II SA/Bd 302/26

II SA/Bd 302/26 - Postanowienie WSA w Bydgoszczy
Data orzeczenia
2026-05-07
orzeczenie nieprawomocne
Data wpływu
2026-04-08
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Sędziowie
Mariusz Pawełczak /przewodniczący sprawozdawca/
Symbol z opisem
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ
Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku
odrzucono skargę
Powołane przepisy
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 1 pkt 1
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Dz.U. 2026 poz 143
art. 58 par. 3
Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Sentencja
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. D. w przedmiocie wymierzenia kary za nieudostępnienie informacji publicznej postanawia odrzucić skargę.
Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 kwietnia 2026 r. W. D. (dalej "skarżacy") złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę w przedmiocie wymierzenia kary za nieudostępnienie informacji publicznej przez [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], w oparciu o art. 23 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902 – dalej "u.d.i.p.").
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przed merytorycznym rozpoznaniem wniosku, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada z urzędu jego dopuszczalność, ustalając czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego. W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu, skarga podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 z późn. zm. – dalej "p.p.s.a.").
W badanej sprawie skarżący wniósł skargę w przedmiocie wymierzenia kary za nieudostępnienie informacji publicznej przez [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego [...], w oparciu o art. 23 u.d.i.p.
Zgodnie z art. 23 u.d.i.p. kto, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, nie udostępnia informacji publicznej, podlega grzywnie, karze ograniczenia wolności albo pozbawienia wolności do roku. Wskazane w tym przepisie sankcje są karami przewidzianymi w art. 32 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. Kodeks karny (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 383 z późn. zm.). Jest to zatem przepis karny, penalizujący naruszenie obowiązku udostępnienia informacji publicznej. Zakres właściwości rzeczowej sądów administracyjnych nie obejmuje jednak orzekania kar za czyny zabronione, nawet wówczas, gdy zostały one spenalizowane w aktach prawnych zawierających normy prawa administracyjnego (art. 3 § 2, § 2a i 3 p.p.s.a.). Do orzekania o odpowiedzialności karnej za przestępstwa właściwe są sądy powszechne, zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. – Prawo o ustroju sądów powszechnych (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 334 z późn. zm.). Skoro wskazane sankcje są środkami karnymi, które mogą być nałożone jedynie przez sąd powszechny, to tym samym nie mogą stanowić przedmiotu sprawy sądowoadministracyjnej rozpoznawanej przez sąd administracyjny.
W związku z powyższym stwierdzić należy, że skarga w przedmiocie wymierzenia kary na podstawie art. 23 u.d.i.p. nie podlega kognicji sądów administracyjnych, stąd też należy go odrzucić.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.