II SA/Gl 366/24

II SA/Gl 366/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-09-03
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-03-21
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Aneta Majowska /sprawozdawca/
Artur Żurawik
Tomasz Dziuk /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Administracyjne postępowanie
Sygn. powiązane
II OZ 748/24 - Postanowienie NSA z 2025-01-08
II OZ 765/25 - Postanowienie NSA z 2025-05-28
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 572
art. 129, art. 134
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.)
Dz.U. 2024 poz 935
art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Dziuk, Sędziowie Asesor WSA Aneta Majowska (spr.), Sędzia WSA Artur Żurawik, Protokolant specjalista Ewa Bojarska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 września 2025 r. sprawy ze skargi J.L., A.L. na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 16 stycznia 2024 r. nr IFXIV.7840.4.19.2023 w przedmiocie pozwolenia na budowę 1) uchyla zaskarżoną decyzję; 2) zasądza od Wojewody Śląskiego na rzecz skarżących solidarnie kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
Uzasadnienie
Decyzją z dnia 26 czerwca 2023 r. Nr [...] znak [...] Prezydent Miasta M. (dalej: organ pierwszej instancji), działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 682 z późn. zm., dalej: Pr. bud.), po rozpoznaniu wniosku A. B. i M. B. a zatwierdził projekt zagospodarowania terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany i udzielił pozwolenia na budowę obejmującego budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową (salki dydaktyczno-szkoleniowe) z wbudowanym garażem dwustanowiskowym wraz z wewnętrzną instalacją gazową w M. przy ul. [...] , na działkach nr [...] , [...] , [...] (obręb ewidencyjny [...]. ), z zachowaniem warunków określonych w decyzji.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, iż postępowanie zostało wszczęte na wniosek złożony dnia 5 kwietnia 2023 r., uzupełniony na wezwanie organu w dniu 16 maja 2023 r. Wobec wniesionego przez A. L. stanowiska, organ przesłał pismo pełnomocnikowi Inwestorów celem ustosunkowania się. Po weryfikacji przedłożonej dokumentacji organ stwierdził, że budynek jest zgodny z definicją budynku mieszkalnego jednorodzinnego zawartej w art. 3 pkt 2a Pr. bud., ponieważ część usługowa stanowi nie więcej niż 30% powierzchni całkowitej budynku, nadto stwierdził zgodność projektu z decyzją Nr [...] z dnia 8 lutego 2017 r. o warunkach zabudowy oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym przepisami techniczno-budowlanymi, kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, a także posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczeń.
Odwołanie od opisanej decyzji wnieśli J. L. oraz A. L. (dalej: Skarżący) podnosząc, iż w zaskarżonej decyzji organ powołał uchyloną decyzję z dnia 8 lutego 2017 r. Odwołujący się wyrazili obawę czy zamiar co do prowadzenia działalności tylko w części budynku nie zostanie zmieniony, wnieśli w związku z tym o takie wyodrębnienie działalności gospodarczej aby była całkowita pewność, że część mieszkalna nie będzie mogła być wykorzystywana do prowadzenia działalności. Podnieśli, że ulice wokół inwestycji są wąskie i nie zapewniają dojazdu i parkowania dla mieszkańców, dlatego konieczne jest ustalenie ilu kursantów będzie parkować w tym rejonie. Wskazali też, że inwestycja zmieni warunki życia na nieruchomości Odwołujących się, m.in. przez ograniczenie do światła dziennego.
Wojewoda Śląski decyzją z dnia 16 stycznia 2024 r. nr IFXIV.7840.4.19.2023 w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie: tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 572 z późn. zm., dalej: k.p.a.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
Na wstępie uzasadnienia organ odwoławczy przedstawił aktualny stan sprawy oraz wskazał, że dokumentacja została sprawdzona stosownie do regulacji art. 35 ust. 1 Pr. bud. Odnosząc się do zarzutów odwołania wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o ostateczną decyzję o warunkach zabudowy Nr [...] z dnia 8 lutego 2017 r., część usługowa będzie zlokalizowana na drugiej kondygnacji, a zajęta przez nią powierzchnia całkowita - 104,84 m2 stanowi 28,85% powierzchni całkowitej budynku, która wynosi 363,36 m2, tym samym budynek odpowiada definicji budynku jednorodzinnego określonej w art. 3 pkt 2a Pr. bud. Następnie organ odwoławczy odniósł się do zgodności planowanej inwestycji z zapisami rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r., poz.1225, dalej: w.t.), wskazując, że z uwagi na szerokość działki inwestycyjnej nr [...] wynoszącą mniej niż 16 m (około 12 m) lokalizacja projektowanego budynku ścianą bez otworów w odległości 2,18 m od granicy z działką Odwołujących się jest zgodna z § 12 ust. 4 pkt 1 w.t., warunek ilości miejsc postojowych został spełniony, gdyż na terenie działki przewidziano 4 miejsca postojowe, w tym 2 w garażu dwustanowiskowym, a decyzja o warunkach zabudowy wymaga zaprojektowania 2 miejsc postojowych, projektowany budynek zostanie usytuowany od strony wschodniej w stosunku do działki Odwołujących się, ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych o długości 14,08 m i wysokości 8,98 m od poziomu terenu przy najniższej kondygnacji. Ponadto w odpowiedzi na wezwanie organu odwoławczego, projektant wyjaśnił, że odległość pomiędzy budynkiem projektowanym i budynkiem Odwołujących się (6,80 m) jest większa niż wysokość przesłaniania (5,50 m). Oznacza to, że w stosunku do okien należących do pomieszczeń kuchennych w budynku Odwołujących się nie zachodzi przesłanianie, o którym mowa w § 13 ust. 1 w.t., dodatkowo organ odwoławczy stwierdził, że jak wynika z projektu zagospodarowania terenu okna pomieszczeń kuchennych znajdują się w ścianie skierowanej na wschód, a budynek posiada nieograniczoną możliwość nasłonecznienia od strony południowej, zatem nie zachodzi ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia określonego w § 60 w.t. Zdaniem organu odwoławczego nie może zostać również uwzględniony sprzeciw właścicieli sąsiedniej działki nr [...], dotyczący lokalizacji projektowanego budynku bezpośrednio przy ścianie budynku, z uwagi na brzmienie § 12 ust. 3 w.t. umożliwiające sytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy działki budowlanej, jeżeli będzie on przylegał swoją ścianą do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce oraz jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Jak wynika z projektu, ściana projektowanego budynku zlokalizowana bezpośrednio przy granicy będzie ścianą oddzielenia przeciwpożarowego wykonaną z materiałów nierozprzestrzeniających ognia, ocieploną wełną mineralną, wyprowadzoną 30 cm ponad pokrycie dachu. Organ odwoławczy stwierdził, iż lokalizacja projektowanego budynku bezpośrednio przy granicy z działką nr [...] oraz w odległości 1,5 m od tej granicy (pozostałe dwie ściany) jest także zgodna z § 12 ust. 4 pkt 1 w.t.
Organ odwoławczy stwierdził zgodność projektu budowlanego z decyzją z dnia 8 lutego 2017 r. o warunkach zabudowy przeniesioną na rzecz Inwestorów decyzją z dnia 20 grudnia 2022 r., przepisem art. 35 ust. 1 Pr. bud. oraz warunkami technicznymi, a także kompletność przedłożonej dokumentacji projektowej. Wskazał też, że roboty planowane na pozostałych działkach: nr [...] - dojazd i dojście utwardzone kostką brukową i skarpę umocnioną palisadą, nr [...] - utwardzenie terenu kostką brukową, mieszczą się w dyspozycji art. 29 ust. 4 pkt 4 Pr. bud., jako niewymagające decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, zwolnione były od obowiązku uzyskania decyzji o warunkach zabudowy.
W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Skarżący podnieśli zarzuty naruszenia § 12 ust. 4 pkt 1, § 3 pkt 1a, § 4, § 6, § 9, § 13 ust. 1 i 2 w.t. Skarżący nie zgodzili się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że wyrok tut. Sądu sygn. akt II SA/Gl 396/15 nie ma znaczenia w sprawie, mimo, że dotyczy tej samej działki i tego samego stanu prawnego. Skarżący wyrazili obawę o możliwość zachowania odległości wskazanych w § 12 ust. 4 pkt 1 w.t., a także wątpliwości co do spełnienia przez działkę inwestycyjną norm z § 3 pkt 1a w.t., dostępu do światła dziennego przez pomieszczenie kuchni zgodnie z wymogiem warunków technicznych, prawidłowości mierzenia wysokości budynku określonej w § 6 w.t., ponadto wątpliwości czy odległość 2 m zapewni naturalne oświetlenie zgodnie z § 9 ust. 1 w.t., a także czy pomiary dokonano zgodnie z § 13 ust. 2 w.t.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał argumentację przedstawioną w zaskarżonej decyzji. W kwestii zgłaszanych wątpliwości co do prawidłowości wymiarów budynku Skarżących przyjętych na potrzeby analizy przesłania, wskazał, że analiza została sporządzona przez projektanta legitymującego się wymaganymi uprawnieniami budowalnymi, który złożył stosowne oświadczenie o sporządzeniu dokumentacji projektowej zgodnie z obowiązującymi przepisami i zasadami wiedzy technicznej.
W piśmie z dnia 3 kwietnia 2024 r. Skarżący zwrócili ponownie uwagę, że sprawa była już rozpatrywana przez tut. Sąd pod sygn. akt II SA/Gl 396/15.
W treści pisma z dnia 2 czerwca 2024 r. Skarżący wnieśli o wyznaczenie biegłego sądowego w sprawach budowalnych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II poinformowano Skarżących, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie ma możliwości przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 28 maja 2025 r. sygn. akt II OZ 765/25 oddalił zażalenie na postanowienie tut. Sądu z dnia 17 lipca 2024 r. sygn. akt II SA/Gl 366/24 odrzucające zażalenie na postanowienie z dnia 20 maja 2024 r. odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.
Przystępując do rozpoznania sprawy, Sąd miał na uwadze, iż zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1). Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a. Ponadto zgodnie z treścią art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a, zatem uwzględnia w granicach danej sprawy wszelkie naruszenia prawa a także przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie niezależnie od zarzutów i wniosków podniesionych w treści skargi.
Przedmiotem kontroli rozpoznawanej sprawy, w oparciu o wymienione powyżej kryteria, stała się opisana wyżej decyzja w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielająca pozwolenia na budowę.
Podstawę materialnoprawną wydanego w sprawie rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Stosownie do art. 35 ust. 1 tej ustawy, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:
1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z: ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu (lit. a), wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (lit. b), ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej (lit. c),
2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,
3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie: kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego (lit. c),
3a) dołączenie: a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, b) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10,
4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych na podstawie: a) kopii dokumentów, o których mowa w art. 34 ust. 3d pkt 1 - w przypadku uprawnień niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku uprawnień wpisanych do tego rejestru,
4a) przynależność projektanta i projektanta sprawdzającego do właściwej izby samorządu zawodowego na podstawie: a) zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7 - w przypadku osób niewpisanych do centralnego rejestru osób posiadających uprawnienia budowlane, b) danych w centralnym rejestrze osób posiadających uprawnienia budowlane - w przypadku osób wpisanych do tego rejestru.
W rozpatrywanej sprawie organy administracji publicznej stwierdziły zaistnienie przesłanek uzasadniających zatwierdzenie projektu zagospodarowania terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego z częścią usługową salką dydaktyczno-szkoleniową, z wbudowanym garażem dwustanowiskowym wraz z wewnętrzną instalacją gazową na działkach nr [...] , [...] , [...] .
Skarżący zakwestionowali wydaną w sprawie decyzję podnosząc zarzuty niezgodności planowanego przedsięwzięcia z zapisami rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, w szczególności w zakresie planowanej lokalizacji projektowanego budynku.
Zgodnie z art. 35 ust. 4 Pr. bud. w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Pozwolenie na budowę ma precyzyjnie wyznaczone granice faktyczne i prawne, zaś sama decyzja wydawana w sprawie nosi znamiona aktu związanego, organ obowiązany jest ją wydać, ilekroć stwierdzi spełnienie określonych wymagań (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2022 r. sygn. akt II OSK 840/21). Dostrzec jednocześnie należy, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, jest zobowiązany do sprawdzenia złożonego wniosku o pozwolenie na budowę, stosownie do treści art. 35 ust. 1 Pr. bud. W ramach przeprowadzanej weryfikacji sprawdza m.in. zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu (pkt 1 lit. a), zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi (pkt 2). W myśl art. 33 ust. 2 pkt 1 Pr. bud. do wniosku o pozwolenie na budowę należy dołączyć m.in.: projekt zagospodarowania działki lub terenu oraz projekt architektoniczno-budowlany w postaci papierowej albo elektronicznej - wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami, których obowiązek dołączenia wynika z przepisów odrębnych ustaw, lub kopiami tych opinii, uzgodnień, pozwoleń i innych dokumentów.
Powyższe traci jednak na znaczeniu, w kontekście zauważonej przez Sąd z urzędu przyczyny uchylenia zaskarżonej decyzji. Mianowicie, zgodnie z przedłożonymi aktami administracyjnymi, decyzja organu pierwszej instancji została doręczona Skarżącej w dniu 30 czerwca 2023 r., co zostało potwierdzone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (karta nr 27b akt administracyjnych). Decyzja zawierała pouczenie o prawie wniesienia odwołania do Wojewody Śląskiego za pośrednictwem organu pierwszej instancji w terminie 14 dni od doręczenia decyzji. Termin do złożenia odwołania upływał zatem w dniu 14 lipca 2023 r. (nie był dniem wolnym od pracy).
Jak wynika z akt sprawy odwołanie zostało złożone w dniu 17 lipca 2023 r. (adnotacja zamieszczona na odwołaniu, karta nr 30 akt administracyjnych, pismo organu odwoławczego z dnia 29 sierpnia 2025 r. w odpowiedzi na wezwanie Sądu, akta sądowe).
W myśl przepisu art. 129 k.p.a. odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję (§ 1), w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie (§ 2).
Organ odwoławczy, zgodnie z treścią art. 134 k.p.a., po wpływie odwołania, jeszcze przed dokonaniem merytorycznej oceny podniesionych zarzutów, w pierwszej kolejności jest zobowiązany do zbadania dopuszczalności odwołania, zachowania terminu jego wniesienia oraz warunków formalnych jego sporządzenia. Warunkiem bowiem skuteczności czynności procesowej - w niniejszej sprawie wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji - jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Ujawnienie na etapie wstępnego postępowania organu odwoławczego niedopuszczalności odwołania oraz uchybienia terminu do wniesienia odwołania prowadzi do stwierdzenia powyższego w drodze postanowienia. W przypadku zatem stwierdzenia przez organ odwoławczy, że złożone przez stronę odwołanie zostało wniesione z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 k.p.a. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 1995 r., sygn. akt SA/Ka 2111/94).
W ocenie Sądu, organ odwoławczy nie uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z treści art. 134 k.p.a., nie poczynił bowiem ustaleń w zakresie skuteczności czynności procesowej dokonanej przez Stronę przed przystąpieniem do merytorycznej oceny podniesionych zarzutów odwołania. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem orzecznictwa rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 listopada 1999 r. sygn. akt I SA 330/99, P. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Lex el.).
W rezultacie powyższego Sąd zobowiązany był uchylić zaskarżoną decyzję organu odwoławczego. Dostrzeżona wadliwość zaskarżonej decyzji, nie pozwoliła Sądowi na dokonanie jej merytorycznej kontroli, co uniemożliwiało również odniesienie się do zarzutów skargi.
Zgodnie z treścią art. 153 p.p.s.a. organ odwoławczy ponownie rozpoznając sprawę winien uwzględnić uwagi poczynione przez Sąd.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w pkt 1 sentencji.
Na podstawie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a. orzeczono o kosztach postępowania zasądzając na rzecz Skarżących zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 500 zł (pkt 2 sentencji wyroku), na które składa się uiszczony wpis sądowy.
Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.