II SA/Ke 623/08
Podsumowanie
Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę Starosty na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uznając Starostę za nieuprawnionego do jej wniesienia.
Starosta wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła jego własną decyzję w sprawie odmowy rejestracji pojazdu i przekazała sprawę do ponownego rozpoznania. Starosta argumentował, że postępowanie zostało prawomocnie zakończone i że organ odwoławczy nie uwzględnił braku wniosku obecnego właściciela. SKO wniosło o odrzucenie skargi, podnosząc brak uprawnień Starosty do jej wniesienia. Sąd uznał skargę za niedopuszczalną, ponieważ organ I instancji nie jest stroną w rozumieniu przepisów PPSA i nie posiada interesu prawnego do zaskarżenia decyzji organu odwoławczego.
Sprawa dotyczyła skargi wniesionej przez Starostę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. SKO, działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., uchyliło decyzję Starosty z dnia 9 czerwca 2008 r. odmawiającą rejestracji samochodu marki Peugeot 206 i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Starosta w swojej skardze zarzucił organowi odwoławczemu, że nie uwzględnił prawomocnego zakończenia postępowania oraz że rejestracja pojazdu może nastąpić tylko na wniosek obecnego właściciela, który nie mieszka na terenie właściwego powiatu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o odrzucenie skargi, argumentując, że Starosta nie jest uprawniony do jej wniesienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przychylił się do stanowiska SKO. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 50 § 1 i 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę może wnieść każdy, kto ma w tym interes prawny. Starosta, wydając decyzję w pierwszej instancji, działał jako organ administracji publicznej, a nie jako podmiot posiadający własny interes prawny lub obowiązek. Z tego względu nie można go uznać za stronę w rozumieniu przepisów PPSA. Sąd podkreślił, że organy administracji publicznej nie mają uprawnień do kwestionowania swoich decyzji poprzez wnoszenie skarg do sądów administracyjnych, a postępowanie sądowoadministracyjne nie służy rozstrzyganiu sporów między organami różnych szczebli. W konsekwencji, skarga Starosty została uznana za niedopuszczalną i odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, organ administracji publicznej, który wydał decyzję w pierwszej instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ponieważ nie posiada interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 PPSA.
Uzasadnienie
Organ administracji działający w pierwszej instancji nie jest stroną postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż nie posiada własnego interesu prawnego ani obowiązku, który byłby przedmiotem sprawy. Przepisy PPSA nie przewidują takiej możliwości, a postępowanie sądowoadministracyjne nie służy rozstrzyganiu sporów między organami administracji.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucono_skargę
Przepisy (3)
Główne
PPSA art. 50 § 1 i 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Określa krąg podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi, w tym osoby posiadające interes prawny.
PPSA art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Podstawa do odrzucenia skargi, gdy jest niedopuszczalna.
Pomocnicze
k.p.a. art. 138 § 2
Kodeks postępowania administracyjnego
Podstawa prawna uchylenia decyzji organu I instancji i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Starosta nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, ponieważ działał jako organ I instancji i nie posiada interesu prawnego w rozumieniu PPSA.
Odrzucone argumenty
Argumenty Starosty dotyczące prawomocnego zakończenia postępowania i braku wniosku obecnego właściciela pojazdu nie zostały merytorycznie rozpoznane z powodu odrzucenia skargi.
Godne uwagi sformułowania
organ, który wydał decyzję w I instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego organy administracji publicznej nie mają uprawnień do poddawania swej działalności kontroli zewnętrznej w stosunku do administracji postępowanie sądowoadministracyjne nie jest właściwe do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze administracji publicznej
Skład orzekający
Dorota Chobian
przewodniczący sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowana zasada niedopuszczalności wnoszenia skarg przez organy administracji publicznej na decyzje organów wyższej instancji, gdy organ ten nie posiada interesu prawnego."
Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy organ administracji występuje jako organ wydający decyzję w pierwszej instancji, a nie jako strona postępowania administracyjnego w innym charakterze.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia fundamentalną kwestię dopuszczalności skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co jest kluczowe dla praktyków prawa administracyjnego.
“Czy organ administracji może skarżyć własne decyzje? Sąd Administracyjny odpowiada.”
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
II SA/Ke 623/08 - Postanowienie WSA w Kielcach Data orzeczenia 2008-10-31 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2008-10-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach Sędziowie Dorota Chobian /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Samorządowe Kolegium Odwoławcze Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art. 50 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 31 października 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Starosty na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy rejestracji pojazdu postanawia odrzucić skargę. Uzasadnienie Decyzją z dnia 22 sierpnia 2008r. znak: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania A. L. od decyzji wydanej z upoważnienia Starosty z dnia 9 czerwca 2008r. w sprawie odmowy rejestracji samochodu marki Peugeot 206, na podstawie art. 138 § 2 kpa uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Starosta domagając się jej uchylenia. Zarzucił, że organ II instancji uchylając decyzję i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania nie uwzględnił, że postępowanie w tej sprawie zostało prawomocnie zakończone, a zatem nie ma możliwości dalszego jego prowadzenia według wcześniej ustalonego stanu faktycznego. Nadto Kolegium nie zwróciło uwagi, iż rejestracja samochodu, może być dokonana jedynie na wniosek jego obecnego właściciela, przez starostę właściwego według miejsca zamieszkania właściciela pojazdu. Tymczasem A. L. nie jest już właścicielem samochodu i nie mieszka na terenie powiatu kazimierskiego, więc uwzględnienie jego wniosku doprowadziłoby do tego, że nieuprawniony organ administracyjny dokonałby rejestracji samochodu stanowiącego własność innej osoby, bez jej wiedzy, bądź zgody - ostatecznie bez koniecznego wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie podnosząc, że Starosta nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 50 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej uppsa), uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym oraz inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie Starosta wydając decyzję o odmowie rejestracji pojazdu działał jako organ administracji publicznej I instancji, wykonujący ustawowo przyznane mu kompetencje, a to wyłącza możliwość zaskarżenia przez niego do sądu rozstrzygnięcia organu odwoławczego, orzekającego w przedmiocie podjętej przez niego decyzji. Organ, który wydał decyzję w I instancji, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego /zob. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 2 marca 2006r. II GSK 387/05/. Wydając bowiem akt w I instancji organ nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy sprawa. Istnienie interesu prawnego jest zaś, stosownie do art. 50 § 1 uppsa, warunkiem niezbędnym do skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Z tego też względu nie można uznać, iż organ ten należy do kręgu podmiotów wymienionych w art. 50 uppsa. Brak jest także przepisu szczególnego, który przewidywałby możliwość wniesienia przez Starostę skargi w przedmiotowej sprawie. Podnieść należy, że organy administracji publicznej nie mają uprawnień do poddawania swej działalności kontroli zewnętrznej w stosunku do administracji, a postępowanie sądowoadministracyjne nie jest właściwe do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze administracji publicznej /por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 5 grudnia 2005r. II SA/Bk 915/05/. Ponadto dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która poprzez wniesienie skargi kwestionuje takie rozstrzygnięcie. Takiej konstrukcji prawnej nie przewidują natomiast przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /por. także postanowienie NSA z dnia 3 kwietnia 2002r., LEX nr 76118/. Mając powyższe na uwadze skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 uppsa.
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę