Pełny tekst orzeczenia

II SA/Gd 38/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Gd 38/26 - Postanowienie WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2026-04-02
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2026-01-12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Krzysztof Kaszubowski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Kaszubowski po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. M. o wymierzenie Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Wejherowie grzywny za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 sierpnia 2015 r. sygn. akt II SAB/Gd 57/15 w sprawie otworów wentylacyjnych w ścianie obiektu budowlanego postanawia: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
E. M. wniosła skargę na Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wejherowie w przedmiocie niewykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 6 sierpnia 2015 r. sygn. akt II SAB/Gd 57/15 w sprawie otworów wentylacyjnych w ścianie obiektu budowlanego.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 13 stycznia 2026 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez: podanie numeru PESEL, a także do wskazania, czy przed wniesieniem skargi o wymierzenie grzywny z powodu niewykonania wyroku zwracała się do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania tego wyroku oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
Przesyłka zawierająca wezwania do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi została doręczona skarżącej w dniu 27 stycznia 2026 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru, k. 47 akt sądowych). Przedmiotowe wezwania, pomimo upływu zakreślonego w zarządzeniach terminu, pozostały bez odpowiedzi. W piśmie z dnia 29 stycznia 2026 r. (data stempla pocztowego) skarżąca oświadczyła, że w związku z zamurowaniem w 2026 r. spornych otworów emisyjnych wykonanych w ścianach granicznych budynków produkcyjnych posadowionych na działce nr [...] obręb [...] w W., odstępuje od kontynuowania postępowania w sprawie ukarania organu grzywną z powodu niewykonania wyroku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 154 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2026 r. poz. 143; dalej jako: "P.p.s.a.") w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § 1 P.p.s.a.).
Stosownie natomiast do treści art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) P.p.s.a. pismo strony, gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Zwrócić należy jednocześnie uwagę, że w dniu 3 lipca 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny podjął w sprawie o sygn. akt II GPS 3/22 uchwałę, w której wskazał, że niezachowanie określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., bez względu na to czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd.
W sytuacji, gdy brak jest jednego z elementów pisma wymienionych w art. 46 P.p.s.a., obowiązkiem sądu, zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jest wezwanie strony do uzupełnienia lub poprawienia pisma w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Takim przepisem szczególnym jest przepis art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zgodnie z jego treścią, sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Powyższe przepisy mają charakter bezwzględnie obowiązujący, a zatem w przypadku nieuzupełnienia przez stronę skarżącą braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie, sąd zobowiązany jest do jej odrzucenia.
Zgodnie natomiast z treścią art. 220 § 1 P.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 wskazanej ustawy).
W związku z faktem, że skarga zawierała braki formalne i fiskalne, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału wezwano skarżącą do ich usunięcia, w terminie 7 dni po rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych i fiskalnych skargi została doręczona skarżącej w dniu 27 stycznia 2026 r. Tym samym termin do wykonania zobowiązania upływał w dniu 3 lutego 2026 r. Pomimo upływu terminu skarżąca nie uzupełniła wskazanych braków formalnych skargi, jak również nie uiściła wpisu od skargi (dowód: notatka urzędowa specjalisty z dnia 19 lutego 2026 r., k. 52 akt sądowych).
Z tych względów Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a., odrzucił skargę.