Pełny tekst orzeczenia

II SA/Bk 569/25

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Bk 569/25 - Postanowienie WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2025-04-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2025-04-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Marek Leszczyński /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne
Umorzenie postępowania
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
Umorzono postępowanie
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 54a § 1, art. 161 § 1 pkt 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 kwietnia 2025 r. sprawy ze skargi M. Sp. z o.o. w likwidacji w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z dnia 5 lutego 2025 r. nr 407.431/F-23/VI/24 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rejestracji pojazdu p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie sądowe w sprawie.
Uzasadnienie
M. Sp. z o.o. w likwidacji w W. w dniu 7 marca 2025 r. (także data wpływu do organu, data wypływu do sądu 3 kwietnia 2025 r.) wniosła do sądu administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku z 5 lutego 2025 r. nr 407.431/F-23/VI/24 w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie rejestracji pojazdu.
W piśmie z 8 kwietnia 2025 r. SKO poinformowało, że ww. skarga wpłynęła w terminie, w którym jedna ze stron zwróciła się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie ww. decyzji, stąd też zgodnie z art. 54a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, dalej: p.p.s.a.), jeżeli przed przekazaniem sądowi skargi jednej ze stron postępowania administracyjnego, inna strona tego postępowania zwrócił się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, przepisów art. 54 § 2-4 nie stosuje się. Organ rozpoznaje tę skargę jak wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym niezwłocznie zawiadamia stronę wnoszącą skargę. SKO wskazało, że skarga M. Sp. z o.o. w likwidacji w Wyszkowie wniesiona przed przekazaniem akt sądowi, w sytuacji w której inna ze stron zwróciła się o ponowne rozpatrzenie sprawy, zostaje rozpatrzona jak wniosek o ponowne rozpatrzenie spraw.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 11 kwietnia 2025 r. zwrócono się do SKO o doprecyzowanie, w terminie 7 dni, pisma z 8 kwietnia 2025 r. poprzez podanie jaki podmiot i w jakiej dacie złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nr 407.431/F-23/VI/24 z 5 lutego 2025 r. Jednocześnie sąd poinformował, że skarga M. Sp. z o.o. w likwidacji w Wyszkowie została wniesiona w piśmie z 7 marca 2025 r.
W piśmie z 22 kwietnia 2025 r. SKO poinformowało, że wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją nr 407.431/F-23/VI/24 z 5 lutego 2025 r. złożony został przez A. Sp. z o.o. Data wpływu do Kolegium to 6 marca 2025 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Wszczęte w niniejszej sprawie postępowanie jako bezprzedmiotowe podlegało umorzeniu.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935; dalej: "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W orzecznictwie sądowoadminstracyjnym wskazuje się, że bezprzedmiotowość postępowania należy łączyć z takim zdarzeniem uniemożliwiającym merytoryczne rozpoznanie przez sąd skargi, które zaistniało w toku postępowania sądowoadministracyjnego, a więc po jego skutecznym wszczęciu.
W tym miejscu należy przypomnieć, że w postępowaniu sądowym zasadą jest, że skarga może zostać wniesiona do sądu po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Jednakże w sytuacji gdy stronie przysługuje prawo zwrócenia się do organu, który wydał decyzję z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, strona może wnieść skargę na tę decyzję bez skorzystania z tego prawa. Wyjątek ten przewiduje art. 52 § 3 p.p.s.a., z treści tego przepisu jasno zatem wynika, że w sytuacji gdy stronie przysługuje środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, to ma ona możliwość wyboru środka ochrony prawnej z którego chce skorzystać. Mianowicie strona może złożyć wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, czego skutkiem będzie ponowne rozstrzygnięcie sprawy przez właściwy organ, bądź może wnieść skargę na taką nieostateczną w administracyjnym toku instancji decyzję do sądu administracyjnego. Nie jest natomiast dopuszczalne połączenie obu tych środków prawnych.
W przypadku natomiast postępowań, w których uczestniczy więcej niż jedna strona, jak to ma miejsce w kontrolowanym postępowaniu, może zaistnieć sytuacja, że strony podejmą różne decyzje, co do wyboru drogi ochrony prawnej. W ten sposób uruchomione zostają dwie procedury dotyczące tej samej decyzji, które co należy wyraźnie podkreślić, nie mogą toczyć się równolegle. Jak wynika bowiem z brzmienia art. 54a § 1 p.p.s.a., jeżeli przed przekazaniem sądowi skargi jednej ze stron postępowania administracyjnego inna strona tego postępowania zwróciła się do organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie stosuje się przepisów art. 54 § 2-4 p.p.s.a. Organ rozpoznaje tę skargę jak wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, o czym niezwłocznie zawiadamia stronę wnoszącą skargę.
Z taką też sytuacją mamy do czynienia w okolicznościach przedmiotowej sprawy. Z treści pism nadsyłanych przez SKO wynika bowiem bezspornie, że w stosunku do decyzji SKO nr 407.431/F-23/VI/24 z 5 lutego 2025 r. zostały zainicjowane dwa równolegle postępowania. W dniu 6 marca 2025 r. (data wpływu do organu) strona postępowania A. Sp. z o.o. złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją z 5 lutego 2025 r. M. Sp. z o.o. w likwidacji w Wyszkowie skargę na ww. decyzję wniosła natomiast 7 marca 2025 r. (data wpływu do organu).
Jak stanowi natomiast powołany wyżej art. 54a § 1 p.p.s.a. w sytuacji, gdy przed przekazaniem skargi do sądu inna strona postępowania (w niniejszej sprawie A. Sp. z o.o) skorzystała z możliwości złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, Kolegium zobligowane było zakwalifikować skargę M. Sp. z o.o. w likwidacji w W., jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i rozpatrzyć go wraz z wnioskiem A. Sp. z o.o. W kontekście powołanej regulacji SKO nie miało natomiast podstawy prawnej, aby wniesioną skargę przekazywać do wojewódzkiego sądu administracyjnego celem jej merytorycznego rozpatrzenia. Przepis art. 54a § 1 p.p.s.a. wprost wyłącza stosowanie przepisów art. 54 § 2–4 p.p.s.a. Dlatego też należy uznać, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do merytorycznej oceny takiej skargi, która bezsprzecznie powinna być rozpoznana przez Kolegium, jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.
W konsekwencji powołanych okoliczności wszczęte w niniejszej sprawie postępowanie sądowe należało uznać za bezprzedmiotowe i umorzyć je na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji.