Pełny tekst orzeczenia II SA/Go 605/22

II SA/Go 605/22 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2022-11-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2022-10-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Grażyna Staniszewska /sprawozdawca/
Jarosław Piątek /przewodniczący/
Kamila Karwatowicz
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części, wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 373/23 - Wyrok NSA z 2024-04-10
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 2351
art. 30
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Piątek Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Staniszewska (spr.) Asesor WSA Kamila Karwatowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 listopada 2022 r. sprawy ze skargi M.T. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu wobec zamiaru przystąpienia do budowy zbiornika na ścieki I. uchyla zaskarżoną decyzję, poprzedzającą ją decyzję Starosty z dnia [...] r. nr [...] oraz postanowienie Starosty z dnia [...] r. nr [...], II. umarza postępowanie administracyjne, III. zasądza od Wojewody na rzecz strony skarżącej M.T. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Uzasadnienie
W dniu 16 lutego 2022 r. do Starosty wpłynęło zgłoszenie M.T. zamiaru budowy zbiornika bezodpływowego na nieczystości płynne o pojemności V=10m3. W zgłoszeniu jako miejsce wykonywania robót budowlanych wskazano [...], nr ewid. działki [...]. Do zgłoszenia inwestor M.T. dołączyła oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, mapkę do celów projektowych oraz projekt planowanego zbiornika.
Postanowieniem z dnia [...] lutego 2022 r. nr [...], wydanym na podstawie art. 30 ust. 5c ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm., dalej jako u.p.b.) Starosta nałożył na M.T. obowiązek uzupełnienia w terminie do 21 marca 2022 r. brakujących dokumentów, nie załączonych do zgłoszenia z dnia [...] lutego 2022 r., tj.:
1. prawidłowo złożonego zgłoszenia budowy uzupełnionego o:
- prawidłowo wypełnione oświadczenie w sprawie korespondencji elektronicznej
(pkt 6), wskazując, iż należy oznaczyć znakiem X potwierdzenie wyrażenia zgody na doręczenie korespondencji elektronicznej tylko w przypadku podania adresu skrzynki ePUAP,
- wskazanie wszystkich załączonych do wniosku załączników,
2. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, uzupełnione o:
- poprawne dane położenia nieruchomości - w szczególności pełny identyfikator działki ewidencyjnej,
- liczbę stron zawierających dane o kolejnych nieruchomościach.
Jednocześnie organ pouczył inwestora, że nieuzupełnienie wymienionych dokumentów w określonym terminie spowoduje wniesienie sprzeciwu do zgłoszonego zamiaru wykonania robót budowlanych. Ponadto organ poinformował, że w niniejszej sprawie zamiar wykonania zbiornika bezodpływowego na ścieki sanitarne nie może być zrealizowany na zgłoszenie, gdyż obszar oddziaływania inwestycji wykracza poza granice działki objętej wnioskiem, a sąsiednie nieruchomości nie mają możliwości podłączenia do sieci wodociągowej lub posiadają ujęcia własne. Konieczne jest zatem wystąpienie z wnioskiem o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] lipca 2016 r.
Następnie Starosta wydał w dniu [...] marca 2022 r., na podstawie art. 30 ust. 5c i ust. 6 pkt 1 u.p.b. oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 2351 ze zm., aktualny tekst jedn. Dz. U. z 2022 r., poz. 2000, dalej jako k.p.a.), decyzję nr [...], którą wniósł sprzeciw wobec zgłoszonego zamiaru przystąpienia do budowy zbiornika bezodpływowego na ścieki sanitarne – na terenie działki o nr ewid. [...] – objętego zgłoszeniem M.T. z [...] lutego 2022 r.
W uzasadnieniu organ wskazał, że pomimo wyznaczonego postanowieniem z [...] lutego 2022 r. terminu do uzupełnienia zgłoszenia o wskazane dokumenty, nie zostały one przez inwestora dostarczone.
Pismem z dnia [...] maja 2022 r., uzupełnionym następnie pismem z dnia [...] maja 2022 r. M.T. odwołała się od powyższej decyzji wskazując, że po upływie około miesiąca, wobec braku zgłoszenia przez Starostę sprzeciwu wobec planowanego zamierzenia, przystąpiła do jego realizacji. Podała też, że postanowienie z [...] lutego 2022 r. odebrała dopiero na początku kwietnia 2022 r., a zatem już po wybudowaniu zbiornika bezodpływowego. Wskazała, że decyzja została wydana w dniu [...] marca 2022 r. zatem jeszcze przed doręczeniem jej postanowienia Starosty z dnia [...] lutego 2022 r. nakładającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia. W tej sytuacji nie miała żadnej możliwości uzupełnienia zgłoszenia w terminie wskazanym w w/w postanowieniu. Starosta mimo braku doręczenia w/w postanowienia wydał przedmiotową decyzję o zgłoszeniu sprzeciwu pozbawiając ją możliwości czynnego udziału w sprawie.
Decyzją z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] Wojewoda utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. Organ uznał, że w sprawie istotne znaczenie ma to, czy postanowienie z [...] lutego 2022 r., nakładające na inwestora obowiązek uzupełnienia zgłoszenia, faktycznie przerwało bieg terminu na wniesienie sprzeciwu czy też nie. W ocenie Wojewody 21 dniowy termin został skutecznie przerwany, bowiem postanowienie zostało nadane w placówce pocztowej na adres wskazany przez wnioskującą jako jej adres do korespondencji. Organ I instancji wyznaczył jednak nierealny termin uzupełnienia zgłoszenia. Postanowienie zostało jej doręczone po upływie wyznaczonego terminu oraz po wydaniu decyzji o sprzeciwie. Mając na uwadze powyższe Wojewoda stwierdził, że organ I instancji nie mógł wnieść sprzeciwu wobec przedmiotowego zgłoszenia z uwagi na jego nie uzupełnienie przez zgłaszającą. Nie miała ona bowiem szansy na dokonanie tej czynności w wyznaczonym terminie. Nie mógł również wnieść sprzeciwu na podstawie art. 30 ust. 6 pkt 1 u.p.b., roboty objęte zgłoszeniem zostały bowiem zwolnione z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 6 u.p.b. Nie mniej jednak, z uwagi na treść pisma M.T. stanowiącego uzupełnienie odwołania, organ odwoławczy uznał wniesiony przez Starostę sprzeciw za zasadny. Zgłaszająca wskazała, że sporny zbiornik, którego budowę zgłosiła został już wykonany, natomiast zgodnie z treścią art. 30 ust. 6 pkt 4 u.p.b. organ wnosi sprzeciw jeżeli roboty budowlane zostały rozpoczęte przed upływem terminu na wniesienie sprzeciwu. Termin na wniesienie sprzeciwu został skutecznie przerwany poprzez wydanie postanowienia na podstawie art. 30 ust. 5c u.p.b., a inwestycję skarżąca zrealizowała przed doręczeniem tego postanowienia i przed wydaniem decyzji przez Starostę, a co za tym idzie w czasie, gdy organ był wciąż uprawniony do jej wydania.
M.T. wniosła skargę na decyzję organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., w której zarzuciła:
1. naruszenie przepisów prawa tj. art. 30 ust. 6 pkt 4 u.p.b. poprzez jego zastosowanie, mimo iż w dacie wydawania decyzji inwestycja nie była w trakcie realizacji lecz była już zakończona, a nadto realizacja zamierzenia budowlanego rozpoczęła się po upływie 21 dni od dnia jego zgłoszenia do właściwego organu,
2. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik postępowania, tj. art. 110 ust. 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie i uznanie, że postanowienie organu administracji publicznej wchodzi do obrotu prawnego (wywołuje skutki prawny) od dnia jego nadania w placówce pocztowej nie zaś od daty jego doręczenia stronie,
3. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik postępowania, tj. art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 i. Kodeks postępowania administracyjnego poprzez jego niezastosowanie i utrzymanie decyzji organu I instancji, podczas gdy postępowanie w sprawie wydania sprzeciwu wobec zgłoszonego zamiaru budowlanego stało się bezprzedmiotowe w związku z zakończeniem przedsięwzięcia przed wydaniem decyzji przez organ administracji publicznej o zgłoszeniu sprzeciwu i upływie terminu do zgłoszenia przez uprawniony organ sprzeciwu od zamierzenia budowlanego.
Wskazując na powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także o zasądzenie od organu administracji publicznej na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi skarżąca podniosła, że błędne jest stanowisko Wojewody, jakoby wydanie przez Starostę postanowienia z dnia [...] lutego 2022 r. przerwało bieg terminu na wniesienie sprzeciwu, bowiem zostało w terminie nadane w placówce pocztowej. Zgodnie z art. 110 k.p.a. postanowienie wchodzi do obrotu prawnego dopiero z chwilą jego doręczenia. Postanowienie Starosty zostało jej doręczone dopiero na początku kwietnia 2022 r., zatem po upływie 21-dniowego terminu na wniesienie sprzeciwu. Skarżąca uznała więc, że doręczenie postanowienia po upływie terminu na wniesienie przez organ sprzeciwu od zamierzenia budowlanego nie może przerwać biegu terminu do jego wniesienia, skoro termin w chwili doręczenia postanowienia już upłynął.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, zgodnie z wolą stron (art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. z 2019 r. poz. 2325, zwana dalej - p.p.s.a.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r. poz. 137), sąd sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Przedmiotem dokonywanej przez sąd kontroli jest zbadanie, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:
1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:
a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
b)naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy:
2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;
3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.
Mając na uwadze tak zakreślone granice kognicji Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem w sprawie doszło do naruszenia przepisów prawa procesowego oraz prawa materialnego w stopniu, który uzasadniał uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Zgodnie z treścią art. 30 ust. 5 u.p.b. zgłoszenia należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Organ administracji architektoniczno-budowlanej, w terminie 21 dni od dnia doręczenia zgłoszenia, może, w drodze decyzji, wnieść sprzeciw. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli organ administracji architektoniczno-budowlanej nie wniósł sprzeciwu w tym terminie. Sprzeciw w niniejszej sprawie wniesiony został na podstawie art. 30 ust. 5c u.p.b., zgodnie z którym w razie konieczności uzupełnienia zgłoszenia organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada na zgłaszającego, w drodze postanowienia, obowiązek uzupełnienia, w określonym terminie, brakujących dokumentów, a w przypadku ich nieuzupełnienia - wnosi sprzeciw w drodze decyzji.
Wydanie postanowienia nakładającego obowiązek uzupełnienia zgłoszenia oznacza, że zgłoszenie obarczone jest brakami uniemożliwiającymi merytoryczne jego zbadanie. Mimo zatem formalnego stanu, w którym do organu został złożony dokument określony jako zgłoszenie, z uwagi na jego wadę w postaci niekompletności, nie można mówić o złożeniu zgłoszenia w rozumieniu art. 30 ust. 1 i 2 u.p.b. Tylko zgłoszenie spełniające wszystkie wymogi formalne pod względem treści i kompletności załączonych dokumentów, niewymagające uzupełnienia, pozwala właściwemu organowi, do którego wpłynęło, na jego merytoryczną ocenę (patrz: Andrzej Gliniecki, (w:) "Prawo budowlane. Komentarz", pod. red. A. Glinieckiego, Warszawa 2016, pkt 13 do art. 30).
Takie stanowisko potwierdza norma art. 30 ust. 5d u.p.b. Stanowi ona o przerwaniu biegu terminu, o którym mowa w art. 30 ust. 5. Po uzupełnieniu zgłoszenia termin biegnie od nowa. Skoro zaś w przypadku złożenia niekompletnego zgłoszenia nie można mówić o skutecznym zgłoszeniu, nie jest możliwe uznanie, że rozpoczął bieg terminu do wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 30 ust. 5 zdanie drugie u.p.b. W rezultacie uprawniony jest pogląd, zgodnie z którym, na mocy art. 30 ust. 5d, "nałożenie obowiązku", o którym mowa w ust. 5c, przerywa bieg terminu, o którym mowa w ust. 5. Zatem skutek ten następuje nie w konsekwencji doręczenia postanowienia, ale "nałożenia obowiązku" (por. wyrok NSA z dnia 30 maja 2019 r., sygn. akt II OSK 1282/18).
Wejście postanowienia do obrotu prawnego, a co za tym idzie przerwanie biegu terminu do wniesienia sprzeciwu, wynika zatem z treści art. 30 ust. 5c i 5d u.p.b. Nie ma podstaw do przyjęcia, że w odniesieniu do adresata (zgłaszającego) skutek w postaci przerwania biegu terminu wiąże się z procesową czynnością doręczenia postanowienia. Takiej podstawy procesowej nie stanowi próba odczytania, a contrario, unormowania art. 30 ust. 6a u.p.b., dodanego nowelą z dnia 20 lutego 2015 r. (Dz. U. z 2015 r. poz. 443). Przepis ten, ustalający datę wniesienia sprzeciwu (jako dzień nadania decyzji w placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu art. 3 pkt 13 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. poz. 1529) albo w przypadku, o którym mowa w art. 391 Kodeksu postępowania administracyjnego, dzień wprowadzenia do systemu teleinformatycznego), dotyczy decyzji, która jest niewątpliwie aktem wydanym w postępowaniu administracyjnym.
Takiego unormowania nie wprowadzono w odniesieniu do postanowienia o nałożeniu obowiązku uzupełnienia zgłoszenia. Nie świadczy to jednak o tym, że za datę wydania postanowienia należy uznać datę doręczenia postanowienia (por. wyrok NSA z dnia 29 czerwca 2021 r. sygn. akt II OSK 2859/18).
W niniejszej sprawie zgłoszenie wykonania robót budowlanych do organu I instancji wpłynęło w dniu 16 lutego 2022 r. Zgłoszenie dotyczyło budowy zbiornika bezodpływowego na nieczystości płynne o pojemności V=10m3. Zgodnie z treścią art. 29 ust. 1 pkt 6 u.p.b. nie wymaga decyzji o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa zbiorników bezodpływowych na nieczystości ciekłe o pojemności do 10 m3.
Postanowieniem z dnia z dnia [...] lutego 2022 r. Starosta nałożył na skarżącą obowiązek uzupełnienia w terminie do 21 marca 2022 r. brakujących dokumentów, poprzez:
1. złożenie zgłoszenia budowy uzupełnionego o:
- prawidłowo wypełnione oświadczenie w sprawie korespondencji elektronicznej
(pkt 6), wskazując, iż należy oznaczyć znakiem X potwierdzenie wyrażenia zgody na doręczenie korespondencji elektronicznej tylko w przypadku podania adresu skrzynki ePUAP,
- wskazanie wszystkich załączonych do wniosku załączników,
2. oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, uzupełnione o:
- poprawne dane położenia nieruchomości - w szczególności pełny identyfikator działki ewidencyjnej,
- liczbę stron zawierających dane o kolejnych nieruchomościach.
Jak wnika z akt sprawy w.w. postanowienie wzywające do uzupełnienia zgłoszenia zostało doręczone zgłaszającej w dniu 29 marca 2022 r., a zatem po upływie wyznaczonego terminu. Wobec niewykonania przez inwestora obowiązku nałożonego postanowieniem, organ działając na podstawie art. 30 ust. 5 u.p.b. wniósł sprzeciw wobec zamiaru wykonania robot budowlanych objętych przedmiotowym zgłoszeniem. W tym miejscu wskazać należy, że wbrew twierdzeniom skargi, sprzeciw w niniejszej sprawie wniesiony został z zachowaniem terminu, o jakim mowa w w.w. przepisie. Jak wyżej zauważono przy określeniu początkowej daty 21 - dniowego terminu do wniesienia sprzeciwu należy bowiem brać pod uwagę datę wydania postanowienia o nałożeniu obowiązku uzupełnienia zgłoszenia, a nie datę doręczenia inwestorowi postanowienia w tym przedmiocie. Postępowanie zgłoszeniowe ma charakter postepowania uproszczonego, a w związku z tym brak jest podstaw prawnych do przyjęcia, że na tym etapie zastosowanie znajdują przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, czyli również art. 110 § 1 kpa, który dotyczy skutków doręczenia decyzji. Postanowienie Starosty nakładające na inwestora określone obowiązki weszło zatem do obrotu prawnego z datą jego wydania, a więc w dniu [...] marca 2022 r.. Powyższe co oznacza, że od daty wydania postanowienia również organ administracyjny był jego treścią związany, w konsekwencji, po myśli art. 30 ust. 5, niewykonanie w terminie obowiązku obligowało organ do wniesienia sprzeciwu.
Z powyższego nie wynika jednak, aby zgłaszający wykonanie robót budowlanych pozostawał w takiej sytuacji bez ochrony prawnej. Postanowienie, o którym mowa w art. 30 ust. 5c nie podlega odrębnemu zaskarżeniu, jednak inwestor który kwestionuje zasadność nałożonego postanowieniem obowiązku ma możliwość jego podważenia w odwołaniu od decyzji organu I instancji o wniesieniu sprzeciwu. Organ II instancji rozpoznając odwołanie od decyzji o wniesieniu sprzeciwu ma obowiązek zbadania i ustalenia, czy postanowienie nakładające na inwestora określone obowiązki jest zgodnie z przepisami prawa. Bowiem tylko w sytuacji przyjęcia, że organ prawidłowo i zasadnie wezwał inwestora do uzupełniania zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych można przyjąć, że w związku z niewykonaniem zobowiązania objętego postanowieniem uzupełniającym organ mógł zgłosić sprzeciw na podstawie art. 30 ust. 5c u.p.b. Ewentualne nałożenie postanowieniem obowiązku uzupełnienia zgłoszenia musi być rezultatem nie tylko właściwie uzasadnionej potrzeby, ale przede wszystkim znajdować oparcie w obowiązujących przepisach prawa. Możliwość wniesienia sprzeciwu z uwagi na niepełne zgłoszenie, którego braków nie uzupełniono w terminie jest zatem możliwe jedynie w sytuacji, gdy dokumenty, których przedłożenia żąda organ, stanowią dokumenty wymagane przepisami u.p.b lub ustaw szczegółowych, o ile mają one zastosowanie w sprawie.
W ocenie Sądu w kontrolowanej sprawie, wbrew stanowisku organów obu instancji, brak było merytorycznych przesłanek do nałożenia na inwestora postanowieniem z dnia [...] lutego 2022 r. obowiązku uzupełnienia zgłoszenia poprzez: przedłożenie zgłoszenia z wypełnionym oświadczeniem w sprawie korespondencji elektronicznej (pkt 6), wskazanie wszystkich załączonych do wniosku załączników oraz uzupełninie oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane o:
- poprawne dane położenia nieruchomości - w szczególności pełny identyfikator działki ewidencyjnej,
- liczbę stron zawierających dane o kolejnych nieruchomościach.
Jak wyżej wskazano uzupełnienie zgłoszenia winno dotyczyć jedynie brakujących dokumentów. Użyte przez ustawę sformułowanie - "brakujące" – wskazuje, że dokumenty te mają dla sprawy istotne znaczenie, a bez tych dokumentów nie jest możliwe prawidłowe rozpoznania zgłoszenia. W ocenie Sądu taka sytuacja w rozpatrywanej sprawie nie miała miejsca. Nie stanowi bowiem uzupełnienia dokumentacji, w rozumieniu art. 30 ust. 5c u.p.b., wskazanie adresu skrzynki ePUAP, informacja ta nie jest bowiem niezbędna dla merytorycznego rozpoznania zgłoszenia, ponadto wobec braku podania adresu skrzynki ePUAP korespondencja może być kierowana na podany przez zgłaszającą adres zamieszkania. Również pozostałe obowiązki, w ocenie Sądu, nie mieszczą się w dyspozycji w.w. przepisu. Szczegółowe dane ewidencyjne dotyczące nieruchomości na której planowane jest przedmiotowe przedsięwzięcie zostały zawarte w treści zgłoszenia oraz wynikają z dokumentacji stanowiącej załącznik do zgłoszenia. Odnośnie kolejnego obowiązku wskazać należy, że jego treść nie jest czytelna i jednoznaczna, bowiem obowiązek ten polega na podaniu "liczby stron zawierających dane o kolejnych nieruchomościach".
W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że decyzja organu I instancji o wniesieniu sprzeciwu wydana została z naruszeniem art. 30 ust. 5c u.p.b. Podnieść należy, że w realiach danej sprawy, dla oceny legalności wydanych w sprawie orzeczeń nie ma znaczenia okoliczność wybudowania przedmiotowego zbiornika na nieczystości ciekłe. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że sprzeciw wniesiony został ze względu na niewykonanie nałożonych na inwestora obowiązków (art. 30 ust. 5c), a nie z powodu przystąpienia budowy obiektu przed wniesieniem sprzeciwu (art. 30 ust. 6 pkt 4). Organ odwoławczy jest związany podstawą prawną wniesienia sprzeciwu przez organ I instancji, co wynika ze szczególnego trybu postępowania zgłoszeniowego.
Mając powyższe na uwadze, na odstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a", lit." c" oraz art. 135 p.p.s.a., Sąd uchylił decyzje organów obydwu instancji oraz postanowienie organu I instancji z dnia [...] lutego 2022 r. Na podstawie art. 145 § 3 p.p.s.a. Sad umorzył postępowanie administracyjne w tej sprawie. Wydając orzeczenie w tym zakresie Sąd kierował się treścią art. 30 ust. 5 u.p.b. z którego wynika, że po upływie 21 - dniowego terminu organ traci uprawnienie do wniesienia sprzeciwu, co w konsekwencji dla rozpatrywanej sprawy oznacza, że postępowanie administracyjne stało się bezprzedmiotowe.
O kosztach orzeczono na postawie art. 200 p.p.s.a.