II SA/Gd 1257/24

II SA/Gd 1257/24 - Wyrok WSA w Gdańsku
Data orzeczenia
2025-03-12
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2024-12-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Sędziowie
Diana Trzcińska /przewodniczący/
Jacek Hyla
Wojciech Wycichowski /sprawozdawca/
Symbol z opisem
6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
Oddalono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 725
art. 48
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Diana Trzcińska Sędzia NSA Jacek Hyla Asesor WSA Wojciech Wycichowski (spr.) po rozpoznaniu w Gdańsku w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 marca 2025 r. sprawy ze skargi A. J. na postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia 30 września 2024 r. nr WOP.7722.149.2024.EL w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oddala skargę.
Uzasadnienie
Stan faktyczny sprawy przedstawia się następująco:
Postanowieniem z 6 czerwca 2024 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego
w Pucku (dalej: "PINB", "organ pierwszej instancji), na podstawie art. 48 ustawy z dnia
7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r., poz. 725) - dalej: "Prawo budowlane", wstrzymał A. J. (dalej: "Inwestorka", "Skarżąca") roboty budowlane przy budowie wiaty o konstrukcji drewnianej z dachem płaskim, wybudowanej bez wymaganego zgłoszenia na terenie działki nr [...] położonej w obrębie K., gmina K., oraz poinformował Inwestorkę o możliwości złożenia wniosku o legalizację wiaty w terminie 30 dni od dnia otrzymania postanowienia oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego.
W uzasadnieniu organ pierwszej instancji podał, że w 2023 r. Inwestorka wybudowała bez wymaganego zgłoszenia na terenie działki nr [...] w obrębie K. wiatę o konstrukcji drewnianej z dachem płaskim, która została zamocowana na stalowych kotwach w gruncie rodzimym (podłoga wiaty została wykonana jako drewniana, ułożona na drewnianych legarach) o wymiarach 2,55 m x 9,33 m (wiata nie jest powiązana konstrukcyjnie ze znajdującym się na tej samej działce domkiem holenderskim).
PINB podkreślił, że samowola budowlana jest naruszeniem konkretnych przepisów Prawa budowlanego i jako taka powinna być sankcjonowana w celu przywrócenia stanu zgodnego z prawem, a ww. inwestycja jest realizowana na terenach objętych całkowitym zakazem zabudowy. Tak więc osoby, które dopuściły się aktu samowoli budowlanej muszą się liczyć z konsekwencjami wynikającymi z Prawa budowlanego przewidzianymi dla sprawców tego czynu.
Organ pierwszej instancji podał, że zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Wyjątki od tej zasady zawiera art. 29 tej ustawy, który wylicza w sposób enumeratywny rodzaje budów i innych robót budowlanych, które nie wymagają pozwolenia na budowę. Unormowanie powyższe uzupełnia art. 30, określający sposób, w jaki należy zgłosić rozpoczęcie budowy lub wykonywania innych robót budowlanych właściwemu organowi administracji architektoniczno-budowlanej. Analizując przepisy art. 28, art. 29
i art. 30 Prawa budowlanego PINB stwierdził, że posadowienie wiaty wymagało skutecznego zgłoszenia budowy, czego Inwestorka nie dokonała.
W wyniku zażalenia wniesionego na powyższe rozstrzygnięcie przez Inwestorkę Pomorski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Gdańsku (dalej: "PWINB", "organ odwoławczy") postanowieniem z 30 września 2024 r. utrzymał je w mocy.
W uzasadnieniu organ odwoławczy przedstawił przebieg postępowania, wskazując m.in., że 6 maja 2024 r. organ pierwszej instancji przeprowadził oględziny na działce
nr [...] w K., w trakcie których ustalił, że poprzednia właścicielka tej działki wybudowała bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia: 1) budynek - domek holenderski o wymiarach 3,05 m x 9,30 m, 2) budynek pełniący funkcję gospodarczą o wymiarach 1,25 m x 1,25 m, 3) obiekt budowlany pełniący funkcję sanitariatu (WC) o wymiarach 1,15 m x 1,05 m.
PWINB wskazał, że przedmiotem niniejszego postępowania jest wiata o powierzchni zabudowy wynoszącej 23,79 m2 (2,55 m x 9,33 m), zrealizowana przez Inwestorkę
w 2023 r. bez wyzyskania jakiegokolwiek tytułu prawnego (pozwolenia na budowę lub zgłoszenia). Przedmiotowa wiata jest konstrukcji drewnianej, na drewnianych słupach zakotwionych w gruncie, z dachem płaskim, zamocowana na stalowych kotwach w gruncie rodzimym, z podłogą drewnianą. Przedmiotowa wiata pełni funkcję zadaszonego tarasu, ułatwiającego wejście i wyjście z dostawionego do niej domku holenderskiego.
Odwołując się do treści przepisów art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. c i art. 29 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego PWINB zwrócił uwagę, że na działkach, na których znajduje się budynek mieszkalny (istniejący, użytkowany lub budynek mieszkalny w budowie) lub na działkach przeznaczonych pod budownictwo mieszkaniowe (o tym kryterium decyduje przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego lub ustalenia decyzji o warunkach zabudowy) można dokonać robót budowlanych bez formalności, bez dokonywania zgłoszenia, czy też uzyskania pozwolenia na budowę polegających na budowie wiat do 50 m2 powierzchni zabudowy, przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1.000 m2 powierzchni działki. Zatem na każdej innej działce (na której brak jest budynku mieszkalnego, brak przeznaczenia pod budownictwo mieszkaniowe) budowa wiaty wymaga zgłoszenia, a jej powierzchnię zabudowy ograniczono do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce w tym przypadku nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki, a obiekt musi być wolnostojący.
Odwołując się do orzecznictwa sądów administracyjnych organ odwoławczy podniósł, że wiata to samodzielna, lekka budowla, posiadająca dach, niekiedy ściany - ale nie ze wszystkich stron, a maksymalnie z trzech stron (nie jest obiektem zamkniętym), której celem jest ochrona miejsca lub rzeczy przed oddziaływaniem atmosferycznym. Za podstawowe cechy wiaty uznaje się wsparcie danej budowli na słupach stanowiących podstawowy element konstrukcyjny i wiążący budowlę trwale z gruntem oraz brak trwałych ścian. PWINB wskazał, że z protokolarnych ustaleń organu pierwszej instancji (popartych dokumentacją fotograficzną) wynika, że przedmiotowy obiekt posiada konstrukcję typową dla wiat. Na wiatę składają się słupy wraz z zadaszeniem, przy czym słupy są zakotwione w gruncie. Zakotwienie wiaty w gruncie zapewnia stabilność i bezpieczeństwo całej konstrukcji przed warunkami atmosferycznymi.
Organ odwoławczy wskazał, że w niniejszym przypadku przedmiotowa wiata ma powierzchnię zabudowy wynoszącą 23,79 m2 i została wybudowana na części działki stanowiącej łąki trwałe. Zatem na budowę tej wiaty, zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. c Prawa budowlanego, Inwestorka powinna była dokonać skutecznego zgłoszenia.
Podsumowując PWINB podniósł, że przedmiotowa wiata znajduje się wśród wyjątków enumeratywnie wskazanych w art. 29 Prawa budowlanego, których budowa wymaga zgłoszenia właściwemu organowi architektoniczno- budowlanemu. Dlatego też na jej budowę Inwestorka zobowiązana była dokonać skutecznego zgłoszenia. Wobec stwierdzonego braku tego zgłoszenia postanowienie wydane przez organ pierwszej instancji organ odwoławczy uznał za zasadne.
W skardze na postanowienie organu odwoławczego A.J., reprezentowana przez pełnomocnika będącego adwokatem, zarzuciła mu naruszenie przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 138 § 1 pkt 1
w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r., poz. 572) - dalej: "k.p.a.", w zw. z art. 7 i art. 77 § 1
w zw. z art. 80 k.p.a. w zw. z art. 29 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego poprzez błędne utrzymanie w mocy postanowienia organu pierwszej instancji, w sytuacji, w której niewszechstronne i niewyczerpujące ustalenia stanu faktycznego poczynione przez organy obu instancji nie wykazały, czy w przedmiotowej sprawie Inwestorka miała w ogóle obowiązek uzyskiwania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia w trybie przepisów Prawa budowlanego, zwłaszcza w sytuacji, w której dokonano ustaleń, że w sprawie mamy do czynienia z wiatą usytuowaną na działce Skarżącej o powierzchni zabudowy do 50 m2, na której - zdaniem organów - znajduje się obiekt.
W oparciu o tak sformułowany zarzut wniesiono o uchylenie zarówno zaskarżonego, jak i poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania administracyjnego oraz zwrot od organu na rzecz Skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm prawem przepisanych.
W uzasadnieniu skargi zarzucono, że organy dopuściły się uchybień przepisów procedury administracyjnej, które nakazują przeprowadzanie wszechstronnych
i wyczerpujących ustaleń w sprawie celem zastosowania właściwych przepisów prawa materialnego. W ocenie Skarżącej organy obu instancji w przedmiotowej sprawie nie sprostały tym wymaganiom, czym dopuściły się naruszenia podstawowych dyrektyw postępowania w tego typu sprawach. Przede wszystkim organy nie ustaliły, jaki jest zakres kontrolowanej i analizowanej budowli i jaki jest jej wpływ na istniejący na działce Skarżącej obiekt. W tym zakresie organy nie przeprowadziły postępowania wyjaśniającego.
Wskazano, że organy ustaliły, iż na działce Skarżącej znajduje się obiekt, tj. domek holenderski o wymiarach 3,05 m x 9,30 m. Abstrahując od tego, na jakiej podstawie organy dokonały takich ustaleń i czy są one właściwe (bo tych kwestii nie dotyczy niniejsze postępowanie), organy zgodnie wskazały, że ów obiekt to budynek w rozumieniu Prawa budowlanego pełniący funkcję domku, a więc być może budynek, który można zakwalifikować jako budynek mieszkalny. Powyższe z kolei wskazuje, że w niniejszej sprawie Skarżąca przy posadowieniu na działce wiaty opisanej w zaskarżonym postanowieniu PINB nie wymagała uzyskania ani pozwolenia na budowę ani zgłoszenia.
W tym zakresie Organy nie dokonywały żadnych ustaleń.
W ocenie strony skarżącej organy nie zweryfikowały (nie przeprowadziły bowiem
w tym zakresie żadnych czynności wyjaśniających), czy w niniejszej sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki z art. 29 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego, a więc, czy postępowanie wszczęte w trybie art. 48 Prawa budowlanego nie jest bezprzedmiotowe. Wiata nie przekracza bowiem powierzchni zabudowy do 50 m2, jak również na działce, na której jest posadowiona znajduje się obiekt, który przez organy jest kwalifikowany jako budynek mieszkalny, a co za tym idzie okoliczności te powinny zostać uwzględnione
w wydanych postanowieniach.
PWINB w odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku ustalił i zważył, co następuje:
Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia
25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r., poz. 1267) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności
z prawem.
Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej: "P.p.s.a.", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane
w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie,
a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
W wyniku takiej kontroli postanowienie może zostać uchylone w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a, b i c P.p.s.a.).
Z przepisu art. 134 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został
w skardze podniesiony.
Należy również wskazać, że w myśl art. 119 pkt 3 P.p.s.a. sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane
w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Aktem poddanym sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest postanowienie Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku
z 30 września 2024 r. utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Pucku z 6 czerwca 2024 r. wstrzymujące A. J. roboty budowlane przy budowie wiaty o konstrukcji drewnianej z dachem płaskim, wybudowanej bez wymaganego zgłoszenia na terenie działki nr [...] położonej w obrębie K., gmina K. oraz informujące Inwestorkę o możliwości złożenia wniosku o legalizację wiaty w terminie 30 dni od dnia otrzymania postanowienia oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego.
Materialnoprawną podstawą wydanych w sprawie postanowień są przepisy ustawy
z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2024 r., poz. 725), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 13 lutego 2020 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2020 r., poz. 471), obowiązującą od 19 września 2020 r., albowiem postępowanie administracyjne zostało wszczęte po tym dniu.
Należy wskazać, że wprowadzone powyższą nowelizacją zmiany w przepisach dotyczących legalizacji samowoli budowlanych stworzyły jednolity, spójny system postępowań legalizacyjnych opierający się o wspólną procedurę (zob. uzasadnienie do projektu ustawy z dnia 13 lutego 2020 r., druk sejmowy nr 121, Sejm IX kadencji). Umożliwia on usunięcie skutków samowolnych działań inwestycyjnych oraz przywrócenie stanu zgodności z wymogami Prawa budowlanego.
Na skutek wprowadzonych zmian postępowanie w sprawie samowoli budowlanej rozpoczyna się od wydania postanowienia o wstrzymaniu budowy w przypadku obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego:
1) bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo
2) bez wymaganego zgłoszenia albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia (art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego).
W takim postanowieniu organ informuje o możliwości złożenia wniosku o legalizację obiektu budowlanego lub jego części oraz o konieczności wniesienia opłaty legalizacyjnej w celu uzyskania decyzji o legalizacji obiektu budowlanego lub jego części oraz
o zasadach obliczania opłaty legalizacyjnej (ust. 3). Następnie inwestor, właściciel lub zarządca obiektu budowlanego może w ciągu 30 dni od otrzymania postanowienia złożyć wniosek o legalizację (art. 48a ust. 1). Jeżeli wniosek ten nie zostanie złożony, wówczas organ nadzoru budowlanego wydaje nakaz rozbiórki (art. 49e pkt 1). Taki sam skutek ma wycofanie wniosku, co może nastąpić praktycznie na całym etapie procedury legalizacyjnej (art. 49e pkt 2 w zw. z art. 48a ust. 2). Jeżeli jednak inwestor (właściciel lub zarządca) złoży wniosek o legalizację, organ nadzoru budowlanego w ramach prowadzonego postępowania wdraża procedurę legalizacyjną.
Regulacja skutków samowoli budowlanych jest konsekwencją obowiązującej
w Prawie budowlanym generalnej zasady, wyrażonej w art. 28, przewidującej, że roboty budowlane można rozpocząć po uzyskaniu pozwolenia na budowę, z wyjątkami przewidzianymi w art. 29-31.
Zauważyć przy tym należy, że ocena, czy miała miejsce samowola budowlana dokonywana jest zawsze według przepisów prawa budowlanego obowiązujących w dacie dokonania tejże samowoli, a ocena prawna tego stanu musi być każdorazowo determinowana przez przepisy obowiązujące w dacie przeprowadzenia ostatnich robót budowlanych, które składały się na aktualną konstrukcję i parametry takiego samowolnie pobudowanego obiektu (zob. wyrok NSA z 18 maja 2007 r. sygn. akt II OSK 782/06, wszystkie przywołane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Postępowanie naprawcze prowadzone przez organy nadzoru budowlanego ma na celu doprowadzenie robót budowlanych, które są wykonywane bądź zostały już wykonane w warunkach, o jakich mowa w art. 50 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego (tj. bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę albo zgłoszenia), do stanu zgodnego z przepisami prawa. Rozstrzygnięcie to organ nadzoru budowlanego wydaje w stosunku do inwestora, który na skutek różnych zdarzeń znalazł się w sytuacji odbiegającej od typowego i prawidłowego toku realizowania zamierzenia inwestycyjnego (zob. wyrok NSA z 23 października 2018 r. sygn. akt II OSK 629/17). Z tego powodu organy nadzoru budowlanego, ustawowo zobligowane do kontroli przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego
(art. 84 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego), powinny podejmować działania weryfikujące stan zgodności z prawem wykonanych robót budowlanych.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem opisanego wyżej postępowania organy uczyniły obiekt budowlany znajdujący się na działce nr [...], obręb K. Zdaniem organów wiata posadowiona przez Skarżącą na tej działce w 2023 r. wymagała skutecznego zgłoszenia na podstawie art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. c Prawa budowlanego. Natomiast w ocenie strony skarżącej w sprawie powinna znaleźć zastosowanie regulacja art. 29 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego, albowiem wiata nie przekracza 50 m2 powierzchni zabudowy, zaś na działce znajduje się budynek mieszkalny.
W ocenie Sądu organy prawidłowo uznały, że w rozpoznawanej sprawie miała miejsce budowa obiektu budowlanego stanowiącego wiatę, o czym świadczy m.in. rozmiar obiektu oraz jego konstrukcja (obiekt w konstrukcji lekkiej, wsparty na słupach, brak wszystkich ścian).
Pojęcie wiaty nie zostało zdefiniowane w przepisach prawa. W orzecznictwie przyjmuje się, że wiata to samodzielna, lekka budowla, posiadająca dach, niekiedy ściany, której celem jest ochrona miejsca lub rzeczy przed oddziaływaniem atmosferycznym. Za podstawowe cechy wiaty uznaje się przede wszystkim wsparcie budowli na słupach, stanowiących podstawowy element konstrukcyjny, wiążący budowlę trwale z gruntem. Ponadto przyjmuje się, że wiata powinna posiadać lekką konstrukcję i charakteryzować się brakiem wydzielenia z przestrzeni przy pomocy przegród budowlanych. Częściowe wyposażenie w ściany nie zmienia charakteru obiektu, zwłaszcza jeżeli nie stanowią one elementu konstrukcyjnego, a konstrukcja nadal pozostaje słupowa, gdy funkcję nośną spełniają słupy, nie ściany. Wiata nie może być obiektem zamkniętym, a więc obudowanym ze wszystkich stron. Wiata może też przylegać do budynku. Kwalifikacja obiektu budowlanego jako wiaty wymaga m.in. uwzględnienia jego funkcji (zob. wyroki NSA: z 16 lutego 2016 r. sygn. akt II OSK 1481/14, z 7 czerwca 2017 r. sygn. akt II OSK 575/17, z 26 kwietnia 2019 r. sygn. akt II OSK 1091/18, z 24 września 2019 r. sygn. akt
II OSK 2266/18, z 24 listopada 2020 r. sygn. akt II OSK 1973/20, czy z 18 stycznia 2024 r. sygn. akt II OSK 2083/22).
Następnie należy wskazać, że zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć dopiero po uzyskaniu decyzji o pozwoleniu na budowę,
z zastrzeżeniem art. 29-31.
Stosownie do art. 29 ust. 1 pkt 14 lit. c Prawa budowlanego nie wymaga decyzji
o pozwoleniu na budowę, natomiast wymaga zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa wolno stojących wiat o powierzchni zabudowy do 35 m2, przy czym łączna liczba tych obiektów na działce nie może przekraczać dwóch na każde 500 m2 powierzchni działki.
W myśl natomiast art. 29 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego nie wymaga decyzji
o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, o którym mowa w art. 30, budowa wiat
o powierzchni zabudowy do 50 m2, sytuowanych na działce, na której znajduje się budynek mieszkalny, lub przeznaczonej pod budownictwo mieszkaniowe, przy czym łączna liczba tych wiat na działce nie może przekraczać dwóch na każde 1.000 m2 powierzchni działki.
Z przytoczonej wyżej regulacji wynika, że aby można było usytuować wiatę
o powierzchni zabudowy do 50 m2 na działce, na której ma ona zostać zrealizowana, oprócz tego, że łączna liczba tych wiat nie może przekraczać dwóch na każde 1.000 m2 powierzchni działki, powinien też istnieć budynek mieszkalny bądź działka taka powinna być przeznaczona pod budownictwo mieszkaniowe, przy czym przeznaczenie działki powinno wynikać z obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzji o warunkach zabudowy.
Zdaniem Sądu zawarty w art. 29 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego wymóg, aby na działce, na której ma zostać zbudowana wiata o powierzchni zabudowy do 50 m2, znajdował się budynek mieszkalny, dotyczy budynków mieszkalnych wzniesionych (wznoszonych, tj. również w trakcie budowy) legalnie i uwidocznionych w ewidencji gruntów i budynków.
Ze znajdującej się w aktach sprawy informacji z operatu ewidencyjnego w zakresie gruntów wynika, że działka nr [...] jest położona w obrębie ewidencyjnym [...], ma powierzchnię 0.0407 ha i stanowi "łąki trwałe" klasy III. Działka ta jest niezabudowana, co znajduje potwierdzenie również w prowadzonej dla tej działki księdze wieczystej nr [...] (k. 1 akt organu pierwszej instancji).
Z kolei podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych na ww. działce w dniu
6 maja 2024 r. (k. 3 akt organu pierwszej instancji) Skarżąca oświadczyła m.in., że jej poprzednia właścicielka wybudowała bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia: 1) budynek - domek holenderski parterowy (o wymiarach 3,05 m x 9,30 m)
o konstrukcji drewnianej posadowiony na stalowych wspornikach i bloczkach betonowych oraz płytach chodnikowych, posiadający instalację wodociągową ze studni, kanalizacyjną - szambo szczelne, elektryczną - z paneli fotowoltaicznych, 2) pełniący funkcję gospodarczą budynek (o wymiarach 1,25 m x 1,25 m) o konstrukcji drewnianej, parterowy, posadowiony na płytach ażurowych, zamocowany w gruncie za pomocą stalowych kotew i posiadający podłogę wykonaną z płyty OSB, na dachu budynku zlokalizowano panele fotowoltaiczne, 3) pełniący funkcję sanitariatu (WC) obiekt budowlany o konstrukcji drewnianej
(o wymiarach 1,15 m x 1,05 m), parterowy, z dachem dwuspadowym, posadowiony na wylewce betonowej, posiadający instalację wodno-kanalizacyjną i elektryczną.
Nie ulega wątpliwości, że żadnego z wyżej opisanych obiektów budowlanych nie można zakwalifikować jako "budynku mieszkalnego" (wbrew twierdzeniom strony skarżącej kwalifikacji takiej nie dokonały również orzekające w sprawie organy), którego obecność na działce nr [...] pozwalałaby na budowę wiaty o powierzchni zabudowy do 50 m2 bez decyzji o pozwoleniu na budowę oraz zgłoszenia, na podstawie art. 29 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego. Obiekty te zostały bowiem wzniesione na tej działce nielegalnie.
Na s. 1 postanowienia z 6 czerwca 2024 r. PINB wskazał, że wzniesiona przez Skarżącą wiata została zrealizowana na terenie objętym całkowitym zakazem zabudowy (twierdzenie tego strona skarżąca skutecznie nie zakwestionowała), a zatem również druga, alternatywna przesłanka, tj. "przeznaczenia działki pod zabudowę mieszkaniową", nie została w rozpoznawanej sprawie spełniona.
Podsumowując Sąd stwierdza, że w toku niniejszego postępowania organy procedowały w zgodzie z przepisami postępowania administracyjnego oraz prawidłowo powołały i zastosowały przepisy Prawa budowlanego. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy okazał się wystarczający dla podjęcia prawidłowego rozstrzygnięcia. Przy jego ocenie organy nie przekroczyły zasady swobodnej oceny dowodów (art. 80 k.p.a.). Sąd nie doszukał się naruszeń przepisów postępowania w stopniu mającym wpływ na wynik postępowania, w tym wskazanych w skardze art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a., które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych postanowień.
W tym stanie rzeczy należało uznać, że organy prawidłowo wdrożyły określony
w art. 48 Prawa budowlanego tryb legalizacyjny stwierdzonej samowoli budowlanej.
W świetle art. 28 w zw. z art. 29-30 Prawa budowlanego przeprowadzenie robót budowlanych stanowiących budowę wiaty wymagało zgłoszenia. Niesporne jest natomiast, że Skarżąca takiego zgłoszenia na złożyła.
Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 151 w zw. z art. 120 P.p.s.a., oddalił skargę uznając ją za nieuzasadnioną.[pic]