II SA/Gl 554/25
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi R sp. z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach, która utrzymała w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. o nałożeniu na spółkę kary pieniężnej w wysokości 95 081,00 zł. Kara została nałożona za nieosiągnięcie w 2023 roku wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych, który wynosił 35%. Organ I instancji ustalił, że spółka odebrała 1598,92 Mg odpadów, z czego tylko 242,8651 Mg zostało przekazane do recyklingu, co oznaczało brakującą masę 316,7572 Mg. Spółka odwołała się, podnosząc zarzuty dotyczące m.in. braku wpływu na osiągnięcie poziomu recyklingu, naruszenia przepisów k.p.a. i prawa przedsiębiorców, a także wnioskując o odstąpienie od nałożenia kary. SKO utrzymało decyzję organu I instancji, argumentując, że nie zaszły przesłanki do odstąpienia od nałożenia kary, w szczególności z uwagi na brak zaprzestania naruszania prawa oraz powtarzalność naruszeń w poprzednich latach. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę spółki. Sąd uznał, że brak osiągnięcia wymaganego poziomu recyklingu stanowi obiektywne naruszenie prawa, a argumenty spółki dotyczące braku winy czy wpływu na sytuację nie mogły odnieść skutku. Sąd podkreślił, że kara jest sankcją za samo naruszenie, a nie za stopień zawinienia. Odnosząc się do kwestii odstąpienia od nałożenia kary na podstawie art. 189f k.p.a., sąd stwierdził, że organy prawidłowo oceniły, iż naruszenie nie miało znikomnego charakteru, zwłaszcza w kontekście powtarzalności w poprzednich latach. Sąd zaznaczył, że instytucje te mają charakter wyjątkowy i należy je stosować z rozwagą. Sąd nie dopatrzył się również naruszeń przepisów postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani naruszeń prawa materialnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących kar za nieosiągnięcie poziomu recyklingu odpadów oraz stosowania art. 189f k.p.a. w takich sprawach.
Dotyczy specyficznej sytuacji podmiotu odbierającego odpady komunalne i jego obowiązku osiągnięcia poziomów recyklingu.
Zagadnienia prawne (3)
Czy brak osiągnięcia wymaganego poziomu przygotowania do ponownego użycia i recyklingu odpadów komunalnych stanowi obiektywne naruszenie prawa, za które nałożona może być kara pieniężna, niezależnie od okoliczności towarzyszących?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, brak osiągnięcia wymaganego poziomu stanowi obiektywne naruszenie prawa, które wyczerpuje dyspozycję art. 9x ust. 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach i uzasadnia nałożenie kary pieniężnej.
Uzasadnienie
Sąd podkreślił, że przesłanką wymierzenia sankcji jest sam obiektywny fakt naruszenia prawa, polegający na braku realizacji obowiązku określonego w przepisach, a nie badanie okoliczności towarzyszących czy stopnia zawinienia.
Czy w przypadku nieosiągnięcia wymaganego poziomu recyklingu odpadów, istnieją podstawy do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej na podstawie art. 189f k.p.a.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, jeśli naruszenie nie ma znikomnego charakteru, a także jeśli nie doszło do zaprzestania naruszania prawa lub nie podjęto działań zmierzających do usunięcia skutków naruszenia.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że organy prawidłowo oceniły, iż naruszenie nie miało znikomnego charakteru, zwłaszcza w kontekście powtarzalności w poprzednich latach. Brak było również dowodów na podjęcie przez stronę inicjatywy zmierzającej do usunięcia skutków naruszenia prawa.
Czy przepisy prawa przedsiębiorców (art. 10 i 11) nakazujące rozstrzyganie wątpliwości na korzyść przedsiębiorcy mają zastosowanie w sprawie nałożenia kary za nieosiągnięcie poziomu recyklingu?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, wymóg osiągnięcia poziomów recyklingu jest jasny i nie pozostawia wątpliwości interpretacyjnych, co wyklucza zastosowanie tych przepisów.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że wymóg prawny dotyczący poziomów recyklingu jest sformułowany jednoznacznie, co oznacza, że nie ma podstaw do stosowania zasad interpretacji na korzyść przedsiębiorcy.
Przepisy (15)
Główne
p.p.s.a. art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
u.c.p.g. art. 3b § ust. 1 pkt 2
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.c.p.g. art. 9g § pkt 1
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.c.p.g. art. 9x § ust. 2
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
u.c.p.g. art. 9x § ust. 3
Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach
k.p.a. art. 189f
Kodeks postępowania administracyjnego
Pomocnicze
p.p.s.a. art. 134 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 145 § § 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych
k.p.a. art. 189f § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 189f § § 2 pkt 2
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 189f § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
k.p.a. art. 107 § § 3
Kodeks postępowania administracyjnego
u.p.r. art. 10
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców
u.p.r. art. 11
Ustawa z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak osiągnięcia wymaganego poziomu recyklingu stanowi obiektywne naruszenie prawa. • Nie zaszły przesłanki do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej z uwagi na wagę naruszenia i jego powtarzalność.
Odrzucone argumenty
Brak wpływu spółki na osiągnięcie poziomu recyklingu. • Naruszenie przepisów k.p.a. i prawa przedsiębiorców. • Możliwość odstąpienia od nałożenia kary na podstawie art. 189f k.p.a. • Niewłaściwa ocena materiału dowodowego przez organy.
Godne uwagi sformułowania
przesłanką wymierzenia spornej sankcji jest sam obiektywny fakt naruszenia prawa • nie można mówić o zaprzestaniu popełniania deliktu • instytucje wskazane w art. 189f k.p.a mają w istocie rzeczy charakter wyjątkowy • kara administracyjna stanowi naturalną reakcję za jego niedochowanie
Skład orzekający
Renata Siudyka
przewodniczący-sprawozdawca
Tomasz Dziuk
członek
Rafał Wolnik
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących kar za nieosiągnięcie poziomu recyklingu odpadów oraz stosowania art. 189f k.p.a. w takich sprawach."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji podmiotu odbierającego odpady komunalne i jego obowiązku osiągnięcia poziomów recyklingu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnego aspektu ochrony środowiska i gospodarki odpadami, a także interpretacji przepisów dotyczących kar administracyjnych. Jest interesująca dla prawników specjalizujących się w prawie administracyjnym i ochrony środowiska.
“Kara za brak recyklingu: Sąd potwierdza odpowiedzialność firmy odbierającej odpady.”
Dane finansowe
WPS: 95 081 PLN
Sektor
ochrona środowiska
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.