II SA/Go 506/20
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim rozpoznał skargę przewoźnika drogowego A.A. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, która utrzymała w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną w wysokości 12 000 zł. Kara została nałożona za dopuszczenie do wykonania przewozu drogowego zespołem pojazdów o niedopuszczalnej masie całkowitej (60,9 t zamiast 40 t) i długości (25,24 m zamiast 16,50 m). Skarżący zarzucał organom naruszenie przepisów KPA, niezastosowanie art. 92c u.t.d. (brak wpływu na naruszenie, prowadzenie dwóch równoległych postępowań) oraz art. 92a ust. 3 u.t.d. (wymierzenie kar w łącznej wysokości 30 000 zł za naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli). Sąd, kontrolując legalność zaskarżonej decyzji, uznał skargę za nieuzasadnioną. Podkreślono, że kary pieniężne nałożone na podstawie ustawy o transporcie drogowym (u.t.d.) za naruszenie obowiązków lub warunków przewozu drogowego oraz kary na podstawie Prawa o ruchu drogowym (p.r.d.) za przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, chronią różne dobra prawne. Kara z u.t.d. ma na celu zapewnienie prawidłowości prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie transportu i może prowadzić do utraty dobrej reputacji przez przewoźnika, podczas gdy kara z p.r.d. ma na celu zapobieganie uszkodzeniom dróg i zagrożeniom w ruchu drogowym. W związku z tym, sąd stwierdził, że nie zachodzi naruszenie zakazu podwójnego karania (ne bis in idem) ani art. 92c ust. 1 pkt 2 u.t.d. Sąd oddalił również zarzut braku wpływu na powstanie naruszenia, wskazując, że na przewoźniku spoczywa ciężar dowodu w zakresie dołożenia należytej staranności i braku wpływu na naruszenie, a okoliczności podnoszone przez stronę nie miały charakteru nadzwyczajnego i niezależnego od przedsiębiorcy. Sąd potwierdził prawidłowość ustaleń faktycznych organów obu instancji, opartych na protokole kontroli, oraz zgodność z prawem nałożonych kar pieniężnych.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja zakazu podwójnego karania w kontekście sankcji z ustawy o transporcie drogowym i prawa o ruchu drogowym; odpowiedzialność przewoźnika za naruszenia masy i długości pojazdów.
Dotyczy specyficznej sytuacji przekroczenia masy i długości zespołu pojazdów oraz jednoczesnego braku zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym.
Zagadnienia prawne (2)
Czy nałożenie kar pieniężnych na podstawie ustawy o transporcie drogowym oraz prawa o ruchu drogowym za te same naruszenia stwierdzone podczas jednej kontroli drogowej narusza zakaz podwójnego karania (ne bis in idem)?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, kary nałożone na podstawie różnych ustaw, chroniące różne dobra prawne, nie naruszają zakazu podwójnego karania.
Uzasadnienie
Ustawa o transporcie drogowym sankcjonuje naruszenia obowiązków przewoźnika drogowego, chroniąc prawidłowość prowadzenia działalności gospodarczej. Prawo o ruchu drogowym sankcjonuje przejazd pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia, chroniąc drogi i bezpieczeństwo ruchu. Różne cele i chronione dobra prawne oznaczają brak tożsamości naruszenia w rozumieniu zakazu podwójnego karania.
Czy przewoźnik drogowy może uwolnić się od odpowiedzialności za naruszenie przepisów dotyczących masy i długości zespołu pojazdów, powołując się na brak wpływu na powstanie naruszenia lub zdarzenia, których nie mógł przewidzieć?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli naruszenie nastąpiło w wyniku okoliczności, które przewoźnik mógł przewidzieć i na które miał wpływ, a podnoszone okoliczności nie miały charakteru nadzwyczajnego.
Uzasadnienie
Na przewoźniku spoczywa ciężar dowodu braku wpływu na naruszenie i dołożenia należytej staranności. Podnoszone argumenty o dopuszczalnych parametrach w innych krajach lub o podziale ładunku nie zwalniają z obowiązku przestrzegania polskich przepisów dotyczących masy i długości pojazdów.
Przepisy (12)
Główne
u.t.d. art. 92a § 1, 7
Ustawa o transporcie drogowym
Podmiot wykonujący przewóz drogowy z naruszeniem obowiązków podlega karze pieniężnej. Za naruszenia określone w lp. 10.2.4 i 10.3.3 załącznika nr 3 nakłada się kary pieniężne.
p.r.d. art. 64 § 1, 2
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
Ruch pojazdu nienormatywnego wymaga zezwolenia odpowiedniej kategorii i przestrzegania warunków. Zabrania się przewozu ładunków niepodzielnych pojazdem nienormatywnym bez zezwolenia.
p.r.d. art. 140aa § 1
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
Za przejazd pojazdów nienormatywnych bez zezwolenia lub niezgodnie z warunkami nakłada się karę pieniężną w drodze decyzji administracyjnej.
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych oraz zakresu ich niezbędnego wyposażenia art. 2 § 1 pkt 4, 5
Określa dopuszczalną długość pojazdu członowego (16,50 m) i dopuszczalną masę całkowitą zespołu pojazdów (40 ton, z wyjątkami).
Pomocnicze
u.t.d. art. 92c § 1
Ustawa o transporcie drogowym
Nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, jeśli okoliczności wskazują, że podmiot nie miał wpływu na naruszenie, naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń, których nie mógł przewidzieć, lub za naruszenie nałożono karę przez inny organ.
p.r.d. art. 2 § 35a
Ustawa Prawo o ruchu drogowym
Definicja pojazdu nienormatywnego jako pojazdu lub zespołu pojazdów, którego naciski osi, wymiary lub masa całkowita są większe od dopuszczalnych.
p.p.s.a. art. 151
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd oddala skargę, jeśli nie ma usprawiedliwionych podstaw.
p.p.s.a. art. 134 § 1
Ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd rozstrzyga w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami skargi.
k.p.a. art. 7
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ obowiązany do podejmowania wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy.
k.p.a. art. 77 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ obowiązany do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego.
k.p.a. art. 80
Kodeks postępowania administracyjnego
Organ ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.
k.p.a. art. 76 § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
Dokument urzędowy sporządzony przez organy państwowe stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kary nałożone na podstawie różnych ustaw (u.t.d. i p.r.d.) nie naruszają zakazu podwójnego karania, ponieważ chronią różne dobra prawne i mają różne cele. • Przewoźnik drogowy ponosi odpowiedzialność za naruszenia, jeśli nie udowodni braku wpływu na ich powstanie lub że nastąpiły one z przyczyn nadzwyczajnych i nieprzewidywalnych. • Protokół kontroli jest dokumentem urzędowym i stanowi dowód tego, co zostało w nim stwierdzone.
Odrzucone argumenty
Wszczęcie dwóch równoległych postępowań administracyjnych za to samo naruszenie narusza zakaz podwójnego karania. • Skarżący nie miał wpływu na powstanie naruszenia, ponieważ wykonywał transport międzynarodowy, gdzie dopuszczalne są inne parametry pojazdów. • Organy nie podjęły działań niezbędnych do wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy i wszechstronnej oceny materiału dowodowego.
Godne uwagi sformułowania
Kary pieniężne na podstawie przepisów p.r.d. oraz przepisów u.t.d. są dwoma, niezależnymi postępowaniami administracyjnymi. • W obu analizowanych przypadkach nie zachodzi tożsamość chronionego interesu prawnego. • Na przewoźniku spoczywa ciężar dowodu w zakresie dołożenia należytej staranności przy organizacji przewozu i braku wpływu na naruszenie prawa.
Skład orzekający
Krzysztof Dziedzic
przewodniczący
Jacek Jaśkiewicz
członek
Jarosław Piątek
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja zakazu podwójnego karania w kontekście sankcji z ustawy o transporcie drogowym i prawa o ruchu drogowym; odpowiedzialność przewoźnika za naruszenia masy i długości pojazdów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przekroczenia masy i długości zespołu pojazdów oraz jednoczesnego braku zezwolenia na przejazd pojazdem nienormatywnym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia zakazu podwójnego karania w kontekście transportu drogowego, co jest istotne dla branży i prawników. Wyjaśnia, jak różne przepisy mogą być stosowane jednocześnie.
“Dwie kary za jedno przewinienie? Sąd wyjaśnia, kiedy można ukarać kierowcę dwa razy.”
Sektor
transport
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.