjnych – co jest zarazem zgodne z wymogami jakie stawiają regulacje § 62 ust. 1 rozporządzenia, stanowiącego w jaki sposób obliczana jest powierzchnia działek ewidencyjnych i na podstawie czego. Powołane wykazy zostały wykonane dla działek będących przedmiotem niniejszego postępowania, ponieważ powierzchnie tych działek uległy zmianie i znalazły się w dokumentacji składającej się na operat techniczny o identyfikatorze: P.2602.2022.84. Powierzchnie zmieniły się następująco: działki nr[...] z 2,7400 ha na 2,7403 ha, działki nr [...] z 0,3400 ha na 0,4077 ha a działki nr[...] z 0,9800 ha na 0,9741 ha. Takie też powierzchnie zostały wykazane w danych ewidencji gruntów i budynków po zakończeniu modernizacji ewidencji obrębu [...]. Tym samym, otrzymane wartości pól powierzchni wymienionych działek są bardzo zbliżone do wartości powierzchni tych działek z wynikających z operatu założenia ewidencji gruntów i budynków.
ŚWINGiK, odnosząc się do powołanego przez strony wyroku Sądu Pokoju w [...] z czerwca 1920 r. w sprawie dotyczącej podziału spadku, stwierdził że dokument ten nie może stanowić podstawy do zmiany pól powierzchni działek zarówno w ramach modernizacji ewidencji, jak i bieżącej aktualizacji ewidencji gruntów – nie jest bowiem dokumentacją geodezyjną, która pozwoliłaby wykonawcy modernizacji na określenie położenia punktów granicznych, które z kolei pozwoliłyby na wyznaczenie przebiegów granic, ale i obliczenie powierzchni działki z aktualnie obowiązującymi wymaganiami. Wyrok ten nie zawiera się w katalogu dokumentów wymienionych w § 36 ww. rozporządzenia, które mogą stanowić podstawę do wykazania przebiegów granic, na podstawie których obliczana jest powierzchnia działek. Tym samym, ani wykonawca modernizacji, ani Starosta Jędrzejowski nie mogli uwzględnić żądania odwołujących się, by w oparciu o przedłożoną kopię wyroku sądowego dokonać zmiany pól powierzchni działek.
Niezależnie od powyższego organ odwoławczy zauważył, że Sąd Pokoju w [...] w ww. wyroku wspomina o gruntach i decyduje o ich podziale, ale operuje oznaczeniami tych gruntów, których nie można wprost odnieść do dokumentacji geodezyjnej powstałej od założenia ewidencji gruntów. Poza tym powierzchnie tych gruntów podawane są w dawnych jednostkach miar – które aktualnie nie obowiązują, a dokonane przez zainteresowane ich przeliczenie nie może zostać uznane za wystarczające do dokonania zmiany powierzchni działek będących ich własności z uwagi na okoliczność, że powołany wyrok nie jest dokumentacją geodezyjną. Poza tym nie można przyjąć bezsprzecznie, jak twierdzą strony, że działka nr[...] jest równa obszarowi nr 9 i 10, działka nr [...] – jest równa obszarowi nr 23, a działka nr[...] – jest równa obszarowi nr 22, ponieważ nie zostało to poparte żadną dokumentacją (w szczególności geodezyjną). Tymczasem takie stwierdzenia powinny być poparte stosownym opracowaniem geodezyjnym (włączonym do zasobu geodezyjnego i kartograficznego), które zawierałoby analizę dokumentów archiwalnych, w tym sprzed założenia ewidencji gruntów i wskazywało, która działka aktualnie odpowiada dawnym działkom i jak powierzchnia poszczególnych działek zmieniała się na przestrzeni czasu. Nie można jednakże oczekiwać by organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków wykonał takie opracowanie na rzecz zainteresowanych, ponieważ nie ma tego w swoich ustawowych kompetencjach (art. 7d Prawa geodezyjnego i kartograficznego). Takie opracowania mogą wykonać na zlecenie właścicieli nieruchomości wykonawcy prac geodezyjnych, o których mowa w art. 11 tej ostatniej ustawy.
Poza tym ŚWINGiK stwierdził, że analiza aktów notarialnych oraz wyrysów map pozyskanych z ksiąg wieczystych pozwala podzielić poczynione przez Starostę Jędrzejowskiego ustalenia dotyczące oznaczeń nieruchomości i ich powierzchni – które są zgodne z danymi ewidencyjnymi z danego okresu. Informacje dotyczące ww. działek w aktach notarialnych z 30 grudnia 1991 r. o rep [...], z 20 kwietnia 2016 r. o rep [...] były zgodne z danymi ewidencyjnymi z czasu, kiedy akty te były sporządzane. Należy przy tym jednak mieć na względzie, że oznaczenie nieruchomości w księgach wieczystych powstaje w oparciu o dane z ewidencji gruntów i budynków, a nie odwrotnie, co wynika z art. 26 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. z 2023 r. poz. 1984).
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach strony zarzuciły ww. decyzji organu odwoławczego naruszenie:
- art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez brak wszechstronnego rozważenia i rzetelnej oceny materiału dowodowego w sprawie;
- art. 76 § 1 k.p.a. poprzez zupełne zignorowanie dokumentu zgodnego z dyspozycją tego przepisu;
- art. 84 § 1 k.p.a. poprzez jego pominięcie, o ile zdaniem organów zachodziła potrzeba ustalenia, kto konkretnie składał podpisy na załączonych do sprawy dokumentach;
- art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. poprzez zaniechanie wyłączenia i udział w postępowaniu pracownika organu II instancji, który uprzednio był pracownikiem organu I instancji, co niewątpliwie mogło mieć wpływ na jego opinię co do okoliczności sprawy;
- art. 107 § 3 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego i uwzględniającego wszystkie sporne kwestie uzasadnienia zaskarżonej decyzji, nieuzasadnione pominięcie w toku rozstrzygania istotnych dokumentów oraz błędne założenie, że objętość uzasadnienia decyzji przesądza o jego prawidłowości.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że skarżące wskazywały w zarzutach, jak to robią niezmiennie od lat, iż wedle wyroku Sądu Pokojowego w [...] z dnia 8-15 czerwca 1920 r., mocą którego ich poprzedniczka prawna W. B. nabyła działki oznaczone obecnie numerami[...], [...] i[...], ich łączna powierzchnia winna wynosić 7,022636033 ha. Przeliczenie przez skarżące powierzchni na obecnie funkcjonujące jednostki miar nastąpiło w oparciu o informacje uzyskane z Głównego Urzędu Miar, co wykazane zostało bezspornie przedłożoną organowi korespondencją. Przeliczając wymienione obszary na podstawie obowiązującego wówczas rozporządzenia o legalnych jednostkach miar dozwolonych do dalszego tymczasowego używania (Dz.U. 1919 nr 74 poz. 430) oraz informacji z Głównego Urzędu Miar, przy przyjęciu obowiązujących wówczas wartości 1 mórg = 300 prętów kwadratowych = 0,55987 hektara, przyjmować należy, że:
Nr 9 obszaru 2 mor. 30 pręt, to 1,175727 ha;
Nr 10 obszaru 5 mor. 64 pręt, to 2,918788933 ha;
Nr 22 obszaru 2 mor. 234 pręt, to 1,5564386 ha;
Nr 23 obszaru 2 mor. 135 pręt, to 1,3[...]6815 ha;
Łącznie = 7,022636033 ha.
Dokumenty sprzed sporządzenia ewidencji w 1963 r. pozostają dla organu bez jakiegokolwiek znaczenia, co dla skarżących jest zupełnie niezrozumiałe.
W operacie założenia ewidencji dla obrębu [...] nr P.2602.1963.521 istotnie widniały nieprawidłowe dane dotyczące wielkości działek, nie oznacza to jednak konieczności powielania tego błędu. Przeciwnie, organy administracyjne winny były ten błąd skorygować, a nie uparcie go powtarzać. Gruntowna analiza dokumentów pozwoliła skarżącym na ustalenie, że błąd co do wielkości powierzchni gruntu nastąpił na etapie scalania gruntów w 1927 r. Już wówczas powierzchnię gruntów stanowiących własność W. B. jako uczestniczki scalenia określono na 5,5138 ha, powołując jednocześnie jako podstawę takiego ustalenia ww. wyrok Sądu Pokojowego w [...] z dnia 8-15 czerwca 1920 r. w sprawie C 218/1920.
Starosta Jędrzejowski niezgodnie z prawdą wskazywał, że W. B. podpisała się pod rejestrem gruntów w 1963 r., podczas gdy widniejący podpis bezspornie należy do M. B. i złożony został w stosunku do nieruchomości nabytej przez W. B. przed zawarciem małżeństwa, a zatem stanowiącej jej wyłączną własność. Okoliczność tę w najgorszym wypadku potwierdzić można opinią biegłego grafologa.
Treść zaskarżonej decyzji stanowi w zasadzie powielenie argumentacji Starosty Jędrzejowskiego, natomiast ŚWIGiK nadal nie wyjaśnia tego, co stanowi meritum sporu - a więc gdzie podziały się 2 ha gruntu, jakie na mocy wyroku Sądu Pokojowego w [...] z dnia 8-15 czerwca 1920 r. w sprawie C 218/1920 niewątpliwie były częścią powierzchni działek oznaczonych obecnie numerami[...], [...] i[...] w [...]. Zdaniem skarżących w sytuacji, kiedy wpis w operacie ewidencji gruntów i budynków jest niezgodny z dokumentem źródłowym, organ rejestrowy powinien podjąć z urzędu lub na wniosek czynności zmierzające do usunięcia stwierdzonej nieprawidłowości.
Ponadto podniesiono, że jest wysoce prawdopodobnym, iż w toku decyzyjnym organu II instancji udział miał E. R. To ten pracownik udostępniał skarżącym akta do wglądu, poświadczając to własnoręcznym podpisem. Urzędnik ten działał w sprawie na szczeblu powiatowym, jego nazwisko niejednokrotnie przewija się w aktach postępowania i zachodzi w związku z tym wątpliwość do jego obiektywizmu w ocenie okoliczności sprawy.
Mając na uwadze powyższe skarżące wniosły o uchylenie decyzji organu I i II instancji, zasądzenie na ich rzecz zwrotu kosztów postępowania oraz dopuszczenie dowodu z akt administracyjnych postępowania, w toku którego wydana została zaskarżona decyzja, w tym dokumentów wskazanych jako załączniki do skargi oraz przesłuchanie skarżących na okoliczności wskazywane w uzasadnieniu skargi.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko. W odniesieniu do kwestii niewyłączenia od udziału w postępowaniu pracownika, który był uprzednio pracownikiem organu pierwszej instancji podniesiono, że osoba ta pracowała w Starostwie Powiatowym w Jędrzejowie do dnia 31 lipca 2022 r., natomiast pracownikiem Wojewódzkiej Inspekcji Geodezyjnej i Kartograficznej w Kielcach jest od 1 sierpnia 2022 r. Z kolei decyzja Starosty Jędrzejowskiego, od której E. G. i M. G. odwołanie, została wydana w dniu 25 marca 2024 r. czyli zdecydowanie ponad rok po zakończeniu stosunku pracy ze wspomnianym organem pierwszej instancji. Tym samym, osoba ta nie brała udziału w wydawaniu rozstrzygnięcia przez organ pierwszej instancji, ponieważ zapadło ono zdecydowanie później niż zakończenie stosunku pracy przez tą osobę z tym organem.
W replice na odpowiedź na skargę z dnia 3 lutego 2025 r. skarżące podtrzymały swe dotychczasowe stanowisko i dodały, że organ całkowicie pomija fakt, iż spór pomiędzy stronami znajduje początek w 2021 r., kiedy to E. R. był pracownikiem organu I instancji. Retoryka organu prowadzi zaś do wniosku, że miarodajną dla oceny zasadności odsunięcia E. R. od sprawy jest jedynie data wydania decyzji przez organ I instancji, a nie zaś cały poprzedzający jej wydanie tok postępowania administracyjnego. Tym samym - choć decyzja organu I instancji wydana została w dniu 25 marca 2024 r. i wówczas E. R. był już pracownikiem organu II instancji - to nie sposób całkowicie wykluczyć ryzyka, że przed datą wydania decyzji przez organ I instancji nie miał on żadnego udziału w procesie decyzyjnym, jeśli zważyć na fakt długości trwania sporu, będącego przedmiotem sprawy.
Do kolejnego pisma procesowego z dnia 3 lutego 2025 r. dołączono opinię biegłego sądowego sporządzoną na potrzeby sprawy o sygn. I Ns 147/24 Sądu Rejonowego w Jędrzejowie o rozgraniczenie wraz z mapą poglądową, wnosząc o przeprowadzenie dowodu z tych dokumentów. Jak podniesiono, wnioski tej opinii dowodzą jednoznacznie, że skarżąca E. G. pozbawiona została posiadania pasa gruntu o szerokości co najmniej 2 m wzdłuż całej szerokości działki o numerze [...]. Biegły wyraził stanowisko, że stan prawny oraz stan posiadania, niezmienny od co najmniej 1965 r., uzasadniają rozgraniczenie nieruchomości po niebieskiej linii E-F, nie zaś czarnej oznaczonej punktami 2023-2025, jak próbuje forsować to organ. Skarżące w toku całego postępowania podważały zasadność skarżonych decyzji, opierając to na zarzucie niewłaściwego dokonania rozgraniczenia przez organ i tym samym uszczuplenia ich własności. Od początku kwestionowały prawidłowość zastabilizowania punktu granicznego w postaci słupka betonowego 2023 i biegły wskazuje teraz wprost, że jest to "słupek betonowy nieznanego pochodzenia", tymczasem organ opierał na nim swoje pomiary, konsekwentnie powielając swoje błędne stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).
Rozpatrując skargę w ramach powyżej zakreślonej kognicji Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się naruszeń prawa skutkujących koniecznością uchylenia zakwestionowanego rozstrzygnięcia.
Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie była decyzja ŚWINGiK, utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie odrzucenia zgłoszonych przez skarżące zarzutów zgłoszonych do danych ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków.
Przede wszystkim należy podnieść, że zgodnie z art. 20 P.g.k. ewidencja gruntów i budynków obejmuje między innymi informacje dotyczące gruntów to jest ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Z kolei sama ewidencja gruntów i budynków została zdefiniowana w art. 2 pkt 8 P.g.k. jako system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Postępowanie ewidencyjne jest postępowaniem rejestrowym, co oznacza, że nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów, budynków, lokali ani nie nadaje tych praw, rejestruje jedynie stany prawne ustalone w innym trybie lub przez inne organy orzekające. Zapisy w ewidencji mają wyłącznie charakter techniczno-deklaratoryjny.
Jak wynika z art. 24a ust. 1-10 P.g.k., Starosta może zarządzić przeprowadzenie modernizacji ewidencji gruntów i budynków na obszarze poszczególnych obrębów ewidencyjnych (ust. 1). Starosta podaje do publicznej wiadomości informację o rozpoczęciu prac geodezyjnych oraz informuje o trybie postępowania związanego z modernizacją ewidencji gruntów i budynków (ust. 2). Informacje, o których mowa w ust. 2, podlegają wywieszeniu na okres 14 dni na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego (ust. 3). Projekt operatu opisowo-kartograficznego podlega (ust. 4), na okres 15 dni roboczych, wyłożeniu do wglądu osób fizycznych, osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej, w siedzibie starostwa powiatowego, a także udostępnieniu za pomocą środków komunikacji elektronicznej w rozumieniu ustawy z dnia 18 lipca 2002 r. o świadczeniu usług drogą elektroniczną (Dz. U. z 2020 r. poz. 344). Starosta informuje o terminie i miejscu wyłożenia, o którym mowa w ust. 4, poprzez wywieszenie tej informacji na tablicy ogłoszeń w siedzibie starostwa powiatowego i właściwego urzędu gminy, na co najmniej 14 dni przed dniem wyłożenia, oraz ogłoszenia jej w prasie o zasięgu krajowym (ust. 5). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane ujawnione w projekcie operatu opisowo-kartograficznego, może w okresie wyłożenia projektu do wglądu zgłaszać uwagi do tych danych (ust. 6). Upoważniony pracownik starostwa powiatowego, posiadający uprawnienia, o których mowa w art. 43 pkt 2, przy udziale przedstawiciela wykonawcy prac geodezyjnych związanych z modernizacją ewidencji gruntów i budynków, w terminie 15 dni roboczych od upływu terminu wyłożenia do wglądu projektu operatu opisowo-kartograficznego, rozstrzyga o przyjęciu lub odrzuceniu uwag zgłoszonych do tego projektu, po czym informuje zgłaszającego uwagi o sposobie rozpatrzenia uwag oraz sporządza wzmiankę o treści zgłoszonych uwag i sposobie ich rozpatrzenia w protokole (ust. 7). Po upływie terminu, o którym mowa w ust. 7, dane objęte modernizacją, zawarte w projekcie operatu opisowo-kartograficznego stają się danymi ewidencji gruntów i budynków i podlegają ujawnieniu w bazie danych ewidencji gruntów i budynków. Informację o tym starosta ogłasza w dzienniku urzędowym województwa oraz w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej starostwa (ust. 8). Każdy, czyjego interesu prawnego dotyczą dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków ujawnione w operacie opisowo-kartograficznym, może w terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w dzienniku urzędowym województwa informacji, o której mowa w ust. 8, zgłaszać zarzuty do tych danych (ust. 9). O uwzględnieniu lub odrzuceniu zarzutów starosta rozstrzyga w drodze decyzji (ust. 10).
Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 grudnia 2009 r., I OSK 316/09, podkreślił, że postępowanie związane z modernizacją i aktualizacją ewidencji gruntów ma charakter przede wszystkim techniczny. Modernizacja ewidencji gruntów nie ma na celu ustalenia przebiegu granic działek, lecz – co wynika z § 55 rozporządzenia z 2001 r. – uzupełnienie oraz modyfikację istniejących danych ewidencyjnych w celu dostosowania ich do wymogów rozporządzenia. W sytuacji gdy powstaje spór co do przebiegu granicy, a także położenia znaków granicznych, winien on być rozstrzygnięty wyłącznie w drodze postępowania rozgraniczeniowego. Dla rozstrzygnięcia sporów granicznych właściwe jest bowiem postępowanie rozgraniczeniowe. Zmiana przebiegu granic jest zatem możliwa po przyjęciu do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego nowej dokumentacji sporządzonej w odrębnym postępowaniu - sądowym lub administracyjnym przeprowadzonym na wniosek strony (wyrok NSA z 12 kwietnia 2022 r., sygn. I OSK 1328/21).
Jednocześnie, jak się podnosi (por. wyrok NSA z 9 sierpnia 2012 r., sygn. I OSK 1062/11), w przepisie art. 24a ust. 9 P.g.k. chodzi o operat, o którym mowa w ust. 8, czyli operat powstały w toku postępowania mającego na celu modernizację ewidencji. Przepis ten należy wykładać w ten sposób, że tryb zgłaszania zarzutów dotyczy tylko danych wynikających z operatu powstałego dla potrzeb przeprowadzenia modernizacji ewidencji i ogranicza zakres wnoszonych uwag i zarzutów do danych stanowiących zapisy nowe. Takie rozumienie znajduje oparcie także w regulacji dotyczącej składania zastrzeżeń do prowadzonej modernizacji na etapie wyłożenia projektu operatu, która przewiduje możliwość składania uwag do danych ujawnionych w projekcie operatu - ust. 6 omawianego przepisu. Za przedstawionym rozumieniem art. 24 ust. 9 ustawy przemawia zatem nie tylko dyrektywa językowa ale także systemowa i funkcjonalna. Regulacja postanowień ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne nie daje racjonalnych podstaw do przyjęcia poglądu, iż zamiarem ustawodawcy było by przy okazji modernizacji ewidencji polegającej na założeniu ewidencji budynków i lokali można było skutecznie podnieść wszelkie zarzuty, np. co do ewidencji gruntów, a więc zarzuty będące poza zakresem i przedmiotem prowadzonej modernizacji.
W rozpatrywanej sprawie początkowym punktem odniesienia ustaleń dokonanych w trakcie modernizacji ewidencji gruntów w przypadku działek o nr[...], [...] i[...] (uprzednio nr [...], [...] i [...]) były czynności założenia ewidencji gruntów dla obrębu [...], przeprowadzone na początku lat sześćdziesiątych dwudziestego wieku, w tym operat techniczny wówczas sporządzony, włączony do zasobu pod nr 235.11-85/1963. W. B. została wówczas wykazana jako władająca działkami o nr: [...] o pow. 2,75 ha, [...] o pow. 0,40 ha i [...] o pow. 0,97 ha – łącznej powierzchni 4,12 ha. Odnosząc się do treści skargi należy w tym miejscu wyjaśnić, że postępowanie zmierzające do rozpoznania zarzutów wniesionych do danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym na skutek modernizacji, nie może prowadzić – co potwierdzają powyższe wywody dotyczące zakresu takiego postępowania – do kwestionowania i badania autentyczności podpisów składanych podczas zakładania ewidencji gruntów i budynków.
W roku 1994 do zasobu geodezyjnego i kartograficznego został włączony operat techniczny o identyfikatorze P.2602.[...]1.366, sporządzony w wyniku przeprowadzenia aktualizacji ewidencji gruntów wsi [...]. W wyniku tej aktualizacji działka nr [...] zmieniła numer na[...] (pow. 2,74 ha), działka nr [...] - na [...] (0,34 ha), a działka nr [...] - na[...] (pow. 0,98 ha).
Trzeba odnotować, że powyższe dane, ustalone w czasie założenia ewidencji gruntów i następnie korygowane, były podstawą obrotu prawnego dokonywanego w stosunku do ww. nieruchomości – na podstawie umów darowizny z 30 grudnia [...]1 r. i z 20 kwietnia 2016 r.
W ramach operatu sporządzonego na potrzeby przedmiotowej modernizacji przebieg granic działki nr[...] został wykazany w oparciu o dane z ww. operatu P.2602.[...]1.366, co pozwoliło wyliczyć współrzędne punktów granicznych działki nr[...] z wymaganą aktualnie dokładnością, do czego upoważnia § 36 rozporządzenia z 2001 r. Jeśli zaś chodzi o granice działek nr [...] i[...] z wybranymi działkami sąsiednimi, zostały one – wobec braku wiarygodnej dokumentacji geodezyjnej – ustalone w trybie określonym w § 39 rozporządzenia. Jak wyjaśniono, granice w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] do czasu przeprowadzenia przedmiotowej modernizacji były wykazane w oparciu o dane pozyskane z wektoryzacji rastra mapy ewidencyjnej – przez co nie spełniały obowiązujących wymogów dokładnościowych. Ponieważ zatem dokumentacja geodezyjna okazała się wadliwa, wykonawca – jak przyjął ŚWINGiK – miał podstawy do przeprowadzenia ustalenia przebiegów granic, gdyż został spełniony warunek, o którym mowa w § 37 rozporządzenia z 2001 r. W konsekwencji, na podstawie protokołów ustalenia przebiegu granic działek stwierdzono, że wykonawca prac geodezyjnych dokonał ustalenia przebiegów granic pomiędzy działkami nr [...] a[...], [...] a [...], [...] a [...] na podstawie ostatniego spokojnego stanu posiadania na gruncie, tj. w trybie § 37 ust. 2 rozporządzenia z 2001 r. Z kolei granica pomiędzy działkami o nr [...] a [...] została ustalona przez wykonawcę w trybie § 37 ust. 3 ww. rozporządzenia – czyli po zbadaniu położenia znaków i śladów granicznych i przeprowadzeniu analizy dokumentów. Na podstawie przeprowadzonych pomiarów i analiz dokumentacji zgromadzonej w zasobie geodezyjnym i kartograficznym wykonawca dokonał obliczenia pól powierzchni działek i na tej podstawie – w przypadku zaistnienia zmiany pola powierzchni działek – zostały sporządzone wykazy zmian danych ewidencyjnych. Zmianie takiej uległy m.in. powierzchnie działek objętych niniejszym postępowaniem, i tak w przypadku działki nr[...] z 2,7400 ha na 2,7403 ha, w przypadku działki nr [...] z 0,3400 ha na 0,4077 ha a w przypadku działki nr[...] z 0,9800 ha na 0,9741 ha. Powierzchnie te zostały wykazane w danych ewidencji gruntów i budynków po zakończeniu modernizacji.
Należy podkreślić, że powierzchnia działki jest pochodną przebiegu jej granic, które wyznaczają współrzędne punktów granicznych. Twierdzenie przez skarżące, że w operacie opisowo-kartograficznym sporządzonym na potrzeby modernizacji powierzchnie działek o numerach[...], [...] i[...] powinny zostać wykazane w oparciu o dane wynikające z wyroku Sądu Pokoju w [...] z dnia 8-15 czerwca 1920r., sygn. C218/1920, nie znajduje uzasadnienia. Z wyroku tego ma wynikać, że poprzedniczka prawna skarżących W. B. nabyła spadek, w skład którego wchodziły osady o nr: 9 (pow. 2 mor. 30 pręt.), 10 (pow. 5 mor. 64 pręt.), 22 (pow. 2 mor. 234 pręt.), 23 (pow. 2 mor. 135 pręt.). Według przeliczenia dokonanego przez skarżące powierzchnie ww. działek to odpowiednio: 1,175727 ha, 2,918788933 ha, 1,5564386 ha i 1,3[...]6815 ha, co łącznie daje 7,022636033 ha. Przy uwzględnieniu zbycia obszaru 1 ha na rzecz J. i K. B., powierzchnia ta zdaniem skarżących winna wynosić aktualnie 6,022636033 ha. Jak widać zatem, w stosunku do powierzchni działek[...], [...] i[...] wykazanej w czasie modernizacji (łącznie 4,1221 ha) zachodzi różnica o 1,9 ha, co jest różnicą niebagatelną w kontekście ewentualnego przebiegu granic. Oznaczenia działek wynikające z ww. wyroku są zupełnie inne niż te znane obecnie, począwszy od założenia ewidencji gruntów. Z wyroku tego nie wynikają żadne dane dotyczące położenia działek, a tym bardziej punktów granicznych. Rację ma organ odwoławczy, że wyrok ten nie zawiera się w katalogu dokumentów wymienionych w § 36 rozporządzenia z 2001 r. mogących stanowić podstawę wykazania przebiegu granic, na podstawie których dopiero obliczana jest powierzchnia działek. Słusznie zatem zauważył organ, że twierdzenie, iż działka nr[...] odpowiada obszarowi nr 9 i 10, działka nr [...] obszarowi nr 23, zaś działka nr[...] obszarowi nr 22, wymagałoby w tej sytuacji przedłożenia stosownego opracowania geodezyjnego, zawierającego analizę dokumentów archiwalnych i synchronizującego dane ewidencyjne.
Przedłożona na etapie postępowania sądowego opinia biegłego sporządzona do sprawy I Ns 147/24 Sądu Rejonowego w Jędrzejowie o rozgraniczenie dowodzi po pierwsze, że toczy się takie postępowanie, co będzie miało istotne znaczenie dla ustalenia granic przedmiotowych działek, a wydane w tym postępowaniu orzeczenie może stanowić ewentualną podstawę do zmian danych ewidencyjnych jeśli chodzi o przebieg tych granic. Po drugie, jak wywodzą skarżące na podstawie ww. opinii, E. G. miała zostać pozbawiona posiadania pasa gruntu o szerokości co najmniej 2m wzdłuż całej szerokości działki o nr[...], przy czym skarżące kwestionują prawidłowość zastabilizowania punktu granicznego w postaci słupka betonowego. Są to zatem inne zarzuty, odnoszące się do przebiegu konkretnej granicy określonej działki, nie zaś – jak to uczyniono w ramach zarzutów do danych ujawnionych w ewidencji na podstawie dokonanej modernizacji – dotyczące powierzchni działek (przy różnicy prawie 2 ha) i odwołujące w tym zakresie do wyroku Sądu Pokoju w [...] z 1920 roku. Jak zaś wyżej wspomniano, w sytuacji gdy powstaje spór co do przebiegu granicy, winien on być rozstrzygnięty wyłącznie w drodze postępowania rozgraniczeniowego.
W świetle powyższego należy uznać, że stanowisko organów wyrażone w odniesieniu do zarzutów zgłoszonych przez skarżące w trybie art. 24a ust. 9 P.g.k. jest prawidłowe i nie zasługują na uwzględnienie podniesione w skardze zarzuty naruszenia zarówno przepisów prawa materialnego, jak i przepisów postępowania.
Odnosząc się do zarzutu związanego z koniecznością wyłączenia od udziału w postępowaniu przed organem II instancji pracownika tego organu E. R., w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie. Nie ulega wątpliwości, że ww. jest pracownikiem ŚWINGiK – jak wynika z odpowiedzi na skargę począwszy od 1 sierpnia 2022 r., zaś wcześniej rzeczywiście pracował w Starostwie Powiatowym w Jędrzejowie. Niewątpliwie także brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji organu II instancji, o czym świadczy choćby jego imienna pieczęć i podpis na tym orzeczeniu. Zgodnie natomiast z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Przez "udział w wydaniu zaskarżonej decyzji" w niższej instancji należy rozumieć nie tylko wydanie (podpisanie) decyzji przez pracownika, lecz także podejmowanie czynności procesowych mających lub mogących mieć wpływ na wynik (rozstrzygnięcie) sprawy. W ocenie Sądu w niniejszym przypadku nie zostało wykazane, by E. R. brał tego rodzaju udział w wydaniu decyzji przez organ I instancji, tj. by podejmował czynności procesowe mające lub mogące mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Jedyna udokumentowana czynność podjęta przez ww. na etapie postępowania przed organem I instancji – na którą powołują się skarżące – to opisane w notatce służbowej z dnia 30 maja 2022 r., sporządzonej rzeczywiście przez E. R., udostępnienie do wglądu akt postępowania G., która stawiła się w siedzibie organu w tym celu. W ocenie Sądu trudno przyjąć, by była to w ogóle "czynność procesowa" (raczej czynność o charakterze technicznym), a tym bardziej pozwalająca na uznanie, że biorąc udział w rozstrzyganiu sprawy na etapie postępowania odwoławczego pracownik posiadał na tej podstawie ugruntowane stanowisko w sprawie. Poza tym mimo wszystko nie można pomijać faktu, że E. R. zakończył pracę w Starostwie Powiatowym w Jędrzejowie w dniu 31 lipca 2022 r., zaś decyzja organu I instancji została wydana 25 marca 2024 r., tj. po upływie ponad 1,5 roku od tego czasu.
Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 p.p.s.a.