II SA/Gl 269/20

Skarżący, S. H., reprezentowany przez pełnomocników, zwrócił się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) o stwierdzenie nieważności decyzji SKO z dnia [...] r., na podstawie której stwierdzono nieważność decyzji Wójta Gminy K. ustalającej warunki zabudowy dla przemysłowej oczyszczalni ścieków. Wniosek ten złożono w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, w którym skarżący kwestionował już decyzję SKO z dnia [...] r. SKO, postanowieniem z dnia [...] r., zawiesiło z urzędu postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, powołując się na art. 97 § 1 pkt 4 Kodeksu postępowania administracyjnego (Kpa). Uzasadniono to faktem, że toczy się postępowanie sądowoadministracyjne ze skargi skarżącego na tę samą decyzję SKO. SKO oparło swoje stanowisko na uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 czerwca 2017 r., sygn. akt II GPS 1/17, zgodnie z którą organ administracji publicznej jest zobowiązany zawiesić postępowanie administracyjne (np. w celu stwierdzenia nieważności aktu) do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego dotyczącego kontrolowanego przez sąd rozstrzygnięcia. Skarżący zaskarżył postanowienie o zawieszeniu, twierdząc, że nie zachodzą przesłanki z art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, ponieważ sprawa nie wymaga rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, rozpoznając sprawę w trybie uproszczonym, oddalił skargę. Sąd uznał, że jest związany uchwałą NSA II GPS 1/17 i że sytuacja faktyczna i prawna w sprawie odpowiada stanowi opisanemu w tej uchwale. W związku z tym, sąd stwierdził, że istniały podstawy do zawieszenia postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 Kpa, a skarga jako nieuzasadniona podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający