II SA/BD 680/20

II SA/Bd 680/20 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2020-11-24
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2020-07-24
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Anna Klotz /przewodniczący sprawozdawca/
Grzegorz Saniewski
Jerzy Bortkiewicz
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Sygn. powiązane
II OSK 819/22 - Wyrok NSA z 2022-12-02
II OSK 1513/21 - Wyrok NSA z 2021-11-23
Skarżony organ
Wojewoda
Treść wyniku
uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2018 poz 1202
art. 35 ust. 1 pkt 1, art. 3 pkt 6,7,7a i 8
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2020r. sprawy ze skargi R. K., M. S. i B. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta M. T. z dnia [...] lipca 2018r. nr [...].IBJ, 2. zasądza od Wojewody na rzecz R. K., M. S. i B. S. solidarnie [...] ([...]) zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, 3. nakazuje zwrócić ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w B.) na rzecz M. S. i B. S. solidarnie kwotę [...]([...]t) zł, tytułem zwrotu nadpłaconego wpisu,
Uzasadnienie
Wojewoda [...], decyzją z [...] października 2018 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z [...] lipca 2018 r. ([...]), zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w T. (działka nr [...] z obrębu [...]).
Do wydania powyższych orzeczeń doszło w następujących okolicznościach sprawy:
Otóż, J. K. (dalej jako: "Inwestor"), [...] sierpnia 2017 r. złożył wniosek do organu architektoniczno – budowlanego (Prezydenta Miasta T.), o udzielenie pozwolenia na budowę dla planowanej inwestycji: "Przebudowa i rozbudowa budynku mieszkalnego – jednorodzinnego", zlokalizowanego w T. przy ul [...], obręb [...], nr [...].
Decyzją z [...] marca 2018 r. Nr [...] Prezydent Miasta T. zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego przy ul. [...] . Decyzja ta została uchylona przez Wojewodę [...] w dniu [...] maja 2018 r. - między innymi z uwagi na błędne wyznaczenie obszaru oddziaływania inwestycji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy zapewniono udział w postępowaniu właścicielom działki o nr ew. [...] – M. M. i H. D. - M.
Po uzupełnieniu przez inwestora projektu budowlanego, zgodnie z wytycznymi Wojewody, Prezydent Miasta T. wydał decyzję nr [...]., w której zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego przy ul. [...].
Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli R. K., G. J. – S. oraz B. S. (współwłaściciele działki o nr ew. [...]), formułując zarzuty naruszenia prawa procesowego oraz prawa materialnego – w tym art. 33 ust. 4 oraz art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego, poprzez błędne przyjęcie, że przedmiotem działań inwestora jest przebudowa i rozbudowa istniejącego budynku, gdy tymczasem planowane zamierzenie stanowi rozbiórkę obiektu budowalnego, które wymaga sporządzenia projektu rozbiórki na podstawie ar. 33 ust. 4 ustawy Prawo budowlane.
Odwołujący zakwestionowali również prawidłowość przeprowadzenia procedury uzgodnieniowej z Miejskim Konserwatorem Zabytków, a ponadto zgodność planowanej dobudowy oficyny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.
W wyniku rozpoznania odwołania wydana została decyzja Wojewody [...] z [...] października 2018 r., w uzasadnieniu której organ odwoławczy odniósł się do poszczególnych zarzutów odwołujących się.
Wojewoda [...] podkreślił, że wcześniejsze wytyczne przedstawione w decyzji z [...] maja 2018 r. zostały zrealizowane przez organ I instancji, a w świetle okoliczności faktycznych i prawnych, ustalonych w oparciu o całokształt zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego brak jest podstaw do uwzględnienia argumentacji zaprezentowanej w odwołaniu.
Zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca skierowane zostały do stron postępowania - ustalonych zgodnie z wytycznymi zawartymi w decyzji z [...] maja 2018r., w tym do M. M.
R. K., G. J. – S. oraz B. S. (reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika – radcę prawnego) złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję organu odwoławczego, w której wnieśli o uchylenie decyzji organu II instancji oraz rozważenie zastosowania przepisu art. 135 p.p.s.a. i uchylenie decyzji organu I instancji. Skarżący wnieśli ponadto o zasądzenie kosztów sądowych z uwzględnieniem kosztów zastępstwa procesowego.
W skardze zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:
- przepisów postępowania: art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 7, art. 11, art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a.,
- przepisów prawa materialnego: art. 3 pkt 6, 7 i 7a, art. 31 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 4 w zw. z art. 33 ust. 4 pkt 5, art. 32 ust. 4a i art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego.
W uzasadnieniu skargi powtórzono zarzuty i rozwinięto argumentację zaprezentowaną w odwołaniu od decyzji organu I instancji.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] nie zaprezentował stanowiska wobec zarzutów w niej sformułowanych. Wskazał jedynie na zgon M. M. wyjaśniając, że informację o śmierci jednej ze stron postępowania uzyskano już po zakończeniu postępowania odwoławczego. M. M. zmarł [...] listopada 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z 6 lutego 2019 r., sygn. akt II SA/Bd 1335/18, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. K., G. J. – S., B. S. stwierdził nieważność decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2018 r. nr [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta T. z [...] lipca 2018 r. nr [...] , w przedmiocie pozwolenia na budowę.
W wyroku Sąd zasądził również od Wojewody [...] solidarnie na rzecz Skarżących R. K., G. J. – S., B. S. kwotę 1031 (tysiąc trzydzieści jeden) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego oraz zwrócił ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) na rzecz G. J. – S., B. S. kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem nadpłaconego wpisu.
Uzasadniając stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta T. z [...] lipca 2018 r. Sąd wskazał, że decyzje te zostały skierowane m.in. do M. M., tj. do osoby, która zmarła w toku postępowania administracyjnego, a tym samym utraciła status strony tego postępowania w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego (k.p.a.). Z przedłożonego Sądowi odpisu skróconego aktu zgonu wynika, że M. M. (współwłaściciel działki sąsiadującej z terenem inwestycji) zmarł [...] listopada 2017 r. w T., a więc przed podjęciem kontrolowanych rozstrzygnięć. Sąd stwierdził, że prowadzenie postępowania administracyjnego w stosunku do osoby zmarłej i wydanie w takiej sytuacji decyzji stanowi rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
Na skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez R. K. i G. J.-S., Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w punkcie pierwszym wyroku z 18 maja 2020 r., sygn. akt II OSK 2341/19 rozstrzygnięcia uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Bydgoszczy.
W punkcie drugim sentencji wyroku Sąd II instancji odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
W uzasadnieniu wyroku NSA wyjaśnił, że rażącym naruszeniem prawa jest nałożenie decyzją administracyjną obowiązków lub przyznanie uprawnień osobie zmarłej, a nie doręczenie decyzji osobie zmarłej, która nie jest adresatem tej decyzji.
Pominięcie w postępowaniu wszczętym wnioskiem J. K. następców prawnych M. M., a także próba doręczenia decyzji osobie nieżyjącej, nie stanowiły określonej w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przesłanki nieważności powyższych decyzji, skutkującej stwierdzeniem nieważności tych decyzji przez sąd administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Wskazana wada postępowania toczącego się przed organami może stanowić wyłącznie określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. przesłankę wznowienia postępowania, której Sąd nie bierze pod uwagę z urzędu, a jedynie na wniosek następców prawnych M. M.
Z powyższych względów NSA uznał, że brak było w niniejszej sprawie podstaw, stwierdzenia przez Sąd pierwszej instancji nieważności wydanych w sprawie decyzji z uwagi na pominięcie przez organy następców prawnych zmarłego w toku postępowania administracyjnego M. M. Nie zachodziła także przesłanka do stwierdzenia nieważności tych decyzji z uwagi na ich skierowanie do osoby zmarłej, gdyż M. M. nie jest adresatem wydanych decyzji. To zaś oznacza, że Sąd pierwszej instancji dokonał wadliwej kontroli wydanych w niniejszej sprawie decyzji.
Z powyższych względów NSA uznał za uzasadnione zarzuty naruszenia przez Sąd pierwszej instancji przepisów postępowania - art. 145 § 1 pkt 2 w zw. z art. 3 § 1 pkt 1 i art. 134 p.p.s.a. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) w zw. z art. 3 § 1 pkt 1 i art. 134 § 1 p.p.s.a. NSA wskazał, że kwestia objęta przepisem art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. podlegać będzie rozpoznaniu przez Sąd pierwszej instancji, uznając jednocześnie, że rozważanie tej kwestii przez Naczelny Sąd Administracyjny jest przedwczesne.
NSA zaznaczył, że sytuacja, gdy strona bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu - z uwagi prowadzenie postępowania administracyjnego bez udziału ewentualnych następców prawnych – może stanowić wyłącznie przesłankę wznowienia postępowania w oparciu o art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., przy czym wznowienie postępowania z tej przyczyny następuje tylko na żądanie strony (art. 147 k.p.a.), co należy uwzględnić w toku postępowania sądowoadministracyjnego.
Przepis art. 145 § 1 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. w związku z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. należy wykładać w ten sposób, że również w postępowaniu przed sądem administracyjnym należy uwzględniać wolę podmiotu, którego prawo do udziału w postępowaniu administracyjnym zostało naruszone. W związku z tym sąd administracyjny, rozpoznając skargę wniesioną przez podmiot, który brał udział w postępowaniu administracyjnym, nie może uwzględnić skargi wyłącznie z powodu naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, określoną w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a., bez uprzedniego umożliwienia osobie, której prawo do udziału w postępowaniu administracyjnym zostało naruszone, wzięcia udziału w postępowaniu przed sądem administracyjnym w celu zajęcia stanowiska co do ewentualnego uwzględnienia skargi (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 14 stycznia 2015 r. sygn. akt II OSK 1452/13 - CBOSA; z dnia 21 października 2009 r. sygn. akt II OSK 1628/08, OSP 2011, z. 2, s. 141 i n., z dnia 5 czerwca 2006 r. sygn. akt I OSK 911/05, LEX nr 266267; J. Borkowski - aprobująca glosa do wyroku NSA z dnia 21 października 2009 r. sygn. akt II OSK 1628/08 - OSP 2011, z. 2, s. 146 i n.).
Uznając, że zachodzi w sprawie szczególny przypadek, o którym mowa w art. 206 p.p.s.a., NSA odstąpił od zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
W piśmie z [...] września 2020 r. R. K. i B. S. uzupełnili stanowisko skargi oraz złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
W uzupełnieniu skargi Skarżący wnieśli o przeprowadzenie dowodu uzupełniającego z decyzji Miejskiego Konserwatora Zabytków w T. z [...] lipca 2017 r., nr [...], dokumentów znajdujących się w aktach spraw toczących się przed Inspektorem Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. w sprawie akt [...] i [...] ;
Dokumentacji zdjęciowej wykonanej przez Skarżących - na okoliczność wadliwości decyzji pozwolenia na budowę w obu instancjach z uwagi na rażące naruszenie przepisów prawa materialnego. Do celów informacyjnych skarżący przedłożyli wyciąg z ekspertyzy technicznej z dnia [...] sierpnia 2020 r. przedłożonej do akt [...].
Postanowieniem z [...] października 2020 r. Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
W piśmie z [...] października 2020 r. udział w sprawie zgłosiła M. J. S. (następca prawny zmarłej – G. J.-S.), która złożyła akt poświadczenia dziedziczenia z [...] października 2020 r. repertorium A numer: [...] oraz pełnomocnictwo dla radcy prawnego D. S. do reprezentowania jej w niniejszej sprawie.
W piśmie z [...] listopada 2020 r. J. K., reprezentowany przez radcę prawnego – P. K., wniósł o oddalenie, względnie pominiecie wniosków dowodowych przedstawionych przez Skarżących w uzupełnieniu skargi z [...] września 2020 r., oddalenie, względnie pominięcie zawartego w uzupełnieniu skargi z [...] września 2020r. wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz o oddalenie skargi jako całkowicie niezasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2019 r. poz. 2167), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję, postanowienie lub inny akt administracyjny wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania kwestionowanego aktu. Sąd orzekając w sprawie, nie kieruje się zasadami słuszności czy celowości i nie ocenia kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Przede wszystkim zaś Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, powołaną podstawą prawną, bądź poprawnością przytoczonej w skardze argumentacji (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325) – dalej jako : "ppsa".
Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie była decyzja Wojewody [...] z [...] października 2018 r. nr [...] , utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta T. z [...] lipca 2018 r. ([...]), zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w T. (działka nr [...] z obrębu [...]).
Podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r. poz. 1202 ze zm.).
Dla terenu, na którym jest zlokalizowana inwestycja objęta pozwoleniem na budowę, obowiązują ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wprowadzone uchwałą Rady Miasta T. Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" dla obszaru położonego pomiędzy ulicami: K., M., S. i S. w T. ([...]).
Postępowanie w niniejszej sprawie było prowadzone na wniosek Inwestora złożony w organie architektoniczno-budowlanym z [...] sierpnia 2017 r. o udzielenie pozwolenia na budowę dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą planowanej inwestycji: "Przebudowa i rozbudowa budynku mieszkalnego – jednorodzinnego", zlokalizowanego w T. przy ul [...] , obręb [...] , nr [...] .
Podkreślić należy, że w powyższym wniosku Inwestor wyraźnie określił przedmiot żądania o udzielenie pozwolenia jako przebudowa i rozbudowa budynku mieszkalnego – jednorodzinnego.
Wskazany przez Inwestora charakter robót budowlanych, polegający na przebudowie i rozbudowie istniejącego budynku jednorodzinnego, wymaga udzielenia pozwolenia na budowę zgodnie z art. 28 ust. 1 pb. Przepis ten stanowi, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29-31.
Zgodnie z art. 33 ust. 1 pb, pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego.
Projektant dokonał opisu projektu zagospodarowania terenu w pkt I. 2.0 projektu budowlanego, który przedstawia istniejący stan zagospodarowania działki i projektowane zmiany. W tej części projektu wskazano, że teren jest zabudowany domem jednorodzinnym i garażem bliźniaczym, częściowo zadrzewiony.
W pkt 2.1 postanowiono, że rozbiórka zakłada likwidację istniejącego garażu. W pkt 2.2 określono adaptacje: A. istniejący dom jednorodzinny przebudowany i rozbudowany z wymianą istniejącego budynku mieszkalnego z zachowaniem jego wyglądu; B. terenu - istniejący garaż w kierunku wschodnim. W punkcie 5.0 projektant wskazał, że teren jest wpisany obszarowo do rejestru zabytków decyzją nr [...] z [...] lipca 2011 r. i podlega ochronie na podstawie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania terenu (uchwała nr [...] z [...] kwietnia 2015 r.).
W punkcie 10.0 projekt zawiera ocenę zgodności z ustaleniami mpzp.
Odnośnie wymagań planu określonych w § 11 pkt 4 lit. b) i c) projektant wypowiedział się, że podlega ochronie historyczny wygląd architektoniczny budynków o wartości historyczno - kulturowej. Przebudowa istniejącego budynku zachowuje historyczny wygląd architektoniczny budynków o wartości historyczno - kulturowej w zakresie gabarytów, kształtu i pokrycia dachu kompozycji i rozwiązań materiałowych elewacji, zachowania detalu architektonicznego, rozmieszczenia wielkości, kształtu oraz proporcji otworów okiennych i drzwiowych.
W opisie konstrukcyjnym budynku, pkt 4.0 wskazano, że wykonano badania stanu technicznego konstrukcji istniejącego budynku (autor mgr Inż. [...]). Na podstawie badań i wniosków zawartych w opinii podjęto decyzję o wymianie ścian istniejącego budynku ze względu na ich stan techniczny. Wskazano, że pozostawia się ścianę wspólną i ściany poprzeczne na długości od 60 cm do 125 (w piwnicy) od lica ściany wspólnej. Zachowuje się historyczny wygląd architektoniczny budynków o wartości historyczno- kulturowej w zakresie gabarytów, kształtu i pokrycia dachu kompozycji i rozwiązań materiałowych elewacji, zachowania detalu architektonicznego, rozmieszczenia wielkości, kształtu oraz proporcji otworów okiennych i drzwiowych. Część konstrukcyjna- II część opracowania.
Inwestor uzyskał decyzję miejskiego konserwatora zabytków z [...] lipca 2017 r. nr [...] na prowadzenie prac zgodnie z projektem opracowanym przez mgr inż. [...] (pozwolenie ważne na okres do [...] października 2018 r.). W części II "Konstrukcja" w pkt 1.2 str. 65 projektu, projektant przedstawił stan istniejący. W charakterystyce wymiarów budynku podano, że wysokość brutto budynku obejmuje: piwnicę: 2,47m, parter: 3,02m, I piętro: 3,06m, II piętro: 2,59m, poddasze: 1,98-4,58m. Wysokość budynku: 7,28 i 9,88m (okap) 12,16 (kalenica).
W dalszej części konstrukcji budynku opisano ściany fundamentowe, zewnętrzne kondygnacji naziemnych, wewnętrzne nośne, działowe, ich grubość, materiał, z którego je wykonano oraz stan tynku. W opisie nie przedstawiono opisu stanu technicznego konstrukcji istniejącego budynku, ściany wspólnej i ścian, o których wypowiedział się w opinii mgr inż. [...] . W części szczegółowej projektu pkt 2.1 str. 68 autor projektu budowlanego podał, że projektowana inwestycja polega na przebudowie i rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego. Projektant stwierdził, że na podstawie opracowanej ekspertyzy budowlanej, dotyczącej stanu technicznego, elementów konstrukcji istniejącego budynku mieszkalnego oraz decyzji MKZ duże fragmenty budynku zostaną rozebrane, a w ich miejsce wykonane zostaną nowe elementy z zachowaniem istniejącej bryły i architektury budynku.
Z załączonej do projektu budowlanego analizy techniczno-budowlanej wpływu zamierzonych robót budowlanych na budynek sąsiedni (str. 97, 99) wynika, że na poziomie piwnic, parteru, piętra, projekt zakładał pozostawienie fragmentów ścian poprzecznych do ściany wspólnej o określonej długości (trzy fragmenty piwnica o długości 145 cm i 125 cm, dwa fragmenty parter o długości 72 cm i 60 cm, dwa fragmenty piętra 72 cm i 60 cm). W dalszej części projektant opisał zakres pozostałości co do pozostałych elementów konstrukcyjnych.
W ocenie Sądu z powyższej charakterystyki wynika, że projekt w ramach robót budowlanych zakładał nie tylko przebudowę i rozbudowę istniejącego obiektu budowlanego, ale i jego rozbiórkę.
Opisane zatem w projekcie budowlanym roboty pozostają w sprzeczności z zakresem żądania zawartego we wniosku o pozwolenie, ponieważ Inwestor wystąpił o zatwierdzenie projektu budowlanego, nadając robotom nazwę niezgodną z opisem rzeczywistych robót planowanych w budynku, a ponadto robót, których prawidłowa kwalifikacja prawna dowodziła niezgodności projektu budowlanego z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Analiza opisu robót budowlanych w przedłożonym do zatwierdzenia projekcie budowlanym prowadzi do wniosku, że projekt budowlany przewidywał rozbiórkę obiektu objętego wnioskiem o pozwolenie na budowę, a nie jego przebudowę i rozbudowę. Organy orzekające w sprawie całkowicie pominęły główny zarzut odwołania i pism procesowych składanych przez Skarżących w trakcie postępowania administracyjnego, który dotyczył dopuszczenia w złożonym projekcie budowlanym rozbiórki, na którą przepisy prawa wymagały w dacie orzekania odrębnego pozwolenia na rozbiórkę obiektu budowlanego.
Zgodnie z art. 20 ust. 1 pkt 1 pb, do podstawowych obowiązków projektanta należy opracowanie projektu budowlanego w sposób zgodny z wymaganiami ustawy, ustaleniami określonymi w decyzjach administracyjnych dotyczących zamierzenia budowlanego, obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Z powyższego przepisu wynika, że organy architektoniczno-budowlane nie mogą badać przyjętych przez projektanta w projekcie budowlanym prawidłowości rozwiązań. Za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający.
Dlatego Sąd nie kwestionuje poprawności sporządzenia przez projektanta projektu budowlanego w znaczeniu techniczno-konstrukcyjnym.
Wymagania nałożone na projektanta w art. 20 ust. 1 pkt 1 pb nie zwalniają organów architektoniczno-budowlanych z obowiązków wynikających z art. 35 pb. Zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1 pb, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko.
Bezsporne w przedmiotowej sprawie jest, że dla terenu, na którym zlokalizowany jest obiekt budowlany, objęty pozwoleniem na przebudowę i rozbudowę, obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego "[...]" dla obszaru położonego pomiędzy ulicami: [...] w T. Teren w miejscu planowanej inwestycji, objęty wnioskiem Inwestora, oznaczony został na rysunku planu symbolami [...] . Zgodnie z § 11 pkt 1 lit. a) ww. aktu dla terenów, oznaczonych na rysunku planu symbolami [...] i [...] , ustalono przeznaczenie podstawowe – zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. W § 11 pkt 2 lit. d) w ramach wprowadzonych uchwałą zasad ochrony i kształtowania ładu przestrzennego w granicach terenu o symbolu [...], na działce nr [...] przy ul. M. dopuszczono wymianę budynku mieszkalnego, na nową zabudowę nawiązującą usytuowaniem, gabarytem i formą architektoniczną do typu willi z dwudziestolecia międzywojennego na zasadzie "dobrego sąsiedztwa".
W ocenie Sądu, z powyżej zacytowanych przepisów uchwały jasno wynika, że miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego w stosunku do terenu objętego symbolem [...] , poza działką nr [...] przy ul. M., nie zezwala na wymianę istniejących budynków na nowe, a tym bardziej nie dopuszcza ich rozebrania.
W § 11 pkt 4) planu, dla terenu objętego pozwoleniem wprowadzone zostały zasady ochrony dziedzictwa kulturowego i zabytków oraz dóbr kultury współczesnej:
a)ochrona historycznego układu urbanistycznego B. i R., wpisanego do rejestru zabytków (nr rejestru zabytków [...]),
b)obowiązek ochrony budynków o wartościach historyczno - kulturowych, oznaczonych na rysunku planu,
c)przedmiotem ochrony, o której mowa w lit. b jest historyczny wygląd architektoniczny budynków o wartości historyczno-kulturowej, w zakresie gabarytu, kształtu i pokrycia dachu, kompozycji i rozwiązań materiałowych elewacji, zachowania detalu architektonicznego, rozmieszczenia, wielkości, kształtu oraz proporcji otworów okiennych i drzwiowych.
Zgodnie z oznaczeniem na rysunku planu, obiekty przy ul. S. oraz [...] są budynkami o wartościach historyczno – kulturowych.
Z przeprowadzonej w projekcie budowlanym charakterystyki istniejącego budynku, objętego pozwoleniem, wysokość obiektu wynosi 7,28m i 9,88m (okap), 12,16m (kalenica). Projektant wypowiedział się, że roboty spowodują, że z dotychczasowego obiektu pozostanie 25% zewnętrznych oraz fragmentów ścian poprzecznych. Przy tak szczątkowym zachowaniu pozostałości ścian po obiekcie pierwotnym, budynek przy ul. [...] ulegnie prawie w całości rozebraniu. Taki charakter robót wymaga uzyskania pozwolenia na rozbiórkę, a następnie pozwolenia na odbudowę. Wobec powyższego nie do przyjęcia są wyjaśnienia arch. [...] zawarte w piśmie z [...] stycznia 2018 r., ponieważ wskazują one na niezgodność projektu budowlanego z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (k- 120 i 121 akt administracyjnych).
Sąd nie ma wątpliwości, że zakres wymaganych robót budowlanych opisany w projekcie potwierdza uprzednią rozbiórkę obiektu budowlanego, a następnie jego odbudowę, z przebudową i rozbudową.
Zdaniem Sądu, nie można dowolnie stosować pojęć zawartych w art. 3 pkt 6,7,7a i 8 pb i nadawać robotom budowlanym dowolnego znaczenia, z pominięciem definicji ustawowych.
Przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego (art. 3 pkt 6 pb). Przez roboty budowlane należy rozumieć budowę, a także prace polegające na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego (art. 3 pkt 7). Przebudowa jest rozumiana jako wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji; w przypadku dróg są dopuszczalne zmiany charakterystycznych parametrów w zakresie niewymagającym zmiany granic pasa drogowego (art. 3 pkt 7a pb).
Z powyższej definicji legalnej przebudowy wynika, że przy tego rodzaju robotach powinien zostać zachowany przynajmniej "szkielet budynku" z takimi parametrami jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. W wyroku z 18 maja 2018 r. II GSK 1318/16 NSA wypowiedział się, że: "Rozbudowa związana jest ze zmianą charakterystycznych parametrów obiektu, takich jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji, która jednak nie prowadzi do powstania żadnego nowego obiektu, lecz do modyfikacji obiektu wcześniej istniejącego. W wyniku rozbudowy nie powstaje nowy obiekt budowlany czy też nowa substancja budowlana. Rozbudowany budynek pozostaje tym samym obiektem w rozumieniu p.b."
Wymianę niektórych elementów istniejącego budynku na nowe przewidują roboty budowlane polegające na "remoncie". Pojęcie remontu oznacza wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt 8 pb). Rozbudowa obiektu budowlanego wiąże się natomiast z zachowaniem na pewno całego szkieletu obiektu budowlanego i dobudowanie w ramach robót budowlanych nowego, zwiększającego jego powierzchnię obiektu.
W ocenie Sądu przebudowa, rozbudowa i remont nie mogą zakresem robót wkraczać w rozbiórkę konstrukcji szkieletu pierwotnego obiektu budowlanego. Taki zakres prac wymaga uzyskania pozwolenia na rozbiórkę bądź zgłoszenia rozbiórki. Ustawodawca przez budowę rozumie odbudowę obiektu budowlanego (art. 3 pkt 6 pb). Jednak i ten zakres robót podlega ograniczeniom ustawowym. Bardzo złe warunki techniczne i konstrukcyjne obiektu budowlanego, nie zezwalają właścicielowi na dowolność robót budowlanych.
Ustawa prawo budowlane w art. 61 nakłada na właściciela lub zarządcę obiektu budowlanego obowiązki. Właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany: 1)utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2; 2)zapewnić, dochowując należytej staranności, bezpieczne użytkowanie obiektu w razie wystąpienia czynników zewnętrznych odziaływujących na obiekt, związanych z działaniem człowieka lub sił natury, takich jak: wyładowania atmosferyczne, wstrząsy sejsmiczne, silne wiatry, intensywne opady atmosferyczne, osuwiska ziemi, zjawiska lodowe na rzekach i morzu oraz jeziorach i zbiornikach wodnych, pożary lub powodzie, w wyniku których następuje uszkodzenie obiektu budowlanego lub bezpośrednie zagrożenie takim uszkodzeniem, mogące spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia lub środowiska.
Zaniedbywanie latami utrzymywania w należytym stanie technicznym i estetycznym obiektu budowlanego i dopuszczenie do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1-7 pb, nie zezwala właścicielowi na dowolność robót budowlanych.
Jako przykład można wskazać uregulowanie zawarte w art. 67 ustawy pb, w którym to przepisie ustawodawca wprowadził nakaz rozbiórki nieużytkowanego lub niewykończonego obiektu budowlanego, ale pod pewnymi warunkami. Jeżeli nieużytkowany lub niewykończony obiekt budowlany nie nadaje się do remontu, odbudowy lub wykończenia, organ nadzoru budowlanego wydaje decyzję nakazującą właścicielowi lub zarządcy rozbiórkę tego obiektu i uporządkowanie terenu oraz określającą terminy przystąpienia do tych robót i ich zakończenia (ust. 1). Przepisu ust. 1 nie stosuje się do obiektów budowlanych wpisanych do rejestru zabytków (ust. 2). W stosunku do obiektów budowlanych niewpisanych do rejestru zabytków, a objętych ochroną konserwatorską na podstawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, decyzję, o której mowa w ust. 1, organ nadzoru budowlanego wydaje po uzgodnieniu z wojewódzkim konserwatorem zabytków (ust. 3). Wojewódzki konserwator zabytków jest obowiązany zająć stanowisko w terminie 30 dni. Niezajęcie stanowiska w tym terminie uznaje się za uzgodnienie (ust. 4).
Z powyższego przepisu wynika wprost to, że ustawodawca w stosunku do zaniedbanych obiektów przewiduje odbudowę i w ostateczności ich rozbiórkę, a nie przebudowę tak jak postąpił projektant w sporządzonym projekcie.
W przypadku rozbiórki obiektu budowlanego przepisy prawa budowlanego wprowadzają ograniczenia określone w art. 31 ustawy. Zgodnie z art. 31 ust. 1 pkt 1 pb pozwolenia nie wymaga rozbiórka budynków i budowli - niewpisanych do rejestru zabytków oraz nieobjętych ochroną konserwatorską - o wysokości poniżej 8 m, jeżeli ich odległość od granicy działki jest nie mniejsza niż połowa wysokości. A contrario budynki wpisane do rejestru zabytków oraz objęte ochroną konserwatorską wymagają pozwolenia na budowę. Wymogiem uzyskania pozwolenia na budowę będą związane te rozbiórki obiektów, których wysokość przekracza 8m.
W przedmiotowej sprawie organ powinien rozważyć wysokość budynku i ograniczenia wynikające z art. 31 pb, w szczególności powinien zbadać, czy roboty wymagały zgłoszenia, czy też pozwolenia na rozbiórkę.
Przed udzieleniem pozwolenia na rozbiórkę bądź zgłoszenia dopuszczalne były roboty w ramach przesłanek z art. 31 ust. 5 pb: "Roboty zabezpieczające i rozbiórkowe można rozpocząć przed uzyskaniem pozwolenia na rozbiórkę lub przed ich zgłoszeniem, jeżeli mają one na celu usunięcie bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Rozpoczęcie takich robót nie zwalnia od obowiązku bezzwłocznego uzyskania pozwolenia na rozbiórkę lub zgłoszenia o zamierzonej rozbiórce obiektu budowlanego". Należy mieć na uwadze, że w postępowaniu rozbiórkowym inne są narzędzia prawne po stronie organu, dające gwarancje poszanowania praw osób trzecich, a w szczególności zachowania bezpieczeństwa i uniknięcia katastrofy budowlanej określonej w art. 73 pb.
Zgodnie z art. 31 ust. 4 pb organ administracji architektoniczno-budowlanej może żądać, ze względu na bezpieczeństwo ludzi lub mienia, przedstawienia danych o obiekcie budowlanym lub dotyczących prowadzenia robót rozbiórkowych. Działanie w oparciu o powyższy przepis jest szczególnie wymagane, gdy dochodzi do rozbiórki prawie całego budynku w zabudowie bliźniaczej.
Analiza projektu budowlanego oraz postanowień § 11 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego prowadzi do wniosku, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej nie dokonał sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie opisanych w projekcie robót budowlanych, które miały polegać w rzeczywistości na zachowaniu 25% ściany wspólnej i ścian poprzecznych.
Do projektu budowlanego załączona została mapa zasadnicza do celów projektowych w skali 1:500. W punkcie 7 legendy, oznaczonym graficznie kolorem ciemnoszarym, z zakreskowanym ukośnie polem, projektant oznaczył budynek mieszkalny istniejący do wymiany. Zgodnie z mapą zasadniczą oznaczenie to dotyczy dokładnie istniejącego budynku objętego pozwoleniem na budowę (k- 107 projektu). Powyższy dokument potwierdza, że projektant z góry zamierzał wymienić cały budynek, a więc jego rozbiórkę. W tych okolicznościach sprawy trudno jest doszukać się cech robót budowlanych, które potwierdzałyby przebudowę obiektu budowlanego.
Bezsporne jest, że miejscowy plan zagospodarowania nie przewidywał na ternie [...] , w miejscu planowanej inwestycji, rozbiórki i wymiany istniejącego budynku mieszkalnego. Gdyby było możliwe wykonanie robót budowlanych w tym zakresie, w planie miejscowym znalazłby się stosowny zapis, jak uczyniono to w stosunku do działki nr [...] przy ul. M., na której dopuszczono wymianę budynku mieszkalnego, na nową zabudowę nawiązującą usytuowaniem, gabarytem i formą architektoniczną do typu willi z dwudziestolecia międzywojennego na zasadzie "dobrego sąsiedztwa".
W rozumieniu pojęcia odbudowy pomocna może okazać się teza zawarta w wyroku NSA z dnia 19 marca 2019 r. sygn. akt II OSK 948/18, LEX nr 2732715: "Dla ustalenia, czy miała miejsce odbudowa, czy też remont obiektu kluczowe znaczenie będzie zatem miało nie ustalenie, czy inwestor użył nowych materiałów budowlanych, lecz ustalenie, czy doszło do całkowitego, względnie prawie całkowitego rozebrania obiektu istniejącego, niweczące jego istnienie, a następnie budowy obiektu od nowa".
Różnicę pomiędzy odbudową obiektu budowlanego a remontem wyjaśnia stanowisko wyrażone w wyroku NSA z dnia 6 marca 2019 r. sygn. akt II OSK 971/17, LEX nr 2643070: "Istota definicji remontu zamyka się w rodzaju robót budowlanych, jednakże te roboty budowlane muszą być wykonywane w istniejącym obiekcie budowlanym. Aby móc wykonać remont musi istnieć obiekt budowlany w rozumieniu art. 3 pkt 1 p.b. Nie mamy do czynienia z remontem, jeżeli roboty budowlane polegają na wykonaniu faktycznie nowego obiektu budowlanego, choć z wykorzystaniem elementów konstrukcyjnych pozostałych po innym obiekcie budowlanym. Wówczas dokonywana jest odbudowa, która zgodnie z definicją z art. 3 pkt 6 p.b. zalicza się do budowy".
W wyroku z 7 września 2017 r. sygn. akt II OSK 23/16, LEX nr 2394483 NSA wskazał, że: "W przypadku remontu odtworzenie stanu pierwotnego budowlanego wymaga napraw, wymiany lub odnowienia niektórych tylko elementów obiektu, w przeciwieństwie do odbudowy, kiedy ten zakres jest znacznie szerszy. Poza tym w przypadku remontu obiekt jemu poddany zazwyczaj jest jeszcze użytkowany zgodnie ze swoim przeznaczeniem, a remont ma zapobiec na przyszłość jego degradacji fizycznej i technicznej, nadmiernemu, zbyt szybkiemu zużyciu. Natomiast obiekt budowlany wymagający odbudowy, najczęściej w całości lub w części, nie spełnia już swych funkcji użytkowych z uwagi na nadmierne zużycie lub zniszczenie swej substancji. Co za tym idzie naprawa lub wymiana wszystkich lub prawie wszystkich elementów obiektu budowlanego w praktyce oznaczająca jego rozbiórkę w znacznej części lub w całości i ponowne wzniesienie obiektu, nie może być rozumiana jako remont".
W ocenie Sądu, w przypadku przebudowy oraz rozbudowy powinny przynajmniej w decyzji o pozwoleniu na budowę lub w opisie projektu budowlanego zostać przedstawione czytelne zmiany w zakresie wykonanych robót w stosunku do istniejącego obiektu. Nie zaszkodziłoby w części rysunkowej projektu wyróżnienie graficzne istniejącego obiektu budowlanego z uwzględnieniem elementów projektowanych oraz już istniejących. Wówczas bez trudu możliwe będzie właściwe określenie rodzaju budowy jako odbudowy, rozbudowy, nadbudowy lub przebudowy obiektu budowlanego.
W decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego z [...] marca 2018 r. na stronie 7 w części ad. pkt f organ odniósł się do zarzutu odwołujących się stron, dotyczącego nieprawidłowej nazwy inwestycji, która prawidłowo powinna brzmieć jako: "rozbiórka budynku, budowa garażu podziemnego i odbudowa budynku jako części zabudowy bliźniaczej".
Organ wskazał, że w piśmie z [...] stycznia 2018 r. projektant wyjaśnił, że nazwa inwestycji "przebudowa" dotycząca istniejącego budynku- z uwagi na pozostawienie 25% ścian zewnętrznych oraz fragmentów ścian poprzecznych- jest prawidłowa.
Organ wskazał, że w projekcie, na rysunkach, wprowadzono oznaczenia graficzne projektowanych i pozostawionych istniejących ścian budynku. Mając to na uwadze organ odstąpił od podważenia zastosowanego przez Projektanta nazewnictwa inwestycji.
W ocenie Sądu powyższe stanowisko organu jest lakoniczne i nieprzekonujące. Organ powinien w ramach uzasadnienia decyzji wskazać w projekcie, na której stronie oraz na których rysunkach wprowadzono oznaczenie graficzne projektowanych i pozostawionych istniejących ścian budynku. Stanowisko w uzasadnieniu powinno zawierać ustalenia, wnioski wyprowadzone w oparciu o powyższe dokumenty. Organ nie posłużył się argumentacją prawną, w celu uznania zarzutu Skarżących za nieuzasadniony.
Zgodnie z art. 34 ust. 2 ustawy Prawo budowlane zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych. W myśl ustawowej definicji robót budowlanych projekt powinien określać czy mamy do czynienia z budową, czy też z pracami polegającymi na przebudowie, montażu, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego.
Jak zostało powyżej przedstawione nie ma dowolności w posługiwaniu się rodzajem robót budowlanych. Powinny one odzwierciedlać rzeczywisty zakres robót z ich opisaniem. Należy mieć na uwadze, że decyzja Prezydenta Miasta T. z [...] marca 2018 r. została uchylona decyzją Wojewody [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...]. Usunięcie jej z obrotu prawnego skutkuje tym, że również uzasadnienie tej decyzji nie istnieje.
Organ odwoławczy nie może w tym stanie rzeczy opierać się na argumentacji zawartej w usuniętej z obrotu prawnego decyzji.
Na marginesie Sąd dodaje, że w decyzji z [...] marca 2018 r. Prezydent Miasta T. również w sposób lakoniczny odniósł się do zarzutu Skarżących, traktującego roboty budowlane jako rozbiórkę a nie odbudowę.
W aktach administracyjnych sprawy znajduje się skarga Skarżących z [...] lutego 2018 r. złożona w trybie art. 227 kpa, w której Pełnomocnik Skarżących poinformował, że [...] sierpnia 2017 r. jego mocodawcy złożyli wniosek do PINB w T. o przeprowadzenie kontroli nieruchomości przy ul [...] , wskazując na jej bardzo zły stan i zagrożenia z tym związane. Organ powinien uzupełnić materiał dowodowy o dokumenty z kontroli przeprowadzonych przez nadzór o ile te zostały sporządzone. Wniosek Inwestora o pozwolenie został złożony [...] sierpnia 2017 r. W tym stanie rzeczy dokumenty pozyskane od organów nadzoru budowlanego, zwłaszcza protokoły, szkice i fotografie, mogą mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd rozstrzygnięcie oparł na materiale dowodowym zgromadzonym w trakcie postępowania administracyjnego. Nie było w tym stanie rzeczy potrzeby odnoszenia się do dokumentów przekazanych przez Pełnomocnika do Sądu za pismem z dnia [...] września 2020 r.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. orzekł, jak w punkcie 1 wyroku.
O kosztach postępowania Sąd rozstrzygnął na podstawie art. 200 i 205 § 1 p.p.s.a. (pkt 2 sentencji wyroku), uwzględniając wynik sprawy, żądanie Skarżących oraz wysokość poniesionych kosztów sądowych (uiszczony wpis, koszty zastępstwa procesowego). Sąd zasądził zwrot kosztów postępowania solidarnie na rzecz wszystkich Skarżących mając na uwadze to, że ich wspólne uprawnienia w rozumieniu art. 214 § 2 p.p.s.a. wynikają z prawa własności do działki nr [...].
Wobec nadpłacenia wpisu przez Skarżących Sąd orzekł o zwrocie na rzecz Skarżących kwoty 500 zł – działając na mocy art. 225 p.p.s.a. (punkt 3 wyroku).
Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy obowiązkiem organu I instancji będzie uwzględnienie powyższych uwag Sądu i usunięcie w toku postępowania administracyjnego wskazanych naruszeń prawa. Dodatkowo, organ uzyska od organu nadzoru budowlanego wskazane przez Skarżących dokumenty dotyczące stanu budynku, w szczególności istniejące na dzień złożenia wniosku o pozwolenie na budowę i wydania decyzji z [...] marca 2018 r. Nr [...] o pozwoleniu na budowę.
Na podstawie art. 15zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020r. poz. 374 ze zm.), sprawę skierowano do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2020 r.