II SA/Łd 620/25 - Postanowienie WSA w Łodzi Data orzeczenia 2025-08-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2025-08-20 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Sędziowie Piotr Mikołajczyk /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6320 Zasiłki celowe i okresowe Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Prezydent Miasta Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 par. 1 pkt 6 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Dnia 29 sierpnia 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Mikołajczyk po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.C. na decyzję Prezydenta Miasta Zgierza z dnia 15 lipca 2025 roku znak: MOPS.5116.5.2025 w przedmiocie przyznania zasiłku celowego p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. dc Uzasadnienie Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga K.C. na decyzję Prezydenta Miasta Zgierza z dnia 15 lipca 2025 r. znak: MOPS.5116.5.2025 w przedmiocie przyznania zasiłku celowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, a z ostrożności procesowej - o oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zbadać dopuszczalność środka zaskarżenia, bowiem skarga niedopuszczalna w myśl art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2024 r., poz. 935 z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia uczyniono decyzję organu pierwszej instancji, od której, co zresztą potwierdza pouczenie zawarte w końcowym fragmencie zaskarżonej decyzji, przysługiwało stronie prawo złożenia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi. Jak wprost wynika z art. 52 § 1 pkt p.p.s.a., skargę można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia. Tym samym zaskarżona do sądu może zostać tylko taka decyzja administracyjna, która została wydana w wyniku rozpatrzenia wniesionego przez stronę środka zaskarżenia, a zatem co do zasady – decyzja organu drugiej instancji. Wyczerpanie środków zaskarżenia, o których mowa w przywołanym wyżej art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a. przed złożeniem skargi do sądu administracyjnego, stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu. Obowiązek ten wynika z założenia, że sąd nie wyręcza organów administracji wyższego stopnia i nie narusza podstawowej zasady dwuinstancyjności postępowania. Dopuszczenie wniesienia skargi do sądu na decyzję wydaną w pierwszej instancji oznaczałoby stworzenie niedopuszczalnej konkurencji pomiędzy administracyjną kontrolą instancyjną, a kontrolą sprawowaną przez sąd. Zasada dwuinstancyjności daje natomiast stronie prawo domagania się dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia jej sprawy przez dwa różne organy administrujące. Rangę tej zasady potwierdza art. 78 Konstytucji RP, w myśl którego każda ze stron ma prawo do zaskarżenia orzeczeń i decyzji wydanych w pierwszej instancji. Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił niniejszą skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. uznając ją jako niedopuszczalną z innych przyczyn, tj. wniesioną przedwcześnie (brak wniesienia odwołania). Powyższe skutkuje niemożnością merytorycznego rozpoznania skargi. dc
Pełny tekst orzeczenia
II SA/Łd 620/25
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.