II SA/Go 329/24

II SA/Go 329/24 - Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia
2024-09-26
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-07-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Sędziowie
Jarosław Piątek
Kamila Karwatowicz
Michał Ruszyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne
Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2023 poz 977
art. 53 ust. 4 pkt 6
Ustawa z dnia 27 marca 2003 r.  o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t. j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jarosław Piątek Asesor WSA Kamila Karwatowicz Protokolant st. sekr. sąd. Małgorzata Zacharia-Gardzielewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2024 r. sprawy ze skargi C. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy oddala skargę.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Burmistrz [...] (dalej: organ I instancji) odmówił ustalenia warunków zabudowy na rzecz C. P. (dalej: skarżący), dla inwestycji polegającej na budowie zabudowy mieszkaniowej, przewidzianej do realizacji na działce oznaczonej geodezyjnie nr [...], obr. [...] w miejscowości [...] przy ul. [...]. Organ I instancji odmówił ustalenia wnioskowanych warunków zabudowy z powodu odmowy uzgodnienia projektu decyzji przez Starostę [...] (dalej: organ uzgodnieniowy) - postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] - jako organu właściwego w sprawach ochrony gruntów rolnych, w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami.
Z powyższą decyzją nie zgodził się skarżący i wniósł od niego odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: SKO lub organ odwoławczy). W uzasadnieniu odwołania skarżący opisał przebieg postępowania administracyjnego w jego sprawie oraz zakwestionował ostateczne postanowienie organu uzgodnieniowego z dnia [...]r., nr [...].
SKO decyzją z dnia [...] r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2023 r., poz. 775, dalej: k.p.a.), utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
Uzasadniając rozstrzygnięcie organ odwoławczy wyjaśnił, że zamierzenie inwestycyjne określone we wniosku o ustalenie warunków zabudowy, zgodnie z treścią art. 53 ust. 4 pkt 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2023 r., poz. 977, dalej: u.p.z.p.), wymagało uzgodnienia z organem właściwym w sprawach ochrony gruntów rolnych, tj. organem uzgodnieniowym. Organ ten postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych. Następnie skarżący skorzystał z przysługującemu mu, zgodnie z art. 53 ust. 5 u.p.z.p., uprawnienia i wniósł zażalenie na ww. postanowienie. SKO postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu uzgodnieniowego. Na ww. ostateczne postanowienie organu odwoławczego, skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. Sąd ten prawomocnym wyrokiem z dnia [...] r., [...] oddalił skargę na postanowienie SKO z dnia [...] r., nr [...]. Tym samym postanowienie to stało się prawomocne.
Organ odwoławczy zaznaczył, że postępowanie uzgodnieniowe ma charakter akcesoryjny i jest częścią szeroko rozumianego postępowania w sprawie głównej. Pomimo tego jednak jego wynik jest wiążący dla organu prowadzącego postępowanie główne w szczególności w przypadku negatywnych postanowień uzgodnieniowych. Zatem, skoro w obrocie prawnym pozostaje ostateczne postanowienie organu uzgodnieniowego w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji dla planowanej realizacji i stanowiącej przedmiot tego postępowania inwestycji, organ I instancji jako organ prowadzący postępowanie główne był związany treścią postanowienia organu uzgodnieniowego i tym samym zobligowany był wydać decyzję odmawiająca ustalenia wnioskowanych warunków zabudowy.
W skardze na decyzję SKO skarżący podtrzymał argumentację podniesioną w odwołaniu, ponownie kwestionując ostateczne postanowienie organu uzgodnieniowego z dnia [...] r., nr [...].
W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 1267 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Orzekanie, w myśl art. 135 p.p.s.a., następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa. Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.) oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej.
Zdaniem Sądu skarga nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy u.p.z.p. Zgodnie z art. 61 ust. 1 tej ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia warunków określonych w punktach 1-6, w tym gdy teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1 (pkt 4). W rozpoznawanej sprawie wydanie decyzji ustalającej wnioskowane warunki zabudowy uzależnione było od uzgodnienia projektu decyzji z organem właściwym w sprawach ochrony gruntów rolnych - w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami (art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p.). Organem tym, zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. z 2024 r., poz. 82, dalej: u.o.g.r.l.) jest starosta, czyli w niniejszej sprawie organ uzgodnieniowy. Zgodnie z art. 53 ust. 5 u.p.z.p. uzgodnień tych dokonuje się w trybie art. 106 k.p.a., z tym że zażalenie przysługuje wyłącznie inwestorowi. W przypadku niezajęcia stanowiska przez organ uzgodnieniowy w terminie 2 tygodni od dnia doręczenia wystąpienia o uzgodnienie - uzgodnienie uważa się za dokonane.
W orzecznictwie oraz w doktrynie wskazuje się, że uzgodnienie oznacza wyrażenie zgody, a nie tylko niewiążącej opinii. Zatem organ prowadzący postępowanie główne (w niniejszej sprawie postępowanie w sprawie ustalenia warunków zabudowy) nie może wydać decyzji pozytywnej w sytuacji, w której organ współdziałający odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy. Nadanie uzgodnieniu formy postanowienia, na które inwestorowi przysługuje zażalenie i skarga do sądu administracyjnego, powoduje, że ewentualna weryfikacja postanowień uzgodnieniowych nie może być dokonywana przez organ prowadzący postępowanie główne oraz przez sąd administracyjny dokonujący kontroli legalności decyzji wydanej przez organ główny na skutek skargi inwestora. Dopóki zatem postanowienie uzgodnieniowe nie zostanie w odpowiednim trybie nadzwyczajnym wyeliminowane z obrotu prawnego, organ prowadzący postępowanie główne ma obowiązek uwzględnić je, rozstrzygając sprawę (por. np. wyrok NSA z dnia 7 listopada 2013 r., sygn. akt II OSK 1284/12 oraz wyrok NSA z dnia 23 kwietnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1493/19; wyrok NSA z dnia 6 grudnia 2022 r., II OSK 3905/19, orzeczenia.nsa.gov.pl.; L. Staniszewska, Instytucja zajęcia stanowiska jako forma współdziałania w stanowieniu i stosowaniu prawa, Poznań 2022, s. 120, 215).
Bezsporne w niniejszej sprawie jest to, że organ uzgodnieniowy postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie ochrony gruntów rolnych. Następnie skarżący skorzystał z przysługującemu mu, zgodnie z art. 53 ust. 5 u.p.z.p., uprawnienia i wniósł zażalenie na ww. postanowienie. Organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu uzgodnieniowego. Na ww. ostateczne postanowienie organu odwoławczego, skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. i Sąd ten prawomocnym wyrokiem z dnia [...] r., [...] oddalił skargę na postanowienie SKO z dnia [...] r., nr [...]. Oznacza to, że postanowienie organu uzgodnieniowego jest ostateczne i jako poddane kontroli sądowej, również prawomocne. Zatem - jak słusznie przejęło SKO - organ I instancji, SKO, a następnie Sąd nie mogły ponownie dokonywać ocen, czy planowana inwestycja przedstawiona do uzgodnienia przez organ uzgadniający, spełnia warunki określone w u.o.g.r.l. Opisane wyżej związanie organu głównego odmownym postanowieniem wydanym przez organ właściwy w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy determinuje zatem bezzasadność zarzutów sformułowanych w skardze.
Z przedstawionych względów, Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., skargę oddalił.