Orzeczenie · 2022-01-12

II SA/GD 390/21

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Miejsce
Gdańsk
Data
2022-01-12
NSAbudowlaneWysokawsa
prawo budowlanesamowola budowlanarozbiórkatymczasowy obiekt budowlanybudynek letniskowytrwałe związanie z gruntemfundamentyplan miejscowykontenerWSA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał skargę B. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (WINB) z dnia 10 maja 2021 r., która uchyliła decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego (PINB) z dnia 11 lutego 2021 r. i nakazała skarżącemu rozbiórkę drewniano-stalowego budynku letniskowego. PINB pierwotnie nakazał rozbiórkę na podstawie art. 49b Prawa budowlanego, uznając obiekt za budynek rekreacji indywidualnej wymagający zgłoszenia. WINB zmienił kwalifikację prawną, stosując art. 48 Prawa budowlanego i nakazując rozbiórkę, ponieważ uznał, że łączna powierzchnia zabudowy budynku wraz z tarasem przekraczała 35 m2, co wymagało pozwolenia na budowę. Skarżący kwestionował kwalifikację obiektu jako budynku, twierdząc, że jest to tymczasowy obiekt budowlany posadowiony na kołach i bloczki służyły jedynie wypoziomowaniu. Sąd administracyjny uznał skargę za zasadną. Sąd stwierdził, że organy nadzoru budowlanego błędnie zakwalifikowały obiekt jako budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, ponieważ nie był on trwale związany z gruntem. Obiekt, posadowiony na ramie z kołami i wypoziomowany na bloczkach, mógł być przemieszczony bez prac ziemnych, co przeczyło jego trwałemu związaniu z gruntem. W związku z tym, obiekt należało uznać za tymczasowy obiekt budowlany. Sąd podkreślił, że choć budowa obiektu nastąpiła w okresie, gdy jego wykonanie wymagało pozwolenia na budowę (nie spełniał warunków zwolnienia z obowiązku pozyskania pozwolenia dla obiektów tymczasowych), to błędna kwalifikacja przez organy naruszyła przepisy proceduralne (art. 7, 77, 80 k.p.a.) i materialne, co uzasadniało uchylenie obu decyzji. Sąd wskazał, że organy nie zebrały materiału dowodowego w sposób wnikliwy i nieprawidłowo oceniły dowody, co miało wpływ na wynik sprawy. Sąd uznał natomiast za prawidłową ocenę organów co do naruszenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, który zakazywał zwiększania powierzchni zabudowy na terenie pobytowej bazy turystycznej.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Kwalifikacja obiektów budowlanych jako budynków lub tymczasowych obiektów budowlanych, znaczenie trwałego związania z gruntem, prawidłowość procedur legalizacyjnych w Prawie budowlanym.

Ograniczenia stosowania

Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów Prawa budowlanego w kontekście konkretnego planu miejscowego.

Zagadnienia prawne (4)

Czy drewniano-stalowy obiekt letniskowy, posadowiony na bloczkach betonowych na ramie z kołami, jest budynkiem w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa budowlanego, czy tymczasowym obiektem budowlanym?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Obiekt nie jest budynkiem, ponieważ nie jest trwale związany z gruntem. Bloczki betonowe służyły jedynie wypoziomowaniu, a obiekt posiadał ramę z kołami, co umożliwiało jego przemieszczenie.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że brak trwałego związania z gruntem, możliwość przemieszczenia obiektu oraz funkcja bloczków jako poziomujących, a nie fundamentów, wykluczają uznanie go za budynek. Obiekt należy traktować jako tymczasowy obiekt budowlany.

Czy organy nadzoru budowlanego prawidłowo zastosowały przepisy Prawa budowlanego (art. 48 czy art. 49b) do legalizacji samowoli budowlanej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, organy błędnie zakwalifikowały obiekt, co doprowadziło do zastosowania niewłaściwej procedury legalizacyjnej i naruszenia przepisów proceduralnych.

Uzasadnienie

Błędna kwalifikacja obiektu jako budynku, zamiast tymczasowego obiektu budowlanego, skutkowała zastosowaniem niewłaściwego trybu postępowania legalizacyjnego (art. 48 lub 49b zamiast właściwego dla tymczasowych obiektów). Sąd uchylił decyzje z powodu naruszenia przepisów proceduralnych i materialnych.

Czy lokalizacja drewniano-stalowego obiektu letniskowego narusza ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, lokalizacja obiektu narusza plan, który zakazuje zwiększania powierzchni zabudowy na terenie pobytowej bazy turystycznej.

Uzasadnienie

Sąd uznał, że plan miejscowy, mimo przeznaczenia terenu pod bazę turystyczną, zawierał zakaz zwiększania zabudowy, co uniemożliwiało lokalizację nowych obiektów, w tym spornego budynku.

Czy taras przylegający do budynku letniskowego powinien być wliczany do powierzchni zabudowy?

Odpowiedź sądu

Tak, taras przylegający i związany funkcjonalnie z obiektem powinien być wliczany do powierzchni zabudowy.

Uzasadnienie

Sąd powołał się na utrwalone orzecznictwo, zgodnie z którym taras przylegający do obiektu jest jego częścią i wlicza się go do powierzchni zabudowy.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylono decyzję
Uchylono zaskarżoną decyzję WINB oraz poprzedzającą ją decyzję PINB.

Przepisy (20)

Główne

u.p.b. art. 49b § ust. 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Nakaz rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia lub pomimo sprzeciwu.

u.p.b. art. 48 § ust. 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Nakaz rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę.

Pomocnicze

u.p.b. art. 3 § pkt 2

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Definicja budynku jako obiektu trwale związanego z gruntem, wydzielonego przegrodami budowlanymi, posiadającego fundamenty i dach.

u.p.b. art. 48

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Procedura legalizacyjna samowoli budowlanej wymagającej pozwolenia na budowę.

u.p.b. art. 49b

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Procedura legalizacyjna samowoli budowlanej wymagającej zgłoszenia.

u.p.b. art. 29 § ust. 1 pkt 12

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Zwolnienie z obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę dla tymczasowych obiektów budowlanych niepołączonych trwale z gruntem.

u.p.b. art. 30 § ust. 1 pkt 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Zgłoszenie budowy wolnostojących parterowych budynków rekreacji indywidualnej o powierzchni zabudowy do 35 m2.

u.p.b. art. 3 § pkt 6

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Definicja budowy jako wykonywania obiektu budowlanego w określonym miejscu.

u.p.b. art. 29 § ust. 1 pkt 2a

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Zwolnienie z pozwolenia na budowę dla wolnostojących parterowych budynków rekreacji indywidualnej o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy zachowaniu limitu jednego obiektu na 500 m2 działki.

k.p.a. art. 7

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek organu działania w sposób budzący zaufanie do organów państwa, na podstawie prawdy obiektywnej i interesu społecznego.

k.p.a. art. 77 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek organu zebrania i wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego.

k.p.a. art. 80

Kodeks postępowania administracyjnego

Obowiązek organu oceny, czy dowody uzasadniają ustalenie stanu faktycznego zgodnego z żądaniem strony.

u.p.z.p.

Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

Regulacje dotyczące planowania przestrzennego, w tym uchwalania miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego.

p.p.s.a. art. 145 § § 1 pkt 1 lit. a) i c)

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do uchylenia decyzji organu w przypadku naruszenia prawa materialnego lub postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy.

p.p.s.a. art. 135

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Zakres orzekania sądu administracyjnego, w tym możliwość uchylenia zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji.

p.p.s.a. art. 200

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

p.p.s.a. art. 205 § § 2

Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Podstawa do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania od organu na rzecz skarżącego.

Dz.U. z 2018 r., poz. 265 art. § 14 § ust. 1 pkt 1 lit. c)

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych

Określenie wysokości opłat za czynności radców prawnych, stanowiących element kosztów postępowania.

Dz. U. z 2020 r., poz. 471 art. 25

Ustawa z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw

Przepis przejściowy dotyczący stosowania przepisów Prawa budowlanego do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie nowelizacji.

u.p.b. art. 3 § pkt 1

Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

Definicja obiektu budowlanego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Obiekt nie jest budynkiem, lecz tymczasowym obiektem budowlanym, ponieważ nie jest trwale związany z gruntem. • Bloczki betonowe służyły jedynie wypoziomowaniu, a nie jako fundamenty. • Obiekt posiada ramę z kołami, co umożliwia jego przemieszczenie.

Odrzucone argumenty

Obiekt jest budynkiem trwale związanym z gruntem. • Bloczki betonowe stanowią fundamenty. • Powierzchnia zabudowy obiektu wraz z tarasem przekracza 35 m2, co wymagało pozwolenia na budowę. • Lokalizacja obiektu narusza miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.

Godne uwagi sformułowania

nie jest trwale związany z gruntem • bloczki służą wyłącznie wypoziomowaniu • stalowa rama na kołach • nie można zaakceptować orzeczenia, które wprawdzie stosuje prawidłowy tryb legalizacji samowoli, jednakże odnosi go do błędnie zakwalifikowanego obiektu

Skład orzekający

Dariusz Kurkiewicz

przewodniczący

Diana Trzcińska

sprawozdawca

Magdalena Dobek-Rak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Kwalifikacja obiektów budowlanych jako budynków lub tymczasowych obiektów budowlanych, znaczenie trwałego związania z gruntem, prawidłowość procedur legalizacyjnych w Prawie budowlanym."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego i interpretacji przepisów Prawa budowlanego w kontekście konkretnego planu miejscowego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy powszechnego problemu samowoli budowlanej i interpretacji definicji budynku, co jest istotne dla wielu właścicieli nieruchomości. Sąd wykazał błędy organów administracji, co czyni orzeczenie pouczającym.

Domek na kółkach to nie budynek? WSA wyjaśnia, kiedy samowola budowlana nie jest samowolą.

Sektor

budownictwo

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst