II SA/Łd 1143/02

II SA/Łd 1143/02 - Postanowienie WSA w Łodzi
Data orzeczenia
2004-09-24
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2002-07-19
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Sędziowie
Arkadiusz Blewązka
Joanna Sekunda-Lenczewska
Jolanta Rosińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA
Sentencja
Dnia 24 września 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rosińska (spr.), Sędziowie : Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, p.o. Sędziego WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant Referendarz sądowy Leszek Foryś, po rozpoznaniu w dniu 24 września 2004 roku na rozprawie sprawy ze skarg W. W., J. O., P. K., A. C. i B. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego p o s t a n a w i a : umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. -
Uzasadnienie
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]) zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę dla A Polska Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W. obejmującą budynkek 3-stanowiskowej stacji obsługi pojazdów, I etap realizacji drogi polegający na budowie zjazdu z ulicy P. i drogi wewnętrznej w granicach własności, placów manewrowych i parkingów, podziemnego zbiornika oleju opałowego, pylonu reklamowego, przyłączy: wodociągowego, kanalizacji deszczowej i sanitarnej oraz telefonicznej, usunięcie kolizji energetycznych i telefonicznych, na nieruchomości położonej w Ł. przy ul. P. / B.
Jak podał organ I instancji w uzasadnieniu decyzji datowanej na dzień [...] w toku ponownie prowadzonego postępowania, na skutek uchylenia wcześniejszej decyzji i przekazania do ponownego rozpoznania, uzupełniono przedstawioną przez inwestora dokumentację i dołączono wymagane uzgodnienia. Wobec czego organ udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę.
Odwołanie od tej decyzji złożył adw. R. M., pełnomocnik W. W., J. O., P. K., A. C., B. F., B. B., J. M. i I. W., członków Spółdzielni Mieszkaniowej RSM B posiadających prawo do lokali mieszkalnych w budynkach 501 i 503 położonych w Ł. przy ul. C. Kontestowanej decyzji zarzucił, iż narusza unormowanie art. 7, 10, 28 kpa oraz art. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 144 i 222 kc. Zdaniem pełnomocnika odwołujących się, ich interes prawny został naruszony, gdyż planowane przedsięwzięcie będzie negatywnie wpływać na środowisko w pobliżu ich miejsca zamieszkania. Inwestycja będzie zlokalizowana ok. 60 m od 11 - kondygnacyjnego budynku mieszkalnego, a wówczas już wykonane pomiary stanu zanieczyszczenia środowiska wskazują na przekroczenie zawartości niektórych substancji. Prawa odwołujących się dotyczą zarówno samej immisji na sąsiednią nieruchomość, jak i jej rozmiarów, aż do odszkodowania za szkodę włącznie. Wobec tych wszystkich okoliczności wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę godzi w podstawowe prawa odwołujących się, czyli spełniony jest wymóg posiadania interesu prawnego, o którym stanowi art. 28 kpa. Postępowanie przed organami administracji architektoniczno - budowlanej toczyło się poza wiedzą odwołujących się, nawet pomimo złożenia pisma procesowego w trakcie postępowania, osobom tym nie zapewniono czynnego udziału w sprawie, czyli zostali pozbawieni możliwości obrony swoich praw.
Decyzją z dnia [...] Wojewoda [...] umorzył postępowanie odwoławcze od decyzji z dnia [...]. Jak wskazał w uzasadnieniu podstawą takiego rozstrzygnięcia było dojście przez organ do przekonania, że postępowanie odwoławcze stało się bezprzedmiotowe, co poskutkowało zastosowaniem unormowania art. 138 § 1 pkt 3 kpa. Jako podstawę takiego ustalenia wskazano, iż odwołanie zostało wniesione przez osoby, które nie są stroną postępowania w rozumieniu art. 28 kpa. Przepis art. 127 kpa daje bowiem uprawnienie do złożenia odwołania jedynie stronom postępowania. Zgodnie z utrwaloną linią orzecznictwa, przymiot strony w postępowaniu administracyjnym nie przysługuje członkom spółdzielni. Z materiału dowodowego wynika, iż planowana inwestycja jest lokalizowana na gruntach, których wieczystym użytkowaniem jest Robotnicza Spółdzielnia Mieszkaniowa B. Członkowie spółdzielni nie mają legitymacji do skutecznego wniesienia odwołania od decyzji w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Wobec tego wniesienie odwołania zobligowało organ II instancji do umorzenia postępowania z uwagi na brak podstaw do rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego adw. R. M., pełnomocnik W. W., J. O., P. K., A. C. i B. B., wniósł o uchylenie decyzji Wojewody [...], zarzucając rażące naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy (w szczególności art. 10, 75, 77, 81 i 136 kpa) oraz art. 28 kpa w drodze wadliwej, zawężającej wykładni pojęcia interes prawny, a nadto art. 140 i 144 kc wskutek pozbawienia skarżących możliwości obrony swoich praw. Jak wynika z utrwalonego orzecznictwa NSA naruszenie przepisu art. 10 kpa stanowi tak istotną wadę postępowania, iż samo w sobie uzasadnia konieczność uchylenia decyzji wydanej z jej naruszeniem. Pogląd taki wynika ze stwierdzenia, iż strona biorąc czynny udział w postępowaniu może bronić swoich praw, w szczególności poprzez zgłaszanie wniosków dowodowych. Organ II instancji umorzył postępowanie wywołane wniesieniem środka odwoławczego, bowiem uznał, iż osoby, które wniosły odwołanie nie mają interesu prawnego. Zdaniem pełnomocnika skarżących, w państwie prawa nie do przyjęcia jest, aby bez przeprowadzania postępowania administracyjnego uznać, iż dany podmiot nie ma interesu prawnego. Postępowanie toczy się w trybie administracyjnym, ale zastosowanie będą tu miały przepisy o ochronie własności, w tym również praw członków spółdzielni, zawarte w kodeksie cywilnym, które ze względu na systemowość prawa polskiego będą miały zastosowanie wprost. Dlatego dla oceny wydanej decyzji istotnym jest zbadanie przeciętnej miary zakłócenia korzystania z nieruchomości sąsiednich.
W odpowiedzi na skargę strona przeciwna, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu kwestionowanej decyzji, wniosła o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z 2002 r.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Praw o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stosownie do przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z 2002 r.) Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1 i 2 ( skarżący cofa skargę; w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik postępowania ) stało się bezprzedmiotowe.
Zgodnie z utrwalonymi poglądami doktryny prawa w tym zakresie, przesłankę bezprzedmiotowości należy rozumieć jako brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, uniemożliwiający wydanie rozstrzygnięcia załatwiającego sprawę co do istoty. Postępowanie sądowo – administracyjne staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia prawne, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowo – administracyjna, a tym samym konieczność oceny przez sąd zgodności z prawem kwestionowanej decyzji lub postanowienia (por. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, WP, W –wa 2004r., str. 235). Taką też okolicznością powodującą, że postępowanie staje się bezprzedmiotowe jest fakt wygaśnięcia decyzji, której dotyczy postępowanie.
W rozpoznawanej sprawie decyzją Nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...] stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowej stacji obsługi samochodów. Decyzja ta wyeliminowana przeto została z obrotu prawnego.
W tym stanie rzeczy bezprzedmiotowe stało się postępowanie mające na celu kontrolę legalności decyzji administracyjnej umarzającej postępowanie odwoławcze od decyzji Prezydenta Miasta Ł., czy też zmierzające do wznowienia postępowania w sprawie pozwolenia na budowę zakończonego tą decyzją.
Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w oparciu o art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi umorzył postępowanie uznając za zbędne rozważania co do zarzutów podniesionych w skardze.