Pełny tekst orzeczenia

II SA/Ke 222/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Ke 222/25 - Wyrok WSA w Kielcach
Data orzeczenia
2025-06-18
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-04-28
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Sędziowie
Agnieszka Banach
Beata Ziomek /przewodniczący sprawozdawca/
Jacek Kuza
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 102
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędzia WSA Agnieszka Banach, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 czerwca 2025 r. sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Wojewody Świętokrzyskiego z dnia 27 marca 2025 r., znak: IR.I.7840.13.1.2025 w przedmiocie odmowy dopuszczenia w charakterze strony do udziału w postępowaniu oddala skargę.
Uzasadnienie
Postanowieniem z 27 marca 2025 r., znak: IR.I.7840.13.1.2025 Wojewoda Świętokrzyski, po rozpatrzeniu zażalenia J. R. na postanowienie Starosty Włoszczowskiego z 12 lutego 2025 r. znak: AB.6740.1.55.2024.AS odmawiające J. R. dopuszczenia w charakterze strony do udziału w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę trzech budynków handlowych oraz terenowych murów oporowych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i drogową, na terenie działek nr ewid. [...], uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
W uzasadnieniu organ II instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.
Inwestor w dniu 12.03.2024 r. złożył do Starosty Włoszczowskiego wniosek o zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno- budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę dla opisanego wyżej przedsięwzięcia.
Starosta Włoszczowski pismem z 22 marca 2024 r. znak: AB.6740.1.55.2024.AS zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego w niniejszej sprawie. Następnie postanowieniem z 27 maja 2024 r. znak: AB.6740.1.55.2024.AS Starosta Włoszczowski, działając na wniosek inwestora, zawiesił przedmiotowe postępowanie.
J. R., reprezentowany przez radcę prawnego T. L. w dniu 6.11.2024 r. wystąpił z wnioskiem o dopuszczenie w charakterze strony do udziału "... w sprawie toczącej się w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę trzech budynków handlowych oraz terenowych murów oporowych, wraz z infrastrukturą techniczną i drogową, prowadzonego pod sygnaturą: AB.6740.1.55.2024.AS..."
Pismem z 21 listopada 2024 r. znak: AB.6740.1.55.2024.AS Starosta Włoszczowski poinformował pełnomocnika o zawieszeniu przedmiotowego postępowania i wyjaśnił, że wniosek o przyznanie przymiotu strony zostanie rozpatrzony przez organ po podjęciu zawieszonego postępowania. Postanowieniem z 20 grudnia 2024 r. znak: AB.6740.1.55.2024.AS Starosta Włoszczowski, działając na wniosek inwestora, podjął zawieszone postępowanie.
Po podjęciu zawieszonego postępowania Starosta Włoszczowski, postanowieniem z 30 grudnia 2024 r. znak: AB.6740.1.55.2024.AS, odmówił J. R., przyznania przymiotu strony w tym postępowaniu wskazując, że działki J. R. nr ewid [...] nie znajdują się w obszarze oddziaływania przedmiotowej inwestycji.
Postanowieniem z 3 stycznia 2025 r. znak: AB.6740.1.55.2024.AS Starosta Włoszczowski, ponownie działając na wniosek Inwestora, zawiesił przedmiotowe postępowanie.
Kolejny wniosek J. R., o uznanie za stronę postępowania wszczętego wnioskiem R. R. w sprawie pozwolenia na budowę budowy trzech budynków handlowych wpłynął do Starosty Włoszczowskiego 7 stycznia 2025 r. od pełnomocnika radcy prawnego D. B..
Starosta Włoszczowski pismem z 17 stycznia 2025 r. znak: AB.6740.1.55.2024.AS, poinformował r. pr. D. B. o rozstrzygnięciu wniosku w sprawie uznania J. R. za stronę przedmiotowego postępowania, postanowieniem z 30 grudnia 2024 r. znak: AB.6740.1.55.2024.AS, wysłanym do pełnomocnika J. R. - r. pr. T. L.
W dniu 17 stycznia 2025 r. do Starosty Włoszczowskiego wpłynęło zażalenie r. pr. T. L., reprezentującego J. R., wniesione pismem z 14 stycznia 2025 r., na postanowienie Starosty Włoszczowskiego z 30 grudnia 2024 r. znak: AB.6740.1.55.2024.AS. Starosta Włoszczowski przekazał zażalenie wraz z aktami sprawy do Wojewody Świętokrzyskiego.
R. pr. D. B., odpowiadając na pismo organu z 17 stycznia 2025 r., wyjaśnił, że jego pismo, które wpłynęło do Starostwa w dniu 7 stycznia 2025 r. stanowi nowy wniosek, który zawiera nową argumentację i w związku z powyższym wnosi o merytoryczne rozstrzygnięcie wniosku.
Wojewoda Świętokrzyski postanowieniem z 6 lutego 2025 r. znak: IR.1.7840.13.1.2025 utrzymał w mocy postanowienie Starosty Włoszczowskiego z 30 grudnia 2024 r.
Starosta Włoszczowski postanowieniem z 12 lutego 2025 r. znak: AB.6740.1.55.2024.AS odmówił J. R., działającemu przez pełnomocnika r. pr. D. B., przyznania przymiotu strony w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji wskazując, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w postanowieniu z 30 grudnia 2024 r., ponieważ nie zaszły żadne nowe okoliczności uzasadniające przyznanie J. R. przymiotu strony w tym postępowaniu.
Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł r. pr. D. B., działając jako pełnomocnik J. R. Pełnomocnik nie zgodził się ze stanowiskiem Starosty Włoszczowskiego podnosząc, że organ winien wziąć pod uwagę oddziaływanie całości inwestycji, nie zaś jej fragmentu. Zdaniem wnoszącego zażalenie w przypadku zrealizowania inwestycji, uniemożliwi ona Skarżącemu korzystanie z nieruchomości zgodnie z przeznaczeniem.
W toku rozpatrywania zażalenia Wojewoda Świętokrzyski zwrócił się do Starosty Włoszczowskiego o wskazanie, czy Starosta Włoszczowski podjął postępowanie zawieszone postanowieniem z 3 stycznia 2025 r. znak: AB.6740.1.55.2024.AS. W odpowiedzi Starosta Włoszczowski w piśmie z 17 marca 2024 r. znak: AB.6740.1.55.2024.AS poinformował, że w w/w sprawie postępowanie nie zostało odwieszone przed dniem wydania skarżonego postanowienia. Skarżone postanowienie zostało wydane z uwagi na fakt, że nie zaszły żadne nowe okoliczności, które potwierdziłyby uznanie za stronę J. R..
Zdaniem Wojewody Świętokrzyskiego, skarżone postanowienie zostało wydane w czasie zawieszenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę inwestycji zaprojektowanej na działkach nr ewid. [...]. Organ dodał, że zainteresowany wniósł o uznanie go za stronę w przedmiotowym postępowaniu z uwagi na to, że działka nr ewid 7071 graniczy z działką J. R. nr ewid. [...]. Pełnomocnik r.pr. D. B. nie wniósł żadnych nowych okoliczności wskazujących, że uzasadnione jest przyznanie J. R. przymiotu strony w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji.
Przywołując brzmienie art. 102 Kpa oraz orzecznictwo na tle tego przepisu organ wskazał, że skutkiem zawieszenia postępowania jest brak możliwości podejmowania przez organ jakichkolwiek czynności procesowych poza tymi wymienionymi w art. 102 Kpa. Uznał, że okoliczności, które organ był zobowiązany rozważyć, aby stwierdzić powyższe, a także cel podjętego działania, nie należą do wymienionych w art. 102 Kpa. W konsekwencji Starosta Włoszczowski wydał skarżone postanowienie przedwcześnie, co oznacza konieczność jego uchylenia i przekazania sprawy do rozpatrzenia organowi I instancji, ponieważ w czasie zawieszenia postępowania organ nie miał podstaw rozważać okoliczności przedmiotowej sprawy.
Skargę zatytułowaną "Sprzeciw" od ww. postanowienia wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach J. R. zarzucając podjętemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 138 § 2 w zw. z art. 102 Kpa przez ich błędną interpretację a w konsekwencji i zastosowanie. Skarżący w oparciu o podniesione zarzuty wniósł o uchylenie w całości postanowienia Wojewody Świętokrzyskiego, zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego oraz rozpoznanie sprawy na rozprawie.
W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organ nie określił w postępowaniu w prawidłowy sposób stron postępowania i tym samym nie zapewnił wszystkim stronom w każdym stadium postępowania czynnego udziału, w tym również na etapie wniosku inwestora o zawieszenie postepowania. Tylko uznanie za stronę postępowania umożliwi skarżącemu złożenie wniosku o wgląd w dokumenty niniejszej sprawy, a na razie takiego wniosku nie może złożyć. Nadto skarżący zakwestionował w danym przypadku dzielenie jednego przedsięwzięcia na kilka przedsięwzięć realizowanych w tym samym czasie, podkreślając, że celem takiego działania inwestora jest ominięcie procedury oceny oddziaływania na środowisko. Zgodnie ze stanowiskiem autora skargi, Wojewoda nie mógł jedynie uchylić postanowienia nie wypowiadając się co do meritum zgłoszonego żądania i bez analizy przesłanek zawartych w art. 102 Kpa, w tym przede wszystkim przesłanki zagrożenia interesu społecznego w kontekście ochrony środowiska. Powinien również wskazać skarżącemu, że do uzyskania statusu strony niezbędnym będzie np. przedstawienie dowodu świadczącego o własności działki sąsiedniej. Tymczasem Wojewoda nie tylko wadliwie uzasadnił postanowienie ale również wydał rozstrzygnięcie, które może być traktowane jako niekorzystne, a jako podstawę do skierowania sprawy do ponownego rozpoznania wskazał kwestie drugorzędne, które sam powinien rozstrzygnąć.
W odpowiedzi na skargę ŚWINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1267). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935) - dalej: "p.p.s.a.". Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli miało ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 Kpa lub innych przepisach. Zgodnie z art. 151 p.p.s.a., w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części Sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części.
Dokonując tak rozumianej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia, Wojewódzki Sąd Administracyjny nie dopatrzył się w nim naruszeń prawa skutkujących koniecznością jego uchylenia lub stwierdzenia nieważności.
Poza sporem jest fakt, że postanowieniem z 3 stycznia 2025 r. znak: AB.6740.1.55.2024.AS Starosta Włoszczowski, działając na wniosek Inwestora tj R. R., zawiesił postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę trzech budynków handlowych oraz terenowych murów oporowych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i drogową, na terenie działek nr ewid. [...]. W okresie trwania zawieszenia pełnomocnik J. R. kolejnym wnioskiem z 7 stycznia 2025 r. wystąpił do organu I instancji o dopuszczenie J. R. do udziału w tej sprawie. We wniosku podnosił, że ww. posiada działki znajdujące się w obszarze oddziaływania inwestycji objętej wnioskiem inwestora, co uzasadnia jego udział jako strony postępowania o wydanie pozwolenia na budowę.
Z akt administracyjnych wynika, że Starosta Włoszczowski postanowieniem z 12 lutego 2025 r. odmówił dopuszczenia w charakterze strony J. R.. Powodem rozstrzygnięcia organu było ustalenie, że nie zaszły żadne nowe okoliczności w sprawie w stosunku do tych, które stanowiły podstawę wydanego 30 grudnia 2024 r. postanowienia, w związku z tym organ podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko zawarte w tym postanowieniu.
Niewątpliwie tak podane motywy rozstrzygnięcia oznaczają, że organ I instancji dokonał merytorycznego rozpoznania wniosku pełnomocnika J. R. złożonego 7 stycznia 2025 r. Tymczasem, zgodnie z art. 102 Kpa, w czasie zawieszenia postępowania organ administracji publicznej może podejmować czynności niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego. Przepis ten określa jeden ze skutków orzeczenia o zawieszeniu postępowania administracyjnego, wskazując zakres obowiązków organu administracji publicznej w zawieszonym postępowaniu. Podstawowym skutkiem zawieszenia postępowania jest wstrzymanie biegu procesu w pełnym zakresie i niepodejmowanie (z nielicznymi wyjątkami) czynności postępowania. Sformułowanie "w czasie zawieszenia postępowania" należy rozumieć jako okres od dnia wydania ostatecznego postanowienia o zawieszeniu do dnia wydania postanowienia o podjęciu postępowania.
W doktrynie i orzecznictwie przyjmuje się, że w okresie zawieszenia postępowania organ administracji publicznej nie podejmuje zwykłych czynności proceduralnych, lecz może podejmować jedynie niektóre czynności zmierzające do usunięcia przyczyn zawieszenia postępowania (art. 100 § 1 i 3 Kpa) oraz czynności niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego (art. 102 Kpa).
Wojewoda Świętokrzyski w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia po przytoczeniu brzmienia art. 102 Kpa i odwołaniu się do orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego i wojewódzkich sądów administracyjnych na gruncie tego przepisu wskazał, że okoliczności, które powinien rozważyć organ I instancji jak również cel podjętego działania, nie należą do wymienionych w tym przepisie. Jakkolwiek organ II instancji w sposób ogólny odniósł się do istniejących w sprawie okoliczności istotnych w aspekcie przesłanek z art. 102 Kpa, to jednak nie budzi wątpliwości, że stanowisko organu w tym zakresie zasługuje na akceptację. Nie sposób przyjąć, aby rozstrzygnięcie w kwestii dopuszczenia do udziału w charakterze strony w sprawie pozwolenia na budowę trzech budynków handlowych oraz terenowych murów oporowych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i drogową, na terenie działek nr ewid. [...], było niezbędne w celu zapobieżenia niebezpieczeństwu dla życia lub zdrowia ludzkiego albo poważnym szkodom dla interesu społecznego. Nie wskazuje na to ani charakter planowanej inwestycji, ani miejsce jej realizacji tj. miasto [...]. Organ II instancji prawidłowo zatem uznał, że w okresie zawieszenia postępowania w tej sprawie organ I instancji z uwagi na brak przesłanek wymienionych w art. 102 Kpa przedwcześnie wydał postanowienie z 12 lutego 2025 r. odmawiając J. R. dopuszczenia w charakterze strony do udziału w postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę trzech budynków handlowych oraz terenowych murów oporowych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną i drogową, na terenie działek nr ewid. [...]. Przy czym podkreślić należy, że rozstrzygnięcie Wojewody Świętokrzyskiego nie oznacza, że wniosek z 7 stycznia 2025 r. pozostanie bez rozpoznania. Organ I instancji będzie zobowiązany do rozpoznania powyższego wniosku z chwilą podjęcia postępowania zawieszonego na skutek wydania przez Starostę Włoszczowskiego postanowienia z 12 lutego 2025 r. znak: AB.6740.1.55.2024.AS.
Podsumowując, skoro wymienione wyżej postanowienie o zawieszeniu postępowania Starosty Włoszczowskiego nadal obowiązuje, czyli trwa stan zawieszenia postępowania, to nie można było wydać postanowienia rozstrzygającego kwestię dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze strony, która nie stanowi czynności niezbędnej w rozumieniu art. 102 Kpa.
Z podniesionych wyżej względów Sąd uznał, że Wojewoda Świętokrzyski uchylając postanowienie organu i instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, nie naruszył przepisów postępowania w sposób mający istotny wpływ na wynik postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.), co uzasadniało na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalenie skargi.