Pełny tekst orzeczenia

II SA/Gl 1433/20

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Gl 1433/20 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2021-07-14
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2020-11-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Bonifacy Bronkowski /przewodniczący/
Grzegorz Dobrowolski /sprawozdawca/
Stanisław Nitecki
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 337/22 - Wyrok NSA z 2024-11-27
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2020 poz 1333
art. 51 ust. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bonifacy Bronkowski, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Dobrowolski (spr.),, Sędzia WSA Stanisław Nitecki, Protokolant sekretarz sądowy Barbara Urban, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2021 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę.
Uzasadnienie
Dnia [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. wszczął postępowanie w sprawie nielegalnego wydzielenia miejsca parkingowego w budynku mieszkalnym przy ul. [...] w B. . W ramach postępowania wyjaśniającego ustalono, że w przyziemiu budynku znajduje się wjazd do garażu (5 bram wjazdowych). Miejsce garażowe numer 5 (po prawej stronie) zostało wydzielone przez S. B. (dalej, jako "inwestor") ścianką o konstrukcji stalowej, obitą płytami OSB z prześwitem przy suficie i podłodze. Ustawienie ścianki spowodowało zawężenie miejsca postojowego numer 2. Odległość pomiędzy ścianką, a słupem w garażu wynosi 2,62 m, a długość pomiędzy bramą a ścianą 5,66 m. W konsekwencji powyższych ustaleń decyzją nr [...] z dnia [...] r. organ I instancji nakazał inwestorowi rozbiórkę ścianki o konstrukcji stalowej, wydzielającej odrębne miejsce postojowe dla samochodu w garażu wielostanowiskowym w budynku mieszkalnym, wielorodzinnym przy ul. [...] w B. .
Odwołanie od powyższej decyzji złożył jej adresat Zarzucił organowi nadzoru budowlanego błąd w ustaleniach faktycznych, wynikający z braku pomiaru odległości od stanowiska postojowego do ścianki, oraz naruszenie prawa materialnego jak i procesowego.
W ramach postępowania odwoławczego Śląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z [...] r. zlecił Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego dla Miasta B. przeprowadzenie dowodu z oględzin przedmiotowego miejsca postojowego, udokumentowanie wyników oględzin w protokole oraz precyzyjne zaznaczenie na szkicu sytuacyjnym ścian, słupów, wrót garażowych, wszelkich instalacji (w tym instalacji przeciwpożarowych i wodociągowych) i innych obiektów znajdujących się w przedmiotowym miejscu postojowym, mających znaczenie dla sprawy, wraz z ustaleniem dokładnej odległości pomiędzy obiektami oraz naniesieniem na szkic szczegółowych wymiarów miejsca postojowego i jego odległości od obiektów znajdujących się w garażu, ustalenie struktury własnościowej budynku mieszkalnego wielorodzinnego wraz z ustaleniem czy miejsca postojowe stanowią część nieruchomości wspólnej czy udział w odrębnym lokalu niemieszkalnym, ustalenie numeru księgi wieczystej dla lokali mieszkalnych i niemieszkalnych znajdujących się w ww. budynku mieszkalnym.
Realizując nałożony obowiązek organ I instancji przesłał organowi odwoławczego dokumentację będącą uzupełnieniem dowodów do sprawy. Wynika z niej, że właściciel miejsca postojowego numer 5 nie stawił się na miejscu przeprowadzania czynności. W związku z tym dokonano pomiarów stanowiska numer 4 i odległości od ścianki z OSB wykonanej przy stanowisku numer 5. Stwierdzono, że wykonanie ścianki ograniczyło możliwość otwierania drzwi samochodowych, jak również wysiadanie z pojazdu stojącego na miejscu parkingowym numer 4. Ustalono, że wentylacja, instalacja elektryczna, c.o. są wspólne dla całego garażu (dla wszystkich stanowisk postojowych). Dla lokalu niemieszkalnego (garażu) prowadzona jest księga wieczysta o numerze [...]. W garażu nie ma instalacji przeciwpożarowych oraz wodociągowych.
W dniu [...] roku do ŚWINB została przedłożona dokumentacja będąca uzupełnieniem dowodów do sprawy [...]. Z dokumentacji tej wynika, że wymiary stanowiska wynoszą 5,70 x 3,05 m.
Zaskarżoną decyzją ŚWINB w Katowicach utrzymał rozstrzygnięcie organu I instancji w mocy. Wskazał, że decyzja PINB dla Miasta B. została wydana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym organ nadzoru budowlanego w drodze decyzji nakazuje zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego, w związku z art. 50 ust. 1 pkt 4 uznając, że przedmiotowe roboty budowlane w sposób istotnie odbiegają od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub w przepisach. Nakazanie rozbiórki obiektu lub nakazanie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane nie ma charakteru represyjnego. W pierwszej kolejności organy nadzoru budowlanego zobowiązane są wyczerpać wszelkie możliwości zmierzające do legalizacji samowolnie wykonanych robót budowlanych, zaś nakazy wymienione w treści art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego mogą być zastosowane, gdy nastąpiło niedające się usunąć naruszenie prawa i wykonane roboty budowlane nie mogą być doprowadzone do stanu zgodnego z prawem.
ŚWINB wskazał, że zgodnie z treścią § 21 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2019 poz. 1065 ze zm.), stanowiska postojowe dla samochodów osobowych powinny mieć wymiary wynoszące co najmniej 2,5 m szerokości i 5 m długości. Zgodnie zaś § 104 ww. rozporządzenia, odległość między dłuższą krawędzią stanowiska postojowego a ścianą powinna wynosić co najmniej 0,3 m oraz słupem powinna wynosić co najmniej 0,1 m, pod warunkiem zapewnienia swobodnego otwarcia drzwi samochodu.
Organ wskazał, że zgodnie z zebranym materiałem dowodowym stanowisko postojowe numer 5, gdzie wykonano przedmiotową ściankę pomiędzy stanowiskiem postojowym numer 5 i 4, oraz numer 4 spełniają wymogi w zakresie minimalnych wymiarów stanowisk postojowych dla samochodów osobowych (2,5 m szerokości i 5 m długości), to wymogi zawarte w ww. rozporządzeniu nie zostały spełnione dla stanowiska postojowego numer 4, przy doliczeniu odległości między dłuższą krawędzią stanowiska postojowego a ścianą i między dłuższą krawędzią stanowiska a słupem, znajdującym się po lewej stronie stanowiska postojowego numer 4 w garażu. Dokonując obliczenia wymiarów stanowiska postojowego numer 4, PINB stwierdził, że szerokość stanowiska postojowego numer 4 wynosi 2,62 m. Przyjmując minimalne wymiary określone w ww. rozporządzeniu szerokość ta powinna wynosić 2,5 m plus odległość stanowiska numer 4 od wykonanej przez inwestora ścianki wynosząca 0,3 m, a także doliczając do powyższych wymiarów minimalną odległość miejsca postojowego od słupa 0,1 m. W związku z tym minimalna szerokość stanowiska postojowego numer 4 znajdującego się w garażu powinna wynosić 2,9 m, gdzie w rzeczywistości wynosi 2,62 m, a stanowiska postojowego numer 5, z uwagi na brak słupa - 2,8 m (obecnie wynosi 3,05 m).
Zatem organ odwoławczy zgodził się z przyjętym przez organ pierwszej instancji stanowiskiem, że wykonanie przedmiotowej ścianki spowodowało naruszenie przepisów ww. rozporządzenia, a ponadto nie został spełniony warunek zapewnienia swobodnego otwarcia drzwi samochodu w miejscu postojowym numer 4, o czym wspomniał właściciel miejsca postojowego numer 4 i co zostało zaprotokołowane podczas oględzin w dniu 5 grudnia 2019 roku.
Ponadto organ wskazał, że inwestor posiada prawo do wyłącznego korzystania z miejsca postojowego numer 5, to zgodnie z treścią księgi wieczystej numer [...] , dla lokalu niemieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość, współwłaścicielami lokalu (garażu), w którym znajduje się między innymi stanowisko postojowe 5, są również inne osoby. W dniu 28 marca 2019 roku, inwestor powiadomił telefonicznie o inwestycji zarządcę budynku mieszkalnego, i stwierdził, że "O tym czy pozostali współwłaściciele garaży zostali powiadomieni o zamiarze wydzielenia stanowiska, nie mam wiedzy." W związku z tym można by przyjąć, iż inwestor nie starał się o uzyskanie zgody współwłaścicieli lokalu na dokonanie inwestycji, a z pewnością nie ma wiedzy czy współwłaściciele lokalu wyrazili zgodę na inwestycję. Przedmiotowa inwestycja powinna była zostać wykonana za zgodą wszystkich współwłaścicieli lokalu, ponieważ posiadanie przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane jest niezbędnym elementem do umożliwienia wszczęcia postępowania naprawczego.
Skargę na tę decyzję złożył inwestor reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Domagając się jej uchylenia oraz wstrzymania wykonania zarzucił ŚWINB w Katowicach naruszenie:
- art. 50 ust. 1 pkt 4 i art. 51 ust. 1 pkt. 1 Prawa budowlanego przez jego zastosowanie podczas gdy wykonana ścianka ażurowa nie jest obiektem budowlanym,
- § 104 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych. jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie przez przyjęcie, że "minimalna odległość ścianki od słupa żelbetowego powinna wynosić co najmniej 2.9 m" podczas gdy taki wymóg nie wynika z żadnego przepisu.
Odpowiadając na skargę organ administracji wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową administrację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń, co do istoty sprawy, lecz badają zgodność zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Z brzmienia zaś art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a." wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami powołaną podstawą prawną.
Samowolna realizacja robot budowlanych skutkuje powstaniem szeregu obowiązków o charakterze administracyjnym. Najdalej idące przewiduje art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2020 r. poz. 1333), zgodnie z którym organ nadzoru nakazuje w takiej sytuacji "zaniechanie dalszych robót budowlanych bądź rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, bądź doprowadzenie obiektu do stanu poprzedniego [...]". Wydany w oparciu o powyższy przepis nakaz rozbiórki może być wydany jednak tylko w szczególnych okolicznościach, jako najbardziej dotkliwy dla inwestora. Jedną z przyczyn wydania nakazu rozbiórki jest niezgodność budowy (robót budowlanych) z warunkami technicznymi. Stan taki uniemożliwia bowiem legalizację samowoli.
Rozstrzygana sprawa dotyczy wydzielenia przez inwestora stanowiska parkingowego w garażu znajdującym się w przyziemiu budynku mieszkalnego. Garaż ten jest współwłasnością osób posiadających tam wyznaczone miejsca parkingowe. Zgodnie z projektem nie posiada on przegród, mimo że do każdego stanowiska parkingowego prowadzi osobna brama wjazdowa.
Jak wynika z akt administracyjnych inwestor wydzielił swoje stanowisko parkingowe poprzez budowę ścianki działowej wykonanej z płyt OSB utrzymywanych konstrukcją z profili metalowych. Tu Sąd wyraźnie podkreśla, że niesłuszne są zarzuty skargi dotyczące tego, że zrealizowana konstrukcja nie została wykonana w ramach robót budowlanych. Ustawienie przegrody w budynku z wykorzystaniem materiałów budowlanych za takie roboty uznana być musi.
Mają organy nadzoru budowlanego rację, że realizacja przedmiotowych robót naruszyła przepisy rozporządzenia § 21 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. 2019 poz. 1065 ze zm.), w związku z § 104 tego aktu. W świetle powyższych przepisów stanowiska postojowe dla samochodów osobowych powinny mieć wymiary wynoszące co najmniej 2,5 m szerokości i 5 m długości. Jednocześnie odległość między dłuższą krawędzią stanowiska postojowego a ścianą powinna wynosić co najmniej 0,3 m oraz słupem powinna wynosić co najmniej 0,1 m, pod warunkiem zapewnienia swobodnego otwarcia drzwi samochodu. Stanowisko parkingowe nr 5 (którego "właścicielem" jest inwestor) faktycznie spełnia wymogi techniczne. Jednakże stanowisko sąsiednie (nr 4) już tych wymagań nie spełnia. Jego szerokość powinna wynosić przynajmniej 290 cm. Wielkość ta została przez organy wyliczona prawidłowo poprzez dodanie minimalnej szerokości stanowiska parkingowego, odległości od wykonanej samowolnie ścianki działowej 30 cm a także odległość miejsca postojowego od słupa (10 cm). Co istotne, wskutek budowy ścianki działowej stanowisko parkingowe nr 5 posiada szerokość 3,05 m. Zatem i w tym zakresie zarzuty skargi są niezasadne.
Mając na uwadze powyższe rozważania, uznając, że skarga jest bezzasadna Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.