II SA/Gl 1442/24

II SA/Gl 1442/24 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-04-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-11-04
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Aneta Majowska
Artur Żurawik /przewodniczący sprawozdawca/
Stanisław Nitecki
Symbol z opisem
6279 Inne o symbolu podstawowym  627
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Żurawik (spr.), Sędziowie Asesor WSA Aneta Majowska, Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi M. B. (M. B.) na decyzję Wojewody Śląskiego z dnia 9 września 2024 r. nr SCI.6157.44.2024 w przedmiocie odmowy wydania polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Zaskarżoną w sprawie decyzją Wojewoda Śląski, działając na podstawie
art. 257 ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 769, ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 – dalej zwanej k.p.a.) odmówił wydania polskiego dokumentu podróży dla cudzoziemca M. B.
W pierwszym punkcie pouczenia tej decyzji, w powołaniu na art. 127 § 1a k.p.a., wskazano, że decyzja ta jest ostateczna w administracyjnym toku instancji.
Z kolei w punkcie drugim pouczono o trybie i terminie zaskarżenia tej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach.
W dniu 27 września 2024 r. M. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję opisaną w rubrum niniejszego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U. z 2024 r. poz. 935, ze zm. –zwanej dalej - p.p.s.a.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Skarga wniesiona z pominięciem trybu odwoławczego w ramach postępowania administracyjnego, jeżeli taki przewidywała ustawa, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.
Postępowanie przed organami administracji publicznej w należących do właściwości tych organów sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej normują przepisy k.p.a.
Zgodnie z art. 15 k.p.a. postępowanie administracyjne jest dwuinstancyjne. Odrębności od tej zasady, jak i innych uregulowań zawartych w tej ustawie mogą przewidywać przepisy szczególne. W braku takich odrębności do postępowania administracyjnego, o którym mowa wyżej zastosowanie mają przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.
W ocenie Sądu od zaskarżonej w sprawie decyzji przysługiwało skarżącemu odwołanie do organu administracyjnego drugiej instancji.
Zgodnie z art. 257 ust. 1 ustawy o cudzoziemcach polski dokument podróży dla cudzoziemca wydaje lub odmawia jego wydania, wymienia lub odmawia jego wymiany wojewoda właściwy ze względu na miejsce pobytu cudzoziemca. Jak stanowi natomiast art. 257 ust. 2 tej ustawy, odmowa wydania lub wymiany dokumentu, o którym mowa w ust. 1, następuje w drodze decyzji.
Zdaniem Sądu taka decyzja wojewody poddawana jest kontroli instancyjnej przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców. Jak wynika bowiem z treści z art. 22 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o cudzoziemcach, do zadań Szefa Urzędu należy rozpatrywanie odwołań od decyzji wydanych w pierwszej instancji przez inne organy w sprawach uregulowanych w tej ustawie.
Należy zauważyć, że odstępstwo od zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego nie może mieć charakteru dorozumianego, powinno być wyrażone w sposób jednoznaczny. Z tego względu należy przyjąć, że decyzja wydawana na podstawie 257 ustawy o cudzoziemcach, podlega w pierwszej kolejności zaskarżeniu w administracyjnym toku instancji, na zasadach ogólnych, dopiero po jego wyczerpaniu stronie przysługuje prawo złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego w myśl ogólnych unormowań p.p.s.a.
Tymczasem powołany w pouczeniu zaskarżonej decyzji art. 127 § 1a k.p.a. stanowi o ostateczności decyzji wydanej w pierwszej instancji, lecz w odniesieniu do decyzji od której uzasadnienia organ odstąpił z powodu uwzględnienia w całości żądania strony. Nie ulega wątpliwości, że odmowna decyzja Wojewody Śląskiego, zaskarżona w niniejszej sprawie, nie wypełnia przesłanek tego przepisu.
W świetle powyższego Sąd stwierdził, że w przepisach stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji brak jest podstaw do przyjęcia, że podlega ona bezpośrednio zaskarżeniu do sądu administracyjnego, z pominięciem administracyjnego toku instancji. Skarżącemu od zaskarżonej decyzji przysługiwał środek zaskarżenia w postaci odwołania do organu wyższej instancji, tj. Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców (art. 22 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy o cudzoziemcach).
Z akt sprawy wynika, że skarżący nie złożył odwołania od zaskarżonej decyzji. Oznacza to, że wniesiona w sprawie skarga jest niedopuszczalna. Jako taka, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a., podlegała odrzuceniu przez Sąd.
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego od skargi rozstrzygnięto po myśli
art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.