II SA/BD 656/25

II SA/Bd 656/25 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2025-11-25
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2025-09-02
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Joanna Brzezińska /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Komendant Policji
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2024 poz 935
art. 58 par. 1 pkt 1  art. 247
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.)
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Joanna Brzezińska po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym skargi A. W. na pismo Komendanta Policji z dnia [...] lipca 2025 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia akt operacyjnych postanawia 1. odrzucić skargę, 2. odmówić przyznania prawa pomocy.
Uzasadnienie
Pismem z [...] lipca 2025 r. A. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy "nielegalną decyzję Komendanta KWP B. z [...] lipca 2025 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia akt operacyjnych KWP B. z lat [...] r.".
W odpowiedzi na skargę Komendant Policji wniósł o oddalenie skargi, wskazując, że pismo nie stanowiło decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej, albowiem akta operacyjne udostępniane są osobom objętym danym postepowaniem na zasadach opisanych w ustawie o Policji.
W piśmie z [...] października 2025 r., przesłanym do Sądu w związku z wezwaniem o usunięcie braku formalnego skargi, skarżący – uzupełniając brak formalny – wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.
Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 – dalej "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2023 r. poz. 2383 i 2760), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2023 r. poz. 615, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających, opinie w sprawie opodatkowania wyrównawczego, opinie zabezpieczające w sprawie opodatkowania wyrównawczego i odmowy wydania opinii zabezpieczających w sprawie opodatkowania wyrównawczego;
4b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z przytoczonych regulacji wynika, że kontrola przejawów działalności administracji publicznej prowadzona przez sąd administracyjny może być dokonywana tylko w przypadkach określonych w art. 3 § 2 p.p.s.a.
Jak wynika z treści skargi, skarżący jej przedmiotem uczynił pismo Komendanta Policji z [...] lipca 2025 r., w którym organ ten, w odpowiedzi na wniosek skarżącego z [...] grudnia 2024 r., podtrzymał swoje wcześniejsze stanowisko względem żądania udostępnienia skarżącemu akt operacyjnych prowadzonych w latach 2001-2023 r. Stanowisko to wyrażono pierwotnie w piśmie z [...] stycznia 2025 r., w którym organ poinformował skarżącego, że wniosek dotyczy informacji, które nie podlegają udostępnieniu w trybie informacji publicznej.
Skarga na pismo organu informujące o tym, że żądana informacja nie jest informacją publiczną, jest niedopuszczalna. Nie jest to bowiem akt z zakresu administracji publicznej objęty dyspozycją art. 3 § 2 p.p.s.a. Stanowisko, że pismo informujące wnioskodawcę o tym, iż informacja nie ma charakteru informacji publicznej nie podlega kognicji sądów administracyjnych jest od dawna ugruntowane w orzecznictwie (vide wyroki NSA: z 11 grudnia 2002 r. sygn. akt II SA 2867/02; z 25 marca 2003 r., sygn. akt II SA 4059/02; postanowienie NSA z 24 stycznia 2006 r. I OSK 928/05 – dostępne na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl).
Wyjaśnić jednocześnie należy, że skoro pismo organu informujące wnioskodawcę o tym, że jego wniosek nie dotyczy informacji publicznej, nie podlega kognicji sądu administracyjnego, to sąd nie może w ramach postępowania wywołanego skargą na takie pismo badać, czy informacje, o które wnioskował skarżący, są informacjami publicznymi. W sytuacji gdy podmiot wnioskujący o informację uważa, że żądana przez niego informacja ma walor informacji publicznej, może wywieść on skargę do sądu administracyjnego na bezczynność organu (podmiotu zobowiązanego). Jedynie w ramach rozpoznawanej przez sąd administracyjny skargi na bezczynność organu można zweryfikować stanowisko podmiotu, do którego został skierowany przedmiotowy wniosek, co do kwalifikacji żądanej informacji. Zatem podmiotowi zainteresowanemu uzyskaniem informacji publicznej przysługuje środek, w którym może wyegzekwować należne w jego ocenie uprawnienie, bowiem w przypadku takiej skargi sąd dokonuje kwalifikacji żądanych informacji i w zależności od ich charakteru podejmuje stosowne rozstrzygnięcie (vide: postanowienie WSA w Bydgoszczy z 31 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Bd 46/20 - dostępne jw.).
W tym miejscu Sąd za zasadne uznał zauważyć (nie formułując jednak wiążącego osądu w tym zakresie), że zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa wyrażanym na tle kwalifikacji informacji dotyczącej akt operacyjnych, informacja taka nie jest informacją publiczną w rozumieniu ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. Wskazuje się, że dostęp do nich regulują przepisy ustawy o Policji, mające charakter szczególny w zakresie dostępu do informacji o działaniach operacyjno-rozpoznawczych, co do zasady chronią one bowiem porządek publiczny i bezpieczeństwo (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 19 grudnia 2016 r., sygn. akt I OSK 1939/16 – dostępny jw.).
Resumując, wniesiona w niniejszej sprawie skarga na pismo informujące, że wnioskowana przez skarżącego informacja nie stanowi informacji publicznej, nie może zostać rozpoznana przez tut. Sąd, albowiem sprawa taka nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Skarga podlega z tego powodu odrzuceniu, bez badania jej merytorycznej zasadności.
Mając to na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.
Jednocześnie w punkcie drugim postanowienia, wobec złożonego przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, Sąd orzekł o oddaleniu tego wniosku. Swoje rozstrzygnięcie Sąd oparł o treść art. 247 p.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Przyjmuje się, że skarga jest oczywiście bezzasadna, jeżeli bez głębszej analizy prawnej, "na pierwszy rzut oka", nie ulega wątpliwości, że skarga nie może zostać uwzględniona. W niniejszej sprawie, jak wyjaśniono wyżej, skarżący zaskarżył do tut. Sądu pismo niepodlegające kognicji sądu administracyjnego. To powoduje, że skarga taka odpowiada wymogowi skargi oczywiście bezzasadnej, określonemu w art. 247 p.p.s.a. W związku z tym, działając w oparciu o ww. przepis, Sąd orzekł jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.