II SA/Bd 6/06

II SA/Bd 6/06 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2006-03-29
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2006-01-03
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Anna Klotz
Małgorzata Włodarska /sprawozdawca/
Wojciech Jarzembski /przewodniczący/
Symbol z opisem
6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne
Budowlane prawo
Skarżony organ
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
art. 50
Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
art. 145 par. 1,  art. 152
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
art. 15,  art. 7,  art. 77
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA: Elżbieta Piechowiak Sędzia WSA: Małgorzata Włodarska (spr.) Asesor WSA: Anna Klotz Protokolant: Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w dniu 29 marca 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi W. G. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...]2005r. nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonywania robót budowlanych 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z dnia [...]2005r., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu.
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] 2005r. Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. wstrzymał użytkowanie budynku letniskowego znajdującego się na nieruchomości zabudowanej (działka nr [...]), położonej w P. gmina G., stanowiącej współwłasność G. M. i J. M. oraz nałożył na właścicieli obowiązek przedstawienia inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych wraz ze stosowną ekspertyzą potwierdzającą przydatność do użytkowania.
W uzasadnieniu wskazał, iż w wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych ustalono, że właściciele budynku w miesiącu maju i czerwcu 2005r. wykonali roboty polegające na wymianie stolarki okiennej i drzwiowej, ociepleniu budynku styropianem, przebudowie konstrukcji dachu, wymianie drewnianych słupów wsporczych na murowane z cegły, remoncie tarasu bez wymaganego pozwolenia na budowę. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ż. uznał, że wykonywane przez Panią G. M. i Pana J. M. roboty z uwagi na zakres wykonanych prac są przypadkiem innym niż określony w art. 48 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane ( Dz. U. 2003r. Nr 207, póz. 2016). Nie mogły one zatem pozostać poza wszelką kontrolą służb nadzoru budowlanego i dlatego w oparciu o treść przepisów art. 50 ust. l pkt l i art. 50 ust 3 ustawy - Prawo budowlane nakazał wstrzymać użytkowanie przedmiotowego budynku i sporządzić inwentaryzację z ekspertyzą techniczną wykonanych robót budowlanych.
Na powyższe rozstrzygniecie G. M. i J. M. złożyli zażalenie. Zarzucili naruszenie przepisów prawa budowlanego poprzez błędną interpretację, w szczególności art. 29 wskazanej ustawy. Nadto, błędne ustalenie stanu faktycznego poprzez błędne przyjęcie, iż W. G. jest właścicielem działki nr [...] w P. gmina G. sąsiadującej z działką G. M. i J. M..
Postanowieniem z dnia [...] 2005r. Nr [...] [...]i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej wstrzymania użytkowania i w tym zakresie orzekł wstrzymanie wykonywanych robót budowlanych oraz utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy w pozostałej części. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, iż stanowisko organu pierwszej instancji w części dotyczącej wstrzymania użytkowania jest niezasadne, gdyż w związku z samowolnie prowadzonymi robotami budowlanymi należało nakazać inwestorowi wstrzymanie prowadzonych robót budowlanych. Podkreślił, że przywołany jako podstawa prawna rozstrzygnięcia art. 50 ust. l pkt. l Prawa budowlanego uprawnia organ nadzoru budowlanego do wstrzymania robót budowlanych prowadzonych bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, a nie do wstrzymania użytkowania budynku.
Wyjaśnił, że wykonywane roboty budowlane, o których mowa w niniejszej sprawie polegające na wymianie konstrukcji dachu i wymianie drewnianych słupów wsporczych dachu na murowane z cegły, stanowią roboty remontowe wymagające uzyskania pozwolenia na budowę (art. 29 pkt. l ust. l Prawa budowlanego). Pozostałe roboty budowlane wymagały zgłoszenia właściwemu organowi (art. 30 ust. l pkt 2 w związku z art. 29 pkt l ust. l). Konsekwencją wykonania robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia jest wstrzymanie robót budowlanych.
Zaznaczył także odnosząc się do zarzutów zawartych w zażaleniu, że zgodnie z art. 50 ust. 2 pkt 2 organ nadzoru budowlanego ustala wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń, tylko wtedy, gdy stwierdzi podczas oględzin, że roboty budowlane były prowadzone w sposób powodujący zagrożenie życia i zdrowia. W przedmiotowej sprawie takie zagrożenia nie wystąpiły.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego W. G. wniósł o uchylenie powyższego postanowienia w części dotyczącej wstrzymania wykonania robót budowlanych. W jej uzasadnieniu argumentował, że do wstrzymania prowadzenia robót budowlanych w trybie art. 50. l ustawy Prawo budowlane może dojść wyłącznie w stosunku do tych robót, które są prowadzone albo przynajmniej mogą być prowadzone. Taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie miała miejsca. Wskazane roboty budowlane zostały przeprowadzone bez jakiegokolwiek pozwolenia budowlanego i aktualnie są już zakończone wobec czego nie można ich wstrzymywać. Podniósł, że Państwo M. nie tylko, że nie uzyskali stosownego pozwolenia budowlanego, ale i w wyznaczonym terminie nie przedłożyli inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych wraz z ekspertyzą techniczną potwierdzającą przydatność wykonanych robót do użytkowania w zakresie zgodnym z przepisami techniczno budowlanymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Stosownie do treści przepisu art. l ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), Sąd sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny sprawy istniejący w dacie wydania danego aktu. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że skarga zasługuje na uwzględnienie. Wydanie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji nastąpiło bowiem z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz procesowego mającym wpływ na wynik sprawy.
Podstawą materialnoprawną rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonego do Sądu postanowienia są przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 Prawo budowlane (Dz. U. 2003r. Nr 207, póz. 2016; z późn zm.) w szczególności zaś art. 50 ust. l pkt. l tej ustawy. Zgodnie z którym właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych między innymi bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia. Przy czym wstrzymanie wykonania robót budowlanych może nastąpić wyłącznie w sytuacji, gdy niewątpliwym jest to, że roboty te do chwili wydania rozstrzygnięcia w powołaniu na powyższy przepis nie zostały zakończone. Z akt administracyjnych wynika natomiast, że G. M. i J. M. planowali zakończenie robót budowlanych do dnia 15 czerwca 2005r. ( vide : pismo G. M. z dnia 25 maja 2005r. karta 18 akt administracyjnych). Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że termin ten został przez strony dotrzymany. Wniosek taki nasuwają zawarte w aktach administracyjnych dokumenty takie jak: protokół kontroli obiektu z dnia 6 czerwca 2005r., gdzie w punkcie 7 g znajduje się adnotacja o zakończeniu robót, pismo Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. z dnia 12 października 2005 r., z informacją o zakończeniu robót, uzasadnienie postanowienia Starosty Ż. z dnia [...] 2005r., zawierające stwierdzenie, iż prace remontowe domków letniskowych są już przeprowadzone.
Należy podkreślić, iż w przypadku, gdy zawarte w aktach sprawy dokumenty nasuwają tak daleko idące wątpliwości co do okoliczności związanych z prowadzeniem bądź zakończeniem przedmiotowych prac, to na organie II instancji spoczywał obowiązek poczynienia w tym zakresie niezbędnych ustaleń w takim stopniu, by jednoznacznie został ustalony stan faktyczny sprawy. Tylko wówczas można by mówić o możliwości wstrzymania robót. Niedopuszczalne jest to natomiast w sytuacji, gdy zachodzą jakiekolwiek wątpliwości co do etapu na jakim roboty budowlane się znajdują.
Podkreślić należy w tym miejscu, że organ II instancji zgodnie z zasadą dwuinstancyjności wyrażoną w art. 15 k.p.a., zobowiązany jest w skutek wniesienia środka odwoławczego do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy.
W aktach administracyjnych brak jest dokumentów, z których wynikałoby, że organ II instancji orzekając w sprawie poczynił ustalenia co do tego, czy rzeczywiście roboty budowlane są nadal w toku, czy też zostały zakończone i kiedy. Należy zatem przyjąć, iż istnieje uzasadnione podejrzenie co do tego, że nie zostały spełnione przesłanki do zastosowania przepisu art. 50 ust. l pkt. l ustawy Prawo budowlane. Dopiero po dokładnym zbadaniu stanu faktycznego sprawy w zakresie prowadzonych robót możliwe byłoby wydanie postanowienia o ich wstrzymaniu na podstawie tego przepisu.
Z tych względów uznać należało, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z istotnym naruszeniem przepisów prawa materialnego ( art. 50 Prawa budowlanego), a także procesowego ( art. 7 i 77 § l k.p.a. ) mającym wpływ na wynik sprawy, co powoduje konieczność uchylenia tego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji na podstawie art. 145 § l pkt. l lit. a oraz c w związki z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; z późn. zm.). O wstrzymaniu wykonania zaskarżonego postanowienia orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a.