II SA/Gd 2391/01 - Wyrok WSA w Gdańsku Data orzeczenia 2004-04-15 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2001-07-24 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Sędziowie Anna Orłowska Krzysztof Retyk Marek Gorski /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 621 Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe Skarżony organ Dyrektor Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Gorski (spr.), Sędziowie NSA Anna Orłowska, Asesor WSA Krzysztof Retyk, Protokolant Wioleta Gładczuk, po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi K.i S. R. na decyzję Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Rejonowy z dnia 21 czerwca 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zwolnienia osobnej kwatery stałej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Wojskowej Agencji Mieszkaniowej Oddział Rejonowy na rzecz skarżących 10 (dziesięć) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie 3 II SA/Gd 2391/01 U z a s a d n i e n i e Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia 7 maja 2001 r. Nr [...] odmawiającą wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia 14 grudnia 1998 r. nr [...] w sprawie nakazania S.R. osobnej kwatery stałej. Jako podstawę prawną zaskarżonego orzeczenia powołano art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. oraz art. 13 ust. 4 i 5 pkt 2, art. 41 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 87 ust. 1 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. Nr 86 poz. 433 z późn. zmianami). W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazano, iż zdaniem organu II instancji przedstawione przez skarżącego dokumenty nie wskazują na to, aby istniały przesłanki o jakich mowa w art. 145 K.p.a. W szczególności brak jest podstaw do przyjęcia, iż strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu, bowiem Dyrektor Oddziału Terenowego WAM zawiadomił S.R. o wszczęciu postępowania w sprawie zwolnienia kwatery o czym świadczy podpis skarżącego na dokumencie doręczenia korespondencji. Odnosząc się do zarzutu, że decyzja z dnia 14 grudnia 1998 r. nr [...] nakazująca zwolnienie kwatery stałej nie została stronie doręczona, organ II instancji stwierdził, iż dysponuje zwrotnym potwierdzeniem odbioru decyzji opatrzonym podpisem skarżącego. Decyzję tę zaskarżyli K.i S.R. Wnosząc o jej uchylenie skarżący kwestionowali autentyczność podpisu na zwrotnym poświadczeniu odbioru decyzji i utrzymywali, iż o decyzji nakazującej zwolnienie kwatery stałej dowiedzieli się dopiero z czynności w postępowaniu egzekucyjnym. Skarżący utrzymywali, iż domagali się przeprowadzenia dowodu co do autentyczności podpisu, ale wniosek o jego przeprowadzenie nie został uwzględniony. Skarżący nadto w swojej skardze podnosili zarzuty dotyczące postępowania zakończonego decyzją nakazującą zwolnienie osobnej kwatery stałej. W odpowiedzi na skargę organ II instancji wnosił o jej oddalenie. Po nadejściu odpowiedzi na skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy wpłynęło pismo (Fax) z Prokuratury Rejonowej z treści którego wynikało, iż wszczęto postępowanie konieczne w sprawie sfałszowania podpisu skarżącego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji. Na dwa dni przed rozprawą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęło pismo (Fax) Prokuratury Rejonowej z treści którego wynikało, że postępowanie przygotowawcze w sprawie 2 Ds 6113/01 dotyczące podrobienia podpisu na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji nr [...] zakończyło się skierowaniem przeciwko B.C. aktu oskarżenia o czyn z art. 270 Kk, a w dniu 9 sierpnia 2002 r. Sąd Rejonowy skazał B.C. za popełnienie zarzucanego jej przestępstwa. Wyrok ten jest prawomocny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga jest zasadna. Treść pisma Prokuratury Rejonowej z dnia 13 kwietnia 2004 r. wyżej przywołanego wskazuje na to, iż podpis pod zwrotnym potwierdzeniem decyzji nr [...] został sfałszowany przez B.C. co oznacza, że decyzja będąca przedmiotem wznowienia postępowania nie została skarżącym doręczona. W aktach sprawy brak jest obiektywnego dowodu na to, aby skarżący dowiedzieli się wcześniej o treści tej decyzji niż w toku postępowania egzekucyjnego. W aktach sprawy znajduje się upomnienie kierowane do S.R. opatrzone datą 5 maja 1999 r. zawierające w swej treści informację o tym, iż w dniu 14 grudnia 1998 r. wydana została decyzja nakazująca zwolnienie osobnej kwatery stałej, ale brak jest jakiegokolwiek dowodu na to aby pismo to zostało skarżącym doręczone. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania w sprawie zwolnienia kwatery stałej nie oznacza, iż stronie umożliwiono udział w toczącym się postępowaniu. Zgodnie z treścią art. 9 K.p.a. organy administracji są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, a zgodnie z treścią art. 10 § 1 K.p.a. zobowiązane są zapewnić stronie czynny udział w każdym stadium postępowania a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się. Z wyjątkowo skromnego materiału dowodowego nie wynika, aby umożliwiono skarżącym czynny udział w postępowaniu administracyjnym. Zgodnie z treścią art. 109 § 1 K.p.a. decyzje doręczane są stronom na piśmie. Brak doręczenia decyzji skarżącemu S.R. uniemożliwił mu złożenie środka odwoławczego co równoznaczne jest z umożliwieniem mu brania czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym, a tym samym wyczerpuje przesłankę wznowieniową, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. Być może organ, co nie wynika z akt sprawy, dysponuje dowodem na to, iż S.R. informował o wszelkich czynnościach w postępowaniu administracyjnym albo o treści decyzji będącej przedmiotem wznowienia postępowania skarżący dowiedział się znacznie wcześniej niż jak to utrzymuje 30 marca 2001 r. Gdyby tak było, zachodziłaby wątpliwość co do złożenia podania o wznowienie w terminie. Te okoliczności organ II instancji jest władny wyjaśnić przy ponownym rozpatrzeniu sprawy. Mając powyższe rozważania na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit.b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Rozstrzygnięcie o kosztach uzasadnia art. 200 cytowanej wyżej ustawy. Termin uchylonej decyzji uzasadnia odstąpienie od orzekania w trybie art. 153 ustawy Prawo o postępowaniu przed Sądem Administracyjnym.
Pełny tekst orzeczenia
II SA/Gd 2391/01
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.