Pełny tekst orzeczenia

II SA/KA 2664/03

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Ka 2664/03 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2004-01-26
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2003-10-13
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Adam Mikusiński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
603  Utrzymanie i ochrona dróg publicznych i innych dróg ogólnodostępnych, ruch na tych drogach, koleje, lotnictwo cywilne, p
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ
Inne
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Adam Mikusiński (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Rzecznika Praw Obywatelskich na uchwałę Zarządu A z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie skargi na uchwałę w sprawie taryfy przewozu osób i bagażu w komunikacji miejskiej postanawia u m o r z y ć postępowanie sądowe;
Uzasadnienie
W piśmie procesowym z dnia [...] r. Rzecznik Praw Obywatelskich oświadczył, że "cofa skargę na uchwałę nr [...] Zarządu A z dnia [...] roku w sprawie Taryfy przewozu osób i bagażu w komunikacji miejskiej [...] , w części dotyczącej wprowadzenia opłaty dodatkowej za podwóz na Policję i za czynności związane z ustaleniem tożsamości pasażera przy pomocy funkcjonariuszy Policji lub Straży Miejskiej i wnosi o umorzenie postępowania ."
W punkcie wyjścia należy wyjaśnić, że skarga w niniejszej sprawie złożona została do Naczelnego Sądu Administracyjnego pod rządami przepisów ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, poz. 368 ze zm.). Ustawa ta utraciła moc z dniem 1 stycznia 2004 r. Obecnie w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym stosowana jest ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) – zwana dalej ustawą Prawo o p.p.s.a. Zgodnie zaś z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Uprawnienie strony skarżącej do cofnięcia skargi przewidziane zostało w przepisie art. 46 ust. l ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. Nr 74, póz. 368 ze zm.). Unormowanie omawianego zagadnienia zawarte zostało także w art. 60 ustawy Prawo o p.p.s.a.. Zgodnie z jego treścią, wspomniana czynność procesowa wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z wymienionych przesłanek, a zatem zasadne jest stwierdzenie, że wydanie wyroku w niniejszym postępowaniu stało się zbędne.
Sygn. akt 4 IISA/Ka 2664/03
W tej sytuacji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o p.p.s.a., orzeczono jak sentencji, w trybie art. 161 § 2 powołanej ustawy.