II SA/Gd 1002/24
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła skargi I.K. i K.K. na uchwałę Rady Miasta Sopotu z 2013 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Skarżący zarzucili naruszenie art. 15 ust. 2 pkt 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, wskazując, że plan błędnie określał maksymalną liczbę kondygnacji budynków jako parametr wysokości zabudowy, podczas gdy ustawa dopuszczała jedynie określenie maksymalnej wysokości w metrach. Argumentowali, że liczba kondygnacji jest parametrem nieprecyzyjnym i wtórnym wobec wysokości mierzonej w metrach, a jego stosowanie narusza ich prawo własności. Sąd administracyjny zgodził się ze skarżącymi, stwierdzając, że określenie maksymalnej liczby kondygnacji jako elementu kształtowania zabudowy wykracza poza upoważnienie ustawowe i jest zbyt rygorystyczne w stosunku do wymogu wysokości w metrach, który lepiej służy ładem przestrzennym. W związku z tym, sąd stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej § 33 ust. 4 pkt 2 lit. a tiret pierwsze, w zakresie dotyczącym terenu oznaczonego symbolem 21.M/U w odniesieniu do działek skarżących. Rozstrzygnięto również o kosztach postępowania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaInterpretacja przepisów dotyczących ustalania wysokości zabudowy w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, zwłaszcza w kontekście ochrony prawa własności i zasady wolności budowlanej.
Dotyczy głównie sytuacji, gdy plan miejscowy określa zarówno wysokość w metrach, jak i liczbę kondygnacji, a interpretacja tych zapisów prowadzi do wątpliwości.
Zagadnienia prawne (2)
Czy miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego może określać maksymalną liczbę kondygnacji jako parametr wysokości zabudowy, czy też powinno to być ograniczone wyłącznie do wysokości w metrach?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, określenie maksymalnej liczby kondygnacji jako parametru wysokości zabudowy w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego jest wadliwe i wykracza poza upoważnienie ustawowe, jeśli nie jest powiązane z wysokością w metrach.
Uzasadnienie
Sąd uznał, że ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dopuszcza określenie maksymalnej wysokości zabudowy w metrach, ale nie poprzez liczbę kondygnacji, która jest parametrem nieprecyzyjnym i może prowadzić do różnej wykładni. Wymóg liczby kondygnacji jest nadmiernie rygorystyczny w stosunku do wymogu wysokości w metrach, który lepiej służy ładem przestrzennym.
Czy naruszenie prawa własności przez wadliwe ustalenia planu miejscowego (np. dotyczące liczby kondygnacji) uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały w części dotyczącej nieruchomości skarżącego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, naruszenie interesu prawnego właściciela nieruchomości przez wadliwe ustalenia planu miejscowego uzasadnia stwierdzenie nieważności uchwały w części dotyczącej tej nieruchomości.
Uzasadnienie
Sąd stwierdził, że skarżący jako właściciele nieruchomości objętej planem miejscowym mają legitymację do zaskarżenia uchwały, ponieważ jej ustalenia dotyczące liczby kondygnacji naruszają ich prawo własności i interes prawny. W związku z tym, sąd rozpoznał skargę merytorycznie.
Przepisy (8)
Główne
u.p.z.p. art. 15 § 2 pkt 6
Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym
Przepis ten dopuszcza określenie maksymalnej wysokości zabudowy, ale nie maksymalnej liczby kondygnacji jako samodzielnego parametru.
u.s.g. art. 101 § 1
Ustawa o samorządzie gminnym
Podstawa do zaskarżenia uchwały organu gminy przez podmiot, którego interes prawny został naruszony.
P.p.s.a. art. 147 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sąd stwierdza nieważność uchwały w całości lub w części.
Pomocnicze
Konstytucja RP art. 94
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
Organy samorządu terytorialnego ustanawiają akty prawa miejscowego na podstawie i w granicach upoważnień ustawowych.
k.c. art. 140
Kodeks cywilny
Określa treść i granice prawa własności.
Prawo budowlane art. 4
Prawo budowlane
Zasada wolności budowlanej.
rozporządzenie z 12 kwietnia 2002 r. art. 3 pkt 16
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie
Definicja minimalnej wysokości kondygnacji.
rozporządzenie z 26 sierpnia 2003 r. art. 4 pkt 6
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie wymaganego zakresu projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego
Ustalenia dotyczące parametrów i wskaźników kształtowania zabudowy powinny zawierać m.in. gabaryty i wysokość projektowanej zabudowy.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Określenie maksymalnej liczby kondygnacji jako parametru wysokości zabudowy w planie miejscowym jest wadliwe i narusza prawo własności. • Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dopuszcza określenie maksymalnej wysokości zabudowy w metrach, a nie liczby kondygnacji. • Wymóg liczby kondygnacji jest nieprecyzyjny i wtórny wobec wysokości w metrach.
Odrzucone argumenty
Argumentacja Rady Miasta Sopotu, że wymóg liczby kondygnacji jest konieczny ze względu na ochronę konserwatorską i harmonijne kształtowanie zabudowy.
Godne uwagi sformułowania
kondygnacje budynków mogą mieć różną wysokość • określenie parametru "maksymalnej wysokości zabudowy" poprzez wskazywanie liczby kondygnacji należy uznać za wadliwe, gdyż jest nieprecyzyjne • kryterium dotyczące liczby kondygnacji powinno zostać uznane co najwyżej wyłącznie za pomocnicze (a nie równorzędne) w stosunku do kryterium wysokości budynku określonej w m.p.z.p. w metrach • za zbytni rygoryzm należy uznać wymóg zachowania również określonej przez Plan maksymalnej liczby kondygnacji nadziemnych • ważniejszym warunkiem do spełnienia powinno być kryterium krańcowej wysokości zabudowy niż liczba kondygnacji
Skład orzekający
Jolanta Górska
przewodniczący
Wojciech Wycichowski
sprawozdawca
Dariusz Kurkiewicz
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących ustalania wysokości zabudowy w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego, zwłaszcza w kontekście ochrony prawa własności i zasady wolności budowlanej."
Ograniczenia: Dotyczy głównie sytuacji, gdy plan miejscowy określa zarówno wysokość w metrach, jak i liczbę kondygnacji, a interpretacja tych zapisów prowadzi do wątpliwości.
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu w planowaniu przestrzennym – jak precyzyjnie określać parametry zabudowy. Pokazuje, jak sądowa interpretacja może wpływać na prawa właścicieli nieruchomości i ład przestrzenny.
“Plan miejscowy a liczba kondygnacji: Sąd wyjaśnia, co jest ważniejsze – metry czy piętra?”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.