II SA/Bd 328/23

II SA/Bd 328/23 - Wyrok WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2023-05-16
orzeczenie prawomocne
Data wpływu
2023-03-23
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Jarosław Wichrowski /przewodniczący sprawozdawca/
Jerzy Bortkiewicz
Mariusz Pawełczak
Symbol z opisem
6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne
Pomoc społeczna
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ
Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku
uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy
Dz.U. 2022 poz 2000
art. 58 par. 1 i 2
Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Asesor WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 16 maja 2023 r. sprawy ze skargi S. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2023 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o ustalenie prawa do jednorazowego świadczenia z tytułu urodzenia się dziecka chorego uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta M. B. z dnia [...] stycznia 2023 r., [...].
Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2023 r., znak [...], Prezydent Miasta B. na podstawie art. 58 § 1, art. 59 § 1, art. 123 i art. 124 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2022 r. poz. 2000 ze zm., dalej powoływana jako kpa) odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku.
W uzasadnieniu organ wskazał, że [...].09.2022 r. S. B. (dalej określana jako Skarżąca) złożyła wniosek o ustalenie prawa do jednorazowego świadczenia z tytułu urodzenia się dziecka, u którego zdiagnozowano ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą życiu, które powstały w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu (dalej określane jako świadczenie) określonego w art. 10 ustawy z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin "Za życiem" (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 1329, dalej powoływana jako ustawa) w związku z urodzeniem w dniu [...] .07.2017 r. syna. Ponadto w dniu [...] .09.2022 r. Skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia ww. wniosku, gdyż został on złożony po upływie terminu określonego w art. 10 ust. 4 ustawy, tj. w ciągu 12 miesięcy od dnia narodzin dziecka. Skarżąca wskazała, że wcześniejsze złożenie wniosku o przyznanie jednorazowego świadczenia nie było możliwe z uwagi na trwającą diagnozę dziecka.
Organ, uznając termin określony w art. 10 ust. 4 ustawy za termin prawa materialnego, umorzył decyzją nr [...] z dnia [...] .10.2022 r. postępowanie. Od powyższej decyzji odwołała się Skarżąca, a Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] .12.2022 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że omawiany powyżej termin ma charakter procesowy, w związku z czym konieczne jest zbadanie przesłanek określonych w art. 58 kpa.
Zgodnie z art. 58 § 1-3 kpa, w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin. Przywrócenie terminu do złożenia prośby o przywrócenie terminu jest niedopuszczalne.
Pierwsze zaświadczenie lekarskie, które potwierdza, że niepełnosprawność powstała w okresie płodowo-okołoporodowym, datowane jest na dzień 1.09.2022 r., natomiast dwa kolejne - o pozostawaniu pod opieką lekarską od 10. tygodnia ciąży (z 14.09.2022 r.) oraz zaświadczenie potwierdzające ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalną chorobę zagrażającą życiu, które powstały w prenatalnym okresie rozwoju dziecka lub w czasie porodu datowane (z 21.09.2022 r.). Organ wyjaśnił, że datą początkową biegu terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu może być dzień, w jakim strona powzięła wiadomość o uchybieniu terminu. Dotyczy to przypadków, kiedy strona, dokonując czynności, działała w subiektywnym przeświadczeniu, że robi to w terminie (por. wyrok NSA w sprawie I SA/Gd 1664/98), nawet przyjmując, że o uchybieniu terminu Skarżąca dowiedziała się w dniu składania wniosku w urzędzie, a więc 13.09.2022 r., termin do złożenia prośby o przywrócenie terminu upłynął 20.09.2022 r. Oznacza to, że prośba ta złożona 21.09.2022 r. nie może zostać uwzględniona. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.
Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła Skarżąca, wskazując, że nie miała możliwości złożenia wniosku o przyznanie wnioskowanego świadczenia w terminie 12-miesięcy z powodu braku ostatecznej diagnozy syna. Z tego względu złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia takiego wniosku. Skarżąca poddała w wątpliwość ustaloną przez organ I instancji datę złożenia wniosku o przywrócenie terminu, tj. 21 września 2022 r., wskazując, że podanie datowane jest na 20 września 2022 r. i brak jest na nim daty wpływu do urzędu. Dodała, że o dacie złożenia wniosku 21 września 2022 r. nie może przesądzać to, że w aktach sprawy znajduje się również zaświadczenie lekarskie z dnia 21 września 2022 r., bowiem dokumenty te mogły zostać złożone "dzień po dniu", aby zachować 7-dniowy termin do złożenia wniosku. Na druku urzędowym z datą złożenia dokumentów brakuje jej podpisu, zatem nie może stanowić to dowodu, że pismo zostało złożone 21 września 2022 r. W świetle powyższego Skarżąca wniosła o uznanie daty 20 września 2022 r. jako daty złożenia wniosku o przywrócenie terminu.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2023 r., nr [...], na podstawie art. 58 i art. 59 § 2 oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kpa utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.
W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że rozważenia wymagała kwestia charakteru terminu określonego w art. 10 ust. 4 ustawy. W zależności od przyjętego wariantu inaczej będzie się bowiem przedstawiać możliwość jego przywrócenia w oparciu o art. 58 i art. 59 kpa. Może się bowiem zdarzyć, że wniosek został złożony wprawdzie po 12 miesiącach od urodzenia się dziecka, jednakże wyłącznie z tego powodu, że ujawnienie i ostateczne zdiagnozowanie, że dziecko jest chore lub upośledzone, nie mogło z przyczyn obiektywnych nastąpić wcześniej. Nie można wykluczyć sytuacji, że stan zdrowia dziecka zaraz po urodzeniu nie wykazuje negatywnych symptomów, które następnie ujawniają się stopniowo, nie pozwalając na jednoznaczne wskazanie ich przyczyny. Uniemożliwienie uzyskania świadczenia w takim układzie faktycznym kłóciłoby się z logiką aksjologii porządku prawnego.
Uchybienie terminu prawa materialnego skutkuje wygaśnięciem praw lub obowiązków o charakterze materialnoprawnym. Z kolei uchybienie terminu procesowego powoduje, że nieterminowa czynność procesowa nie wywiera oczekiwanych skutków na gruncie postępowania administracyjnego. Uchybienie terminu prawa materialnego jest definitywne, termin taki nie podlega przywróceniu. Uchybienie terminu procesowego może zostać z kolei konwalidowane w ramach instytucji przywrócenia terminu przewidzianej w art. 58 i art. 59 kpa.
W piśmiennictwie i orzecznictwie zauważa się, że należy opowiedzieć się za poglądem, iż dwunastomiesięczny termin na złożenie wniosku o wypłatę jednorazowego świadczenia nie jest terminem prawa materialnego, lecz prawa procesowego. Termin do złożenia wniosku o przyznanie jednorazowego świadczenia nie ma charakteru materialnego, bowiem nie jest to termin na ukształtowanie stosunku prawnego pomiędzy beneficjentem świadczenia a państwem. Uprawnienie do jednorazowego świadczenia powstaje w momencie urzeczywistnienia się przesłanek wskazanych w art. 10 ust. 1 ustawy, to jest: urodzenia się dziecka żywego i uzyskania zaświadczenia o jego chorobie lub upośledzeniu oraz okresie ich powstania. Dodatkowo, w zdaniu drugim art. 10 ust. 4 ustawy przesądzono, że wniosek spóźniony pozostawia się bez rozpoznania. Tak określona reakcja na spóźniony wniosek ma charakter czysto procesowy (wyrok WSA w Rzeszowie w sprawie II SA/Rz 1481/19; WSA w Gliwicach w sprawie II SA/Gl 1530/20).
Wniosek o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej złożyć należy zgodnie z art. 58 § 2 kpa w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. W ocenie Kolegium organ I instancji w sposób prawidłowy ustalił, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony po upływie ww. terminu. Przyjąć bowiem należy, że 13 września 2022 r., tj. w dacie złożenia przez Skarżącą wniosku o przyznanie wnioskowanego świadczenia, ustała już najpóźniej przyczyna uchybienia terminu polegająca na niezdiagnozowaniu jej syna, zatem wniosek o przywrócenie terminu powinien zostać złożony do 20 września 2022 r. Mimo to wniosek o przywrócenie terminu Skarżąca złożyła dopiero 21 września 2022 r., na co wskazuje prezentata organu I instancji na wydruku dołączonym do przedłożonych przez stronę dokumentów (tzw. karcie wpływowej) oraz wyjaśnienia organu zawarte w piśmie przewodnim do Kolegium. Organ I instancji wyjaśnił, że w sytuacji, gdy strona składa większą liczbę dokumentów, stosuje się wówczas karty wpływowe, które dotyczą wówczas wszystkich złożonych pism. Na takiej karcie uwidoczniona jest data wpływu dokumentu oraz dane klienta, a także numer z księgi podawczej i polecenia dekretacyjne. Jak słusznie zwrócił uwagę organ I instancji, wniosek o przywrócenie terminu datowany na dzień 20 września 2022 r. został przez Skarżącą złożony wraz z zaświadczeniem lekarskim z 21 września 2022 r. Jak wyjaśnił organ I instancji, gdyby zaświadczenie lekarskie z 21 września 2022 r. zostało przyjęte osobno (w innym dniu lub nawet w tym samym, lecz później), zostałaby dla niego założona kolejna karta wpływu lub prezentata zostałaby przystawiona bezpośrednio na tym zaświadczeniu.
W świetle powyższego uznać należy, że twierdzenia Skarżącej podnoszone w odwołaniu, jakoby wniosek o przywrócenie terminu miał zostać złożony 20 września 2022 r., nie znajdują potwierdzenia w zgromadzonym materiale dowodowym. Skarżąca nie dysponuje żadnym dowodem, który chociażby uprawdopodobnił jej twierdzenia odnośnie daty złożenia wniosku. Zauważyć przy tym należy, że strona należycie dbająca o swoje interesy powinna dysponować potwierdzeniem złożenia wniosku, czy innych dokumentów w określonej dacie. W tym celu należało chociażby przedłożyć kopię składanego wniosku, na której organ I instancji, przyjmując dokumenty, przystawiłby prezentatę z datą wpływu dokumentów do organu. Bez wpływu na ocenę materiału dowodowego pozostaje również okoliczność, że na karcie wpływu nie ma podpisu Skarżącej. Żaden przepis prawa nie wymaga bowiem stosowania takich dokumentów, a praktyka ich wykorzystywania wynika jedynie z organizacji pracy Urzędu Miasta B.
W świetle powyższego, mając na uwadze, że wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku został przez Skarżącą złożony po upływie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, należało odmówić przywrócenie terminu.
Skargę na ww. postanowienie złożyła Skarżąca, zarzucając mu:
- błąd w ustaleniach faktycznych przez przyjecie, że wniosek o przywrócenie terminu złożony został 21 września 2023 r.;
naruszenie zasady rozstrzygania wątpliwości prawnych na korzyść strony wyrażonej w art. 7a kpa;
naruszenie zasady informowania stron wyrażonej w art. 9 kpa;
naruszenie przepisów kpa poprzez zignorowanie przez organ zasady uwzględnienia interesu społecznego i słusznego interesu obywateli wyrażonego w art. 7 kpa.
W uzasadnieniu Skarżąca wskazała, że 13 września 2022 r. złożyła wniosek o ustalenie prawa do świadczenia. Z powodu przedłużającej się diagnozy dziecka nie było możliwe złożenie takiego wniosku w terminie 12 miesięcy od dnia narodzenia dziecka. Wniosek taki złożyła zatem niezwłocznie po zdiagnozowaniu choroby małoletniego syna.
Na dokumencie stanowiącym wniosek znajduje się pouczenie o treści "Wniosek o wypłatę jednorazowego świadczenia składa się w terminie 12 miesięcy od dnia narodzin dziecka. Wniosek złożony po terminie pozostawia się bez rozpoznania". Organ pouczył ją zatem, że wniosek nie będzie w ogóle rozpoznawany. Wyraźnie potwierdził to również w formie ustnej pracownik organu. Nie uzyskała natomiast żadnego pouczenia zarówno w formie pisemnej, jak i ustnej, o przysługującym prawie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Pracownik poinformował ją, że na gruncie obowiązującego prawa złożenie takiego wniosku jest niedopuszczalne i bezprzedmiotowe z uwagi na "zawity charakter tego terminu". Takie działanie organu naruszyło art. 9 kpa.
Po kilku dniach, tj. 19 września 2022 r. uzyskała nieodpłatną poradę prawną. Poinformowano ją, że, wbrew twierdzeniom organu, przysługuje jej uprawnienie do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku. Następnego dnia, tj. 20 września 2022 r., złożyła zatem taki wniosek. Uzyskała informację, że wniosek powinien zostać uzupełniony o "zaświadczenie lekarskie potwierdzające ciężkie i nieodwracalne upośledzenie albo nieuleczalna chorobę zagrażającą życiu" sporządzone przez lekarza na specjalnym urzędowym formularzu. Dołączone przeze nią zaświadczenie lekarskie na innym formularzu, ale z taką sama treścią diagnozy, uznano za niedopuszczalne. Wykonując polecenie organu, niezwłoczne, tj. następnego dnia, udała się ponownie do lekarza po kolejne, poprawione zaświadczenie i niezwłocznie udała się do organu w celu uzupełnienia braku formalnego wniosku.
Ponadto Skarżąca wyjaśniła, że przepisy i instrukcje wewnętrzne Urzędu Miasta zapewne przewidują obowiązek pozyskania podpisu potwierdzającego złożenie przez stronę pisma i zapewne w tym celu na karcie wpływu wyznaczono miejsce na datę i podpis petenta, który wniosek składa. Organ odwoławczy przerzucił wręcz obowiązek potwierdzenia wpływu takich dokumentów na stronę postępowania i w ten sposób ciężarem dowodu obciążono stronę postępowania, zwalniając z tego obowiązku organ administracji.
Ponadto Skarżąca wskazała, że celem ustawy o wspieraniu kobiet w ciąży i rodzin "Za życiem" była konieczność zapewnienia przez państwo rodzinom w Polsce poczucia bezpieczeństwa, w szczególności gdy może wystąpić sytuacja nieodwracalnego upośledzenia lub nieuleczalnej choroby zagrażającej życiu dziecka. Jak wynika z uzasadnienia projektu tej ustawy "Opieka państwa w zakresie przewidzianym w tej ustawie ma obejmować dostęp do świadczeń opieki zdrowotnej, w tym do diagnostyki prenatalnej, oraz dostęp do instrumentów polityki na rzecz rodziny". Nie ulega żadnej wątpliwości, że intencją ustawodawcy było objęcie pomocą wszystkich dzieci, u których zdiagnozowano "ciężkie i nieodwracalne upośledzenie...".
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga była zasadna, aczkolwiek z innych powodów, niż w niej wskazane.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy, z tytułu urodzenia się żywego dziecka, posiadającego zaświadczenie, o którym mowa w art. 4 ust. 3, przyznaje się, na to dziecko, jednorazowe świadczenie w wysokości 4000 zł. Stosownie do art. 10 ust. 4, wniosek o ustalenie prawa do jednorazowego świadczenia składa się w terminie 12 miesięcy od dnia narodzin dziecka, a w przypadku gdy wniosek dotyczy dziecka objętego opieką prawną, opieką faktyczną albo dziecka przysposobionego - w terminie 12 miesięcy od dnia objęcia dziecka opieką albo przysposobienia, nie później niż do ukończenia przez dziecko 18. roku życia. Wniosek złożony po terminie właściwy organ pozostawia bez rozpoznania.
Zgodzić się należy, na potrzeby niniejszej sprawy, z poglądem zaprezentowanym przez SKO, że przewidziany treścią art. 10 ust. 4 ustawy dwunastomiesięczny termin na złożenie wniosku o wypłatę jednorazowego świadczenia ma charakter procesowy, w związku z czym może podlegać przywróceniu na podstawie art. 58 i art. 59 kpa (vide wyroki WSA w Rzeszowie w sprawie II SA/Rz 1481/19 i WSA w Gliwicach w sprawie II SA/Gl 1530/20).
W przedmiotowej sprawie przebieg postępowania wyglądał następująco:
1. [...].07.2017 r. – narodziny syna Skarżącej,
2. 1.09.2022 r. – wydanie zaświadczenia lekarskiego stwierdzającego stan zdrowia syna Skarżącej,
3. 13.09.2022 r. – złożenie przez Skarżącą wniosku o ustalenie prawa do świadczenia,
4. 14.09.2022 r. – wydanie zaświadczenia potwierdzającego pozostawanie Skarżącej pod opieką medyczną nie później niż od 10. tygodnia ciąży do porodu,
5. 20.09.2022 r. – data widniejąca na wniosku Skarżącej o przywrócenie terminu do złożenia wniosku,
6. 21.09.2022 r. – wydanie zaświadczenia lekarskiego sporządzonego na urzędowym formularzu potwierdzające ciężkie i nieodwracalne upośledzenie lub chorobę zagrażającą życiu (...) u syna Skarżącej,
7. 21.09.2022 r. – data przedłożenia przez Skarżącą do organu brakujących dokumentów,
8. 13.10.2022 r. – pismo organu I instancji informujące o pozostawieniu wniosku Skarżącej o przyznanie świadczenia bez rozpatrzenia,
9. 13.10.2022 r. – decyzja organu I instancji umarzająca postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o świadczenie z uwagi na upływ terminu przewidzianego w art. 10 ust. 4 ustawy, z uzasadnieniem, z którego wynika, że termin ten ma charakter terminu prawa materialnego, co skutkuje wygaśnięciem uprawnienia.
W świetle powyższego nie ulega wątpliwości okoliczność, że Skarżąca uchybiła terminowi określonemu w art. 10 ust. 4 ustawy.
W sprawie wyjaśnienia wymagają dwie główne kwestie, tj. po pierwsze, od kiedy zaczął biec termin do złożenia przez Skarżącą wniosku o przywrócenie terminu o przyznanie świadczenia, oraz kiedy Skarżąca złożyła tenże wniosek o przywrócenie terminu.
Zgodnie z art. 58 § 1 i 2 kpa: "1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. § 2. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.".
Odnosząc się do pierwszej z ww. okoliczności, wskazać trzeba, że, biorąc pod uwagę przedstawiony wyżej tok postępowania, termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, wbrew twierdzeniom organu, nie zaczął swojego biegu 13 września 2022 r., tj. w dacie złożenia przez Skarżącą wniosku o ustalenie prawa do świadczenia. Z treści pouczenia zawartego we wniosku wynika, że "Wniosek o wypłatę jednorazowego świadczenia składa się w terminie 12 miesięcy od dnia narodzin dziecka. Wniosek złożony po terminie pozostawia się bez rozpoznania". Skarżąca wskazuje przy tym, że urzędnik podczas składania wniosku poinformował ją, że ww. termin nie podlega przywróceniu i o takiej możliwości dowiedziała się dopiero później (19 września 2022 r.). Twierdzenia Skarżącej w tym zakresie znajdują potwierdzenie w dalszych czynnościach organu I instancji, który pozostawił 13.10.2022 r. jej wniosek bez rozpoznania i tego samego dnia wydał decyzję umarzającą postępowanie w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o świadczenie z uwagi na upływ terminu przewidzianego w art. 10 ust. 4 ustawy, z uzasadnieniem, z którego wynika, że termin ten ma charakter terminu prawa materialnego, co skutkuje wygaśnięciem uprawnienia.
Zgodnie z art. 9 kpa "Organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy czuwają nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, i w tym celu udzielają im niezbędnych wyjaśnień i wskazówek". Niewątpliwie organ I instancji, wprowadzając Skarżącą w błąd poprzez jej poinformowanie o braku możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu, naruszył ww. przepis. Takie działanie organu narusza ponadto art. 7 kpa, w myśl którego, w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmują wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, oraz art. 8 kpa, mówiący o tym, że organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej, kierując się zasadami proporcjonalności, bezstronności i równego traktowania.
Mając na uwadze powyższe, stwierdzić trzeba, że skoro Skarżąca dowiedziała się o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu najwcześniej po dniu 13 września 2022 r. (jak wynika z jej oświadczenia, którego treść nie była kwestionowana i znajduje potwierdzenie w całokształcie zebranego materiału dowodowego), to nawet przyjęcie, że wniosek ten złożyła ona 21 września 2022 r. (jak przyjmuje to organ), to i tak został on złożony w terminie wskazanym w art. 58 § 2 kpa.
Tym samym nie mają znaczenia dla sprawy dywagacje organu dotyczące ustalenia, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony 20 czy 21 września 2022 r. Informacyjnie jedynie wskazać należy, że sposób przyjmowania dokumentów przez organ I instancji jest nie do zaakceptowania, w szczególności brak jest adnotacji o ilości załączników dołączonych do pisma strony, co nie pozwalało w niniejszej sprawie na jednoznaczne ustalenie, kiedy został złożony wniosek o przywrócenie terminu. Takie działanie organu nie może powodować niekorzystnych konsekwencji dla strony, co jednak, mając na uwadze wcześniejsze rozważania, nie miało wpływu na treść rozstrzygnięcia Sądu.
Nie był natomiast zasadny zarzut naruszenia art. 7a kpa, ponieważ nie wystąpiły w sprawie żadne wątpliwości co do treści normy prawnej.
Cytowane w niniejszym uzasadnieniu orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2023 r. poz. 259, dalej powoływana jako "ppsa"), orzeczono jak w sentencji.
Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z treści uzasadnienia niniejszego wyroku. Rzeczą organu przy ponownym rozpatrywaniu sprawy będzie uwzględnienie przedstawionej oceny prawnej i usunięcie dostrzeżonych naruszeń prawa, zgodnie z dyspozycją art. 153 ppsa, tj. ustalenie, że wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie.
Na podstawie art. 119 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym.