II SA/Bk 46/07 - Wyrok WSA w Białymstoku Data orzeczenia 2007-03-29 orzeczenie prawomocne Data wpływu 2007-01-16 Sąd Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Sędziowie Danuta Tryniszewska-Bytys Grażyna Gryglaszewska /przewodniczący sprawozdawca/ Małgorzata Roleder Symbol z opisem 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s 638 Sprawy egzekucji administracyjnej; egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym Hasła tematyczne Egzekucyjne postępowanie Skarżony organ Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego Treść wyniku Oddalono skargę Powołane przepisy Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270 art.151 Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954 art. 33 Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn. Tezy Obowiązek rozbiórki zbiornika na nieczystości płynne jest obowiązkiem o charakterze niepieniężnym i nie może ulec przedawnieniu w świetle art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Sentencja Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder,, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Marta Marczuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 29 marca 2007 r. sprawy ze skargi M. N. i A. N. na postanowienie P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] listopada 2006 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę Uzasadnienie Ostateczną decyzją nr [...] z dnia [...] lutego 2004 r. P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] nakazującą Państwu M. i A. N. rozbiórkę samowolnie wykonanego zbiornika betonowego na nieczystości płynne na działce Nr [...] w R. gm. Z. Na skutek niewykonania przez zobowiązanych nałożonego obowiązku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. po uprzednim doręczeniu upomnienia z dnia [...] sierpnia 2006 r. wszczął postępowania egzekucyjnego w administracji przez wystawienie w dniu [...] września 2006 r. tytułu wykonawczego nr [...]. Państwo M. i A. N. zgłosili zarzuty do prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wnieśli o umorzenie toczącego się postępowania z uwagi na przedawnienie, albowiem zbiornik na nieczystości był wykonany łącznie z budynkiem mieszkalnym w latach 1979-1981 i posiadał wymaganą dokumentację. Podnieśli również, że prowadzone postępowanie zostało wszczęte z rażącym naruszeniem prawa, gdyż p. Ch. nabyła prawne pełnomocnictwo dopiero [...].11.2003 r. zatem nie była stroną w postępowaniu dotyczącym rozbiórki zbiornika na nieczystości. Zarzucili również, że p. Ch. nigdy nie była i nie jest współwłaścicielką działki [...], a zatem nie była stroną we wcześniejszym postępowaniu. Postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uznał zarzuty za nieuzasadnione. Wskazał, iż podniesione zarzuty nie mogą zostać uwzględnione ponieważ w całości dotyczą prawidłowości wydanej decyzji, która jest egzekwowana i nie mieszczą się w katalogu okoliczności mogących stanowić podstawę prawną zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Podkreślił, że stosownie do art. 29§1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organy egzekucyjne nie są uprawnione do badania zasadności wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Z powyższym postanowieniem nie zgodzili się Państwo N. i w złożonym zażaleniu do P. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Podkreślili, iż nie mogą się zgodzić z postanowieniem organu egzekucyjnego, albowiem ich zarzuty są prawdziwe, oparte na dowodach udokumentowanych opinią, wykresami, aneksami oraz decyzjami Burmistrza Z. oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., a także wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. Nr [...] P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Organ podkreślił, że żadna z wymienionych w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przesłanek nie zachodzi, zaś z akt sprawy wynika, że prowadzone postępowanie egzekucyjne jest zgodne z obowiązującymi przepisami. Zaznaczył, że merytoryczne podważanie decyzji Nr [...] z dnia [...] stycznia 2004 r. na etapie postępowania egzekucyjnego nie może przynieść żadnych skutków prawnych, bowiem zgodnie z art. 29§1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny nie jest uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Na powyższe postanowienie Państwo M. i A. N. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wnosząc o umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie zarzucili, iż postępowanie dotyczące zbiornika betonowego na nieczystości płynne było prowadzone z naruszeniem prawa, gdyż p. Ch. nie była współwłaścicielką działki [...], a w konsekwencji nie była mogła być stroną tegoż postępowania. Podkreślili, że w ogóle nie powinno być prowadzone postępowanie dotyczące zbiornika na nieczystości, albowiem został on wykonany zgodnie z projektem domu i zrealizowany w latach 1979-1981, a fakt iż zostało wykonane samowolnie jest szantażem p. Ch. Wskazali również, że z opinii biegłego rzeczoznawcy ds. budownictwa wodno-melioracyjnego p. S. wynika, że obecne ukształtowanie terenu nie stwarza przeszkód w przepływie wód opadowych i deszczów nawalnych ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Nie stwierdzono wpływu wybudowanego "szamba" oraz oczka wodnego na przyległe, sąsiadujące nieruchomości. Skarżący podkreślili, iż decyzja dotycząca rozbiórki zbiornika na nieczystości jest dla nich krzywdząca, gdyż oparta na kłamstwie p. Ch. a dodatkowo narusza przepisy "prawa wodnego". Zdaniem Skarżących prowadzone postępowanie egzekucyjne nie powinno mieć miejsca, gdyż kontrole wybudowanego domu przez Powiatowego i Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego były pozytywne. W związku z powyższym Skarżący wnieśli o stwierdzenie prawidłowości funkcjonowania "szamba" tak sprawiedliwie i rzetelnie jak to przedstawił Burmistrz Z. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. w swoich decyzjach oraz opinii i aneksie biegłego rzeczoznawcy – P. S. W odpowiedzi na skargę P. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu [...] marca 2007 r. M. N. dodatkowo wniosła o umorzenie sprawy z powodu przedawnienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd administracyjny został wyposażony w funkcje kontrolne działalności administracji publicznej, co oznacza, że w przypadku zaskarżenia decyzji, sąd bada jej zgodność z przepisami prawa (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 oraz art. 3 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podstawowym celem i efektem kontroli sądowej jest więc eliminowanie z obrotu aktów i czynności organów administracji publicznych niezgodnych z prawem i przywrócenie stanu zgodnego z prawem poprzez wydanie orzeczenia odpowiedniej treści. Dokonując kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, sąd rozpoznając sprawę bada, czy organy do ustalonego stanu faktycznego zastosowały właściwą normę prawa materialnego oraz czy nie uchybiły przepisom prawa regulującym zasady postępowania, a jeśli dopuściły się takich uchybień, to czy te uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Uchylenie zaskarżonej decyzji następuje bowiem – m.in. wówczas, gdy sąd stwierdzi, że w sprawie doszło do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy bądź gdy dopuszczono się naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W świetle powyższych kompetencji sądu administracyjnego, już na wstępie należało stwierdzić, że żądania Skarżących umorzenia toczącego się postępowania egzekucyjnego jak i stwierdzenia prawidłowości funkcjonowania zbiornika na nieczystości płynne nie mogły zostać uwzględnione. Sąd administracyjny nie ma uprawnień do podejmowania takich rozstrzygnięć, jak wskazano powyższej, w razie stwierdzenia naruszenia prawa może jedynie uchylić zaskarżony akt ewentualnie stwierdzić jego nieważność. Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził, aby w sprawie nastąpiło naruszenie przepisów prawa. Strona skarżąca nie precyzuje w skardze jakie konkretnie przepisy miały naruszyć organy przy prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym, również Sąd działając z urzędu takich nieprawidłowości nie stwierdził. Organ egzekucyjny właściwie dokonał subsumcji normy prawa materialnego pod prawidłowo ustalony stan faktyczny, jak również nie naruszył przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jest niewątpliwym, że na dzień wydania zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia, istniała prawomocna decyzja, nakazująca rozbiórkę zbiornika betonowego na nieczystości płynne wykonanego samowolnie na działce Nr [...] w R. W rozpatrywanej sprawie kluczowe znaczenie ma regulacja zawarta w art. 29 § 1 ustawy z dnia 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, która stanowi, że organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej. Organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Reguła określona w tym przepisie jest jedną z fundamentalnych zasad postępowania egzekucyjnego, zgodnie z którą organ egzekucyjny nie może badać sprawy od strony merytorycznej, bo ten zakres obejmowało już wcześniej prowadzone postępowanie administracyjne, które zostało ostatecznie zakończone. Strona w tamtym postępowaniu mogła i była uprawniona do podważania zasadności nałożonego na nią obowiązku. Zasada ta wynika z samej istoty postępowania egzekucyjnego, które ma na celu doprowadzenie do realizacji nałożonego obowiązku ostateczną decyzją administracyjną, który nie jest wykonywany dobrowolnie przez zobowiązanego. W trakcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego organ nie może kwestionować zasadności nałożonego na zobowiązanego obowiązku, gdyż ten wynika z decyzji ostatecznej – podjętej w ramach innego postępowania. Zobowiązany, kwestionując prowadzenie tego postępowania, może jedynie wnieść zarzuty z przyczyn wyczerpująco wymienionych w art. 33 ustawy. Zgodnie z dyspozycją powołanego przepisu podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku, 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej, 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4, 4) błąd co do osoby zobowiązanego, 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym, 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego, 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1, 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny, 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27 (wymogi treści tytułu wykonawczego). Odnosząc powyższe uwagi do rozpatrywanej sprawy należy stwierdzić, iż obowiązek rozbiórki zbiornika na nieczystości płynne istnieje i jest wykonalny. Podnoszone przez Skarżących okoliczności dotyczące nieprawidłowości w merytorycznym postępowaniu zakończonym wydaniem decyzji o nakazie rozbiórki nie mogą mieć wpływu na toczące się postępowanie egzekucyjne. Kwestie te nie mogą podlegać kontroli Sądu w tym postępowaniu, gdyż nie mogły również podlegać kontroli organu egzekucyjnego. Strona skarżąca nie wykazała również, aby zachodziła jakakolwiek z przesłanek wynikających z art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a wymaganych do uwzględnienia zarzutów zgłoszonych przeciwko prowadzonemu postępowaniu egzekucyjnemu. W szczególności podniesiony na rozprawie zarzut przedawnienia należało uznać za bezprzedmiotowy. Obowiązek rozbiórki zbiornika na nieczystości płynne wynikający z ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] stycznia 2004 r., jest obowiązkiem o charakterze niepieniężnym a zatem nie może ulec przedawnieniu. Zgodnie z art. 15§1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji egzekucja administracyjna może być wszczęta, jeżeli wierzyciel, po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, przesłał mu pisemne upomnienie, zawierające wezwanie do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Takie upomnienie zostało wysłane Skarżącym w dniu [...] sierpnia 2006 r. a zatem formalne warunki do wszczęcia postępowania egzekucyjnego zostały spełnione. Reasumując, Skarżący nie wykazali istnienia żadnej z przesłanek prawnych wynikających z art. 33 ustawy, a wymaganych do uwzględnienia zarzutów zgłoszonych przeciwko prowadzonemu postępowaniu egzekucyjnemu. Nałożony obowiązek rozbiórki zbiornika na nieczystości wynika z ostatecznej decyzji, jest wykonalny zaś sam zbiornik istnieje a zatem nie można mówić, iż zachodzi w sprawie niewykonalność lub bezprzedmiotowość nałożonego obowiązku. Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, zatem skarga podlegała oddaleniu, na podstaiwe art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Pełny tekst orzeczenia
II SA/Bk 46/07
Oryginalna, niezmieniona treść orzeczenia. Jeżeli chcesz przeczytać analizę (zagadnienia prawne, podstawa prawna, argumentacja, rozstrzygnięcie), wróć do strony orzeczenia.