II SA/Bk 308/11Odmowa zasiłku dla bezrobotnych wymagania wynagrodzenia

Sprawa dotyczyła skargi S.M. na decyzję Wojewody P. utrzymującą w mocy rozstrzygnięcie Starosty Powiatu B. o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną, ale odmowie przyznania prawa do zasiłku. Głównym powodem odmowy było niespełnienie przez skarżącego wymogu przepracowania co najmniej 365 dni w okresie 18 miesięcy poprzedzających rejestrację, z jednoczesnym osiąganiem wynagrodzenia co najmniej minimalnego lub połowy minimalnego wynagrodzenia (w przypadku pracy w trakcie odbywania kary pozbawienia wolności). Skarżący zarzucał organom naruszenie przepisów KPA i ustawy o promocji zatrudnienia, wskazując na zaniechanie wezwania do złożenia zaświadczenia o zarobkach z okresu odbywania kary. Podkreślał, że nie jest jego winą niskie wynagrodzenie i że spełnił przesłankę rejestracji w ciągu 30 dni od opuszczenia aresztu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę, uznając ją za niezasadną. Sąd przywołał przepisy ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, podkreślając kumulatywny charakter przesłanek przyznania zasiłku. Z analizy akt sprawy wynikało, że skarżący przepracował wymagany okres, jednakże wynagrodzenie otrzymywane w PUH T. Sp. z o.o. (na ½ etatu) było niższe od minimalnego wynagrodzenia, a wynagrodzenie z okresu odbywania kary pozbawienia wolności było niższe od połowy minimalnego wynagrodzenia. Sąd stwierdził, że do okresu uprawniającego do zasiłku można zaliczyć jedynie okres zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy (255 dni), co nie spełniało wymogu 365 dni. Sąd odrzucił również argumentację dotyczącą możliwości przyznania zasiłku na okres uzupełniający na podstawie art. 73 ust. 5 ustawy, wskazując, że skarżący utracił status bezrobotnego na okres dłuższy niż dopuszczalny (369 dni).

Zagadnienia prawne (3)

Skład orzekający