II SA/Gl 894/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach rozpoznał skargę M. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., która utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. nakazującą I. G. wykonanie określonych robót budowlanych w samowolnie wybudowanym budynku gospodarczym. Skarżąca M. B., właścicielka sąsiedniej działki, domagała się rozbiórki obiektu, podnosząc zarzuty naruszenia przepisów prawa budowlanego i rozporządzeń dotyczących warunków technicznych, a także naruszenia jej uzasadnionego interesu prawnego. Sąd, analizując stan faktyczny i prawny, stwierdził, że budynek gospodarczy został wybudowany samowolnie przed 1995 rokiem, pod rządami ustawy Prawo budowlane z 1974 r. Zgodnie z art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe. Sąd uznał, że organy nadzoru budowlanego prawidłowo zastosowały tryb legalizacji określony w Prawie budowlanym z 1974 r., w szczególności art. 40, który pozwala na nakazanie zmian lub przeróbek w celu doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z przepisami, jeśli nie zachodzą przesłanki do rozbiórki z art. 37. Sąd nie stwierdził naruszenia art. 37 ust. 1 pkt 1 (niezgodność z planem zagospodarowania przestrzennego) ani pkt 2 (niebezpieczeństwo dla ludzi lub mienia, niedopuszczalne pogorszenie warunków użytkowych), uznając, że budynek jest zgodny z obowiązującym planem miejscowym i nie powoduje negatywnych skutków dla otoczenia. Sąd odrzucił również argumenty skarżącej dotyczące naruszenia § 13 rozporządzenia MAGTiOŚ, wskazując, że przepis ten nie zakazuje sytuowania budynku gospodarczego w odległości 0,80 m od granicy, jeśli spełnia inne warunki, a przepisy nowsze, mniej korzystne, nie miały zastosowania. Zarzuty dotyczące naruszenia procedury procesowej, w tym braku doręczenia ekspertyzy technicznej, zostały uznane za nieistotne dla wyniku sprawy. W konsekwencji, sąd oddalił skargę, uznając legalizację budynku za zgodną z prawem.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów Prawa budowlanego z 1974 r. w kontekście legalizacji samowoli budowlanej, stosowanie przepisów o planowaniu przestrzennym w dacie orzekania, ocena przesłanek do rozbiórki obiektu budowlanego, ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w określonym czasie. Interpretacja przepisów o odległościach od granicy działki może być różna w zależności od aktualnego stanu prawnego i planów miejscowych.
Zagadnienia prawne (4)
Czy samowolnie wybudowany budynek gospodarczy, którego budowa zakończyła się przed wejściem w życie ustawy Prawo budowlane z 1994 r., może zostać zalegalizowany na podstawie przepisów obowiązujących w czasie jego budowy, czy też należy stosować przepisy obecne?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy Prawo budowlane z 1994 r., stosuje się przepisy dotychczasowe, w tym przepisy określające warunki techniczno-budowlane wydane na ich podstawie.
Uzasadnienie
Sąd powołał się na art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r., który stanowi, że do obiektów wybudowanych przed 1 stycznia 1995 r. stosuje się przepisy Prawa budowlanego z 1974 r.
Czy samowolnie wybudowany budynek gospodarczy, usytuowany w odległości 0,80 m od granicy działki, narusza przepisy dotyczące odległości od granicy działki i czy stanowi to podstawę do nakazania rozbiórki?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli budynek spełnia inne warunki techniczne i nie narusza uzasadnionych interesów osób trzecich, a przepisy dotyczące odległości od granicy nie są w tym przypadku naruszone w sposób uzasadniający rozbiórkę.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że przepisy § 12 i § 13 rozporządzenia MAGTiOŚ, dotyczące sytuacji budynków przy granicy działki, nie miały zastosowania w sposób nakazujący rozbiórkę, a odległość 0,80 m nie była niedopuszczalna w kontekście obowiązujących wówczas przepisów i planu miejscowego.
Czy naruszenie przepisów postępowania, takie jak niedoręczenie stronie ekspertyzy technicznej, ma istotny wpływ na wynik sprawy i uzasadnia uchylenie decyzji?
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że chociaż PINB naruszył zasadę czynnego udziału stron poprzez niedoręczenie ekspertyzy, to naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, zwłaszcza że skarżąca miała możliwość zapoznania się z aktami sprawy.
Czy planowany w przyszłości podział działki sąsiedniej i jej zabudowa może stanowić 'inną ważną przyczynę' uzasadniającą nakazanie rozbiórki samowolnie wybudowanego obiektu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli nie są naruszone konkretne przepisy, warunki techniczne lub normy, a zagrożenia dla interesu osoby trzeciej nie są udowodnione.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że hipotetyczne plany podziału działki i obawy o przyszłą zabudowę nie stanowią 'innych ważnych przyczyn' w rozumieniu art. 37 ust. 2 Prawa budowlanego z 1974 r., zwłaszcza gdy budynek nie powoduje konkretnych zagrożeń (np. hałas, zanieczyszczenie).
Przepisy (35)
Główne
Dz.U. 1974 nr 38 poz 229 art. 37 § ust. 1 i ust. 2
Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane
Dz.U. 1974 nr 38 poz 229 art. 40 § w zw. z art. 103 ust. 2
Ustawa z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane
Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623 art. 103 § ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Prawo budowlane z 1994 r. art. 37 § ust. 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Prawo budowlane z 1994 r. art. 37 § ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Prawo budowlane z 1994 r. art. 40
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Prawo budowlane z 1994 r. art. 37 § ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Prawo budowlane z 1994 r. art. 37 § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Prawo budowlane z 1994 r. art. 37 § ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Prawo budowlane z 1994 r. art. 37 § ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Prawo budowlane z 1974 r. art. 37 § ust. 2
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Pomocnicze
Dz. U. Nr 75, poz. 690 art. 12 § ust. 3
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Dz. U. Nr 17, poz. 62 art. 12 § ust. 1
Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki
Dz. U. Nr 17, poz. 62 art. 13 § ust. 1
Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki
Dz. U. Nr 17, poz. 62 art. 13 § ust. 2
Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki
Dz. U. Nr 17, poz. 62 art. 15
Rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki
k.p.a. art. 10 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 140
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 145 § § 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 151
Kodeks postępowania administracyjnego
Dz. U. Nr 153, poz. 1269 art. 1
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych
Dz. U. z 2012 r. poz. 270 art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz. U. z 2012 r. poz. 270 art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Prawo budowlane z 1994 r. art. 5 § ust. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Prawo budowlane z 1994 r. art. 48
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Prawo budowlane z 1994 r. art. 66 § ust. 1 pkt 3
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Prawo budowlane z 1994 r. art. 56
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Prawo budowlane z 1994 r. art. 5 § ust. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Dz. U. Nr 75, poz. 690 art. 12 § ust. 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Dz. U. Nr 75, poz. 690 art. 12 § ust. 3 pkt 4
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Dz. U. Nr 75, poz. 690 art. 12 § ust. 3 pkt 1
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Dz. U. Nr 75, poz. 690 art. 11
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Dz. U. Nr 75, poz. 690 art. 13
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Prawo budowlane z 1974 r. art. 5 § ust. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane
Argumenty
Skuteczne argumenty
Budynek wybudowany przed 1995 r. podlega przepisom Prawa budowlanego z 1974 r. • Budynek jest zgodny z planem zagospodarowania przestrzennego. • Budynek nie powoduje niebezpieczeństwa dla ludzi lub mienia ani niedopuszczalnego pogorszenia warunków użytkowych dla otoczenia. • Przepisy dotyczące odległości od granicy działki nie zostały naruszone w sposób uzasadniający rozbiórkę. • Zarzuty dotyczące naruszenia procedury procesowej nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy.
Odrzucone argumenty
Budynek narusza przepisy dotyczące odległości od granicy działki (§ 12, § 13 rozporządzenia MAGTiOŚ). • Legalizacja budynku narusza uzasadniony interes prawny skarżącej (utrudnienie przyszłej zabudowy działki). • Naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego z 1974 r. • Naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 6 Prawa budowlanego z 1974 r. • Naruszenie art. 10 k.p.a. przez brak zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu (niedoręczenie ekspertyzy). • Naruszenie art. 37 ust. 2 Prawa budowlanego z 1974 r. z uwagi na 'inne ważne przyczyny' (planowany podział działki, nieestetyczny wygląd).
Godne uwagi sformułowania
Do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem wejścia w życie ustawy lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne nie stosuje się przepisu art. 48. Do takich obiektów stosuje się bowiem przepisy dotychczasowe. • Wykładając art. 37 ust. 1 pkt 1) tej ustawy organy nadzoru budowlanego prawidłowo uznały, że oceny zgodności budowy obiektu budowlanego z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym należy dokonać w oparciu o przepisy o zagospodarowaniu przestrzennym, w tym przepisy planu miejscowego obowiązujące w dacie orzekania, a nie w oparciu o tego rodzaju przepisy obowiązujące w dacie jego budowy. • Wykładając omawiany przepis powinno się także brać pod uwagę użyty w nim czas teraźniejszy. • W ocenie Sądu prawidłowo organy przyjęły także, że podstawy orzeczenia rozbiórki budynku gospodarczego posadowionego na działce nr 1 nie mógł stanowić także przepis art. 37 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1974 roku. • Zgodzić się należy ze skarżącą, że obiekty budowlane powinny być projektowane, budowane i utrzymane w sposób zapewniający ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich, jak nakazywał art. 5 ust. 1 pkt 6 ustawy Prawo budowlane z 1974 r. • W przekonaniu Sądu takich innych ważnych przyczyn pozwalających organowi na orzeczenie rozbiórki spornego budynku nie stanowiły jednak okoliczności podniesione przez skarżącą w odwołaniu od decyzji PINB, a następnie w skardze.
Skład orzekający
Leszek Kiermaszek
przewodniczący
Iwona Bogucka
członek
Włodzimierz Kubik
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów Prawa budowlanego z 1974 r. w kontekście legalizacji samowoli budowlanej, stosowanie przepisów o planowaniu przestrzennym w dacie orzekania, ocena przesłanek do rozbiórki obiektu budowlanego, ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i przepisów obowiązujących w określonym czasie. Interpretacja przepisów o odległościach od granicy działki może być różna w zależności od aktualnego stanu prawnego i planów miejscowych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu samowoli budowlanej i jej legalizacji, a także konfliktu sąsiedzkiego. Interpretacja przepisów dotyczących budowy przy granicy działki jest istotna dla praktyków prawa budowlanego.
“Samowola budowlana przy granicy działki – kiedy można zalegalizować, a kiedy grozi rozbiórka?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.