II SA/Łd 853/25

II SA/Łd 853/25 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2026-06-26
Data wpływu
2025-11-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Michał Zbrojewski /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6361 Rejestr  zabytków
Hasła tematyczne
Inne
Skarżony organ
Prezydent Miasta
Treść wyniku
Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 156 § 1, § 2, art. 166
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Michał Zbrojewski po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Powiatu T. na czynność Prezydenta Miasta Tomaszowa Mazowieckiego z dnia 28 sierpnia 2019 r. nr 368/2019 w przedmiocie włączenia karty adresowej do gminnej ewidencji zabytków postanawia: sprostować z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w komparycji postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 26 lutego 2026 r., sygn. akt II SA/Łd 853/25 w ten sposób, że w wersie 22 od góry komparycji postanowienia w miejsce błędnej pozycji zaksięgowania wpisu sądowego od skargi "[...]" wpisać prawidłową pozycję "[...]". MR
Uzasadnienie
Postanowieniem z 26 lutego 2026 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę Powiatu T. na czynność Prezydenta Miasta Tomaszowa Mazowieckiego z 28 sierpnia 2019 r. nr 368/2019 w przedmiocie włączenia karty adresowej do gminnej ewidencji zabytków (pkt 1) i zwrócił z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz strony skarżącej – Powiatu T. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi w sprawie o sygn. II SA/Łd 853/25, zaksięgowaną w dniu 3 grudnia 2025 roku, pod pozycją [...] (pkt 2).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Stosownie do treści art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu.
Zgodnie z treścią art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Sprostowanie orzeczenia sądowego jest konstrukcją procesową, która ma na celu naprawienie jego wadliwości przez nadanie mu takiego brzmienia, jakie sąd zamierzał. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki.
W rozpoznawanej sprawie w wyniku oczywistej omyłki w komparycji postanowienia błędnie wskazano pozycję zaksięgowania wpisu sądowego od skargi poprzez omyłkowe wpisanie w wersie 22 od góry komparycji postanowienia pozycji "[...]", gdy prawidłowo winno być "[...]".
Z akt sprawy (k. 50 akt sądowych) wynika jednoznacznie, że uiszczony przez stronę skarżącą wpis sądowy od skargi został zaksięgowany 3 grudnia 2025 r. pod pozycją [...].
Wskazana omyłka ma charakter oczywisty i niebudzący wątpliwości. Sprostowanie postanowienia w powyższym zakresie jest dopuszczalne, gdyż nie ma żadnego wpływu na jego treść i nie prowadzi do jego zmiany.
W związku z powyższym należało uznać, że w sprawie zaistniała podstawa do sprostowania wskazanej omyłki.
Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
MR