II SA/Bk 651/24 - Postanowienie WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2024-11-19 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2024-10-25 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Małgorzata Roleder /przewodniczący sprawozdawca/ Symbol z opisem 6199 Inne o symbolu podstawowym 619 Hasła tematyczne Odrzucenie skargi Skarżony organ Inne Treść wyniku Odrzucono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2024 poz 935 art. 58 par. 1 pkt 1 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.) Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 listopada 2024 r. sprawy ze skargi P. A. na pismo Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Białymstoku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 21 sierpnia 2024 r. w przedmiocie odwołania ze stanowiska Kierownika Nadzoru Wodnego w Ostrołęce p o s t a n a w i a odrzucić skargę , Uzasadnienie P. A. wywiódł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na pismo Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w Białymstoku Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie (dalej: "Dyrektor RZGW") z dnia 21 sierpnia 2024 r. w przedmiocie odwołania go ze stanowiska Kierownika Nadzoru Wodnego w Ostrołęce. W treści skargi wskazał, że został powołany przez Dyrektora RZGW na ww. stanowisko z dniem 18 stycznia 2022 r., na podstawie art. 249 ust. 2 i 4 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne (Dz.U. 2021 r., poz. 2233 ze zm.; dalej: "P.w."). Podniósł, że w chwili wręczenia mu skarżonego pisma w dniu 23 sierpnia 2024 r., Dyrektor RZGW nie posiadał opinii właściwego starosty, o której mowa w art. 249 ust. 3 P.w., bowiem opinię taką doręczono Dyrektorowi RZGW dopiero dnia 26 sierpnia 2024 r. W konsekwencji odwołanie skarżącego ze stanowiska Kierownika Nadzoru Wodnego w Ostrołęce nastąpiło z naruszeniem art. 249 ust. 3 P.w. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego aktu, ewentualnie zaś o stwierdzenie jego bezskuteczności. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie, wskazując, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, bowiem powołanie oraz odwołanie pracownika jest czynnością z zakresu prawa pracy, podlegającą kognicji sądu powszechnego. Organ wyjaśnił również, że skarżący złożył do Sądu Rejonowego w Ostrołęce IV Wydziału Pracy i Ubezpieczeń Społecznych pozew o uznanie odwołania za bezskuteczne i zasądzenie na jego rzecz odszkodowania, zaś sprawa otrzymała sygnaturę IV P 318/24. Oryginały akt osobowych skarżącego zostały przekazane do akt sprawy sądowej, w związku z czym organ nie miał możliwości przedłożenia ich wraz ze skargą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz spełnia ona wymogi formalne. Stwierdzenie braku którejkolwiek z ww. przesłanek dopuszczalności zaskarżenia, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do odrzucenia skargi. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 1267), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej (§ 1). Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Wedle zaś art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: (1) decyzje administracyjne; (2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; (3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; (4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; (4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; (4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa i odmowy wydania tych opinii; (5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; (6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; (7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; (8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; (9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto, jak stanowi art. 3 § 2a i 3, sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Zaskarżone do sądu administracyjnego pismo w sprawie odwołania skarżącego ze stanowiska Kierownika Nadzoru Wodnego w Ostrołęce nie jest żadnym z ww. aktów, ani też czynnością z zakresu administracji publicznej. Przede wszystkim bowiem, nie kreuje ono ani nie modyfikuje, stosunku administracyjnego, lecz odnosi się do stosunku pracy nawiązanego ze skarżącym na podstawie powołania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. – Kodeks pracy (Dz.U. 2023, poz. 1465; dalej: "K.p.") – o czym stanowi wprost art. 249 ust. 2 i 4 P.w. Wedle art. 249 ust. 2 P.w. kierownika nadzoru wodnego powołuje dyrektor regionalnego zarządu, na wniosek dyrektora zarządu zlewni, po zasięgnięciu opinii właściwego starosty (ust. 2); zaś powołanie to stanowi nawiązanie stosunku pracy na podstawie powołania w rozumieniu przepisów K.p. (ust. 4). Jak stanowi art. 2 K.p. pracownikiem jest osoba zatrudniona m.in. na podstawie powołania, zaś wedle art. 68 § 1 K.p. stosunek pracy nawiązuje się na podstawie powołania w przypadkach określonych w odrębnych przepisach. Takim właśnie przepisem odrębnym jest art. 249 ust. 2 i 4 P.w. Wedle zaś art. 70 § 1 zd. 1 K.p. pracownik zatrudniony na podstawie powołania może być w każdym czasie - niezwłocznie lub w określonym terminie - odwołany ze stanowiska przez organ, który go powołał. Przepis ten doprecyzowuje art. 249 § 3 P.w., który stanowi, że kierownika nadzoru wodnego odwołuje dyrektor regionalnego zarządu, na wniosek dyrektora zarządu zlewni, po zasięgnięciu opinii właściwego starosty. Postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa pracy normuje zaś Kodeks postępowania cywilnego (ustawa z dnia 17 listopada 1964 r., Dz.U. 2024, poz. 1568 ze zm.; dalej: "K.p.c.") – o czym stanowi art. 1 K.p.c., co oznacza, że sąd administracyjny nie jest właściwy w sprawach z zakresu prawa pracy, zaś skarżący może szukać ochrony prawnej w sądzie powszechnym – sądzie pracy (o którą to ochronę już wystąpił – co wynika z treści odpowiedzi na skargę). Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skoro zatem odwołanie skarżącego ze stanowiska Kierownika Nadzoru Wodnego w Ostrołęce nie należy do właściwości sądu administracyjnego wyznaczonej treścią p.p.s.a, lecz należy do właściwości sądu powszechnego (sądu pracy), sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Pełny tekst orzeczenia
II SA/BK 651/24
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.