II SA/Gl 1155/26

II SA/Gl 1155/26 - Postanowienie WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2026-10-05
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-08-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Tomasz Dziuk /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Rada Miasta
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 52 par. 1, art. 58 par.2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tomasz Dziuk, , , po rozpoznaniu w dniu 5 października 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. P., J. P., M. P. oraz W. P. na uchwałę Rady Miejskiej w Czeladzi z dnia 29 grudnia 2009 r. nr LXI/1024/2009 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącym kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 lipca 2026 r. (nadanym w placówce pocztowej 24 lipca
2026 r.) P. P., J. P., M. P. oraz W. P., reprezentowani przez pełnomocnika, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Czeladzi z dnia 29 grudnia 2009 r. nr LXI/1024/2009 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarga została poprzedzona wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa- pismo z dnia 20 stycznia 2025 r. Pismo to pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:
Wniesiona w niniejszej sprawie skarga została złożona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym. Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143, zwanej dalej p.p.s.a.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2).
W aktualnym stanie prawnym, obowiązującym od dnia 1 czerwca 2017 r., zgodnie z treścią art. 53 § 2 p.p.s.a. w przypadku innych aktów (niż wymienione w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a.), jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi i nie stanowi inaczej, skargę można wnieść w każdym czasie. Podobnie stanowi art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, z którego wynika, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.
W tym miejscu zauważyć trzeba, że w art. 17 ust. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw – wprowadzającej cyt. brzmienie przywołanej regulacji – ustawodawca postanowił, że ww. przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Tym samym, do ww. aktów , które – tak jak zaskarżona w niniejszej sprawie uchwała Rady Miejskiej w Czeladzi z 29 grudnia 2009 r. – zostały podjęte przed dniem 1 czerwca 2017 r., ma zastosowanie art. 53 § 2 p.p.s.a. w poprzednio obowiązującym brzmieniu, zgodnie z którym w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Ponadto, przed dniem 1 czerwca 2017 r. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym stanowił, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
W odniesieniu do cyt. regulacji w poprzednim brzmieniu, znajdujących zastosowanie w niniejszej sprawie, wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 2 kwietnia 2007 r. o sygn. akt II OPS 2/07, ONSAiWSA 2007/3/60, LEX nr 505351, wskazując że przepis art. 53 § 2 p.p.s.a. ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Tym samym termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest zależny od niezbędnej czynności, jaką jest uprzednie wezwanie organu gminy do usunięcia naruszenia i liczony jest w następujący sposób: w przypadku udzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie – strona ma trzydzieści dni na wniesienie skargi od dnia jej doręczenia. Jedynie w sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi, strona może wnieść skargę do sądu w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia.
Analizując zaistniały w sprawie stan faktyczny należy stwierdzić, że doszło do przekroczenia wskazanego powyżej ustawowego sześćdziesięciodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Mianowicie skarga z 15 lipca 2026 r. (nadana 24 lipca 2026 r.) została poprzedzona wezwaniem (z 20 stycznia 2025 r.) do usunięcia naruszenia prawa w związku z zakwestionowaną uchwałą – doręczonym organowi tego samego dnia. Organ nie udzielił odpowiedzi na to wezwanie.
Zestawiając powyższe z treścią cyt. regulacji, nie budzi wątpliwości, że ostatnim dniem, w jakim skarga mogła zostać skierowana do tut. Sądu, był 21 marca 2025 r. Tymczasem skarga, sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika, została nadana 24 lipca 2026 r.
Przekroczenie przewidzianego prawem terminu do wniesienia skargi skutkuje jej odrzuceniem.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia – na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 p.p.s.a. w brzmieniu obowiązującym przed ww. zmianą obowiązującą od dnia 1 czerwca 2017 r.
O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.