Pełny tekst orzeczenia

II SA/Bk 49/26

Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.

II SA/Bk 49/26 - Postanowienie WSA w Białymstoku
Data orzeczenia
2026-03-11
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-01-20
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Sędziowie
Elżbieta Lemańska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
6319 Inne o symbolu podstawowym 631
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Wójt Gminy
Treść wyniku
Odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 § 1 pkt 6
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Elżbieta Lemańska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 marca 2026 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Wójta Gminy J. z dnia 5 grudnia 2025 r. nr Or.7021.38.2025 w przedmiocie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy p o s t a n a w i a odrzucić skargę ,
Uzasadnienie
A. W. wniosła do sądu administracyjnego skargę na decyzję Wójta Gminy J. z dnia 5 grudnia 2025 r. nr Or.7021.38.2025 w przedmiocie zatwierdzenia regulaminu strzelnicy na terenie działki nr [...] położonej w obrębie D. w gminie J. Skargę, poza skarżącą, podpisało sześć innych osób.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Białymstoku z 20 stycznia 2026 r. wezwano skarżącą m.in. do wskazania kto podpisał się pod skargą oraz do podania adresu do korespondencji osób składających skargę - w terminie 7 dni; a także do złożenia do akt postępowania sądowego pełnomocnictwa do działania w imieniu osób składających skargę, obejmującego reprezentowanie przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni, pod rygorem uznania, że osoby te działają bez pełnomocnika. Skarżącą pouczono ponadto o treści art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935, dalej: "P.p.s.a.") oraz wezwano do wykazania, że jako pełnomocnik spełnia wymogi art. 35 P.p.s.a. Wezwanie doręczono na adres skarżącej dnia 23 stycznia 2026 r. (k. 14). W wyznaczonym 7-dniowym terminie nie udzielono odpowiedzi co do osób, które podpisały skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (Dz.U. 2026 r., poz. 143).
Sąd zauważa na wstępie, że mimo wezwania skarżąca nie podała danych innych osób podpisanych pod skargą, ani też ich adresów oraz nie przedstawiła pełnomocnictwa uprawniającego do ich reprezentacji. Z racji zaś braku czytelności tychże podpisów oraz braku danych adresowych tych osób, sąd nie miał możliwości ustalenia pozostałych osób skarżących, co skutkowało uznaniem, że jedyną osobą skarżącą jest A. W., której adres jako jedyny podano w skardze.
Kolejno podkreślić należy, że badanie merytorycznej zasadności skargi, poprzedzone jest każdorazowo analizą jej dopuszczalności, mającą na celu stwierdzenie, czy nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia. Analiza przeprowadzona przez sąd w niniejszej sprawie, doprowadziła natomiast do wniosku, że skarga wniesiona przez skarżącą jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., wedle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, aniżeli wymienione w pkt 1-5a tego przepisu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Stosownie do art. 52 § 1 p.p.s.a. dopuszczalność drogi sądowoadministracyjnej uzależniona jest od uprzedniego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy, stosownie do treści § 2 tego przepisu, rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Tymczasem, jak wynika z art. 127 § 1 k.p.a. od decyzji wydanej w pierwszej instancji służy stronie odwołanie tylko do jednej instancji. Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie (vide: art. 129 § 1 i 2 k.p.a.).
Zaskarżoną decyzję wydał organ I instancji - Wójt Gminy Jasionówka, na podstawie art. 47 ustawy z 21 maja 1999 r. o broni i amunicji (Dz.U. 2024 r., poz. 485), wedle którego zatwierdzenie regulaminu strzelnicy następuje w drodze decyzji administracyjnej wydawanej przez właściwego wójta, burmistrza (prezydenta miasta). Od decyzji tej służy stronom odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Białymstoku, zaś zaskarżona decyzja zawiera pouczenie o powyższym oraz o sposobie oraz terminie wniesienia odwołania (k. 54 akt adm.) – stosownie do wymogu z art. 17 § 1 pkt 7 k.p.a. Wedle art. 127 § 2 k.p.a. właściwy do rozpatrzenia odwołania jest organ administracji publicznej wyższego stopnia, chyba że ustawa przewiduje inny organ odwoławczy, zaś stosownie do art. 17 pkt 1 k.p.a. organem wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba, że ustawy szczególne stanowią inaczej.
Z akt sprawy nie wynika przy tym, aby od ww. decyzji Wójta Gminy J. wniesiono odwołanie. Nie wiadomo także, czy skarżącej przysługuje przymiot strony postępowania, bowiem akta administracyjne nie zawierają wykazu stron. Zaskarżoną przez skarżącą decyzję doręczono natomiast jedynie pełnomocnikowi Klubu Sportowego [...] w B., wnioskującego o wydanie decyzji zatwierdzającej regulamin strzelnicy.
Skoro zatem warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na akt prawny, jest uprzednie wniesienie przez stronę skarżącą środka odwoławczego od aktu wydanego w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji, którym w niniejszej sprawie jest Wójt Gminy J., to skarga wywiedziona na decyzję organu I instancji podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, bowiem nie wyczerpano w tym przypadku środków zaskarżenia przysługujących od tej decyzji.
Odrębną kwestią jest przy tym ustalenie, czy skarżącej przysługiwał status strony w postępowaniu zakończonym wydaniem ww. decyzji, a tym samym, czy przysługuje jej prawo wniesienia środka zaskarżenia od tej decyzji - co organ powinien ustalić mając na względzie treść skargi, w której powołano argumentację sprzeciwiającą się zlokalizowaniu strzelnicy na działce nr [...] położonej we wsi D. w gminie J.
Końcowo sąd zauważa, że nawet w przypadku ewentualnego zakwalifikowania przedmiotowej skargi jako skargi na działanie organu, wywiedzionej na podstawie art. 227 k.p.a. (przepis ten jako podstawę skargi wskazano w piśmie z 22 grudnia 2025 r. zarejestrowanym w tutejszym sądzie właśnie jako skarga), podlegałaby ona odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (wedle którego skarga podlega odrzuceniu, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego), bowiem właściwość sądu administracyjnego nie obejmuje spraw, których przedmiotem jest krytyka nienależytego wykonywania lub organizacji zadań przez organy i ich pracowników, skarg zawierających zarzuty wadliwej działalności organu, a także wyrażających niezadowolenie z jego pracy, wytykających zaniechania i inne nieprawidłowości – a więc tzw. skarg powszechnych (obywatelskich), o których mowa w art. 227 k.p.a. Prawo wniesienia takiej skargi stanowi realizację zagwarantowanego każdemu w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, prawa składania petycji, skarg i wniosków do organów państwowych, organów jednostek samorządu terytorialnego, organów samorządowych jednostek organizacyjnych oraz do organizacji i instytucji społecznych. Do rozpatrywania tego rodzaju skarg, właściwe są organy państwowe, w ramach swojej właściwości, (którą pomocnicza określa art. 229 k.p.a.), działające w trybie określonym w Dziale VIII k.p.a. "Skargi i wnioski". Zgodnie z art. 227 k.p.a., przedmiotem takiej skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, a działania podejmowane przez organ nie mają formy aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Postępowanie ma na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania organów administracyjnych i ich pracowników oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. Wniesiona skarga uruchamia jednoinstancyjne postępowanie administracyjne o charakterze uproszczonym, kończącym się czynnością faktyczną zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy, o czym stanowi art. 237 § 3 k.p.a.
Marginalnie dodać należy, że co prawda sąd wzywał skarżącą również do uiszczenia wpisu od skargi oraz podania numeru PESEL – pod rygorem odrzucenia skargi, jednak nieuzupełnienie tych braków nie zadecydowało o odrzuceniu skargi. Ta bowiem jest niedopuszczalna przede wszystkim z powodu niewyczerpania trybu odwołania od decyzji organu pierwszej instancji.
Mając na uwadze powyższe, skarga jako niedopuszczalna, podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono w sentencji niniejszego postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.