Pełny tekst orzeczenia

II SA/KA 588/02

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Ka 588/02 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2004-04-28
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2002-03-14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Bonifacy Bronkowski
Łucja Franiczek /przewodniczący/
Rafał Wolnik /sprawozdawca/
Symbol z opisem
601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Sentencja
Dnia 28 kwietnia 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Łucja Franiczek Sędziowie: NSA Bonifacy Bronkowski Asesor WSA Rafał Wolnik – spr. Protokolant: referent stażysta Magdalena Jankowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 kwietnia 2004 roku, sprawy ze skarg J. N. 1. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych, 2. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego w sprawie nakazania wykonania określonych robót budowlanych oddala skargi
Uzasadnienie
Decyzja z dnia [...] roku Nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w G. zobowiązał państwa G. i M. C. – właścicieli budynku gospodarczego usytuowanego przy ul. [...] w G., do zabezpieczenia obiektu budowlanego oraz uporządkowania terenu katastrofy budowlanej – w terminie natychmiastowym.
W uzasadnieniu tej decyzji organ pierwszej instancji wskazał, że jak ustalono podczas przeprowadzonych oględzin, w dniu [...] roku na skutek prowadzenia robót ziemnych w sąsiedztwie istniejącego budynku gospodarczego nastąpiło obsunięcie ściany tego budynku do wykopu. W wyniku obsunięcia została zniszczona część ściany budynku znajdująca się bezpośrednio nad wykopem. Sytuacja taka miała zatem cechy katastrofy budowlanej, co czyniło koniecznym wydanie decyzji w trybie art. 78 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz.U. z 2000 roku, Nr 106, poz. 1126 z późn. zm.).
Odwołanie od tej decyzji wniosła skarżąca J. N. W odwołaniu tym nie sprecyzowała konkretnych zarzutów przeciwko zaskarżonej decyzji, ani też nie sformułowała wniosków, a jedynie wyraziła swoje niezadowolenie z działania organu nadzoru budowlanego, które to działanie jej zdaniem prowadziło do akceptacji samowoli budowlanej. Wskazała również na wątpliwości związane ze stanem technicznym przedmiotowego obiektu i ewentualnym zagrożeniem, jakie stan ten może powodować.
Rozpatrując to odwołanie organ drugiej instancji decyzją z dnia [...] roku uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.
Sygn.akt II SA/Ka 588/02
W uzasadnieniu wskazał, że wydana w trybie art. 78 ust. 1 Prawa budowlanego decyzja nie wyczerpuje ustawowej przesłanki określonej w tym przepisie, ponieważ nie określono w ogóle zakresu niezbędnych robót w celu uporządkowania terenu katastrofy i zabezpieczenia obiektu budowlanego do czasu wykonania robót doprowadzających do stanu właściwego. Organ odwoławczy wskazał również, że w ponownym postępowaniu należy poza usunięciem wspomnianej wadliwości decyzji, rozważyć także możliwość orzeczenia o rozbiórce całego budynku, czego domagała się skarżąca, która zdaniem tego organu nie brała udziału podczas oględzin przedmiotowego obiektu w dniu [...] roku.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżąca zarzuca powyższej decyzji błędną interpretację przepisów prawa i niewłaściwą ocenę stanu faktycznego dokonaną przez organy nadzoru budowlanego. Podważa stwierdzenie organu drugiej instancji, jakoby nie brała udziału w oględzinach w dniu [...] roku, gdyż jej podpis figuruje na protokole z tych oględzin. Twierdzi dalej, że przedmiotowy budynek wzniesiony został nielegalnie, bez zgody i dokumentacji, wobec czego narusza interesy i bezpieczeństwo osób trzecich.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Z kolei organ pierwszej instancji ponownie rozpoznając sprawę, wydał w dniu [...] roku decyzję Nr [...], na mocy której zobowiązał G. i M. C. do wykonania rozbiórki ściany stanowiącej element zniszczonej w wyniku katastrofy budowlanej części budynku gospodarczego, usytuowanego w granicy działki – w terminie do dnia [...] roku. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ stwierdził, że po przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej ustalono, że teren katastrofy został uporządkowany, a pozostała niezabezpieczona ściana, stanowiąca element zniszczonej części budynku gospodarczego winna być rozebrana.
Sygn.akt II SA/Ka 588/02
Od decyzji tej odwołanie wnieśli inwestorzy G. i M. C. Stwierdzili, że podczas powołanej przez organ pierwszej instancji rozprawy administracyjnej deklarowali swoją wolę rozbiórki przedmiotowej ściany, jednakże z uwagi na zbyteczne i dodatkowe ich zdaniem koszty związane z jej wyburzeniem w zakreślonym przez organ terminie. Deklarowali, że wyburzenie ściany nastąpi do końca [...] roku.
Organ odwoławczy w decyzji z dnia [...] roku postanowił uchylić zaskarżoną decyzję w całości i umorzyć postępowanie administracyjne pierwszej instancji.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w dniu [...] roku przedstawiciele powiatowego organu nadzoru budowlanego potwierdzili fakt dokonania rozbiórki spornej ściany w całości, co spowodowało, że sprawa stała się bezprzedmiotowa.
Na tą decyzję skarżąca wniosła również skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Podniosła podobne okoliczności, jak w skardze na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] roku. W szczególności stwierdziła, że rozbiórce powinien podlegać cały obiekt, a nie tylko część ściany. Obiekt ten bowiem został wybudowany i jest użytkowany bez jakiegokolwiek pozwolenia. Dodatkowo podniosła, że inwestycje sąsiadów prowadzą do pogorszenia jej komfortu psychicznego, narażenia na hałasy, a także na obniżenie poczucia bezpieczeństwa.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Na wstępie zaznaczyć wypada, że obie skargi wniesione przez skarżącą na dwie różne decyzje organu odwoławczego zostały połączone przez Sąd do wspólnego
Sygn.akt II SA/Ka 588/02
rozpoznania i orzekania na zasadzie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.s.a., w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), a to z uwagi na ciągłość postępowania administracyjnego, którego są wynikiem.
Zdaniem Sądu skargi nie zasługują na uwzględnienie. Sądy administracyjne sprawują bowiem wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.).
W niniejszej sprawie obie zaskarżone decyzje wydane zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. W szczególności podnieść należy, że postępowanie administracyjne prowadzone przez organy nadzoru budowlanego, toczyło się na skutek katastrofy budowlanej, jak miała miejsce w dniu [...] roku na posesji przy ul. [...] w G., należącej do G. i M. C. W takiej sytuacji obowiązkiem organu pierwszej instancji było wszczęcie i przeprowadzenie postępowania zmierzającego do usunięcia skutków tej katastrofy, jak i zabezpieczenia terenu. Zgodnie z dyspozycją art. 78 ust. 1 Prawa budowlanego po zakończeniu prac komisji właściwy organ niezwłocznie wydaje decyzję określającą zakres i termin wykonania niezbędnych robót w celu uporządkowania terenu katastrofy i zabezpieczenia obiektu budowlanego do czasu wykonania robót doprowadzających obiekt do stanu właściwego. Ponieważ w niniejszej sprawie pierwotna decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] roku nie spełniała wymogów nałożonych tym przepisem, to organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że zachodzi sytuacja określona w 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zaszła bowiem taka sytuacja, w której należało w znacznej części przeprowadzić
Sygn.akt II SA/Ka 588/02
postępowanie wyjaśniające, którego ustalenia pozwoliłyby na wydanie niewadliwej decyzji przez organ pierwszej instancji.
Stąd, zdaniem Sądu, skarga na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] roku, nie zasługuje na uwzględnienie.
Z kolei po ponownym rozpoznaniu sprawy organ pierwszej instancji, wydając decyzję w trybie art. 78 ust. 1 Prawa budowlanego, stosując się do wskazówek organu odwoławczego, w sposób precyzyjny i odpowiadający wymogom tego przepisu określił zakres i termin robót niezbędnych do wykonania przez inwestorów. Po wydaniu tej decyzji doszło do jej wykonania jeszcze przed rozpoznaniem odwołania. Stąd też właściwie organ odwoławczy przyjął, że postępowanie w tej sprawie stało się bezprzedmiotowe. Skoro zatem zaistniały okoliczności uzasadniające umorzenie postępowania administracyjnego (art. 105 § 1 kpa), to rozpoznając odwołanie od decyzji organu pierwszej instancji, organ odwoławczy zobowiązany był do zastosowania art. 138 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, zgodnie z którym umorzenie postępowania następuje z jednoczesnym uchyleniem decyzji organu pierwszej instancji.
Mając powyższe na uwadze Sąd doszedł do przekonania, że zaskarżone decyzje nie są dotknięte wadami prawnymi, które skutkować by mogły ich wyeliminowaniem z obrotu prawnego.
Co do zarzutów skarżącej dotyczących pozostałego fragmentu ściany i budynku gospodarczego, to stwierdzić należy, iż w prowadzonym w niniejsze sprawie postępowaniu administracyjnym przez organy nadzoru budowlanego, nie zostało stwierdzone, aby w wyniku zaistniałej katastrofy budowlanej, zachodziła konieczność odniesienia rozstrzygnięć również w stosunku do tych części obiektu budowlanego. Kilkukrotne wizje i oględziny nie wykazały, aby te części budowli, w stosunku do których nie orzeczono nakazu wykonania określonych robót zagrażały bezpieczeństwu
Sygn.akt II SA/Ka 588/02
lub w inny sposób stanowiły o konieczności rozstrzygnięcia w stosunku do nich w drodze decyzji administracyjnej w związku z zaistniałą katastrofą.
Wobec powyższego skargi nie mogły zostać uwzględnione przez Sąd i jako takie podlegają oddaleniu na zasadzie art. 151 p.s.a., w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).