II SA/Gd 953/03

II SA/Gd 953/03 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2006-01-18
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2003-06-30
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Barbara Skrzycka-Pilch /sprawozdawca/
Jolanta Górska /przewodniczący/
Wanda Antończyk
Symbol z opisem
6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Górska Sędziowie: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch (spr.) Sędzia WSA Wanda Antończyk Protokolant: Agnieszka Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 czerwca 2003 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy z dnia 16 kwietnia 2003 r., nr [...].
Uzasadnienie
II SA/Gd 953/03
U z a s a d n i e n i e
Decyzją z dnia 16 kwietnia 2003 r. nr [...] Wójt Gminy ustalił dla Rolniczej Spółdzielni Produkcyjnej z siedzibą w K. opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego za działkę nr [...] o powierzchni 1171 m2 położoną we wsi B. w wysokości 4.686,34 zł.
Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ powołał art. 36 ust. 3, 9 i 14 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jednol. Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139
ze zm.) oraz art. 104 K.p.a.
W uzasadnieniu decyzji wskazano, że zgodnie z przepisami ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym właściciele gruntów zobowiązani są do zapłaty opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli taką nieruchomość zbywają. Wysokość opłaty ustala się w stosunku procentowym, nie więcej niż 20%, biorąc za podstawę różnicę w wartości nieruchomości.
Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna z siedzibą w K. w dniu 26 czerwca 2000 r. aktem notarialnym Rep. A Nr [...] zbyła opisaną w sentencji decyzji działkę. Na podstawie wyceny sporządzonej przez biegłego rzeczoznawcę oraz stosując stawkę procentową wynikającą z § 4 uchwały Rady Gminy nr [...] z dnia 17 czerwca 1998 r. w sprawie uchwalenia miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego fragmentów wsi S., K., B., K. H., K. i K. (Dziennik Urzędowy Województwa Gdańskiego z dnia 19 lipca 1998 r. Nr 62, poz. 298) organ I instancji decyzją z dnia 27 sierpnia 2001 r. nr [...] ustalił opłatę w wysokości 4.686,34 zł.
Od powyższej decyzji RSP w K. wniosła odwołanie, w którym zakwestionowała ustaloną wartość działki wskazując, że organ nie wyjaśnił w sposób wystarczający sposobu wyliczenia opłaty.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 14 stycznia 2003 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.
Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wójt Gminy decyzją z dnia 16 kwietnia 2003 r. ponownie ustalił opłatę na kwotę 4.686,34 zł.
W odwołaniu od powyższej decyzji Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna w K., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji twierdziła, że rzeczoznawca dokonał wyceny zbytej nieruchomości w sposób niewłaściwy oraz niezgodny z obowiązującymi zasadami.
Zdaniem strony odwołującej się rzeczoznawca powinien dokonać wyceny gruntu rolnego przed jego przekwalifikowaniem na grunty nierolne oraz dokonać wyceny gruntu budowlanego na dzień zbycia nieruchomości metodą porównawczą. Niedopuszczalne było natomiast przyjęcie do ustalenia wysokości opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości ceny zbycia określonej w akcie notarialnym.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 9 czerwca 2003 r. nr [...] utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że właścicielem działki nr [...] o łącznej pow. 1171 m 2 położonej w B. była RSP w K. W dniu 17 kwietnia 1998 r. został uchwalony miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego fragmentów wsi S., K., B., K. H., W., D., J. H., K. i K. W uchwale tej określono także wysokość stawki procentowej dla naliczania opłat z tytułu wzrostu wartości nieruchomości na skutek podjęcia tejże uchwały. Planem tym objęta była m.in. działka nr [...] położona w B. i będąca własnością RSP w K. Działka ta została podzielona na działki od nr [...] do nr [...], z czego działki nr [...] do [...] wydzielono pod zabudowę mieszkaniową, a działki [...], [...] i [...] pod drogę.
Jako dowód na określenie wzrostu wartości nieruchomości [...], na skutek zmiany jej przeznaczenia z rolnego na budowlany po uchwaleniu planu zagospodarowania przestrzennego przedstawiono wycenę biegłego rzeczoznawcy z dnia 3 marca 2003 r., gdzie wartość tę określono na kwotę 4.686,34 zł.
Organ odwoławczy wskazał, że obliczając tę wartość biegły przyjął zmianę wartości 1 m2 gruntu z 6 zł na 32,45 zł za 1 m2.
Organ ten podkreślił również, że z umowy sprzedaży w/w działki zawartej w dniu 26 czerwca 2000 r. wynika, iż strony przyjęły wartość 32,45 zł za 1 m2 nieruchomości, a zatem również ustalona cena za nieruchomość jednoznacznie określiła jaką wartość uzyskała działka nr [...] w wyniku przekwalifikowania jej z gruntu rolnego na grunt przeznaczony pod budownictwo.
Z tych też względów organ odwoławczy uznał, że słusznie przyjęto taką wartość dla potrzeb wyliczenia opłaty z tytułu wzrostu wartości.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Rolnicza Spółdzielnia Produkcyjna, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, ponowiła zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji.
Ponadto w uzasadnieniu skargi strona wskazała, że sprawa ustalenia wysokości opłaty w związku ze wzrostem wartości działki nr [...] została już rozstrzygnięta decyzjami Wójta Gminy z dnia 11 września 2000 r. nr [...] oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 lutego 2002 r. nr [...], na które wniesiono skargę do Sądu.
W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) stanowi, iż sąd administracyjny sprawuje, w zakresie swej właściwości, kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Skarga okazała się uzasadniona z uwagi na zasygnalizowany przez stronę zarzut wydania zaskarżonej decyzji w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną.
Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd dopuścił dowód z akt o sygnaturach II SA/Gd 927/02. Z akt tych wynika, że w dniu 5 października 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał skargi Rolniczej Spółdzielni Mieszkaniowej w K. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 lutego 2002 r. w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku ze zmianą planu zagospodarowania przestrzennego i skargi oddalił.
Wśród sześciu decyzji SKO przedmiotem zaskarżenia objęta była m.in. decyzja z dnia
28 lutego 2002 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Wójta Gminy z dnia 11 września 2000 r. nr [...], mocą której organ I instancji ustalił dla strony skarżącej opłatę w związku ze wzrostem wartości nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] w B. o pow. 1171 m2 w wysokości 6.194,59 zł.
Porównanie treści decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 28 lutego 2002 r. nr [...] z decyzją tego organu z dnia 9 czerwca 2003 r. nr [...] jednoznacznie wskazuje, że zaskarżona decyzja dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, a więc jest obarczona wadą nieważności określoną w art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a.
Przepis art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. spełnia rolę gwarancyjną w stosunku do zasady trwałości decyzji administracyjnej ostatecznej wyrażonej w art. 16 K.p.a., rozciągając tą gwarancję na samą decyzję oraz na sprawę, którą ona załatwia.
Nie ulega wątpliwości, że zachodzi tożsamość spraw zakończonych rozstrzygnięciami Samorządowego Kolegium Odwoławczego zapadłymi w 2002 r. i 2003 r.
W obu tych sprawach występują te same podmioty, dotyczą one tego stanu prawnego oraz tego samego stanu faktycznego (to samo zdarzenie dało podstawę do dwukrotnego wszczęcia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia opłaty w związku ze wzrostem wartości działki nr [...] położonej w B.).
W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku – stosownie do art. 145
§ 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a. zobligowany był stwierdzić nieważność obu późniejszych decyzji z powodu pogwałcenia zasady vei iudicatae.