II SA/Ke 558/22

II SA/Ke 558/22 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2022-12-20
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-11-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Anna Żak /przewodniczący/
Jacek Kuza
Renata Detka /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Ochrona środowiska
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę o wznowienie postępowania
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 329
art. 279, art. 272 par. 1 pkt 1, art. 274, art. 273 par. 2,
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka (spr.) Sędzia WSA Jacek Kuza Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2022 r. sprawy ze skargi E. H. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 29.06.2022 r. w sprawie II SA/Ke 255/22 w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego.
Uzasadnienie
Sygn. akt II SA/Ke [...]
UZASADNIENIE
Prawomocnym wyrokiem z 29 czerwca 2022 r., sygn. akt II SA/Ke 255/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę E. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 15 marca
2022 r., znak: [...], w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.
Pismem z 7 listopada 2022 r. E. H., zwana dalej skarżącą, wniosła
o wznowienie postępowania sądowego w powyższej sprawie. Jako podstawę wznowienia wskazała art. 273 § 1 pkt 1 w zw. z art. 274 oraz art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.
W obszernym uzasadnieniu skarżąca podniosła, że wyrok z 29 czerwca 2022 r. został wydany na podstawie przerobionego dowodu z akt sprawy tj. mapy ewidencyjnej i mapy zagospodarowania terenu powstałych w wyniku przerobionej dokumentacji kartograficzno-geodezyjnej przez Starostwo Powiatowe we W.. Na sfałszowanym dowodzie nie można oznakować planowanego przedsięwzięcia, jakim jest rozbudowa drogi, bo prawidłowo droga znajduje się na określonej nieruchomości z nadanym numerem ewidencyjnym, nieruchomość ta stanowiąca pas drogowy ma oznaczone granice i określoną powierzchnię oraz dokumenty stwierdzające tytuł prawny do niej.
W ocenie skarżącej bez legalnego dowodu w postaci mapy ewidencyjnej nie można określić ustawowo wymaganego obszaru oddziaływania na środowisko, bo nie można określić faktycznie i prawnie granic pasa drogowego. Granice pasa drogowego mają szczególne znaczenie, bo ustawa o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko narzuca odległość 100 m (w tej sprawie) analizy obszaru oddziaływania obiektu od granicy pasa drogowego.
Skarżąca podniosła, że wyrok z 29 czerwca 2022 r. jest sprzeczny
z postanowieniem WSA w Kielcach z 29 października 2021 r. o sygn. akt II SAB/Ke 114/21 w przedmiocie wydania decyzji o założeniu ewidencji gruntów oraz
z postanowieniem WSA w Kielcach z 30 września 2021 r. o sygn. akt II SAB/Ke 113/21 i postanowieniem II SAB/Ke 115/21 z dnia 28 grudnia 2021 r. w przedmiocie wydania decyzji o stwierdzeniu niezgodności stanu rzeczywistego i prawnego nieruchomości z dokumentacją z odnowy ewidencji gruntów oraz decyzją Starosty [...] z 16 sierpnia 2017 r.
Zdaniem skarżącej "mapa ewidencyjna i mapa zagospodarowania terenu jest odmienna od dokumentacji kartograficzno-geodezyjnej powstałej z odnowy ewidencji gruntów z 1990 r na terenie m. [...], braku posiadania decyzji wywłaszczeniowej przez Starostę, aby dokonać zaboru części nieruchomości pod drogę." WSA
w wymienionych wyżej postanowieniach dokonał analizy skarg i oświadczeń Starosty [...] i wydał orzeczenia uznające odpowiedzi Starosty o braku przeprowadzenia nowej ewidencji gruntów, o obowiązywaniu ustaleń odnowy ewidencji gruntów z 1990 r., o braku decyzji wywłaszczeniowych pod drogi publiczne. "Jeżeli WSA w Kielcach uznał dokumentację z odnowy ewidencji gruntów z 1990 r., to w 2021 r. nie może uznać mapy ewidencyjnej za wiarygodny i legalny dowód, o jest ona przerobiona względem dokumentacji z tej odnowy." W związku z tym nie może określić posadowienia obiektu, obszaru oddziaływania na środowisko ani oddziaływania na środowisko, więc ustawa o udostępnianiu informacji nie może być zastosowana, a miało to wpływ na wynik sprawy zakończonej prawomocnym wyrokiem z 29 czerwca 2022 r.
Skarżąca podniosła, że decyzja Starosty [...] z dnia 16 sierpnia 2017 r. została wydana po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego
"z urzędu aktualizacyjnego" operat ewidencyjny prowadzony dla obrębu P., gm. K. w związku z przyjętą dokumentacją do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zarejestrowaną pod nr P. 2613.2016.1420. Decyzja została wydana dla działki [...], na której brak oznaczenia drogi jako użytku na tej działce. Na działki pozostałe na trasie P. C. Starosta [...] nie wydał decyzji, więc stan faktyczny i prawny opisany w dokumentacji kartograficzno-geodezyjnej z odnowy ewidencji gruntów 1990 r. jest taki sam.
Pod tym samym nr P. 2613.2016.1420. zewidencjonowano również w formie utajonej mapę do celów prawnych, gdzie granice działek ewidencyjnych są inne oraz przebiega przez nie pas drogowy.
Mapa ewidencyjna z akt sprawy jest kopią tej mapy do celów prawnych.
Starosta [...] nabył nieruchomości na podstawie przepisów ustawy reformującej administrację publiczną. Właścicielom nawet nie należy się odszkodowanie, pomimo że to "przestępstwo zaboru popełnione przez władzę wykonawczą RP." Od 2020 r. do dnia obecnego Starosta [...] nie wystąpił oficjalnie do Sądu Rejonowego we W. Wydział Ksiąg Wieczystych o wpis nabytych nieruchomości do KW i o zmianę zapisów nieruchomości prywatnych w KW prowadzonych dla nich. Tym samym właściciele zostali pozbawieni prawa do sądu powszechnego przez organ publiczny.
Na mapie ewidencyjnej z akt sprawy działki nr [...] i [...] nie zostały podzielone, ale na mapie do celów prawnych tak. Powodem zmiany było wykorzystywanie przez skarżącą prawa do odwołań. Tylko decyzja o nabyciu części tych nieruchomości jest prawomocna od kwietnia 2021 r. i z korzyścią dla Starosty [...]. Starosta także nie wystąpił do Sądu Rejonowego we W. o zmianę wpisów w KW prowadzonej dla tych nieruchomości. Pozbawił skarżącą prawa do sądu i to z premedytacją, mając na uwadze własne nieuzasadnione prawa
i faktyczne korzyści.
W kwietniu i maju 2022 r. zostały przeprowadzone pomiary geodezyjne na podstawie sfałszowanych w 2017 r. map. Dnia 13 kwietnia 2022 r. zostały one przeprowadzone na wyimaginowanej granicy nieruchomości skarżącej z granicą pasa drogowego znajdującego się na działce nr [...]. Działki nr [...] i [...] zostały powtórnie dzielone. Starosta zataił (lub nie) przed firmą geodezyjną, że działki te zostały już prawomocnie podzielone w 2016 r.
Skarżąca opisała sposób, w jaki odbywały się pomiary przez osoby, które – wedle uzyskanej przez nią informacji - nie były geodetami, tylko pracownikami firmy. "Po wezwaniu Policji panowie pokazali jakąś kartkę (...). W czasie pomiarów doszło do "spięcia słownego", skarżąca w końcu podpisała protokół, że go nie przyjmuje i że pomiary zostały przeprowadzone na podstawie sfałszowanych map.
Skarżąca podniosła, że pas drogowy wg mapy ewidencyjnej z akt sprawy znajduje się na działce nr [...], która "posiada wpis od 2012 r. w KW1 [...]" Dokumentami na podstawie których dokonano wpisu były sporządzona mapa ewidencyjna i wypis z rejestru gruntów na tę działkę przez Starostę Włoszczowskiego. Żadnego dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do nieruchomości nie było. Sąd Rejonowy we W. dokonał wpisu.
"Starostwo jako władne w wydawaniu dokumentacji, przerobiło mapę ewidencji
i wpis z rejestru gruntów zgodnie ze swoimi zamierzeniami potrzebnymi w oszustwie
i zaborze prywatnych nieruchomości gruntowych."
Starostwo, jak wynika z wyżej wymienionej mapy od roku 2012 nie używało
"w obiegu prawnym działki [...] aż do roku 2017 (...). W rzeczywistości to działka [...] mogła wejść do obiegu prawnego dopiero w roku 2020 r. gdy Starosta, vice Starosta i przewodniczący Rady Powiatu są z PiS."
Wynika z tego, że SR we W. Wydział Ksiąg Wieczystych "dokonali poplecznictwa w popełnieniu oszustwa i zaboru cudzych nieruchomości. Działka [...], jak wskazuje mapa do celów prawnych i pomiaru z 13 kwietnia 2022 r., przebiega przez nieruchomości leśne skarżącej nr [...] i [...]. Jest to niezgodne
z dokumentacją z odnowy ewidencji gruntów 1990 r." Tym samym SR we W. uczestniczył w zaborze części nieruchomości skarżącej nr [...] i [...] przez Starostę Włoszczowskiego, bo dokonał wpisu działki nr [...] bez wymaganego tytułu prawnego do niej przez Starostę.
Brak zgłoszenia wniosku do Sądu Rejonowego we W. o wpis nabytych nieruchomości przez Starostę i zmianę wpisów w księgach wieczystych dla podzielonych nieruchomości od 2020 r. i tym samym pozbawienie prawa do sądu powszechnego właścicieli nieruchomości, ma na względzie nie tylko ewentualne ujawnienie oszustwa Starostwa przez sąd powszechny, ale także prawdopodobnie ukrycie, że działka nr [...] powstała z nabytych części nieruchomości w 2020 r.
i 2021 r. i działki ewid. [...] i jest ona oznaczona na mapie ewidencyjnej służącej jako podstawowy dokument wpisu do księgi wieczystej działki [...]. Po upływie okresu przedawnienia karalności Starosta wyda znów odpowiednie decyzje czy inne dokumenty i legalnie działka [...] zostanie zarejestrowana. Starostwo dostarczy "po znajomości" Sądowi Rejonowemu we W. decyzje o scaleniu działek
z działkami nabytymi z mocy prawa i powstanie nowa działka [...]. Nikt nie będzie sprawdzał dokumentacji zapisu działki nr [...] w Sądzie Rejonowym we W. i przede wszystkim minie okres karalności i chociażby ktoś chciał, to nie będzie mógł zmienić stanu prawnego, zwłaszcza, że stan faktyczny będzie już zmieniony przez powstanie nowej drogi na prywatnych nieruchomościach.
To jest główny powód braku złożenia wniosku o wpis w księdze wieczystej
i zmiany wpisu w KW nieruchomości prywatnych. Starostwo nie chce narazić na kłopoty Sądu Rejonowego we W. za dokonany wpis w 2012 r. działki [...] w P., jeżeliby właściciele nieruchomości skorzystali z prawa do sądu od dokonanej zmiany w ich KW. "Transakcja wiązana" między Sądem Rejonowym we W., a Starostą W. .
WSA w Kielcach zostało "wmanewrowane w fałszerstwo oszustwo i zabór" m.in. nieruchomości skarżącej nr [...], [...], [...], [...] przez Starostę Włoszczowskiego. W skardze do WSA skarżąca zgłaszała, że "nie ma działki [...] legalnie, że jest działka [...], że pas drogowy jest tylko i wyłącznie na działce [...]" Zgłaszała, że "Starostwo przy pomocy Wójta Gminy K. i SKO dokonuje zaboru" jej nieruchomości .
Sąd nie dostrzegł wypowiedzi skarżącej i uznał mapę ewidencyjną za legalny dokument urzędowy i pas drogowy na działce [...] i na działkach przy niej.
Skarżąca wniosła o "sprawdzenie, nr KW są w Informacji o działce", bo ona treści KW przy tak ogromnej liczbie działek nie może dostarczyć. "Przepisy prawa przed 1 stycznia 1999 r. nakazywały obowiązkowo dokonywać zapisów wywłaszczeniowych w księgach wieczystych i pozostałych tytułach prawnych. Po kilku latach Starostwo dokona wyrugowania właścicieli z ich nieruchomości, gdyż właściciel ma tytuł prawny do pierwotnej działki ewid. przed podziałem, nie ma żadnego tytułu prawnego do działek o nowych nr ewidencyjnych. Starostwo liczy, aż miną odpowiednie terminy, aby legalnie pozbawić właścicieli nieruchomości leśnych. A obywatel nie ma uprawnień do pozwania organu publicznego za niezgodne z prawem działania na jego niekorzyść bez wyroku karnego lub orzeczenia sądu administracyjnego, na decyzję niezgodną z prawem – takiej decyzji nie ma."
Wskazała, że zgłaszała do Prokuratury Rejonowej we W.
o podejrzeniu popełnienia przestępstw fałszerstwa, oszustwa przez Starostę Włoszczowskiego.
"WSA w Kielcach jest obowiązane rozpatrzyć sprawę fałszerstwa dokumentacji kartograficzno-geodezyjnej, bo w przeciwnym razie zostają przez władzę sądowniczą w [...] pozbawione świadomie prawa do sądu, bo odpowiedni artykuł kodeksu cywilnego może być powołany, gdy jest orzeczenie sądu karnego lub sądu administracyjnego."
Skarżąca wskazała, że Sąd nie dostrzegł:
1. braku w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia, we wniosku o wydanie decyzji
o środowiskowych uwarunkowaniach oraz w wydanych decyzjach I i II instancji powołania się (wskazania) dokumentu prawnego na istnienie drogi powiatowej nr O252T Pilczyca – Ciemiętniki, której planowana jest rozbudowa.
2. "Sąd niedokładnie dostrzegł, że na mapach w aktach sprawy przez działkę [...] nie przebiega droga powiatowa."
3. Sąd nie dostrzegł, że obszar oddziaływania obiektu nie został poddany analizie organów do tego przeznaczonych, gdyż został badany w odległości ustawowej 100 m od granicy z pasem drogowym, a na działce nr [...] pas drogowy (jezdnia, pobocze, rów) przebiega na niej, "to jak mógł być poddany obiektywnej i dokładnej analizie, jeżeli nie ma wyznaczonego precyzyjnie i prawnie pasa drogowego."
4. "Sąd nie dostrzegł, że w dowodach z akt sprawy brak jest usytuowania obiektu - a musi on być posadowiony konkretnie na określonej nieruchomości stanowiącej pas drogowy; powierzchni pasa drogowego, powierzchni obiektu
i weryfikacji tych elementów na mapie."
5. Sąd nie dostrzegł, że nie można zidentyfikować w dokumentacji kartograficznej i geodezyjnej usytuowania przedsięwzięcia opisanego w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia. Sąd nie dostrzegł braku w dokumentacji kartograficznej i geodezyjnej oraz w dokumentacji opisowej zakreślenia przebiegu granic obszaru "Natura 2000".
6. Sąd nie dostrzegł, że w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia jest absurdalna szerokość pasa drogowego od ok. 10m do 26m. Gdyby Sąd dostrzegł tę zmianę szerokości pasa drogowego, to stosując wiedzę prawniczą i doświadczenie życiowe wraz z logicznym myśleniem wzbudziłoby to w Sądzie wątpliwości, czy w ogóle taki pas drogowy może istnieć zgodnie z prawem i jakaż to może być inwestycja
o rozbudowie wątpliwego pod względem prawa pasa drogowego.
7. Sąd nie dostrzegł, że w Karcie Informacyjnej Przedsięwzięcia i w opiniach organów brak jest oceny elementu środowiskowego, o czym mowa w ustawie
o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko, jakim są dobra materialne.
Skutkiem zaakceptowania wyroku sądowego jest zaakceptowanie uznania przez sąd wiarygodności dowodu w postaci sfałszowanej mapy ewidencyjnej, brak dostępu do sądu w celu ochrony "ukradzionej" przez Starostwo części nieruchomości nr [...] i [...], na której, wg sfałszowanej mapy przebiega pas drogowy, zaakceptowanie pomocy SR we W. w zaborze części nieruchomości przez które przebiega działka [...].
Bez formalnie i prawnie prawidłowej nazwy drogi jako wnioskowanego przedsięwzięcia nie można ocenić rzetelnie i obiektywie wpływu faktycznego przedsięwzięcia na środowisko. Nie można ocenić jego usytuowania i wszystkich innych elementów potrzebnych do określenia wpływu na oddziaływanie na środowisko, gdyż formalnie i prawnie droga nr 0252T Pilczyca - Ciemiętniki nie istnieje.
Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie może być zgodna z prawem, w praworządnym państwie, jeżeli nie zostanie uprzednio przeprowadzone odpowiednie postępowanie sądowe w przedmiocie wyjaśnienie zapisu w księdze wieczystej działki [...] stanowiącej pas drogowy wnioskowanego przedsięwzięcia, który to zapis został dokonany bez wymaganego dokumentu tytułu prawnego do nieruchomości i na podstawie sfałszowanych dwóch pozostałych i którego skutkiem jest pozbawienie skarżącej części działek nr [...] i [...].
Dostarczenie dokumentów jest niemożliwe, gdyż Starostwo twierdzi, że Sąd "sam" prosi o dokumenty, a skarżąca nie ma interesu prawnego. A dokumentów
z postępowań karnych z 2000-2011 r. na działkach leśnych skarżącej, nie będzie ona dostarczać, gdyż nie ma obowiązku, bo obowiązują aktualne wypisy z akt ze Starostwa.
W piśmie z 25 listopada 2021 r., uzupełniając braki formalne skargi
o wznowienie, E. H. wniosła o "uchylenie orzeczenia o syg. Akt II SA/Ke 255/22 zakończonego wyrokiem z dn. 29 czerwca 2022 r."
Wskazała również, że okolicznością uprawdopodabniającą podstawę wznowienia jest:
a) dostarczenie jej przez Starostwo W. we wrześniu 2022 r. załącznika do mapy z projektem podziału nieruchomości przedstawiającej zagospodarowanie terenu arkusz nr [...](2) na obiekt "Rozbudowa drogi powiatowej
nr 0252T Ciemiętniki-Pilczyca", oraz protokołu przyjęcia granic wraz z załącznikami,
b) weryfikacja uzasadnienia wyroku z decyzją administracyjną aktualizacyjną Starosty [...] z 16 sierpnia 2017 r. znak: [...], decyzją ministra nr [...] KW 1K 1548300, z treścią księgi wieczystej [...], z wyrokiem SR we W. i wnioskiem do Prokuratury Rejonowej we W. z 18 kwietnia 2020 r., aktami spraw adm. i sądowymi, uchwałą nr [...] Rady P. W. z 14 września 2017 r. w sprawie ustalenia przebiegu istniejących dróg i ulic powiatowych na terenie P. W. (Dz.U. Województwa Ś. z 2017 r., poz. 2809).
Skarżąca wskazała, że po otrzymaniu mapy uznała, ze "Starostwo nadal nie przestrzega prawa, czuje się bezkarnie, fałszuje dokumenty i podejmuje czynności
w celu ukrycia przestępstw fałszerstwa i oszustwa, pozbawiania obywatela prawa do sądu zagmatwając bardziej sprawę i mnożąc wielość dokumentów tj. map, decyzji sprzecznych ze sobą."
W aktach II SA/Ke 255/22 jest mapa ewidencyjna przedstawiająca drogę powiatową oraz sąsiadujące z nią działki i jest to mapa sprzeczna, w niektórych miejscach, z dostarczoną skarżącej mapą przedstawiającą "zagospodarowanie terenu obiekt "Rozbudowa drogi powiatowej nr 0252T Ciemiętniki-Pilczyca"."
Skarżąca podniosła, że obszar oddziaływania obiektu był rozpatrywany na podstawie map z akt sprawy, gdzie granica pasa drogowego była z działką nr [...]
i [...], natomiast na mapie jej dostarczonej we wrześniu 2022 r. granica pasa drogowego jest odpowiednio z działką nr [...] i [...]. Położenie granicy działek nr [...] i [...] na mapie z akt sprawy jest inne niż położenie granicy działek nr [...]
i [...], więc obszar oddziaływania obiektu też jest inny niż to, co ustalono
w decyzjach czy przez Sąd. W związku z tym nie zostały spełnione przesłanki ustawowe o analizie obszaru oddziaływania obiektu, bo obszar analizuje się
w określonej ustawowej odległości od pasa drogowego. Mapy z akt sprawy są już nieaktualne, bo zaewidencjonowano w sierpniu 2022 r. mapę o innej treści.
Organ oraz uczestnik postępowania - P. W. nie zajęli stanowiska w sprawie złożonej skargi o wznowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 z późn. zm.), przytaczanej dalej jako: p.p.s.a.) można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem w przypadkach przewidzianych
w dziale VII.
Skarga o wznowienie postępowania jest więc nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia zmierzającym do uchylenia lub zmiany prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne w wyjątkowych, ściśle określonych wypadkach. Wznowienie postępowania nie jest natomiast kolejnym środkiem zaskarżenia. Aby zatem doszło do ponownego rozpatrzenia sprawy muszą zaistnieć przesłanki wznowieniowe.
Wyjaśnić również należy, że rozpatrywanie skargi o wznowienie postępowania odbywa się w kilku etapach. W pierwszej kolejności sąd bada, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Przy braku spełnienia jednej z tych przesłanek sąd odrzuca skargę.
W ocenie Sądu w badanej sprawie nie występują przesłanki do odrzucenia skargi o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 279 p.p.s.a. w skardze zawarto oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazano ustawową podstawę wznowienia (art. 273 § 1 pkt 1 w zw. z art. 274 i art. 273 § 2 p.p.s.a.), a skarga została wniesiona w terminie określonym w art. 277 p.p.s.a. Ponadto w piśmie uzupełniającym braki formalne skargi, wskazany został wniosek o uchylenie wyroku objętego skargą o wznowienie postępowania sądowego.
W związku z tym Sąd zbadał, czy zaistniały podstawy do wznowienia postępowania.
W skardze wskazano dwie ustawowe podstawy wznowienia.
1. Stosownie do treści art. 272 § 1 pkt 1 p.p.s.a., można żądać wznowienia na tej podstawie, że orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym. Art. 274 p.p.s.a. stanowi natomiast, że z powodu przestępstwa można żądać wznowienia jedynie wówczas, gdy czyn został ustalony prawomocnym wyrokiem skazującym, chyba że postępowanie karne nie może być wszczęte lub że zostało umorzone
z innych przyczyn niż brak dowodów.
W orzecznictwie przyjmuje się powszechnie, że podrobienie lub przerobienie dokumentu stanowi podstawę wznowienia postępowania sądowego jedynie wtedy, gdy zostało prawomocnie potwierdzone oraz istnieje związek takiego dokumentu
z kwestionowanym orzeczeniem sądu. Prawomocne potwierdzenie oznacza ustalenie prawomocnym wyrokiem skazującym, po przeprowadzeniu postępowania karnego, chyba że postępowanie nie może być wszczęte lub zostało umorzone z innych przyczyn niż brak dowodów (por. wyroki NSA: z 2 grudnia 2021 r., I OSK 226/19, LEX nr 3336188; z 28 stycznia 2014 r., sygn. akt I FSK 368/13, z 25 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK1984/06; dostępne w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych). Identyczne stanowisko przyjęto w doktrynie (por. R. Hauser,
M. Wierzbowski Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz 5 wydanie, str. 1197 do 1204).
Podzielając przedstawiony wyżej pogląd i przyjmując go za własny Sąd uznał, że w stanie faktycznym sprawy nie zachodzi podstawa wznowienia oparta na powołanym przepisie.
Uzasadniając zaistnienie tej podstawy wznowieniowej skarżąca wskazała, że wyrok WSA w Kielcach z 29 czerwca 2022 r. w sprawie II SA/Ke 255/22 wydany został na podstawie przerobionych (sfałszowanych) dokumentów, a mianowicie mapy ewidencyjnej i mapy zagospodarowania terenu.
Fakt przerobienia (sfałszowania) tych dokumentów skarżąca wywodzi
z subiektywnego przekonania, że na skutek szeregu nielegalnych działań, opisanych szczegółowo w skardze, doszło do zaboru jej mienia (nieruchomości stanowiących jej własność), w czym miał brać udział m.in. Starosta [...] i Sąd Rejonowy we W.. Poza twierdzeniami, że wyrok oparty został o dokument przerobiony (sfałszowany), E. H. nie przedstawiła jednak dowodu w postaci prawomocnego stwierdzenia owego przerobienia. Co więcej, z treści samej skargi wynika, że organy ścigania odmówiły wszczęcia postępowania karnego w tej sprawie, co zaakceptował Sąd Rejonowy we W..
Do skargi o wznowienie dołączono postanowienie tego Sądu z 26 października 2020 r., sygn. akt II Kp [...], utrzymujące w mocy postanowienie prokuratora Prokuratury Rejonowej we W. z 31 lipca 2020 r., sygn. akt [...], o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie:
I. niedopełnienia obowiązków służbowych w dacie bliżej nieustalonej do dnia 18 marca 2020 r. przez członków Zarządu P. W. poprzez skierowanie wniosku o stwierdzenie nabycia przez P. W. z dniem
1 stycznia 1999 r. części działek leśnych oznaczonych w ewidencji gruntów i budynków jako działki nr [...] oraz [...] położonych w Pilczycy, zajętych pod drogę powiatową Bobrowniki-Pilczyca-Komorniki-Rudka pomimo, że nie stanowiły one własności Skarbu Państwa, wniosek nie posiadał uzasadnienia i nie dołączono do niego dokumentacji prawno-geodezyjnej na dzień 31 grudnia 1998 r., dokumentów potwierdzających prawo własności, dokumentów potwierdzających zaliczenie do kategorii dróg publicznych na dzień 31 grudnia 1998 r., map z zaznaczonym pasem drogowym na dzień 31 grudnia 1998 r., dowodów na wykonywanie władztwa publicznego na tych nieruchomościach na 31 grudnia 1998 r., a także użycia poświadczającego nieprawdę projektu podziału nieruchomości nr [...] i [...] w Pilczycy, a przez to działanie na szkodę interesu prywatnego E. H.;
II. poświadczenia nieprawdy co do okoliczności mających znaczenie prawne
w okresie od 8 do 19 grudnia 2016 r. we W. przez uprawnionego geodetę przez sporządzenie podziału nieruchomości oznaczonych jako działki [...] i [...] na skutek przeprowadzonego bez udziału stron wznowienia znaków granicznych bez ustalania ostatniego spokojnego stanu posiadania oraz pomimo, że nie dysponował on wymaganymi dokumentami w postaci "zlecenia Starosty [...] postanowieni a Wójta Gminy K. opiniującego zaproponowany podział nieruchomości przez Starostę wypisem z księgi wieczystej wskazującym na przebieg drogi publicznej na działkach [...] i [...] w dniu 31 grudnia 1998 roku stwierdzeniem niezgodności stanu prawnego księgi wieczystej w zakresie wymienionych działek";
III. niedopełnienia obowiązków służbowych w grudniu 2016 r. daty bliżej nieustalonej we W. przez pracowników Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej poprzez zaewidencjonowanie poświadczającego nieprawdę projektu podziału nieruchomości oznaczonych jako działki nr [...] i [...], a przez to działania na szkodę interesu prawnego E. H.;
IV. niedopełnienia obowiązków służbowych przez Starostę Włoszczowskiego
w dniu 27 czerwca 2017 r. we W. poprzez bezprawne przeprowadzenie postępowania o nr [...] w sprawie aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków dla nieruchomości oznaczonej numerem [...]
i wystąpienie o zmianę zapisu w księdze wieczystej KW [...], a przez to działanie na szkodę interesu prawnego E. H.;
Podzielając stanowisko Prokuratora co do umorzenia postepowania z uwagi na brak znamion czynu zabronionego, Sąd podniósł, że "sprawa E. H. ma charakter wyłącznie administracyjno-prawny i nie może być mowy o tym, że doszło do popełnienia jakiegokolwiek przestępstwa" przez funkcjonariuszy publicznych
w postępowaniu odnośnie do działek nr [...] i [...].
Tym samym nie można przyjąć, aby w sprawie zaistniała podstawa wznowienia z art. 272 § 1 pkt 1 w zw. z art. 274 p.p.s.a.
2. Stosownie do treści art. 273 § 2 p.p.s.a., wskazanego jako druga podstawa wznowieniowa, można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
Podstawą wznowienia, o której mowa w tym przepisie, mogą być tylko takie okoliczności faktyczne i środki dowodowe, które istniały przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania. Przepis art. 273 § 2 p.p.s.a. dotyczy tylko takich okoliczności faktycznych i środków dowodowych, które mają wpływ na wynik sprawy, nieujawnionych w poprzednim postępowaniu i wówczas nieujawnialnych z tego powodu że nie były znane stronie, nie mogła więc z nich korzystać w poprzednim postępowaniu. Podstawa do wznowienia postępowania sądowego nie zachodzi zatem, gdy istniała obiektywna możliwość powołania się na okoliczności faktyczne lub środki dowodowe w poprzednim postępowaniu. Sytuacja ta nie odnosi się do okoliczności i dowodów jawnych wynikających z materiału poprzedniego postępowania, a tylko niedostrzeżonych przez stronę, czy nawet orzekający w sprawie sąd. Okoliczności te musiały istnieć w trakcie zakończonego postępowania, ale nie mogły być nim objęte. Muszą być jednak tego rodzaju, aby powołanie ich mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Oznacza to, że wskazując nowe okoliczności lub nowe dowody należy podać, w jakim zakresie ich uwzględnienie może zmienić podstawę orzekania, wpływając tym samym na treść rozstrzygnięcia (por. powołany już wyżej wyrok NSA z 2 grudnia 2021 r., I OSK 226/19).
Z treści skargi trudno odkodować, co konkretnie skarżąca uznaje za okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Jeżeli za takie uznać rzekome sfałszowanie (przerobienie) map: ewidencyjnej i zagospodarowania terenu, które znajdują się w aktach administracyjnych, na podstawie których orzekał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w sprawie II SA/Ke 255/22, to już sam fakt, że nie można w tym przypadku mówić o fałszerstwie (przerobieniu), skoro nie zostało ono prawomocnie stwierdzone wyrokiem sądu karnego powoduje, że przesłanka z art. 273 § 2 p.p.s.a. nie zaistniała w stanie sprawy i nie miała wpływu na treść wyroku z 29 czerwca 2022 r.
Poza tym, w skardze na decyzję kontrolowaną w sprawie II SA/Ke 255/22 E. H. powoływała okoliczności, które jej zdaniem, świadczyły o "zaborze" jej nieruchomości i wadliwym oznaczeniu działki nr [...]. Podkreślała, że "jeśli
w ewidencji gruntów brak jest drogi na działkach leśnych, to dlaczego widnieje ona na mapie ewidencyjnej?" Zarzucała także, że organy "pomagają dokonać wyrębu
i kradzieży drzewa oraz przywłaszczenia cudzych nieruchomości inwestorowi". Stwierdziła, że uznaje ona "dokumentację kartograficzno-geodezyjną powstałą
z odnowy ewidencji gruntów w 1990 r. przez władze woj. piotrkowskiego. W niej brak jest działki [...] jako drogi. Jest działka [...] i ma szerokość 12 m." Te same zarzuty formułowane były również w odwołaniu od decyzji Wójta Gminy K. z 14 stycznia 2022 r., którą Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało
w mocy decyzją z 15 marca 2022 r.
Twierdzenia powoływane w skardze o wznowienie, aczkolwiek łączone aktualnie z rzekomym przerobieniem mapy ewidencyjnej, znane były skarżącej już
w dacie zaskarżenia decyzji będącej przedmiotem kontroli w sprawie II SA/Ke 255/22. Nie mogą więc być uznane jako okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, o jakich mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a.
Nową okolicznością w rozumieniu tego przepisu nie jest także załącznik do mapy z projektem podziału nieruchomości przedstawiającej zagospodarowanie terenu, dostarczony skarżącej we wrześniu 2022 r., na co powołuje się w piśmie procesowym z 25 listopada 2022 r. Jak wynika z dołączonego do tego pisma zawiadomienia z 7 marca 2022 r. mapa powstała wskutek czynności ustalenia przebiegu granic działek ewidencyjnych/wznowienia i wyznaczenia punktów granicznych ujawnionych uprzednio w ewidencji gruntów oraz przyjęcia granic działek przeznaczonych pod inwestycję polegającą na rozbudowie drogi powiatowej Ciemiętniki-Pilczyca. Czynności zostały zaplanowane na 13 kwietnia 2022 r. i ich skutkiem było sporządzenie załącznika do mapy z projektem podziału nieruchomości. Przyznaje to sama skarżąca w piśmie z 25 listopada 2022 r. wskazując, że działka nr [...] miała zostać podzielona na działki nr [...] i [...], zaś działka [...] – na działki nr [...] i [...]. Zarówno czynności geodezyjne mające na celu ustalenie granic jak i sam załącznik do mapy, na który powołuje się skarżąca, są okolicznościami, które miały miejsce już po wydaniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 15 marca 2022 r. w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, będącej przedmiotem kontroli sądowej w sprawie II SA/Ke [...]. Podział działek, do którego nawiązuje skarżąca, był związany z kolejnym etapem inwestycji polegającej na rozbudowie drogi, podczas gdy Sąd badał legalność rozstrzygnięcia wydanego na etapie wcześniejszym. Nie są to więc nowe okoliczności lub środki dowodowe, o jakich mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a. Bez znaczenia jest przy tym wskazany w tym piśmie argument, że "mapy z akt sprawy są już nieaktualne, bo zaewidencjonowano w sierpniu 2022 r. mapę o innej treści",
a tym samym "obszar oddziaływania obiektu był rozpatrywany na podstawie map z akt sprawy, gdzie granica pasa drogowego była z działką nr [...] i [...], natomiast na mapie (...) dostarczonej we wrześniu 2022 r. granica pasa drogowego jest odpowiednio z działką nr [...] i [...]." Sąd administracyjny kontrolując oddany mu pod osąd akt (w tym przypadku decyzję SKO z 15 marca 2022 r.) bada bowiem jego zgodność z prawem przyjmując stan faktyczny z daty podjęcia tego aktu. Późniejsze zmiany okoliczności faktycznych, czyli podział działek dokonany po 15 marca 2022 r., nie mogą więc mieć wpływu na wynik sprawy II SA/Ke 255/22.
Nowymi okolicznościami faktycznymi w rozumieniu art. 273 § 2 p.p.s.a. nie jest także "weryfikacja uzasadnienia wyroku" Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
w K. z 29 czerwca 2022 r., będącego przedmiotem skargi o wznowienie (na co skarżąca powołuje się w piśmie z 25 listopada 2022 r.), ani też formułowane w skardze zastrzeżenia co do zasadności tego wyroku. Jak powiedziano już na wstępie skarga o wznowienie jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia prawomocnych orzeczeń sądowych. Nie służy więc kwestionowaniu tych orzeczeń, z którym strona się nie zgadza, poza zwykłym tokiem instancyjnym. Wszystkie zarzuty zawarte w skardze o wznowienie, skierowane przeciwko wyrokowi z 29 czerwca 2022 r. w sprawie II SA/Ke 255/22, skarżąca mogła zawrzeć w skardze kasacyjnej, której jednak nie złożyła. Wyrok uprawomocnił się wobec jego niezaskarżenia.
Odnośnie do twierdzenia skargi, że wyrok WSA w Kielcach z 29 czerwca
2022 r. jest sprzeczny z postanowieniami tego Sądu: z 29 października 2021 r., sygn. akt II SAB/Ke 114/21, z 30 września 2021 r., sygn. akt II SAB/Ke 113/21 i z 28 grudnia 2021 r., sygn. akt II SAB/Ke 115/21, wyjaśnić należy, że we wszystkich tych postanowieniach skarga E. H. na bezczynność Starosty [...] została prawomocnie odrzucona, co oznacza, że nie doszło do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. W uzasadnieniach tych postanowień nie ma żadnych tez, które pozostawałyby w sprzeczności z oceną zawartą w wyroku WSA z 29 czerwca 2022 r., sygn. akt II SA/Ke 255/22.
Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, ze podnoszone przez E. H. okoliczności nie stanowią podstaw wznowienia z art. 273 § 1 pkt 1 w zw. z art. 274
i art. 273 § 2 p.p.s.a., które skarżąca powoływała.
W doktrynie i orzecznictwie sądowo-administracyjnym utrwalony jest pogląd, że negatywny wynik merytorycznej oceny podstawy o wznowienie postępowania powoduje oddalenie skargi na podstawie art. 282 § 2 p.p.s.a., a nie jej odrzucenie
w oparciu o art. 281 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 26 października 2012 r.,
II OSK 2577/12, LEX nr 1240714, wyrok NSA z 15 listopada 2005 r., sygn. FSK 2654/04, LEX nr 195822; wyrok NSA z 6 lipca 2016 r., II OSK 2836/15, LEX nr 2142381, postanowienie NSA z 10 maja 2005 r., sygn. OSK 1342/04, LEX nr 168048).
Z tych powodów Sąd oddalił skargę o wznowienie postępowania.