II SA/Go 607/08

II SA/Go 607/08 - Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2008-09-30
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2008-09-17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Aleksandra Wieczorek /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
art.227, art. 229 pkt 3, art. 237 § 3, art. 238 § 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 58 § 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 30 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na uchwałę Rady Miasta Z. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia ponownie wniesionych skarg na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Uchwałą nr [...] Rada Miasta Z., na podstawie przepisu art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz.U z 2001 r. Nr 142, póz. 1591 z późn.zm.) w związku z art. 239 Kodeksu postępowania administracyjnego, rozpatrzyła ponownie wniesione skargi D. B. na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. Zgodnie z § 1 ust. 1 powołanej uchwały, Rada Miasta nie uwzględniła ponownie wniesionych czterech skarg D. B. na działalność powyższego kierownika gminnej jednostki organizacyjnej z 21 maja, 26 maja, 28 maja oraz 9 czerwca 2008 r. z powodu braku okoliczności świadczących o niezasadnym lub niesłusznym postępowaniu w sprawie i podtrzymała stanowisko zawarte w uchwale nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z., z uwagi na ich bezzasadność.
D. B. pismem z dnia [...] r. wniosła za pośrednictwem Przewodniczącego Rady Miasta Z. skargę na powyższą uchwałę, w której stwierdziła, iż organy państwowe nie uwzględniają jej interesu prawnego, zaś jej potrzeby, jako osoby uprawnionej do korzystania ze świadczeń w ramach pomocy społecznej, nie podlegają zaspokojeniu zgodnie z literą prawa. W ocenie strony jej skargi załatwiane są
w jednakowy sposób, poprzez odmowę uwzględnienia jej petycji, co wynika z uporczywości i niekompetencji urzędników. Powyższe urąga, w ocenie skarżącej, jej godności i powoduje po jej stronie "straty każdego rodzaju".
Skarżąca wskazała, że wyczerpała tryb zaskarżenia uchwały organu gminy, wnosząc uprzednio wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia 9 lipca 2008 r. Kopię w/w pisma skarżąca załączyła do skargi.
Odpowiadając na skargę Rada Miasta Z. wniosła o jej odrzucenie z powodu niedopuszczalności lub oddalenie jako bezzasadnej. Organ wskazał, że wielokrotnie powielane przez skarżącą skargi na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz Prezydenta Miasta były już przedmiotem rozpatrzenia i nie wnoszą do sprawy nowych okoliczności. Wszystkie skargi dotyczą bowiem niezadowolenia z zakresu i formy pomocy społecznej udzielonej przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej.
Nadto organ powołując się na orzecznictwo sadów administracyjnych, w tym WSA
w Gorzowie Wlkp. podniósł, iż uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są czynnością informacyjną o sposobie załatwienia skargi, mają charakter ostateczny i nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarg podlegała odrzuceniu.
Na wstępie należy podkreślić, że postępowanie w sprawach skarg i wniosków zostało samodzielnie uregulowane w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, którego rozdział 2, obejmujący przepisy art. 227 - 240, normuje postępowanie skargowe. W myśl art. 227 K.p.a. przedmiotem skargi może być zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W sytuacji, gdy przepisy szczególne nie określają organów właściwych do rozpatrywania skarg, zgodnie z art. 229 pkt 3 k.p.a. organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta (burmistrza, prezydenta miasta) i kierowników gminnych jednostek organizacyjnych, jest rada gminy.
W postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII k.p.a. nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej. Stosownie do art. 237 § 3 k.p.a. o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 k.p.a. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono bowiem innym niż decyzje i postanowienia aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (G. Łaszczyca, Cz. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego, t. II, Zakamycze 2005, s. 544-545). Tego typu akty lub czynności muszą spełniać następujące przesłanki: nie mają charakteru decyzji lub postanowienia, są podejmowane w sprawach indywidualnych, muszą mieć charakter publicznoprawny, dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ostatnia przesłanka oznacza, że musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem lub zaniechaniem określonego działania organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia (obowiązku) wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydającym dany akt lub podejmującym daną czynność (J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 29-30). Zawiadomienie z art. 238 § 1 k.p.a. nie posiada tej ostatniej cechy, co przesądza o niezaskarżalności tego typu czynności.
W orzecznictwie sądowym panuje ugruntowany pogląd, iż tryb "ogólnoskargowy" (art. 221 - 240 k.p.a.) jest samodzielnym, jednoinstancyjnym postępowaniem o charakterze uproszczonym, które kończy się czynnością materialno-techniczną (zawiadomieniem o sposobie załatwienia skargi). Skarga z art. 227 k.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, nie dającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego, tj. postępowania odwoławczego lub postępowania sądowoadministracyjnego (wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1998 r., III SA1636/97, LEX nr 37138; postanów. NSA z dnia 21 listopada 2000 r., III SAB 108/99, LEX nr 48017; postanów. WSA w Rzeszowie z dnia 25 lipca 2005 r., l SA/Rz 117/05, opubl. OWSS 2006/1/26, LEX nr 165846). Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII k.p.a. nie podlega kognicji sądów administracyjnych (postanów. NSA z dnia 9 grudnia 1999 r., III SAB 7/99, opubl. ONSA2001 r. nr 1 póz. 27, LEX nr 40203).
Sąd, w składzie orzekającym w niniejszej sprawie, podziela zdecydowanie stanowisko wyrażone w innym orzeczeniu NSA w którym stwierdzono, iż organy jednostek samorządu terytorialnego podejmują co prawda uchwały we wszystkich sprawach należących do ich właściwości (co sugerowałoby możliwość zaskarżenia ich do sądu administracyjnego - w trybie np. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym), jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Podkreślić należy, iż organ kolegialny może działać jedynie w drodze aktu jakim jest uchwała, nie mając możliwości wyboru innej formy rozpatrzenia i załatwienia sprawy. "Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 k.p.a., nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów, tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby" (postanowienie NSA z dnia 12 kwietnia 2001 r., l SA 2668/00, LEX nr 54426).
Na marginesie należy podkreślić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. wielokrotnie odrzucał już z podanych wyżej przyczyn skargi D. B. na uchwały Rady Miasta Z. w sprawie rozpatrzenia jej skarg na działalność Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej oraz Prezydenta Miasta Z. (vide postanowienie z dnia 30 maja 2007 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Go 290/07, postanowienie z dnia 7 sierpnia 2007 r. sygn. akt II SA/Go 437/07, postanowienie z 30 listopada 2007 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Go 746/07, postanowienie z 19 czerwca 2008 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Go 310/08). Skarżącej znane jest zatem ugruntowane orzecznictwo tutejszego Sądu w tym zakresie.
W świetle powyższych okoliczności należało uznać, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wobec czego w myśl art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, skarga podlega odrzuceniu.