Pełny tekst orzeczenia

II SA/Łd 413/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Łd 413/25 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2025-07-11
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-06-09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Agnieszka Grosińska-Grzymkowska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 161 § 1 pkt 3 i § 2
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Dnia 11 lipca 2025 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Agnieszka Grosińska-Grzymkowska po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2025 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.N. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z dnia 24 kwietnia 2025 roku nr GN-III.7581.299.2024.AG w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w celu wydania decyzji o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne. dc
Uzasadnienie
P.N. wniósł za pośrednictwem Wojewody Łódzkiego pismo z 19 maja 2025 r. nazwane "Skargą" skierowane do "właściwego organu administracyjnego", w którym oświadczył, że na podstawie art. 227 i 234 k.p.a. wnosi skargę na Wojewodę Łódzkiego w związku z przeprowadzeniem w sposób niewłaściwy postępowania oznaczonego znakiem GN-III.7581.299.2024.AG zakończonego wydaniem postanowienia z 24 kwietnia 2025 r.
P.N. w ww. piśmie zarzucił Wojewodzie Łódzkiemu niewłaściwe i nierzetelne rozpoznanie sprawy prowadzonej na podstawie art. 4171 § 3 K.c. w zw. z art. 2, 7, 21, 64 Konstytucji RP oraz w zw. z art. 124, 124b, 126 u.g.n., która dotyczyła złożonego wniosku z 13 czerwca 2024 r. o wszczęcie postępowania o usunięcie naruszenia prawa niewydania decyzji przez Prezydenta Miasta Łodzi o zajęciu nieruchomości pod zbiornik wód opadowych, gdy obowiązek taki istniał. W ocenie strony wydana decyzja na podstawie art. 4171 § 3 K.c. stanowiłaby podstawę do ustalenia stosownego odszkodowania na podstawie art. 128 ust. 4 u.g.n. za zajęcie nieruchomości prywatnej należącej do skarżącego o powierzchni [...] m2, położonej w Ł. przy ulicy [...], stanowiącej działki nr ewid. [...],[...],[...],[...] obręb [...], w związku z wykonywaniem przez Miasto Łódź od [...] stycznia 2011 r. prac interwencyjnych po obu stronach torów PKP.
Strona wskazała m.in. na rażące zaniedbania i niedopełnienie ustawowego obowiązku oraz prowadzenie w sposób nierzetelny postępowania przez organy administracyjne oraz przedstawienie w wydanym orzeczeniu błędnego i niepełnego stanu faktycznego sprawy i tym samym uznania, że nie istniał w okolicznościach sprawy obowiązek wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 4171 § 3 K.c. w zw. z art. 124 u.g.n., w przypadku gdy obowiązek taki niewątpliwie istniał.
W związku z powyższym P.N. wniósł o ustalenie i wykazanie osób, zatrudnionych w Łódzkim Urzędzie Wojewódzkim w Łodzi oraz Urzędzie Miasta Łodzi odpowiedzialnych za sprawę nie wydania decyzji w prowadzonym postępowaniu z wniosku z 13 czerwca 2024 r. na podstawie art. 4171 § 3 K.c. w zw. z art. 2, 7, 21, 64 Konstytucji RP oraz w zw. z art. 124, 124b, 126 u.g.n., o zajęciu nieruchomości, pomimo potwierdzenia faktu zajęcia przedmiotowej nieruchomości o pow. 3400 m2 przez Miasto Łódź od stycznia 2011 r. na cel publiczny, o czym świadczy załączony do akt sprawy prawomocny wyrok Sądu Rejonowego dla Ł. [...] w Ł. z [...] czerwca 2018 r. w sprawie pod sygn. akt [...].
Ponadto strona wniosła o pociągnięcie do odpowiedzialności dyscyplinarnej osób odpowiedzialnych za niewłaściwe rozpatrzenie przedmiotowej sprawy o zajęcie nieruchomości przez Miast Łódź w wyniku przeprowadzonych prac interwencyjnych od stycznia 2011 r. bez tytułu prawnego i celowe prowadzenie tej sprawy przez okres wielu lat.
Strona wniosła również o przekazanie skargi w ustawowym terminie i poinformowanie skarżącego do jakiej instytucji sprawa trafiła.
Przekazując pismo P.N. z 19 maja 2025 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi sprawy Wojewoda Łódzki wyjaśnił, że ww. pismo zostało złożone w terminie przysługującym na wniesienie skargi na postanowienie Wojewody Łódzkiego z 24 kwietnia 2025 r., nr GN-III.7581.299.2024.AG. Natomiast w petitum pisma strona powołała się na rzeczone postanowienie i przedstawiła zarzuty względem tego aktu administracyjnego.
W ocenie organu II instancji, z uwagi na przedstawione racje, pismo P.N. z 19 maja 2025 r. należało zakwalifikować jako skargę na postanowienie Wojewody Łódzkiego z 24 kwietnia 2025 r. nr GN-III7581.299.2024.AG w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.
Odnosząc się do złożonej skargi Wojewoda Łódzki w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w zakwestionowanym postanowieniu z 24 kwietnia 2025 r. nr GNIII.7581.299.2024.AG i w związku z tym wniósł o oddalenie skargi.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z 11 czerwca 2025 r. P.N. został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez wskazanie numeru PESEL oraz do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie P.N., pismem z 4 lipca 2025 r. oświadczył, że skarga z 19 maja 2025 r. nie powinna zostać przekazana do rozpoznania przez WSA w Łodzi, gdyż zgodnie z właściwością wynikającą z art. 229 pkt 6 K.p.a. rozpatrzenie skargi złożonej na wojewodę na podstawie art. 227 i 234 K.p.a. winien rozpatrywać właściwy minister. W związku z tym strona wniosła o dokonanie zwrotu Wojewodzie Łódzkiemu skargi z 19 maja 2025 r., celem przekazania jej przez wojewodę właściwemu organowi administracyjnemu, czyli właściwemu Ministrowi.
Jednocześnie P.N. wskazał, że pismem z 12 czerwca 2025 r. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Wojewody Łódzkiego z 24 kwietnia 2025 r., znak: GN-111.7581.299.2024.AG.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) – w skrócie: "p.p.s.a." – sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postanowienie o umorzeniu postępowania może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 161 § 2 p.p.s.a.).
Jak wynika z akt sprawy P.N. oświadczył, że jego pismo z 19 maja 2025 r. nie jest skargą na postanowienie Wojewody Łódzkiego z 24 kwietnia 2025 r., nr GN-III7581.299.2024.AG, ale skargą w trybie art. 227 i 234 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2024 poz. 572) na działanie tego organu w związku z wnioskiem strony z 13 czerwca 2024 r. o wszczęcie postępowania o usunięcie naruszenia prawa w wyniku niewydania decyzji przez Prezydenta Miasta Łodzi o zajęciu nieruchomości pod zbiornik wód opadowych.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należy, że postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi w sprawie o sygn. akt II SA/Łd 413/25, na skutek błędnej kwalifikacji pisma z 19 maja 2025 r. przez Wojewodę Łódzkiego zostało wszczęte bezpodstawnie. Wobec tego postępowanie należy umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Na marginesie wskazać należy, że do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga P.N. z 12 czerwca 2025 r. na postanowienie Wojewody Łódzkiego z 24 kwietnia 2025 r., nr GN-III7581.299.2024.AG, która została zarejestrowana pod sygn. akt II SA/Łd 478/25.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.
dc