II SA/Gl 1136/24

II SA/Gl 1136/24 - Wyrok WSA w Gliwicach
Data orzeczenia
2025-01-23
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2024-08-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Sędziowie
Aneta Majowska /sprawozdawca/
Edyta Kędzierska
Wojciech Gapiński /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2021 poz 735
art. 61a par. 1
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
Dz.U. 2019 poz 1186
art. 72a, art. 71a ust. 1, ust. 4
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.
Dz.U. 2024 poz 935
art. 151
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Sędziowie, Sędzia WSA Edyta Kędzierska, Asesor WSA Aneta Majowska (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 stycznia 2025 r. sprawy ze skargi E. B. na postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach z dnia 8 lipca 2024 r. nr WINB.WOA.7722.77.2022.SS/AG/KC w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania oddala skargę.
Uzasadnienie
Przedmiotem skargi E.B.(dalej: Skarżąca), wniesionej w dniu 26 lipca 2024 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, stało się postanowienie Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Katowicach (dalej: ŚWINB, organ odwoławczy) z dnia 8 lipca 2024 r. znak WINB.WOA.7722.77.2022.SS/AG/KC w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania.
Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym.
Pismem wniesionym dnia 21 czerwca 2021 r. Skarżąca poinformowała Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. (dalej: PINB, organ pierwszej instancji) o zmianie sposobu użytkowania obiektów na działce nr [...] w S. Na wezwanie organu do wykazania interesu prawnego Skarżąca przesłała PINB kopię aktu notarialnego z dniu [...]. Rep. [...] (umowy sprzedaży działki nr [...] w S.). Pismem z dnia 21 lipca 2021 r. PINB poinformował Skarżącą, że działka nr [...] nie graniczy z działką nr [...], wobec czego brak jest podstaw, by przyznać Skarżącej status strony postępowania.
W dniu 18 sierpnia 2021 r. Skarżąca wniosła ponownie o uznanie za stronę postępowania podnosząc, że interes prawny wywodzi z prawa własności do działki nr [...], na którą negatywnie oddziałuje działalność na działce [...].
PINB postanowieniem z dnia 10 marca 2022 r. nr [...] znak [...], działając na podstawie art. 61a § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (wówczas: tekst jedn. Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm., dalej: k.p.a.) odmówił wszczęcia postępowania w sprawie cyt. "wnoszę o podjęcie działań związanych z nielegalną zmianą sposobu użytkowania obiektów znajdujących się na działce [...] w S., gmina [...] P.". Uzasadnił, że wniosek został złożony przez osobę niebędącą stroną.
W złożonym zażaleniu Skarżąca akcentowała, że organ nieprawidłowo nie uznał Skarżącej za stronę postępowania. Podała, że organ błędnie utożsamił "sąsiadowanie" działki z "graniczeniem", co nie znajduje podstaw faktycznych ani prawnych. Podniosła, że informowała o docieraniu uciążliwości prowadzonej działalności do nieruchomości Skarżącej, co świadczy o jej interesie prawnym i posiadaniu statusu strony.
Postanowieniem z dnia 2 maja 2022 r. znak [...] ŚWINB uchylił zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu zwrócił uwagę na nowelizację ustawy Prawo budowlane z dnia 13 lutego 2020 r., którą dodano art. 72a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (wówczas: tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 z późn. zm., dalej: Pr. bud.) w brzmieniu: "Postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 62 ust. 3, art. 66 ust. 1, art. 67 ust. 1, art. 68 oraz art. 71 a ust. 4, wszczyna się z urzędu." ŚWINB stwierdził, że jeśli postępowania w sprawach, o których mówi art. 53a oraz 72a Pr. bud., następuje wyłącznie z urzędu, to wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego i procedura odmowy uwzględnienia tego żądania, określona w art. 61a § 1 k.p.a., nie znajduje w ogóle zastosowania. Wniosek taki powinien być zatem rozpatrzony jako skarga powszechna, uregulowana w Kodeksie postępowania administracyjnego, w którym stroną postępowania jest wyłącznie osoba wnosząca skargę.
Po rozpoznaniu skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 14 października 2022 r. sygn. akt II SA/Gl 919/22, uchylił zaskarżone postanowienie ŚWINB z dnia 2 maja 2022 r. Sąd wyjaśnił, że zasadą jest wszczynanie postępowań na żądanie strony lub z urzędu (art. 61 k.p.a.). Z kolei art. 72a Pr. bud. ma ograniczony zakres stosowania, dotycząc jedynie konkretnych postępowań. Odsyła m.in. do art. 71a ust. 4 Pr. bud., który wskazuje na konkretne przypadki (1) niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1; 2) dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania; 3) zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu). ŚWINB natomiast nie wykazał, by zachodził którykolwiek z tych przypadków, a jedynie wykazanie zaistnienia ww. konkretnych okoliczności daje podstawy do powołania się na art. 72a Pr. bud. Sąd zwrócił również uwagę, że zasada oficjalności postępowania wyrażona w art. 53a ust. 1 Pr. bud. oraz 72a Pr. bud. nie jest samodzielną podstawą, by odmówić jego prowadzenia. Nawet przed nowelizacją przepisów, przyjmowano, że postępowania przed organem nadzoru budowlanego prowadzone były zawsze z urzędu, także, kiedy zostały zainicjowane przez podmiot mający interes prawny. W tym zakresie ww. nowelizacja potwierdza jedynie to, co wynikało wcześniej z orzecznictwa. Nie oznaczało to jednak, że podmioty posiadające interes prawny, w tym sąsiedzi, nie mogli uczestniczyć w prowadzonych postępowaniach.
Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 marca 2024 r. sygn. akt II OSK 22/23 oddalił skargę kasacyjną ŚWINB od ww. wyroku.
W uzasadnieniu Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, iż w zaskarżonym wyroku WSA w Gliwicach zaznaczył, że art. 72a Pr. bud. odnosi się do art. 71a ust. 4 Pr. bud., a w sprawie nie wykazano, że tego rodzaju decyzja miałaby zapaść. Z tym podejściem Sądu pierwszej instancji Naczelny Sąd Administracyjny się nie zgodził. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego fakt, że w art. 72a Pr. bud. wskazano na "decyzję, o której mowa w art. 71a ust. 4 Pr. bud." nie uzasadnia tezy, że ten pierwszy przepis miałby mieć zastosowanie tylko do końcowej części postępowania w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Przeciwnie: "Postępowanie w sprawie wydania decyzji, o której mowa w (...) art. 71a ust. 4" Pr. bud., to całe postępowanie z art. 71a Pr. bud., gdyż to ono, jako takie, jest postępowaniem jurysdykcyjnym mogącym zakończyć się (choć nie zawsze - art. 71a ust. 2 Pr. bud.) nakazem przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Pomimo powyższego Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.
Następnie Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, iż obecnie problematyka stosowania przepisu art. 72a Pr. bud., ale też podobnie brzmiącego art. 53a ust. 1 Pr. bud., wywołuje komplikacje w praktyce organów nadzoru budowlanego, a także przedstawił prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych poglądy w tym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny opowiedział się za stanowiskiem, zgodnie z którym, reakcja organu na złożony wniosek powinna mieć charakter formalny, a nie ograniczać się do skierowania informacyjnego pisma. Wskazał, iż w niniejszej sprawie Skarżąca w toku sprawy administracyjnej, w pismach z dnia 17 sierpnia 2021 r., a jednoznacznie już w zażaleniu, stanowczo zażądała wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie samowolnej zmiany sposobu użytkowania budynku na działce nr [...] w S.. W świetle jej wypowiedzi wykluczone byłoby twierdzenie, że chciała ona wnieść skargę w rozumieniu art. 227 i nast. k.p.a. Z tego też względu Naczelny Sąd Administracyjny doszedł do przekonania, że zaskarżony wyrok, pomimo częściowo błędnego uzasadnienia, odpowiada prawu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach trafnie zakwestionował bowiem postanowienie ŚWINB. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił też, iż ŚWINB postąpił błędnie uchylając postanowienie organu pierwszej instancji i kwestionując w ogóle możliwość jego wydania - jako takiego, powinien bowiem rozpoznać wniesione zażalenie.
Po ponownym rozpoznaniu zażalenia, ŚWINB zaskarżonym w niniejszym postępowaniu - postanowieniem znak WINB.WOA.7722.77.2022.SS/AG/KC z dnia 8 lipca 2024 r., w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a. oraz art. 83 ust. 2 Pr. bud., utrzymał w całości w mocy postanowienie organu pierwszej instancji.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy przywołał dotychczasowy przebieg sprawy, w odniesieniu do zapadłego w sprawie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2024 r. sygn. akt II OSK 22/23 zwrócił uwagę, że organ administracji zobligowany jest uwzględnić orzekając ponownie w tej samej sprawie ocenę prawną i wskazania wyrażone w orzeczeniu Sądu. Następnie, po przedstawieniu uzasadnienia wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2023 r. sygn. II OSK 814/22, w ramach którego NSA zwrócił uwagę, iż "w sytuacji, gdy ustawodawca określa możliwość wszczęcia postępowania w sprawie jedynie na zasadzie oficjalności, to złożenie wniosku o zainicjowanie takiego postępowania winno zakończyć się (niezależnie od przysługującego lub nie interesu prawnego wnioskodawcy) wydaniem rozstrzygnięcia o odmowie wszczęcia postępowania w oparciu o art. 61a § 1 k.p.a. przy uznaniu, że postępowanie "z innych przyczyn" nie może zostać wszczęte". Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że niezależnie od oceny dotyczącej posiadania przez Skarżącą interesu prawnego, z uwagi na regulację art. 72a Pr. bud. przewidującą wszczęcie postępowania jedynie z urzędu, uznał, iż w sprawie wystąpiły przesłanki, o których mowa w art. 61a § 1 k.p.a. stanowiące przeszkodę do wszczęcia postępowania, co obligowało organ do odmowy wszczęcia postępowania.
Z rozstrzygnięciem nie zgodziła się Skarżąca. W treści skargi sformułowała zarzuty naruszenia: art. 153 p.p.s.a. poprzez "niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zgodnie ze wskazaniami Sądu, mimo odrzucenia skargi kasacyjnej i utrzymaniu ww. wyroku w mocy i ponowne naruszenie art. 72a Pr. bud. poprzez jego zastosowanie w niniejszej sprawie, mimo że w sprawie nie istnieją przesłanki jego zastosowania", a także naruszenie art. 7, art. 8 § 1 oraz art. 12 § 1 k.p.a. Ponadto Skarżąca zarzuciła bezczynność wobec obowiązku zapewnienia by obiekty budowlane na dz. [...] zostały doprowadzone do stanu odpowiadającego prawu. W uzasadnieniu skargi wskazała, że zaprezentowana przez organ odwoławczy wykładania art. 72a Pr. bud. jest sprzeczna z wolą ustawodawcy, który jednoznacznie ograniczył jego zastosowanie do ust. 4 art. 71a Pr. bud. i nie ma podstaw do stosowania wykładni rozszerzającej, natomiast ŚWINB ponownie nie wykazał, by zachodził którykolwiek z przypadków określonych w tym przepisie. Zdaniem Skarżącej, organy, wobec tego, że nie podjęły działań ani z urzędu, ani na wniosek strony naruszyły art. 7 k.p.a., organy nie zrealizowały obowiązku zapewnienia by obiekt został doprowadzony do stanu odpowiadającego prawu.
W odpowiedzi na skargę ŚWINB wniósł o jej oddalenie z uzasadnieniem jak w treści zaskarżonego postanowienia.
Postanowieniem z dnia 11 października 2024 r. sygn. akt II SA/Gl 1136/24 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przywrócił Skarżącej termin do uiszczenia wpisu do skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zgodnie z regulacją art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2). W myśl art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości albo w części następuje w przypadku stwierdzenia przez sąd naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku nieuwzględnienia skargi sąd oddala skargę odpowiednio w całości albo w części - art. 151 p.p.s.a.
Istotą rozpoznawanej sprawy jest ocena zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia Śląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zmiany sposobu użytkowania.
Kontrolując zaskarżone postanowienie Sąd nie dopatrzył się naruszeń prawa uzasadniających zastosowanie kompetencji kasatoryjnych.
W pierwszej kolejności podkreślenia wymaga, iż Sąd przeprowadzając kontrolę sądowoadministracyjną bada legalność zaskarżonego aktu, a dodatkowo w niniejszej sprawie działa w zakresie związania, o którym mowa w art. 153 p.p.s.a. Stosownie do przywołanej regulacji ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. Z kolei zgodnie z art. 170 p.p.s.a. orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby.
Związanie oceną prawną, o której mowa w art. 153 i art. 170 p.p.s.a., oznacza, że ani organ administracji ani sąd administracyjny nie mogą w tej samej sprawie formułować nowych ocen prawnych, które pozostawałyby w sprzeczności z poglądem wcześniej wyrażonym w uzasadnieniu wyroku i mają obowiązek podporządkowania się mu w pełnym zakresie (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2022 r. sygn. akt III FSK 920/21, z dnia 25 sierpnia 2022 r. sygn. akt III FSK 1540/21).
Powyższe nabiera istotnego znaczenia, uwzględniając, iż - jak już wskazano w części historycznej uzasadnienia, sprawa stanowiąca przedmiot zaskarżonego postanowienia była rozpoznana przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach, a także przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W wyroku z dnia 11 marca 2024 r. sygn. akt II OSK 22/23 Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę na ujawnienie się w sprawie zagadnienia prawnego dotyczącego reakcji organu nadzoru budowalnego na wniosek o wszczęcie postępowania w przedmiocie samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Należało rozstrzygnąć "czy w takim przypadku organ powinien zareagować stosownie do przepisów regulujących wszczęcie, względnie odmowę wszczęcia postępowania jurysdykcyjnego, czyli wydać przynajmniej postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a., czy zareagować wedle form określonych przepisami spoza procedury jurysdykcyjnej, czyli stosownie do przepisów o skardze administracyjnej z art. 227 k.p.a. i nast.". Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny, w powołaniu na dotychczasowe orzecznictwo, jeden z poglądów "wskazuje na obowiązek wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Według tego poglądu, co do zasady, w sytuacji, gdy ustawodawca określa możliwość wszczęcia postępowania w sprawie jedynie na zasadzie oficjalności, to złożenie wniosku o zainicjowanie takiego postępowania powinno zakończyć się (niezależnie od przysługującego lub nie interesu prawnego wnioskodawcy) wydaniem rozstrzygnięcia o odmowie wszczęcia postępowania w oparciu o art. 61a § 1 k.p.a. przy uznaniu, że postępowanie "z innych przyczyn" nie może zostać wszczęte (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2023 r., sygn. akt II OSK 814/22)." Z tej grupy orzeczeń odnotował wypowiedź, zgodnie z którą, reakcja organu na złożony wniosek powinna mieć charakter formalny, a nie ograniczać się do skierowania informacyjnego pisma (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 marca 2023 r., sygn. akt II OSK 1804/22 oraz z dnia 5 grudnia 2023 r., sygn. akt II OSK 1513/22). W uzasadnieniu wyroku wiążącego w niniejszej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny podzielił pogląd wyrażony w ww. wyroku o sygn. akt II OSK 1804/22 i stanął na stanowisku, że w przypadku skierowania przez stronę wyraźnego żądania wszczęcia postępowania administracyjnego i dotyczącego zmiany sposobu użytkowania obiektu i to w warunkach wskazujących na możliwość istnienia po stronie wnioskodawcy interesu prawnego, organ nadzoru budowlanego powinien zareagować na takie żądanie w formie właściwej dla postępowania jurysdykcyjnego, to jest przynajmniej odmówić wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a.
Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż Skarżąca jednoznacznie zażądała wszczęcia postępowania w sprawie, a w świetle jej wypowiedzi wykluczone byłoby twierdzenie, że chciała ona wnieść skargę w rozumieniu art. 227 i nast. k.p.a. Ocenił także, iż na gruncie rozpoznawanej sprawy obecnie Skarżąca złożyła jednoznaczny i stanowczy wniosek o wszczęcie konkretnego postępowania jurysdykcyjnego, powołując się na własny interes prawny, zatem reakcja organu na złożony wniosek powinna mieć charakter formalny, a nie ograniczać się do skierowania informacyjnego pisma (NSA podzielił w tym zakresie m.in. wyroki z dnia 7 lutego 2023 r. sygn. akt II OSK 2827/21 oraz z dnia 5 grudnia 2023 r. sygn. akt II OSK 1513/22). Podkreślił także, że "jeżeli dana osoba wyraźnie żąda wszczęcia postępowania administracyjnego z powołaniem na swój interes prawny, to należy oczekiwać od organu reakcji w sferze postępowania jurysdykcyjnego. Jedną z takich reakcji może być właśnie wydanie postanowienia z art. 61a § 1 k.p.a."
W toku ponownie prowadzonego postępowania drugoinstancyjnego ŚWINB wypełniając wskazania zawarte w ww. wyroku, rozpoznał zażalenie Skarżącej, ocenił, że w sprawie zaistniała przesłanka z art. 61a § 1 k.p.a., tj. postępowanie z innych uzasadnionych przyczyn nie może być wszczęte. Niewątpliwie organ odwoławczy uwzględnił stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w zasadniczej dla postępowania kwestii – formy w jakiej powinien zareagować organ nadzoru budowalnego na złożony wniosek o wszczęcie postępowania dotyczące samowolnej zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Na skutek powyższego wydał w sprawie postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie wszczęcia postępowania na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. Reakcja ŚWINB miała charakter formalny, co uwzględniało pogląd wyrażony przez NSA co do sposobu rozwiązania powstałego zagadnienia prawnego.
W świetle związania wyrokami wydanymi w niniejszej sprawy, Sąd dokonując kontroli sądowoadministracyjnej zaskarżonego postanowienia nie stwierdził naruszenia prawa mogącego uzasadniać jego uchylenie.
W świetle tych rozważań nieuzasadniony pozostawał podniesiony w skardze zarzut naruszenia art. 153 p.p.s.a., jak również art. 72a Pr. bud. Kwestia natomiast bezczynności organu pozostaje poza zakresem niniejszego postępowania, obejmuje bowiem zagadnienie, dla którego została przewidziana odrębna ścieżka administracyjna. Sąd nie doparzył się także naruszenia przepisów postępowania, w tym wskazanych w skardze art. 7, art. 8 § 1 oraz art. 12 § 1 k.p.a.
Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
Rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło z uwagi na treść art. 119 pkt 3 p.p.s.a., stosownie do którego sprawa może zostać rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty.
Orzeczenia przywołane w treści niniejszego uzasadnienia dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych.