II SA/Ke 225/25

II SA/Ke 225/25 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2025-06-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-04-29
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Agnieszka Banach
Beata Ziomek /przewodniczący/
Jacek Kuza /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Nieruchomości
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 1145
art. 124 ust. 1
Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t.j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek Sędziowie Sędzia WSA Agnieszka Banach Sędzia WSA Jacek Kuza (spr.) Protokolant Starszy inspektor sądowy Katarzyna Tuz-Stando po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 25 lutego 2025 r. [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości oddala skargę.
Uzasadnienie
Wojewoda Świętokrzyski decyzją z 25 lutego 2025 r. [...], po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. w B. Z. od decyzji Starosty Buskiego z 4 listopada 2024 r. orzekającej o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości gruntowej położonej w obrębie W., gmina B.-Z., oznaczonej jako działka nr [...] o pow. 1,5000 ha, poprzez udzielenie PGE Dystrybucja S.A. Oddział Skarżysko-Kamienna zezwolenia na przeprowadzenie elektroenergetycznej sieci ziemno-kablowej średniego napięcia wraz z kanalizacją światłowodową o długości 104,00 m i szerokości 1,30 oraz sieci ziemno-kablowej niskiego napięcia o długości 98,00 i szerokości 1,00 wraz ze złączem linii niskiego napięcia, co daje łącznie 233,20 m2 terenu objętego trwałym ograniczeniem, na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 9a w związku z art. 124 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r. poz. 1145 ze zm.), zwanej dalej: "ugn" – utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że wnioskiem z 3 września 2024 r. PGE Dystrybucja S.A. z siedzibą w Lublinie, Oddział Skarżysko-Kamienna, wystąpiła do Starosty [...] o wydanie decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jak działka nr [...], położonej w obrębie W., przez udzielenie zezwolenia na przeprowadzenie opisanego wyżej przedsięwzięcie. Strefa oddziaływania linii kablowej niskiego napięcia nN 0,4 kV i linii średniego napięcia SN 15 kV oraz kanalizacji światłowodowej wynosi 0,5 na jedną stronę. Teren zajęty pod linię średniego napięcia wraz z kanalizacją światłowodową wynosi 135,2 m2. Teren zajęty pod linię niskiego napięcia wynosi 98 m2. Trasa linii ze względu na strefę oddziaływania, warunki techniczne i ekonomiczne, przyjęta została jako najbardziej optymalna. Przebiega przez obszar wykorzystywany pod działalność gospodarczą. Na działce nr [...] teren, przez który została zaprojektowana linia jest częściowo utwardzony. Z tego względu budowa linii odbywać się będzie metodą przecisku lub przewiertu sterowanego. Na trasie linii nie występują drzewa, w związku z czym nie będzie konieczności ich wycinki. Planowana inwestycja, nie ogranicza dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej, środków łączności, dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Planowana inwestycja nie wytwarza hałasu, wibracji, zakłóceń elektrycznych, nie powoduje promieniowania, zalewania terenu wodami opadowymi, nie powoduje zanieczyszczeń powietrza, wody i gleby. Projektowane linie elektroenergetyczne wytwarzają znikome pole elektromagnetyczne, nieszkodliwe dla człowieka.
Dalej organ odwoławczy podniósł, że ograniczenie w niniejszej sprawie następuje zgodnie z decyzjami Burmistrza [...] i Gminy B.-Z. z 26 czerwca 2019 r. oraz z 28 września 2021 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Obie decyzje objęły swym zakresem m.in. działkę nr [...]. Wymieniona okoliczność powoduje, że przedmiotowa działka może być przeznaczona pod realizację celu publicznego. Decyzje te podlegają wykonaniu i funkcjonują w obiegu prawnym odpowiednio od 31 lipca 2019 r. i 16 grudnia 2021 r.
Organ II instancji stwierdził, że powyższe decyzje określają przebieg projektowanych inwestycji, poprzez wskazanie działek pod nie przeznaczonych. Determinuje to zakres i sposób ograniczenia prawa własności, a wniosek inwestora określa ramy postępowania, którymi związany jest organ je prowadzący, który nie może ingerować we wniosek tj. zmieniać jego zakresu i formy. W rezultacie, istniały uzasadnione okoliczności umożliwiające inwestorowi wystąpienie do właściciela działki nr [...] o wyrażenie zgody na jej udostępnienie w celu zrealizowania inwestycji celu publicznego. Wskazane we wniosku inwestora zamierzenie inwestycyjne należy uznać za zgodne z decyzjami o ustaleniu inwestycji celu publicznego. Okoliczność ta sprawia, że przedmiotowa nieruchomość może być przeznaczona na realizację celu publicznego, o którym mowa w art. 6 pkt 2 ugn. Z wyjaśnień inwestora zawartych we wniosku wynika, że realizacja planowanej na działce nr [...] inwestycji ma na celu rozbudowę istniejącej infrastruktury elektroenergetycznej, umożliwiając poprawę zasilania odbiorców w energię elektryczną. Przy lokalizacji inwestycji na nieruchomości uwzględniono szereg okoliczności, które uniemożliwiają jej umieszczenie w innej części działki albo w granicach innej nieruchomości. Trasa została wybrana jako najbardziej optymalna. Nie zmieni się dotychczasowy sposób zagospodarowania nieruchomości, a teren przeznaczony pod budowę ww. linii ziemno-kablowych będzie można wykorzystywać w sposób dotychczasowy, tj. pod skład węgla, parkowanie i przejazd samochodów. Właściciel nieruchomości nie zostanie pozbawiony możliwości dojazdu do nieruchomości. W pasie ograniczenia nie będzie można jedynie prowadzić głębokich wykopów, aby nie uszkodzić linii energetycznej.
W ocenie organu II instancji przyjęte rozwiązania projektowe i wyjaśnienia inwestora, co do sposobu zlokalizowania przedsięwzięcia na działce nr [...] należy uznać za uzasadnione. Zaproponowana lokalizacja linii uwzględnia istniejące uzbrojenie i zagospodarowanie działki. Zdaniem organu z analizy zaplanowanego przebieg projektowanych urządzeń wynika, że w części dotyczącej ww. działki, usytuowane zostaną one w sposób jak najmniej ingerujący w prawo własności nieruchomości. Przyjęty przez inwestora wariant lokalizacji jest optymalny, w związku z czym ingerencja w grunt ma ograniczony wymiar.
Wojewoda zaznaczył, że udzielenie zezwolenia, o którym mowa w art. 124 ust. 1 ugn, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac. Z materiału dowodowego wynika, że inwestor przed złożeniem wniosku o ograniczenie, podjął rokowania z obecnym właścicielem nieruchomości (wówczas z użytkownikiem wieczystym). Inwestor w sprawie udostępnienia nieruchomości wystąpił do strony pismami z 7 stycznia 2022 r., 9 maja 2024 r. i 10 czerwca 2024 r. Z treści tych pism wynika, że poinformowano spółkę o zakresie planowanych prac na działce nr [...]. Strona w odpowiedzi nie wyraziła jednak zgody na udostępnienie nieruchomości, w celu umieszczenia na nieruchomości urządzeń i przewodów służących do przesyłania energii elektrycznej średniego napięcia. Wyraziła natomiast zgodę na zaprojektowaną przez inwestora przebudowę sieci niskiego napięcia, która zasila obiekt należący do spółki. W piśmie z 10 czerwca 2024 r. inwestor wyjaśnił, że planowana przebudowa sieci niskiego napięcia, która zasila obiekt na działce jest ściśle związana z projektem przebudowy napowietrznej sieci elektroenergetycznej średniego napięcia SN 15 kV. W związku z brakiem zgody na przeprowadzanie prac poinformowano stronę, że sprawa zostanie skierowana do właściwego Starosty o wydanie decyzji administracyjnej. Tak więc materiał dowodowy potwierdził, w ocenie Wojewody, że rokowania prowadzone były w sposób prawidłowy, a ich przedmiot obejmował wszystkie istotne dla tego etapu okoliczności. Brak pozytywnego ich zakończenia uzasadniał złożenie wniosku o ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości.
Organ uznał zarzuty podniesione w odwołaniu za niezasługujące na uwzględnienie. Wskazał między innymi, że kwestia dokonania oględzin nieruchomości w celu ustalenia sposobu jej wykorzystywania, nie może stanowić przedmiotu rozważań prowadzonych w trybie art. 124 ust. 1 ugn, gdyż przepis ten nie obliguje organu I jaki i II instancji do dokonywania tego typu czynności. Odnosząc się natomiast do zarzutu dokonania w sposób pobieżny przez organ I instancji analizy uciążliwości planowanej inwestycji, Wojewoda zauważył, że Starosta Buski w uzasadnieniu decyzji dokonał wystarczającej analizy uciążliwości.
W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skardze na powyższą decyzję, domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji, [...] Sp. z o.o. w B. Z. zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:
1. art. 7, 77 § 1, 78 § 1 i 80 oraz 107 § 3 kpa w związku z art. 15 kpa, w ten sposób, że analiza uciążliwości sposobu wykorzystania nieruchomości została przeprowadzona de facto dopiero w ramach postępowania drugoinstancyjnego;
2. art. 124 ust. 1 ugn, poprzez nieadekwatną analizę uciążliwości wnioskowanego ograniczenia korzystania z nieruchomości.
W uzasadnieniu skargi jej autor podał, że organy przeprowadziły postępowanie dowodowe w zakresie analizy uciążliwości dopiero na etapie postępowania odwoławczego. W ocenie strony opracowanie (przynajmniej częściowe) i przedstawienie stronie w ramach uzasadnienia decyzji, tak istotnego zagadnienie - narusza art. 15 kpa. Wnoszący skargę podniósł, że Starosta [...] nie dokonał analizy uciążliwości, gdyż przedstawione w uzasadnieniu decyzji wyjaśnienia trudno uznać za analizę, z uwagi na ogólną lakoniczność samego uzasadnienia decyzji. Skarżąca stanęła na stanowisku, że taka analiza winna być przeprowadzona w sposób szczegółowy w ramach postępowania przed organem I instancji, co powinno mieć odzwierciedlenie w uzasadnieniu. Dokonanie analizy w sposób szerszy na etapie postępowania odwoławczego nie pozwala na przeprowadzenie sprawdzenia prawidłowości ustaleń w toku instancyjnego postępowania wyjaśniającego.
W odniesieniu do drugiego zarzutu strona zauważyła, że organy zobowiązane są w ramach postępowania wyjaśniającego, dokonać analizy jak najmniejszej uciążliwości planowanego przedsięwzięcia dla właściciela albo użytkownika wieczystego nieruchomości. Ustalenia organów powinny przybrać postać aktywnego poszukiwania takich wariantów realizacji celu publicznego, które nie naruszą przysługujących osobom trzecim praw rzeczowych do nieruchomości, a w przypadku gdy naruszenie to okaże się jednak niezbędne - rozwiązań pozwalających zminimalizować skutki ograniczenia w najwyższym możliwym stopniu. Wnoszący skargę zarzucił, że przeprowadzone przez Wojewodę rozważania obejmowały jedną trasę linii, uznając ją jako optymalną, nie zaś wszechstronną ocenę innych wariantów. W uzasadnieniu obu decyzji brak jest informacji co do podjęcia chociażby próby wyjaśnienia możliwości wyborów alternatywnych, co umożliwiłoby stronie odnieść się do takich wyjaśnień.
Końcowo i na marginesie w skardze zasygnalizowano, że strona wniosła zażalenie na postanowienie Burmistrza [...] i Gminy B.-Z. w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego decyzji lokalizacyjnej z 26 czerwca 2019 r., dotyczącej działki [...]. Dotychczas nie zostało ono rozpatrzone, przy czym w ocenie strony istnieje poważna szansa na uwzględnienie tego środka zaskarżenia z uwagi na uchybienia proceduralne, m.in. brak w aktach ww. organu zwrotnych potwierdzeń odbioru.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 932 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Tak przeprowadzona kontrola zaskarżonej decyzji nie dostarczyła argumentów mogących uzasadniać konieczność jej uchylenia.
Stanowiący podstawę merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy art. 124 ust. 1 ugn, umożliwia ograniczenie w drodze decyzji, sposobu korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Z kolei udzielenie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1, powinno być poprzedzone rokowaniami z właścicielem lub użytkownikiem wieczystym nieruchomości o uzyskanie zgody na wykonanie prac, o których mowa w ust. 1. Rokowania przeprowadza osoba lub jednostka organizacyjna zamierzająca wystąpić z wnioskiem o zezwolenie. Do wniosku należy dołączyć dokumenty z przeprowadzonych rokowań (ust. 3).
Nie było w sprawie kwestionowane, że wobec ustalenia, że teren, na którym usytuowana jest działka nr [...] nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, inwestor uzyskał ostateczną decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Następnie PGE Dystrybucja S.A. w Lublinie, Oddział Skarżysko-Kamienna będąca uprawnioną jednostką organizacyjną, o jakiej mowa w art. 124 ust. 2 ugn, złożyła wniosek o wydanie decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości, który zawierał wszystkie niezbędne do jego rozpatrzenia dane. Nie było również kwestionowane, że udzielenie wnioskowanego zezwolenia było poprzedzone rokowaniami ze stroną skarżącą – użytkownikiem wieczystym działki nr [...], a od 8 sierpnia 2024 r. jej właścicielem, które nie przyniosły jednak rezultatu w postaci zgody właściciela na przeprowadzenie wnioskowanej inwestycji.
Skarżąca spółka jednak podnosi, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 15 kpa, gdyż analiza uciążliwości planowanej inwestycji została przeprowadzona dopiero przez organ II instancji. Zarzut ten jest chybiony, gdyż Starosta [...] dokonał w uzasadnieniu swojej decyzji analizy uciążliwości. W decyzji tej wskazano, że przebieg linii elektroenergetycznej został ustalony tak, aby w jak najmniejszym stopniu powodował uciążliwość i dodatkowe ograniczenia dla właściciela. Inwestycja stanowi budowlę podziemną, a zatem nie powoduje zmiany sposobu użytkowania zagospodarowania terenu. Trasa przebiegu sieci kablowej nie będzie wykraczać poza linie rozgraniczające teren inwestycji. W pasie ograniczenia o niewielkiej szerokości nie będzie możliwe prowadzenie wykopów, aby nie uszkodzić sieci.
Należy zgodzić się z organem odwoławczym, że powyższa analiza była w okolicznościach niniejszej sprawy wystarczająca. Wynika z niej bowiem, że przebieg planowanej inwestycji jest dla skarżącej najmniej uciążliwy, a w zakresie ingerencji w prawo własności ogranicza się do niezbędnego minimum. Nie można również nie zauważyć, że wbrew zawartemu w skardze poglądowi, organ odwoławczy nie prowadził postępowania dowodowego w zakresie analizy uciążliwości planowanego przedsięwzięcia, lecz jedynie - w związku z zarzutami podniesionymi w odwołaniu – dokonał tej analizy ponownie w sposób szerszy. Podkreślenia wymaga, że obowiązkiem organu odwoławczego jest ponowne, samodzielne i wnikliwe zbadanie sprawy, a także rzetelne ustosunkowanie się do zawartych w odwołaniu zarzutów. Odpowiadając na zarzut dotyczący oceny uciążliwości planowanej inwestycji należy stwierdzić, że Wojewoda nie gromadził nowych dowodów i nie czynił nowych istotnych dla rozstrzygnięcia ustaleń faktycznych, ale oparł się na przedstawionych przez inwestora i znajdujących się w aktach sprawy dokumentach. Ponadto strona z materiałem służącym do wydania decyzji odwoławczej miała możliwość zapoznania się i wypowiedzenia się co do niego przed wydaniem zaskarżonej decyzji (zawiadomienie o możliwości wglądu w akta sprawy pełnomocnik skarżącej spółki otrzymał 10 lutego 2025 r., k. 132 akt administracyjnych, tom II). Tak więc nie można uznać, że decyzja organu odwoławczego wydana została z naruszeniem wyrażonej w art. 15 kpa zasady dwuinstancyjności postępowania, skoro zgodnie z istotą tej zasady, organ odwoławczy ponownie rozstrzygnął sprawę administracyjną oraz rzetelnie odniósł się do przedstawionych przez stronę w odwołaniu zarzutów.
Nie jest także trafny zarzut niezbadania przez organy możliwości realizacji planowanego przedsięwzięcia w sposób najmniej uciążliwy. Przede wszystkim bowiem należy podkreślić, że art. 124 ust. 1 ugn nie nakłada na organy administracji publicznej obowiązku badania różnych wariantów lokalizacji planowanej inwestycji, a w szczególności uciążliwości linii elektroenergetycznej na konkretnej nieruchomości, gdyż taki obowiązek nie wynika z treści powołanego przepisu. Obowiązkiem organów jest natomiast zbadanie, czy wniosek składany w trybie art. 124 ugn spełnia wszystkie ustawowe wymagania, co w niniejszej sprawie zostało pozytywnie zweryfikowane. Przy rozpoznawaniu niniejszej sprawy zarówno Starosta [...] jak i Wojewoda byli związani wnioskiem inwestora, a przy tym nie dysponują oni wiedzą specjalistyczną niezbędną do optymalizowania parametrów lokalizacji inwestycji liniowych w zakresie przesyłu czy dystrybucji energii elektrycznej. Dlatego też na etapie ograniczania sposobu korzystania z nieruchomości dla potrzeb realizacji inwestycji celu publicznego o przebiegu przesądzonym w decyzji lokalizacyjnej, nie ma już możliwości kwestionowania usytuowania linii. Zakres ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości przesądza bowiem albo miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego albo decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego (zob. wyrok NSA z wyroku z 23 marca 2017 r., I OSK 99/17 i wyrok WSA w Poznaniu z 12 sierpnia 2015 r., IV SA/Po 358/15, dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Niemniej zaznaczenia wymaga, że organy obu instancji odniosły się wyraźnie do kwestii uciążliwości w uzasadnieniach wydanych przez siebie rozstrzygnięć. Wywód organu I instancji został już wyżej przedstawiony, natomiast Wojewoda w zaskarżonej decyzji dodatkowo wskazał, że trasa planowanej inwestycji została wybrana jako najbardziej optymalna. Nie zmieni się bowiem dotychczasowy sposób zagospodarowania nieruchomości, a teren przeznaczony pod budowę linii ziemno-kablowych będzie można wykorzystywać w sposób dotychczasowy, t.j. pod skład węgla, parkowanie i przejazd samochodów. Właściciel nieruchomości nie zostanie pozbawiony możliwości dojazdu do nieruchomości. Na trasie linii nie występują drzewa, w związku z czym nie będzie konieczności ich wycinki. W pasie ograniczenia nie będzie można jedynie prowadzić głębokich wykopów, aby nie uszkodzić linii energetycznej. Ponadto planowana inwestycja, nie ogranicza dostępu do drogi publicznej, możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej, środków łączności, dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi. Nie wytwarza ona hałasu, wibracji, zakłóceń elektrycznych, nie powoduje promieniowania, zalewania terenu wodami opadowymi oraz zanieczyszczeń powietrza, wody i gleby. Projektowane linie elektroenergetyczne wytwarzają znikome pole elektromagnetyczne, nieszkodliwe dla człowieka. Argumentacja Wojewody jest przekonująca i jako taka zasługuje na aprobatę.
Przy ocenie określonego w zaskarżonej decyzji sposobu ograniczenia możliwości korzystania z działki skarżącej spółki oznaczonej nr. [...] położonej w Wełczu oraz domniemanej uciążliwości tego ograniczenia dla strony skarżącej warto zauważyć, że ograniczenie to dotyczyło realizacji dwóch różnych sieci: ziemno-kablowej średniego napięcia wraz z kanalizacją światłowodową o długości 104,00 m i szerokości 1,30 oraz sieci ziemno-kablowej niskiego napięcia o długości 98,00 i szerokości 1,00 wraz ze złączem linii niskiego napięcia. Co do tej drugiej spółka [...] w piśmie z 29 maja 2024 r. wyraziła zgodę na jej lokalizację, co jest zrozumiałe, skoro ma służyć zaspokojeniu jej potrzeb. W tej sytuacji brak zgody na lokalizację sieci średniego napięcia powiązanej funkcjonalnie z siecią niskiego napięcia, która ma służyć zaspokojeniu potrzeb samej skarżącej spółki – nie zasługuje na akceptację.
W skardze na marginesie skarżąca poinformowała, że strona wniosła zażalenie na postanowienie Burmistrza [...] i Gminy B.-Z. w sprawie odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie wznowienia postępowania dotyczącego decyzji lokalizacyjnej z 26 czerwca 2019 r., dotyczącej działki [...]. W kontekście regulacji art. 124 ugn, okoliczność ta nie ma jednak żadnego wpływu na wynik niniejszej sprawy, skoro w obrocie prawnym wciąż pozostają ostateczna i podlegająca wykonaniu decyzje Burmistrza [...] i Gminy B.-Z. z 26 czerwca 2019 r. oraz z 28 września 2021 r. o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego na nieruchomości skarżącej spółki.
Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod rozwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.